hij hem

hij hem
Nu in de winkel

zaterdag 31 mei 2008

Dichtersvoetenspel 8


Eindelijk weer een opgave in het zeer onregelmatig opduikende spel waarin je kunt raden naar de dichter die bij deze versvoeten hoort. Mensen die aanwezig waren bij het maken van de foto alsmede partner(s) van de dichter in kwestie worden uitgesloten van deelname.

Martin Ros: de hoogtepunten van 31 mei


'Kut pik lul god wat was dat leuk,' Martin Ros kijkt aan het einde van een half uurtje Radio Selexyz alvast vooruit op het nieuwe deel van Jan Cremer. Deze week was het lastig om coherente informatie te vinden in de besprekingen, maar het is toch weer gelukt om enkele hoogtepunten te vinden.

Aad Wagenaar - Bokito, het complete verhaal
Guillermo Delago - Bericht van Bokito
- (Voordat hij toekomt aan de bespreking van dit boek wijdt Ros vier minuten uit over het eerste boek van Wagenaar dat hij in de jaren zeventig nog zelf heeft uitgegeven. Dat boek gaat over Rotterdam in de Tweede Wereldoorlog. De Selexyzpresentator heeft het over de opbouw en de nieuwbouw nu rond het stationsgebouw.) En daar zetten ze nieuwe huizen, die allemaal op elkaar lijken, weet je wel, al die huizen uit Zoetermeer, dat is ook zo'n gruwelstad.
- (Eindelijk het verhaal over Bokito, met geen enkel nieuwfeit, maar Ros giert het uit van de pret. Eindigend met een beschrijving van het omslag.) Daar zie je die aap, ik moet het de luisteraars helaas onthouden, maar ze kunnen nu naar de winkel voor een scheet en een knikker dit fantastische boekje kopen, zie: die aap kijkt je aan. Dat is een medemens - die neus is wat anders en die ogen enzovoort, maar... daar komen wij ook vandaan, sorry.
- (Ondanks de vorige uitspraak over het boek van Wagenaar vindt Ros het boek van Delago niets aan.) Die richt zich tot Bokito! Die spreekt hem aan als een mens. (...) Ik vind het gewoon overdreven, idioot. Die maakt die aap nog groter.


Piet Calis - Vondel. Het verhaal van zijn leven (1587-1679)
Echt een onnavolgbare Ros, die in meer dan tien minuten (op de stream tussen 11.30 en 22.55) de complete Vondel behandelt met toneelstukken, inclusief de opkomst van Amsterdam en de strijd tussen verschillende geloven. Alsof dat deel van de literatuurgeschiedenis door de papierversnipperaar is gegaan en willekeurig weer aan elkaar geplakt is.
- Hij is net zo beroemd eigenlijk als Multatuli, of als W.F. Hermans of noem maar op.
- Als je nu de Gijsbrecht laat draaien, komen er drie mensen kijken. Er is geen interesse meer voor. Ze willen wel naar krankjoreme gekke Franse films, hoe gekker hoe mooier.
- Selexyzpresentator: 'Is het een beetje leuk om te lezen?' Ja, ja, het is ongeloo... Moet je eens kijken met dat prachtige portret. Ik heb... ook in dat portret van de... Moet je zien. Dat is toch schitterend? Dat kunnen die kum... die ku... die die knuddelschilders van tegenwoordig niet meer, die kunnen niets meer.


Pim van Lommel - Eindeloos bewustzijn (over bijna-doodervaringen)
- Een ongelooflijk boek. Het is verschenen bij Ten Have, al een half jaar geleden, maar ja, ik ben hier maar traag begonnen. Ik kan niet alles in één keer inhalen.
- Ik weet niet of je nog wel eens naar de kerk gaat. Maar als je dat deed, je hoort nooit meer iets over het hiernamaals hè? Ze wauwelen en wauwelen je stuk over hoe je moet leven op aarde, maar wat gebeurt er na de dood?
- Misschien duurt het wel heel lang. Misschien is dat de eeuwigheid? Misschien is dat licht, dat onbegrijpbaar, dat licht is toch het mooiste dat we kennen. Licht. Donker, zien we niks, kunnen geen boek lezen. We kunnen een boek lezen met licht licht LICHT. En dat hoogste licht is... onze lieve Heer. Wie het ook is.


