Speedboot in Nijverdal

Vandaag in Nijverdal de laatste Speedbootlezing. Ook hier leefden dezelfde vragen (Hoe zit dat nou met dat omslag? Wat betekent die sinasappel?). Je staat vlak voor het publiek en dat maakt de lezing levendiger omdat de vrouwen in de zaal eerder reageren. Sommigen vonden dat wat rommelig.
De lezing wordt in tegenstelling tot Drenthe altijd 's ochtends gehouden en mijn ouders zijn altijd aanwezig wat het altijd aparter maakt (daarna gaan we altijd een broodje eten in het centrum).
In Nijverdal maar liefst 15 Tzums verkocht. In totaal zijn er tijdens de lezingen maar liefst 63 Tzums verkocht! Hoezo geen belangstelling voor literaire tijdschriften?
De fotoreportage is deze keer van Dirry Peppelenbos. Op de laatste foto is rechts de enige andere man in de zaal te zien: mijn vader.

Gideon bouwt website

Mijn grootste kleine neefje Gideon heeft samen met klasgenoot Thomas een website gebouwd. Ik heb geen idee waar het over gaat: iets met auto's denk ik, waarschijnlijk een game: Need For Speed Underground 2. Ze zijn dol op bezoekers.

Manon Uphoff in Schrijverscoop

Woensdag Manon Uphoff geïnterviewd in Images. Haar nieuwste boek Koudvuur is net uit en heeft goede recensies ontvangen. Het derde deel van haar trilogie die begon met De vanger en De bastaard komt waarschijnlijk ook snel uit, want ongeveer driekwart was al klaar.
De fotoreportage is van de langzaam uit zijn zware ziekte opkrabbelende Rense Sinkgraven.

Persberichten

Woensdag 26 oktober: 'Schrijverscoop' met Manon Uphoff

De Schrijversschool van het Kunstencentrum Groningen gaat in samenwerking met Filmtheater Images op woensdag 26 oktober van start met een nieuwe literaire reeks 'Schrijverscoop' (opvolger van 'Schrijvers aan de Tand'). Net als eerder is een schrijver hoofdgast, dit keer Manon Uphoff. Daarnaast zal er iedere maand een gastcolumnist zijn die onder de noemer 'Gepeperd' een pittig stuk zal brengen aangaande het literaire leven. Dichter Daniël Dee bijt het spits af. Een ander vast onderdeel zal 'Het verhaal' zijn. Een cursist van de Schrijversschool leest een kort verhaal voor. Coen Peppelenbos is uw gastheer. Het publiek kan vragen stellen.

Manon Uphoff is een schrijver die met een minimum aan woorden huiveringwekkende sferen kan oproepen. Haar sobere maar nauwkeurige observaties geven haar verhalen iets intiems en breekbaars. Enkele werken van haar zijn: 'De bastaard', 'Hij zegt dat ik niet dansen kan', 'Gemis', 'De vanger'. Haar net verschenen roman 'Koudvuur' wordt zeer goed ontvangen. Deze roman verschilt niet wezenlijk van haar eerdere werk. De sfeer van het verhaal is beklemmend, de ontwikkeling van de personages verontrustend. Het is een verhaal dat beklijft.

Uphoff levert regelmatig columns en artikelen aan verschillende kranten en bladen, o.a. aan Algemeen Dagblad, NRC Handelsblad en Vrij Nederland. Ze is enkele malen bekroond. Ook in het buitenland slaat haar werk aan.

locatie: Images, Poelestraat 30 Groningen
datum: woensdag 26 oktober
aanvang: 20.30 uur
entree: € 4,00

Voor de meest actuele info: schrijversschool.web-log.nl

Voor meer informatie:
rense.sinkgraven@wanadoo.nl of tel. 050-8507148

----

Vrijdag 28 oktober zal in het Visserijmuseum te Vlaardingen de debuutbundel Opgeruimd razen van Benne van der Velde worden gepresenteerd. (www.visserij-museum.nl) Westhavenkade 53/54 3131 AG Vlaardingen).

In Vlaardingen is er een literair programma met de volgende dichters:
Daniël Dee, Tsead Bruinja, Peter de Groot, Annelieke van Mens, Martijn van Dijk en Kees Alderliesten (stadsdichter van Vlaardingen).

