Harde schijf overleden

Het is de nachtmerrie van iedere computerbezitter: een crash met dodelijke gevolgen. Afgelopen week hield mijn harde schijf op met functioneren. Niets werkte meer. Maandagochtend kwam Rutger, een whizzkid van Apropos, de computer ophalen om te kijken wat er nog te redden was. Twee uur later belde hij met de mededeling dat mijn harde schijf was overleden.

De standaardvraag bij inbraak of brand is altijd: 'Ben je goed verzekerd?' De standaardvraag bij computercrashes is: 'Had je een goede back-up.' Het antwoord op de laatste vraag is nee bij mij. Ja, op honderdeneen diskettes staan tienduizenden bestanden (niet goed gerubriceerd). Kortom: alles is weg. Alle schooldocumenten, alle recensies, alle foto's en filmpjes (behalve de filmpjes die op YouTube staan. Gelukkig vond ik wel de laatste versie van mijn roman (komt hopelijk volgend jaar uit) en enkele gedichten (bundel komt in het voorjaar uit) terug. Voor de rest begin ik weer helemaal blanco. Op de een of andere manier werkt dat ook heel bevrijdend, net of je een hele zolder met oude rommel hebt opgeruimd.

Nu een oproep: schrijvers en dichters die de afgelopen maanden per mail iets hebben gestuurd naar Tzum: wees zo vriendelijk en zend je bijdrage opnieuw.

Vandaag is de computer met nieuwe harde schijf gearriveerd (en een externe harde schijf om dingen op te slaan).

Nestblijvers

Publiciteit hadden ze genoeg: Iris Pronk en Anke Teunissen; hun boek Nestblijvers kende een voorpublicatie in De Volkskrant en de Trouw, ze waren op bezoek bij de TROS-nieuwsshow en komende week zul je ze tegenkomen bij Man bijt hond. Maar gisteren was de presentatie van het kloeke boek op een oude schuit in de haven van Amsterdam.
Enkele nestblijvers, volwassenen die thuis blijven wonen, gaven ook acte de presence.

Wim de Bie, potentieel nestblijver, nam het eerste exemplaar in ontvangst. Hieronder het begin van zijn speech (zie voor het verdere verhaal het boek).


Met Corrie in het publiek.

Margreet Ruardi (van SSS) met Paul van Sorge (en kindje) en de moeder van Iris.

Iris Pronk (links) interviewt enkele nestblijvers. De meest rechtse man (naast Anke Teunissen) was voor de tweede maal in Amsterdam. De eerste keer dat hij in de hoofdstad was, was in 1948.

Poëtisch Den Haag: zwerfgedicht van Daan de Ligt

Daan de Ligt, een van de dichters uit Poëtisch Den Haag, maakte voor de gemeenteraadsverkiezingen een gedicht dat meezwerfde met de D66-karavaan. Een mooi idee. Benieuwd welke partij dat idee landelijk gaat gebruiken.



Op zijn logboek kun je ook lezen waarom Daan de Ligt geen stadsdichter wil worden. Fans van hem kunnen elke week wel zijn gedicht vinden in AD/Haagse Courant.

Video: Paul Summers in de Dichtclub

De wekelijkse dichtclub in café Marleen kende afgelopen woensdag twee buitenlandse gasten. Een ervan was de dichter Paul Summers. Hier een wat donkere video van hem (koop eens tl-buizen Marleen).

Elders in Friesland

Op donderdag vond niet alleen de succesvolle lancering van De 100 mooiste gedichten uit de drie noordelijke provincies plaats. Op het moment dat wij met autokaravaan door Friesland raceten, was Benne van der Velde bezig met zijn asfaltpoëzie. Een bladblazer moest er in dit herfstige weer aan te pas komen om de weg en het gedicht goed in het zicht te krijgen.