Tot slot blikt Ros vooruit op de verschijning van het derde deel van Jan Cremer.
Ik zal nog proberen bij de persconferentie te zijn, maar ik weet niet of ze mij toegang verschaffen, want ze zullen zeggen: Martin Ros ja, eh, weet ik het. Word ik gewaardeerd door de collegae, dat is heel verschillend? Maar ik zou er graag bij zijn, want hij spreekt ons vandaag toe: ik bedoel Jan Cremer. En dan moet je niet lachen en denken oh die viespeuk die kut pik lul god wat was dat leuk dat is toch achter de rug?

vrijdag 30 mei 2008

Gedicht: Voorpijn

Voorpijn


Dat de spoorbrug instort bij Zuidhorn,
dat je valt op gladde gele steentjes,
benenbrekers, dat je tas in de roltrap
dat je toch in de stront stapt, dat je
arm uit de kom, dat je doof en blind
dat je vuiloog smeeroor goormond
dat je een kind slaat, dat je
in je hemd staat, dat je rits open,
broek scheurt voor de volle zaal, dat je
speeksel spreekt, dat je lief gaat,
dat de kamer te hol, je bed te groot
het eten eenzaam smaakt,
dat je vulling, dat je kroon,
dat je wortels, dat de brug breekt
bij Zuidhorn.


Coen Peppelenbos


Zag dat dit gedicht geplaatst was in de digitale krant Waterstof van april. Elke maand verschijnt in dat blad een gedicht. Deze maand: Chrétien Breukers. Ik was al vergeten dat het geplaatst zou worden, maar toen ik mijn mail opruimde, kwam ik het verzoek tegen.

Stem op Eier back


TV Friesland heeft een programma waar je op clips kunt stemmen. Als rechtgeaarde Fries maakt Rense Sinkgraven and his scrambled eggs ook een kans met zijn clip (zie helemaal onderaan dit blog. Klik op deze link, schrik niet van het merkwaardige dialect en stem op Eier back.

Joep van Ruiten over De eeuwig zoemende vliegenstrip

Die is binnen. De eerste recensie over De eeuwig zoemende vliegenstrip van Erik Harteveld is lovend.
In deze tijd van 'breedbeeld', 'draadloos' en 'account' is traditionele poëzie cruciaal, juist omdat je er geen monteur aan huis voor nodig hebt.
De eeuwig zoemende vliegenstrip bevat zulke poëzie. Het is een prachtig debuut vol degelijke en ouderwetse kwaliteit. Verrassend effectief. Nu met gegarandeerd ontroerende werking. Zolang de voorraad strekt.


Met zo'n bespreking zijn we erg in onze nopjes. Nog beter is het dat een recensent het weer over ontroering durft te hebben. Dat was een beetje uit in de poëziekritiek. Ten onrechte, lijkt me.

Theo Witte promoveert op literaire competenties

'Hier, lees jij dat maar eens,' zei mijn leraar Nederlands ooit op het VWO tegen mij en drukte me Het zwarte licht van Harry Mulisch in handen, een boek waar ik in die tijd niets van snapte (nu waarschijnlijk ook niet). Om docenten wat praktische handvatten te geven bij het literatuuronderwijs heeft Witte literaire competenties ontwikkeld. Zes om precies te zijn en de niveaus van de competenties sluiten aan bij de literaire ontwikkeling van de leerling. Natuurlijk met veel mitsen en maren, maar uiteindelijk ligt er wel een model waarbij een docent baat bij heeft. In plaats van literatuurlessen in het wilde weg in de hoop dat het zal leiden tot intelligente lezers, biedt het model van Witte een mogelijkheid om beter het niveau van de leerling in te schatten en hem van daaruit in een hogere competentie te brengen.
Vanmiddag vond de promotie plaats in een bijna tot de laatste stoel bezette aula van de universiteit van Groningen. Hieronder mijn directe collega Henk Bloemhoff (gepromoveerd) in galante omgang met drie dames en de binnenkomst van de professoren.


Wie dacht dat het begin van dit log amateuristisch was, weet niet goed wat wetenschap is, want toen de vragenronde aan de promovendus begon, bleek een professor ook zijn eigen ervaring als uitgangspunt te nemen voor een vraag. Hij was ooit begonnen met de Donald Duck en sprong toen in één keer door naar W.F. Hermans. Kortom: waar had je die geleidelijke ontwikkeling via competenties eigenlijk voor nodig? Intrigerender was de vraag van Van Lierop. Zij vond het jammer dat er weinig adolescentenromans genoemd werden in het proefschrift (bij de competentieschalen worden boeken genoemd die erbij passen). Daarin moest Witte haar wel gelijk geven, maar het kwam door de (geringe) kennis van docenten van die boeken, waardoor die niet gebruikt werden op scholen en het onderzoek was juist gebaseerd op de praktijk. Die titels van boeken worden als het goed is regelmatig ververst en Witte beloofde dat er meer aandacht voor adolescentenromans zou komen.