Vrijdag 4 november, van 19:00 tot 22:00 uur in filmhuis LUX te Nijmegen www.lux-nijmegen.nl Mariënburg 38/39 6511 PS Nijmegen).

In Nijmegen treden op: Robin Gerritsen, Marjolein Pieks, Guido Hogenbirk, Natascha Struijker Boudier, Lucas Laherto Hirsch en Merijn Hilte (stadsdichter van Nijmegen) en tot slot is er een optreden van de band Fedchenka.

Alida Pott in het museum

Doeke wees me erop dat ik nog moest opschieten om de laatste tentoonstelling te zien over De Ploeg in het Groninger Museum. De tentoonstelling toont alle recente aanwinsten van het museum. Vorig jaar overleed Annemarie Martens-Bonnema, een erg goede vriendin van Doeke en zij heeft het Ploegwerk dat in haar bezit was geschonken aan de Stichting De Ploeg.
Vanmorgen dus nog voor de grote herfstvakantiedrukte het museum in om te kijken. Annemarie had werken van George Martens en diens vrouw Alida Pott en vooral het werk van de laatste vind ik ongekend mooi. Alida Pott is niet zo'n bekend Ploeglid, maar als je het zaaltje binnenloopt met portretten (aquarellen) dan zie je dat ze werk heeft gemaakt dat enorm afwijkt met wat andere Ploegkunstenaars gemaakt hebben. De portretten zijn erg levendig, waarbij ze altijd een diepe kleur blauw gebruikt die hard contrasteert met een oranje kleur. En toch blijven de portretten speels. Bij andere Ploegkunstenaars zie je vaak het werk, de moeite die het heeft gekost om het schilderij te maken. Bij Alida Pott lijkt het vanzelf te zijn ontstaan. Het is licht, het maakt me vrolijk en die hele Alida Pott zou veel hoger gewaardeerd moeten worden.
Op internet vond ik slechts twee plaatjes van haar werk. Twee landschappen.

Iedereeen moet dus nog snel naar het museum (tot 30 oktober).

Frankfurt, wir sind da

Woensdag naar Frankfurt vertrokken en vandaag weer teruggekomen. Met een Koreaanse auto gereisd omdat dat land dit jaar het gastland was op de Buchmesse. Donderdag dus de hele dag de tijd om over het beursterrein te lopen. Veel Koreaans gedoe op het binnenplein waar opeens als priester verklede types rondliepen, als priester verklede types Koreaans eten verstrekten en Koreaanse priesters in opleiding die geblinddoekt en met blote voeten een appeltje van een zwaard konden schoppen.
Gelukkig stond er ook een grote stand van de Brockhaus encyclopedie waar je gratis taart en koffie kon krijgen.


Maar het ging natuurlijk om de boeken. Belangrijkste plek was hal 6.0 waar de Nederlandse uitgevers zaten op hun vertrouwde plekken, alhoewel Oscar van Gelderen nu wat verderop zat bij FMG en Japser Henderson in een ander hokje bij Nieuw Amsterdam (die zullen volgend jaar wel een wat grotere stand krijgen).


Uitgever Peter ten Hoor staat hier voor de stand van de Bezige Bij en vraagt zich af wat die hele toko nou moet kosten, terwijl Jan Siebelink er ietwat verloren bijzat. Dat zie je trouwens wel vaker: het wemelt er van mensen die druk druk druk zijn of druk druk druk doen in hun pakjes en soms struint daar een verdwaalde gast tussendoor: die verdwaalde gast is dan meestal een schrijver.
Dat gold niet voor Bart Moeyaert die in een opvallend vrolijk pak aanwezig was bij de Querido-stand. Ik zag helaas geen kans om hem aan te spreken.

Naar boven gegaan voor de doorlopende tv-show van het ZDF Das blaue Sofa waar enorm veel bezoekers en fans kwamen voor Nick Hornby die werd geïnterviewd over A long way down. Hornby werd begeleid door een bitse perschef die iedereen na afloop wegduwde toen Hornby langer dan vijf minuten signeerde. Ik kreeg de indruk dat Hornby nog wel tien minuten wilde doorgaan, maar deze dame was zo resoluut dat je hem zag denken dat hij maar geen ruzie met haar moest maken.

Het was inmiddels tijd voor een ander hoogtepunt op de blauwe sofa. Wladimir Kaminer en zijn vrouw kwamen vertellen over hun nieuwe boeken. Olga Kaminer heeft een boek geschreven over haar leven met katten (Alle meine Katzen), maar las piepend en knarsend in het Duits voor. Gelukkig relativeerde haar man regelmatig het gesprek met een grap.

