hup coentje hup

Even wat dagen inhalen. Vorige week vrijdag op stap geweest met Poëtisch Academisch Groningen. Rondwandelingen door de gebouwen van de universiteit met grote groepen belangstellenden. De dag begon echter beroerd. Door de organisator waren we om half elf besteld bij het universiteitsmuseum. Corrie Joosten, Guido van der Wolk en ik stonden er op tijd, maar verder niemand. Deur dicht. Vergelijkbaar met het einde van de dag toen we voor een dichte deur kwamen in de Grote Kruisstraat en de Grote Rozenstraat. Vooral lastig omdat we een oudere dame in ons midden hadden en het ook nog begon te regenen. Gelukkig was er op het einde van de route in Athena's boekhnadel wijn. (Maar opnieuw niemand van de organisatie - een bedankje had ik wel leuk gevonden).
Zaterdag naar de vergadering voor de Gouden Flits in Utrecht in een troosteloos zaaltje in Hoog Catharijne. De Gouden Flits gaat naar het beste gedicht van kinderen en jongeren. Natuurlijk mag ik niets zeggen over het juryberaad.
Zondag met toute la famille in Raalte waar iedere man vanwege vaderdag een mooie hoed kreeg. Is waarschijnlijk de laatste keer dat ik op vaderdag wat krijg. Maar ja op dagen als vandaag zet je hem op en zie: Nederland is door naar de volgende ronde.

Zwaluwen

Aan de overkant van de straat nestelen altijd zwaluwen onder de dakgoot. In tegenstelling tot die logge duiven, de trabantjes onder de vogels, zijn het prachtige, kleine en behendige vogels. Ze maken niet veel lawaai, alleen zacht gekrijs, en zijn fascinerend in hun bewegingen. Als de eerste zwaluwen komen, dan is het echt lente. Ze bouwen weken aan hun nest, plakken dat min of meer aan elkaar en dan is het wachten op jonge zwaluwen.
Behalve als schilders de nesten kapotmaken omdat de goot nu geschilderd moet worden.

Dan wordt het erg stil in de straat.

Midzomernachtfestival

Afgelopen zondag naar het Midzomernachtfestival in Utrecht. Doeke zit in Zwitserland, dus ik was de enige Tavenier-guy die samen met Esther en Anja van Pitty naar college ons gezamenlijke voorleestoneelstuk uitvoerde. Het was sowieso een vrolijke avond en ons stuk voor de pauze zorgde voor veel hilariteit. De Pitty-girls hadden de hoofdrollen, de bezoekers de rest van de rollen en ik mocht alle tussenstukjes -zei hij olijk - sprak hij guitig - mocht uitspreken.
Hier een fotorepo die de officiële fotografe Floor met mijn toestel maakte.

Laatste les

De laatste lesdag (in Leeuwarden) afgelopen woensdag gehad. Maandag nog 1 keer in Groningen in de eerste graad, maar dat is lekker dichtbij. Betekent ook dat iedereen nu nog aankomt met werkstukjes die absoluut nu nagekeken moeten worden, mondelingen die nu afgenomen moeten worden. Het wachten is op de eerste huilbui. Hoe later in het seizoen, hoe sneller de tranen vallen.
Ook laatste keer literatuurkring gehad met een bespreking van Onwetendheid van Milan Kundera. Mooi boek met iets te veel vraagzinnen erin, maar met een continue stroom aan zinnen die melanchie oproepen. Het boek leverde veel gesprekstof op, alhoewel ook de aanstaande baby van één van de leden gespreksonderwerp was. Met twwe andere leden die verloskundige zijn leidde het een en ander tot wilde speculaties over de bevalling. (Mijn gok: deze zaterdag, meisje).
Eindelijk ook Koos van Zomeren uitgelezen: Levende have. Volledig op het toilet gelezen, vandaar dat het zo lang duurde. Mooi boek, maar wel heel veel dierenleed. Zorgde ervoor dat ik in ieder geval nu al een paar keer 'biologisch' vlees heb gekocht en afgelopen donderdag op de Partij voor de Dieren heb gestemd (op Jan Wolkers).
De afgelopen dagen ook druk geweest samen met Esther en Anja (van Pitty naar college) om een voorleesstuk te maken dat we morgen gaan uitvoeren in het Werftheater in Utrecht.
Volgens mij wordt het leuk, alhoewel niemand in Utrecht aan een bongo kon komen. Nu neemt Anja een trommeltje mee voor een van de personages. Arm publiek.

Elvis leeft nog steeds

Speciaal voor mijn onderburen Frans en Renate: hij leeft nog steeds.