Ronduit onbeschoft vond ik het optreden van professor Van Gemert, een vrouw die zichzelf erg graag hoorde praten. Ze vond dat historische werken best op lagere niveaus gelezen kon worden, bijvoorbeeld dankzij boekjes als Tekst in context (ze vergat erbij te vertellen dat ze daar zelf aan meewerkte), maar daar ging haar vraag niet over. Daarnaast vroeg ze zich af of de promovendus de aanbevolen boeken wel zelf gelezen had, want Sara Burgerhart was niet één keer goed gespeld! Maar dat was ook niet de vraag. Uiteindelijk, we waren minuten verder, kwam ze tot de vraag waarom Witte geen poëzie had opgenomen in zijn onderzoek. Juist poëzie zou leerlingen erg aanspreken en zeker de grafpoëzie in de provincie Groningen (ja, daar zitten ze op te wachten!). Of Witte wel de site www.dodenakkers.nl kende? Het dedain van het mens kende werkelijk geen grenzen. Laten ze die eens voor een 4-havo-klas zetten. Witte antwoordde vrij duidelijk en veel te vriendelijk dat de poëzie niet tot zijn onderzoeksterrein hoorde. Hij had haar alle hoeken van de aula moeten laten zien. Juist hij heeft weet van moderne poëzie. Hij is volgens mij ooit ook nog betrokken geweest bij de eerste Doe Maar Dicht Maar.

En toen was het tijd voor het 'hora finita' (wij doen in Groningen niet aan 'hora est'). Na een korte onderbreking kwamen de profs weer terug en kreeg Witte te horen dat hij vanaf nu dr. is.



En toen was er een lange lange lange rij met felicitanten. Zagen we gelukkig ook een erg mooie man in het publiek. En mijn directe collega Bernadette Laudy (met rugzakje), in gesprek met professor Van Essen (met toga), werd ook nog aangespoord haar promotieonderzoek weer eens op te pakken.




Daarna ging een klein gezelschap Theogetrouwen uit eten. Ik kwam onze stadsdichter Rense Sinkgraven tegen en Liesbeth Annokkee en wij hebben gemoedelijk op een terras gezeten tot het weer tijd was voor het feest waar de broertjes Ekkers elkaar weer eens tegenkwamen en er ook nog een lied werd gezongen op de wijs van de Zuiderzeeballade. Voordat iedereen liederlijk dronken werd, ben ik naar huis gegaan.



De handelseditie van het proefschrift Het oog van de meester is uitgegeven bij uitgeverij Eburon.

woensdag 28 mei 2008

Chrétien Breukers over Arcadia der Poëten

In De Pers verscheen gisteren een kleine aankondiging van het boek Arcadia der Poëten van Herman Sandman. (Tot nu toe staat er geen digitale versie op de site). Met handige zinnen om te quoten door de uitgever: 'een genot om te lezen'. Breukers heeft echter vooral kritiek op de recente geschiedschrijving door Sandman: 'Ronduit vreemd is Sandmans zienswijze dat Driek van Wissens uitverkiezing tot Dichter des Vaderlands (in januari 2005) een hoogtepunt uit de literaire geschiedenis van de stad is. Van Wissen is al met al een te weinig aansprekende figuur om als boegbeeld voor de Groningse literatuur te fungeren.'

Daarna volgt de aankondiging van alweer een nieuwe bundel van Tsead Bruinja en een bloemlezing van Friese poëzie: waarbij Breukers opmerkt dat naast de bekende Friezen er nog meer talent aanwezig is: 'dichters als Jabik Veenbaas, Cornelis van der Wal, Anne Feddema en samensteller Abe de Vries verdienen meer aandacht dan ze krijgen.' Zou het toeval zijn dat drie van deze dichters in de Contrabas-reeks zitten, waarvan Breukers redacteur is?

dinsdag 27 mei 2008

Victorie: de titel

Victorie, dat is een mooie titel, dacht ik. Maar net als bij de titel Sing Sing, die al eerder was gebruikt door Gerrit Komrij (zie hier) is Victorie niet enig in zijn soort.
Zowel Dirk Ayelt Kooiman als Simone van der Vlugt en Theo Hoogstraten hebben de titel de afgelopen 10 jaar al gebruikt.


Als je verder gaat zoeken bij Google vind je vooral in Amerika nogal wat Victory-titels. Meestal in combinatie met andere woorden en meestal zijn het militaire, politieke of geneeskundige victory's. Alhoewel ik wel twee dichtbundels vond en een comic-serie die louter Victory heten.