Terug naar 6.0 voor een kop koffie met Lex Jansen van De Arbeiderspers die vertelde dat hij drukker was dan andere jaren. Vooral met de verkoop van Anna Enquist zag ik op zijn overvolle schema.
Daarna de immer aimabele Vic van de Reijt onze folder gegeven omdat hij vorig jaar zo ruimhartig was om ons een boek van Jim Heynen te laten vertalen (dat als het goed is volgende week van de persen rolt). Hij was net terug van een bezoek aan Mary Bisbee-Beek (Director of Publicity, Foreign Rights Manager zegt haar visitekaartje) die jarenlang de buurvrouw was van Jim Heynen en nog steeds regelmatig contact met hem heeft. Haar hebben we dus ook maar meteen opgezocht in de grote Amerikaanse hal 8.0 waar ze de kleine The University of Michigan Press vertegenwoordigt.

Na een dag ben doodop en je vraagt je af hoe mensen thuiskomen die een week Buchmesse achter de rug hebben. En wat snak je naar een goed boek.

Poëtisch Amsterdam: The making of (2)

Woensdag weer de hele dag gewandeld om het tweede deel van Poëtisch Amsterdam te lopen. Een route die van de warme buurt naar Oud-Zuid loopt en eindigt bij de Valeriuskliniek. De route is een mooie manier om de stad te leren kennen en zelfs als je regelmatig in Amsterdam komt, zie je toch veel nieuws. Opvallend straatbeeld deze keer (maar misschien ligt dat aan de de 'betere' wijken) was de hoeveelheid moderne bakfietsen: fietsen met een bakje voorop waar kinderen of andere kleine huisdieren in passen.
Onderweg nog even Nijhof & Lee aangedaan om een totaal niet geposeerde foto van de weeklezer te maken.

Speedboot in Hoogeveen

Maandagavond naar Hoogeveen voor de derde bespreking van Joe Speedboot in Drenthe. Veel mensen in de zaal die namen en plekken (bijvoorbeeld café Waanders) herkenden uit de buurt. Wieringa had zelfs met de zoon van een van de dames in het gezelschap in hetzelfde rugbyteam gezeten.
Verder veel vragen waarop ik geen antwoord wist. Waarom blijft Fransje Fransje heten en wordt hij geen Frans en waarom heet een volwassen man Tommy?


(foto's Giny Backers)
Vorige week woensdag na de lezing in Noord-Sleen zat ik thuis nog tv te kijken en zag ik toevallig een documentaire waarin Joost Conijn voorkwam (Wieringa heeft met hem gesproken over het maken van een vliegtuig). De documentaire was gemaakt door zijn broer en ging vooral over de artistieke strijd tussen de broers. Mooie beelden van onder meer het vliegtuig dat een proefvlucht maakte in de Sahara.

Poëtisch Amsterdam: The making of

Zaterdag met Corrie Joosten opnieuw naar Amsterdam om de route te gaan proeflopen. Dat is altijd een van de leukste dingen van het maken van de poëtische rondwandelingen. Je controleert of de aanwijzingen in de tekst wel goed zijn, de kaart wel klopt en de foto's op de goed plaats genomen zijn en altijd zijn er wel kleine dingen die anders of beter gekund hadden.
Bij het lopen van de tweede route (Poëtisch Amsterdam kent twee routes, de eerste ga ik woensdag proeflopen) kwamen we er bijvoorbeeld achter dat er een verkeerde brug gefotografeerd was.
Met Corrie ook nog even op het homomonument gestaan. Het was voor Corrie de eerste keer en ze werd door een hele rondvaartboot met open ogen aangekeken.