Academisch Groningen

Vrijdag was de presentatie van Poëtisch Academisch Groningen. Niet alles bleek te gaan zoals ik gehoopt en verwacht had. Sterker nog: niets ging zoals ik gehoopt had. Het begon als 's ochtends toen ik in een copyshop de voorkant van het boek op een T-shirt wilde drukken. Een vervelend mannetje van RCG had daar geen tijd voor. Bij RCG zijn ze altijd druk met iets anders en erg goed in de klanten erg lang laten wachten. En zo'n afwijzing wordt gebracht met een air die allerstuitends is. Een klant die wat wil, het is verschrikkelijk.
Nog vier copyshops en drukkerijen geprobeerd, waar de verkopers aardiger waren, maar het resultaat hetzelfde bleef. Toen maar een vrolijke blouse 's middags aangedaan, maar nu ik de foto's terugzie van die middag lijkt het net of ik 8 maanden zwanger ben en me in positiejurk naar de presentatie had gegeven. Wel naar de kapper geweest.
's Ochtends stond eindelijk een klein aankondigingetje in het Dagblad over de presentatie. Voor de rest nergens iets gezien. Ja, in de Gezinsbode het artikel van Herman Sandman, maar dat had ik zelf 'geregeld', het lustrumbureau van de RuG met maar liefst vier of vijf medewerkers hadden het niet verder kunnen brengen dan 6 regeltjes in de krant. Ik hoorde dat zelfs de Universiteitskrant niets had geschreven.
Van het bureau verder ook niets goeds. Wimer van der Veen die me de hele week al een draaiboek beloofde bleef in gebreke en gaf me een half uur voor de presentatie een lijstje met mensen die zouden voorlezen. Dat lijstje bleek later ook nog niet te kloppen.
Het gebrek aan publiciteit zorgde ervoor dat de dichters voornamelijk optraden voor andere dichters. Hier en daar zaten wat vrienden van mij en mijn vader en moeder waren gelukkig ook op tijd (zoals altijd de eersten).

De presentatie op zich ging goed, alhoewel niet iedere dichter wist dat hij of zij mest voorlezen en dat was jammer. De rector-magnificus Frans Zwarts, die hier komt aanwandelen, was in ieder geval goedgemutst.

Het programma na de pauze (een interview met Def P en Doeko Bosscher) viel letterlijk in het water, want opeens regende het pijpenstelen. Gelukkig zat mijn deel er toen op en konden Peter ten Hoor en ik snel de boeken van de uitgeverij in veiligheid brengen.
In de consternatie bleek iedereen of naar binnen te zijn gegaan of helemaal weg te zijn. We besloten om de boeken weg te brengen naar de uitgeverij en daarna te gaan eten bij de Mexicaan. Daar bleek dat we Giny vergeten waren (die was naar binnen gegaan, naar later bleek). Telefoontje naar haar huis, maar ze was nog niet thuis. Later wel een telefoontje terug, maar toen had Giny geen zin meer om de stad weer in te gaan. We zaten dus alleen met Corrie Joosten en Peter en zijn vrouw Jenny aan tafel, terwijl ik op een lange tafel met vrienden en schrijvers gehoopt had. Vader en moeder waren alweer terug naar Raalte.
Na het eten nog maar even langs gegaan bij Giny, want ruzie kon ik er niet ook nog bijhebben. Gelukkig is Giny niet al te lang boos. Thuisgekomen sla ik een bladzijde van Poëtisch Academisch Groningen open en zie ik me toch een enorme koe van een spelfout!

Kortom: ik heb de hele zaterdag nodig gehad om van m'n chagerijn af te komen.

Opvrolijken

Om mezelf op te vrolijken vaak het liedje van Emiel gedraaid. Hopelijk werkt ie ook als link. Klik op de titel. :-)

Remco Ekkers

Vandaag (na te laat op bed, te vroeg eruit) boeken rondgebracht voor de kleine Uil. Vooral 150 x Academisch Groningen versjouwen is een lastig werkje. Sportschool is overbodig vandaag. Tussendoor kop koffie met Doeke voordat hij vertrekt naar Zwitserland, om drie uur een mondeling afnemen in de Harmonie en daarna snel naar huis. Geen tijd meer voor de kapper zodat de foto's van de presentatie van De Feeëntrein van Remco Ekkers in Athena's boekhandel niet echt meevallen. Dit is de minst erge.

Remco werd geïnterviewd door Matthé ten Wolde die de kersverse romanschrijver diverse malen confronteerde met gedichten (voor volwassenen en jeugd) die dezelfde thematiek hadden als sommige fragmenten in zijn roman. Verrassend veel familie van Remco in de winkel die bomvol zat. Maar, aandachtig publiek.

Morgen, presentatie twee.

Oterdum

Woensdag hele dag op school en daarna opgetreden in Café Marleen met de dichtclub. Het lukte me nog net om een gedicht af te maken over het begraafplaatsje Oterdum.

Oterdum

De lijken liggen op Deltahoogte,
het achterland is weg.
De zee, zij heeft nooit pauze,
maar wij waren de golven voor.

Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering
De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in regen en zoutbeslag
die familie Toxopeus wist wat sterven was

Ze liggen daar maar in weer en wind,
missen de schaduw van de kerk,
als schapen in de zomer.
Pak het zand vast, dijklichamen
en houd de zondvloed tegen.


Alleen over de eerste strofe ben ik nog niet tevreden. Werk in uitvoering.

(in de uiteindelijke versie is het gedicht nogal veranderd, zie Sing Sing)

Arthur Japin

Zit sinds Tweede Pinksterdag lang achter de computer, als ik niet bezig ben met nakijken (ben bijna door de hele stapel heen en bracht vandaag de laatste mapjes en tentamens naar school: blijkt daar een enorme doos vol te staan met vuistdikke mappen die voor volgende week nagekeken moeten worden. Dat red ik niet met de komende drukke dagen in het vooruitzicht.
Arthur Japin is sinds gisteren gast op www.literairnederland.nl waar hij vragen van iedereen beantwoordt. Als een van de hosts op die site moet ik het forum in de gaten houden. Arthur doet het goed, geeft lange antwoorden en is vriendelijk voor iedereen. Dus wie nog een vraag heeft.