En al koekelend kwam ik ook nog de 'Victory Book Campaign' tegen die er in de Tweede Wereldoorlog voor zorgde dat militairen goede boeken te lezen kregen. Lijkt me ook wel een goed idee voor onze landmacht. En welk boek met welke titel zouden ze nu het beste kunnen geven?

maandag 26 mei 2008

Coen Peppelenbos: sterk plichtsbesef en gedisciplineerd

Je kunt slapend rijk worden bij het onderzoeksbureau Intomart. Een paar keer in de maand krijg je digitale enquêtes toegestuurd over van alles en nog wat en per enquête krijg je nog geld ook (ik zit na een half jaar al op €1,60). Aan de telefoon vind ik enquêtes verschrikkelijk, maar zo klikkend met de muis is het heel leuk. Tot nu toe blijkt dat ik heel veel dingen niet doe, niet koop en niet lees (laatst werden er zo'n zestig bladen genoemd en geen geen enkel blad las ik, van sommige had ik zelfs nog nooit gehoord). Ik was al bang dat ik er binnenkort uitgemieterd zou worden wegens a-typisch gedrag, maar vandaag kreeg ik een rapport over mijn 'leefstijl' en ik word niet ingedeeld bij de 'nuttelozen', maar bij de 'plichtsgetrouwen'.
Sterk plichtsbesef en gedisciplineerd
Nauwgezette mensen met een traditionele achtergrond. Stellen hoge eisen aan zichzelf en hun omgeving.

Consumptie
Hoge eisen aan productkwaliteit en kwaliteit van dienstverlening.

Gelukkig hoor ik niet bij de 'gesettelden' of de 'dromers' (een rare term, want bij de uitleg staat: 'Intuïtief, jong van geest, materialistisch ingesteld.' Ik vind dromers bij uitstek juist niet materialistisch).

Wie ook precies wil weten wie hij is, kan meedoen aan het panel: je kunt je hier aanmelden.

Roland Garros

Roland Garros is weer begonnen (het wordt zomer). In Frankrijk is er tijdens de wedstrijddagen een programma dat op het eind (tot aan de aftiteling) een mini-karaokesessie doet met de spelers. Vrij dom, maar erg leuk. Hieronder Novak Djokovic (mijn favoriet), Rafael Nadal en Roger Federer (saai). Zoals ze zingen, spelen ze ook.


zondag 25 mei 2008

Peter Middendorp blijft een stadjer

Nadat Joep van Ruiten vrijdag de schrijver en journalist Peter Middendorp had laten vertrekken uit Groningen ('Sommige talentvolle schrijvers, zoals Martin Bril, Marc Reugebrink en Peter Middendorp, woonden maar even in Groningen, ervoeren de stad als te klein en vertrokken weer') schreef ik een blogje waarin ik zeker meende te weten dat Peter nog steeds in Groningen woonde.
Later die dag zei Roos Custers dat Peter eigenlijk in Den Haag woonde en in de weekends naar Groningen kwam. Als je meer dan vier dagen elders doorbrengt blijf je dan nog wel een Groninger? Toen ik die middag Joep van Ruiten weer tegenkwam bij de bundelpresentatie van Erik Harteveld gaf ik me de opdracht dat ik het nog moest uitzoeken. Voordat je het weet zet je allerlei onzin op je blog.
Volgens mij moet je kijken naar de officiële inschrijving. Ik stuurde dus een mail naar Peter met de vraag in welke gemeente hij nog ingeschreven stond en ik citeer de megazin die hij me terugzond.
Ik ben ingeschreven in Groningen, en zal me ook niet zo snel in Den Haag inschrijven, een jaar nog schrijf ik daar door, misschien langer, maar mijn huis houd ik aan, een thuisbasis, dat is het, zo mag je dat wel noemen, al denk ik ook weer niet dat ik in de toekomst erg lang achter elkaar alleen maar in Groningen zal blijven, misschien als ik oud ben en er belangwekkende romans gaan komen, beweging is belangrijk voor schrijven, zei Tommy Wieringa eens, ik ben het daar helemaal mee eens, al kom je in mijn geval je land niet uit.

Daaruit kunnen we in ieder geval concluderen dat Peter nog altijd een stadjer is en waarschijnlijk blijft hij hier nog een paar jaar. Daarnaast mogen we ons misschien al voorzichtig verheugen op een tweede boek over het Haagse Binnenhofleven van Peter Middendorp. Zijn eerste Binnenhofboek komt uit in september en als hij nog een jaar in Den Haag doorschrijft is er vast genoeg stof voor een tweede boek.