Succesvolle lancering 100 mooiste Drentse, Friese en Groningse gedichten

Alleen maar bezig geweest met de lancering van de 100 mooiste Drentse, Friese en Groningse gedichten. Op woensdag stond er al een mooi groot stuk in de Volkskrant, op donderdag gevolgd door een mooi groot stuk in het Dagblad van het Noorden. Het is ook uniek: drie bloemlezingen in de drie noordelijke provincies die tegelijk uitkomen.
Donderdag begonnen we al vroeg (tien uur) in Assen. In het Atrium van RTV-Drenthe gaf samensteller Henk Nijkeuter het eerste exemplaar aan de criticus Ab Drijver. Natuurlijk was de Drentse tv aanwezig. Daarnaast mochten we twee keer aanschuiven in een radioprogramma. De meereizende dichters Arjan Hut (Friesland), Melle Hijlkema (Groningen) en Erik Harteveld (Drenthe) traden in het Atrium op en voor de radio.
De eerste keer werden Henk Nijkeuter en ik met een ‘loopmicrofoon’ weggerukt uit de presentatie en naar een studio geleid waar we middenin een radioprogramma terecht kwamen. Ik had direct zicht op het publiek (Vrouwen van Nu) dat hevig ontroerd reageerde toen Henk Nijkeuter het gedicht ‘Oes Mam’ voorlas van Erik Harteveld. Citaat van de uitzending: ‘Dit boek mag in geen enkele Drentse boekenkast ontbreken.’
Direct daarna belde de Wereldomroep voor een item in het avondprogramma. In een hoekje achteraf gaven Jan Glas en ik antwoord op de vragen over het hoe en waarom van deze nieuwe uitgaven.

Obe Postma is de pasta van de Friese literatuur
Met de autokaravaan gingen we voort naar Leeuwarden. Ook daar werden we ontvangen bij de regionale omroep, Omrop Fryslân. In een wat donker klein zaaltje traden de reisdichters opnieuw op en gaven samenstellers Babs Gezelle Meerburg en Jetske Bilker het eerste exemplaar aan Lourens Oldersma, directeur a.i. van Tresoar. Zijn dankwoord benadrukte wel heel erg dat de keuze van ‘de dames’ een persoonlijke was en hij gaf meteen als kritiek mee dat Obe Postma ontbrak. Daarna mocht Teake Oppewal een plestik tasje naar voren brengen zodat de directeur twee flessen Friese wijn met op het etiket een versje van Obe Postma kon overhandigen. Feestelijke bijeenkomsten en Friesland, het wordt nooit wat. Elke keer als er een mooi boek wordt gepresenteerd (zoals de bloemlezing Droom in blauwe regenjas) zijn er weer dichters kwaad die zich tekort gedaan voelen. Ook nu is er alweer een heftig rumoer ontstaan over het ontbreken van Obe Postma. Dat bleek vooral bij de nazit van de presentatie waar Oppewal voortdurend bleef roepen (‘met alle respect’) dat het toch niet kon dat Obe Postma was vergeten. We konden hem niet aan het verstand brengen dat de samenstellers de gedichten van (bijvoorbeeld) Cornelis van der Wal mooier vonden dan die van Obe Postma.
Hun opdracht was dan ook om niet een canonvolgende, veilige bloemlezing te maken, maar een canonvormende, uitdagende bloemlezing. Dat hebben ze gedaan en zo hoort het ook. Bloemlezers moeten hun eigen keuze maken, zonder rekening te houden met gevestigde reputaties en de reeds bestaande literatuurgeschiedenis. Een goede bloemlezing is een steen in de vijver.
Oppewal wilde het maar niet snappen. ‘Als je de 100 mooiste Engelse gedichten uitgeeft, dan vergeet je Shakespeare toch ook niet?’ De vergelijking ging een beetje mank, waarop hij het nog erger maakte door de zich luidkeels af te vragen ‘Als je een boek met de 100 lekkerste Italiaanse recepten maakt, dan vergeet je de pasta toch ook niet?’ (Hij heeft deze rare uitspraak zelfs nog herhaald, luister maar bij Farsk.)(Je moet wel heel goed kunnen luisteren). Vandaag schreef hij ook al meteen een polemisch bedoeld stukje waarin opnieuw zijn culinaire voorliefde naar voren komt (gevolgd door een wat eng einde).
Los van deze dissonant kregen we alleen maar positieve reacties op de uitgave. Na een korte rookpauze op het dakterras van het omroepgebouw werden we opnieuw live in een radio-uitzending ‘geprikt’ en gaven de drie meereizende dichters weer een staaltje van hun kunnen.

