Apeldoorn here we come

Woensdag in Apeldoorn de presentatie van Per saldo aan Henk van der Ent.

Een mooie avond met veel toespraken en dwarsfluit. Peter ten Hoor en ik verbaasden ons erover dat dit pas de eerste echte presentatie was van een boek van Van der Ent. Al die dichtbundels, romans en essays zijn zomaar op de markt gegooid. Voor Peter en mij is de enige reden om boeken uit te geven de presentatie (eten vooraf, drinken achteraf).
Van der Ent heeft een prachtige roman geschreven die verder gaat waar De nacht der Girondijnen van Presser ophoudt. De beste toespraak die avond kwam van Wam de Moor, die Per saldo een plaats gaf binnen de oorlogsliteratuur.

Henk van der Ent was onder de indruk van alle lof die hij toegezwaaid kreeg na alle toespraken. Daarna moest hij signeren. Toen ik voor hem (en Peter en mij) later wat te drinken wilde halen, stuitte ik op een muur van ambtelijke roze krokodillen. Het was al tien uur, dus geen drank meer. De lichten gingen al snel uit en de beheerder kwam al een paar keer naar onze stand om mee te helpen de dozen te versjouwen.
Kortom ga nooit, maar dan ook nooit een presentatie geven in het Coda-gebouw in Apeldoorn.

Remco Ekkers blijft zitten

De dag erna presenteerde Remco Ekkers zijn nieuwe bundel De Alice voorbij. ik mocht namens de uitgeverij het eerste exemplaar overhandigen, of liever gezegd het vijfenvijftigste, want het Centraal Boekhuis had twee weken geleden al de boeken uitgeleverd. Met enige angst waren we begonnen omdat Ruben van Gogh Remco zou interviewen en nog steeds niet verschenen was, maar gelukkig kwam hij precies aan het einde van mijn inleiding binnen, liep in één ruk door, kreeg de microfoon en stelde de eerste vraag.

In tegenstelling tot de avond daarvoor konden interviewer en geïnterviewde het goed met elkaar vinden en bleef iedereen aanwezig tot het eind.

foto's: Peter ten Hoor

Arjen Duinker loopt kwaad weg

Gisteravond bij een enigszins uit de hand gelopen vraaggesprek in Athena's boekhandel geweest. Remco Ekkers interviewde Arjen Duinker en Nachoem Wijnberg. Aanwezig was ook Kees 't Hart die samen met Duinker een deel van zijn (Duinkers) voor de VSB-prijs genomineerde gedicht voorlas. Prachtige voorlezing overigens.
De avond verliep echter verkeerd. Remco's vragen sloten niet aan bij de manier waarop de dichters wilden praten over hun werk en hun antwoorden sloten niet aan bij wat Remco wilde horen. Het werd dus een gesprek dat nogal ontaardde. Op het eind liep Duinker zelfs kwaad weg. Hij zat ook heel ongemakkelijk op een gewoon klapstoeltje bij de tafel in plaats van aan de tafel waar Remco Wijnberg interviewde. Dat was dus al een lastige positie voor hem. De vragen gingen ook al niet meer zijn kant op en bovendien zat Remco met zijn rug naar hem toe. Dat was op een gegeven ogenblik genoeg voor Duinker die woedend naar achteren liep.

Het rare was dat het voor geen van allen een geslaagde avond genoemd kan worden. Voor het publiek was het echter wel spannend, want er vond voor onze ogen een clash plaats tussen poëzieopvattingen.
Voor wie de intrigerende samenlezing van Arjen Duinker en Kees 't Hart nog wil horen: koop de bundel De zon en de wereld van Duinker, daar zit een cd bij!

Schelden en tieren

In mijn column in De Moanne heb ik Huub Mous een beetje gekieteld. Zijn reactie liet niet lang op zich wachten en is precies wat je verwachtte.
Is er niemand die die man uit zijn lijden kan verlossen?

Op Erosmos staan ook een paar foto's van Huub Mous. Je ziet in één oogopslag hoe grappig en fijnzinnig cultuur in Friesland is.