Voor de weeklezer van dit weblog kwam ik nog deze geveltoerist tegen:

Peter Middendorp presenteert tweede boek

Vrijdag presenteerde Peter Middendorp in Amsterdam zijn tweede roman: Amateur. Café Eijlders zat afgeladen vol. Bij binnenkomst meteen ontzettend geflaterd door schrijfster Sasja Janssen niet te herkennen, daarna te verwarren met Sanneke van Hassel en toen te moeten toegeven nooit iets van haar gelezen te hebben.
Bas Heijne hield een korte toespraak waarin hij Peter als een aartstwijfelaar typeerde. Daarop volgde een uiterst komisch dankwoord van Peter en toen kon het grote drinken een aanvang nemen. Veel journalisten (o.a. Stijn Aerden) van het Volkskrant-magazine en veel schrijvers (o.a. Stijn Aerden). Ook Roos Custers, sinds kort Tzum-redactielid was aanwezig, net terug van het overhandigen van de Tzum-bokaal aan Ilja Leonard Pfeijffer (fotoreportage binnenkort in dat prachtblad).
Rob van Essen vertelde dat zijn nieuwe roman pas begin volgend jaar uitkomt. Voor de rest veel stiekem gekeken naar Cornald Maas, die helemaal binnen mijn omschrijving van 'interessante man' valt.
In de trein terug al begonnen in Amateur en het moet gezegd: het is een echte aanrader. Het wordt tijd om Peter nu continu te vragen waar zijn derde roman toch blijft.

Speedboot in Noord-Sleen

Woensdagavond de tweede avond van de Drentse toernee. In het verafgelegen Noord-Sleen, alleen met auto te bereiken, opnieuw een bomvolle zaal. Ik kreeg deze keer maar liefst vier keer een vraag over de voorkant van het boek van Joe Speedboot? Waarom die jongen, waarom die sinasappel? Het antwoord verklap ik nog even niet.
En ook in Noord-Sleen veel speculaties over het plaatsje Lomark. Zou dat geen verwijzing naar Markelo kunnen zijn? Of Lobith?


(Foto's: Alfred Vegter)

Speedboot in Zeijen

Maandagavond was de eerste avond van mijn Drentse toernee met Joe Speedboot, in een bomvol café Hingstman te Zeijen. Kennelijk was ik wat al te enthousiast over het boek, want in de pauze kreeg ik een briefje van een van de leeskringleiders dat er ook mensen waren die het geen leuk boek vonden, zonder overigens uit te leggen waarom dat zo was. Volgens mij vond slechts een minderheid Joe Speedboot geen goede roman.
Iemand uit het publiek verklaarde de naam van het dorpje Lomark in het boek. Volgens hem (er waren zeven mannen) was de betekenis te vinden in het Hebreeuws. Lo betekent niets en in mark kon je het Hebreeuwse werkwoord voor gladstrijken vinden, zodat de totale betekenis: niet gladgestreken opleverde. Daarop stond een andere man op die zei dat Lo verwees naar bos en mark naar een bepaald gebied, dus bosrijk gebied, net als Markelo.
Het laatste ligt natuurlijk meer voor de hand, maar de eerste man (een dominee hoorde ik later) had zijn eigen associaties gevolgd en kon daaraan betekenis geven binnen het boek. Ik zal niet zeggen dat hij ongelijk heeft.


(Foto's Alfred Vegter)

Arjan Hut krijgt carte blanche

Zaterdagavond bij de stadsdichter van Leeuwarden wezen kijken. Hij had van de SLAL carte blanche gekregen om uit te nodigen wie hij maar wilde. Het leverde een bonte stoet aan dichters en schrijvers op. Veel Friese schrijvers natuurlijk, waarbij de meesten echt hun best deden om zo eentonig mogelijk voor te lezen. Wat dat betreft konden ze nog wat leren van de rappers die Hut een keer had zien optreden en die nu voor zittend en enigszins bedaagd literatuurpubliek de stemming erin probeerden te krijgen. Twee dingen vielen op. Hut mocht steeds uitleggen waarom hij voor een bepaalde dichter of schrijver had gekozen en bijna nooit maakte hij inhoudelijke opmerkingen over het werk van de auteur. De manier van voordragen of de eerste ontmoeting met de auteur waren voor hem aanleiding om zo'n schrijver verder te volgen. In eerste instantie leek me dat nogal mager, maar toen ik er later nog eens over dacht vond ik het wel verfrissend. Naast de rap-act was Peter Ghyssaert het hoogtepunt van de avond. Hut waagde zich wederom niet aan een inhoudelijke duiding, maar vertelde vol vuur over de eerste kennismaking met diens poëzie. Dat hij het zo mooi vond dat hij spontaan gedichten ging voordragen aan vrienden en dat die vrienden de bundel uit zijn handen pakten om ook stukken voor te lezen.
Kijk, dat geeft hoop voor de toekomst. Dichters die met veel plezier gedichten van collega's willen voordragen.