Twee deuntjes voor 1 cent
Na twee dozen boeken te hebben afgeleverd in de binnenstad van Leeuwarden, scheurden we terug naar Groningen waar om zeven uur een radioprogramma begon van Henk Scholte. Maar liefst een uur lang praatten de samenstellers Jan Glas en Jur Engels met de presentator, zong Jan zelfs een stukje (begeleid op de piano door Boelo Klat) evenals Erik Harteveld die zichzelf op gitaar begeleidde en betoverden Arjan Hut en Melle Hijlkema de luisteraars weer met hun gedichten. Ik geloof dat het de eerste keer is dat er in drie noordelijke provincies op één dag drie dichters aan het woord zijn gekomen in hun eigen taal.
Daarna was het tijd voor de laatste presentatie. Het leek wel een reünie, zoveel Groningse dichters bij elkaar: Henry Hes, Jan S. Niehoff, Nina Werkman, Tonko Ufkes en ga zo maar door. Om tien uur waren we klaar. Tijd voor een borrel.

Waar wij op hoopten, gebeurde op deze dag: tijdens de presentaties waren de aanwezige dichters in het publiek ook onder de indruk van dichters uit een ander taalgebied. Het is wel apart dat de provinciale grens ook vaak een poëticale grens is. Die hebben wij in ieder geval doorbroken. Het noorden en de rest van Nederland (want de gedichten zijn vertaald) is drie boeken rijker.

De 100 mooiste Drentse, Friese en Groningse gedichten

Gisteren kwamen ze binnen, vandaag worden ze gepresenteerd: De 100 mooiste Drentse, Friese en Groningse gedichten. Acht pallets vol boeken. Een hal vol noordelijke poëzie.

Poëtisch Leeuwarden: een voorproefje

Zaterdag heb ik de route door Leeuwarden proefgelopen. Poëtisch Leeuwarden wordt gemaakt door Arjan Hut (stadsdichter van de Friese hoofdstad). Gelukkig heb ik er wat foutieve 'ga nu naar links' uitgehaald, en een paar foutieve 'ga nu naar rechts'. Het is wel wat onwennig om bij dit boek wat aan de zijlijn te staan omdat Arjan alles doet, maar de route maakte een mooie slinger door Leeuwarden en mensen die de stad niet kennen, zullen aan de hand van de gedichten ervan kunnen genieten.
Gisteren gaf Asing Walthaus al een voorproefje van het boek op zijn weblog: het gedicht van Kees 't Hart.

Poëtisch Den Haag: Kieskompas

Vandaag zijn alle proeven voor Poëtisch Den Haag gearriveerd bij de dichters. Binnenkort kan het boek dus naar de drukker (presentatie 8 december).
Van onze politici tot nu toe nog geen reactie (behalve die van Wouters Bos, geen tijd, en Femke Halsema, die erg van poëzie houdt). Nog steeds niet erg concreet dus.
Tijd om mezelf maar weer te bemoeien met Den Haag. Na de schrik bij de stemwijzer een tijdje terug, heb ik nu maar geprobeerd te onderzoeken wat ik vind met het kieskompas (van Trouw en de VU-Amsterdam).
Blijk ik opeens het dichtst bij D66 te staan en het verst van GroenLinks.

Het kieskompas vraagt iets meer tijd, maar geeft uiteindelijk wel een aardig beeld van je opvattingen.

Mijn favoriete coalitie, volgens het kompas, bestaat uit een regering van PvdA en VVD. Paarsig dus weer.