Roelof Stalknecht

Was na het spontane optreden van Jan Glas op zoek naar Roelof Stalknecht op het net en een andere versie van 'Hendrik Jan', als het nummer tenminste zo heet. Vond alleen een kleine trailer van een DVD van Stichting Beeldlijn, maar zonder Hendrik Jan.
En ik zou graag een hele cd willen hebben van deze meezingers (gezongen door Jan Glas). Hieronder de YouTube-versie en Dailymotionversie.

Uitgeverij kleine Uil kampioen

Dat shirtsponsoring werkt blijkt wel uit de triomftocht van de F-eentjes van VV Peize, die sinds ze met het logo van de succesvolle uitgeverij op hun borst spelen bijna niet meer verloren en dus echte kampioenen zijn geworden. Hieronder de groep voor de traditionele grasduik en Peebe ten Hoor met versiering in zijn haar.


De gebruikelijke balkonscène op het stadhuis van Peize en de rondvaart door de sloten om het dorp is helaas op chaos en relletjes uitgelopen.
(foto's: Peter ten Hoor)

Martin Ros: de hoogtepunten van 24 mei



Om de vergeetachtigheid van vorige week te verdoezelen begint de presentator alvast met het noemen van de woonplaats van Martin Ros, dan weet deze tenminste waar de Puttense moordzaak zich afspeelt.
N. van der Stelt - Verdriet zonder tranen / De Puttense moordzaak
- Ze hebben toch steeds gezegd het moet iemand zijn vlakbij dat huis? Ze hebben die man gewoon laten zitten! Selexyzpresentator: 'Ongelooflijk' Het is nooit... ook Peter die zo trots op de televisie zit, jaaaaa hij heeft die mensen vrijgemaakt.
Selexyzpresentator: 'Peter R. de Vries.'
Ja, daar verdient een tien met een griffel. Maar hij verdient een enorme onvoldoende voor het feit hij heeft nooit die man onderschept!
[Selexyzpresentator probeert te vragen waarom men in het dorp van niks wist, maar volgens Ros is er slechts één hoofdschuldige] Het is vooral die Peter de Vries, die heeft toch de zaak belicht?
Selexyzpresentator: 'Ja maar die woont daar niet'
Nee, maar die heeft de hele zaak belicht. Hij heeft er 44 uitzendingen aan gewijd. Hij had die man dan toch tegen moeten komen? Ik vind het om hem zwaar aan te rekenen dat die de man nooit is tegengekomen, want die was berucht! En dat wist men in Putten! Hoe ken je die man nou laten lopen?
- Zo'n leuke, ja aardige mevrouw was het natuurlijk wel, maar het was niet zo'n leuke vrouw, hè. Ze had tal van verhoudingen en zo.
- Die zaak stinkt aan alle kanten.


Peter Claessens - Alle lust wil eeuwigheid / Het magistrale levensscenario van Friedrich Nietzsche
- Selexyzpresentator: 'Nietzsche is een filosoof uit de negentiende eeuw. Waarom is het belangrijk om die man nu te vertalen en te lezen?'
Nee, ja waarom was het belangrijk 25 jaar geleden? Toen ben ik er mee begonnen. Toen iedereen dweepte met Lenin en met Trotski en met hoe heten al die snurkers? Ja, die dachten dat we toch communistisch zouden worden of iets of wat daarvan. Die boeken zijn geloof ik verborgen, begraven onder bomen.
Selexyzpresentator: 'En toen kwam Nietzsche? 25 jaar geleden al'
Toen heb ik dus Nietzsche vertaald. Niemand deed er wat aan.
- In Nijmegen hadden we vroeger een universiteit, die is er geloof ik nog. Die heet nu Radbauduniversiteit, vroeger RK Universiteit met allemaal verheerlijking van grote godgeleerden. Nu zijn daar twee filosofen worden daar enorm vereerd en gelezen en dat is Heidegger, Heidegger die zoals je weet zijn hand ophield voor Adolf Hitler, ook niet zo'n leuke man, en dan Nietzsche. En Nietzsche moet ik toch zeggen, Nietzsche wordt er enorm vereerd. Dat is de man die God afzwoor.


J. Merriënboer, P. van Bootsma, P. van Griensven - Van Agt een biografie
- Het is de oer-katholiek uit Brabant! Hij sprak ook Brabants. Hij deed aan alle Brabantse gekkigheden mee.
- De grootste affaire die hij beleefd heeft in zijn leven: de Lockheedaffaire, met Victor Baarn - dat was Prins Bernhard - Victor Baarn. Die liet zijn geld apart komen, trouwens van twee vliegtuigmaatschappijen. Dat was gewoon een etter. Ik zeg het hier ronduit. Er waren ook ministers die zeiden: die man moet voorkomen bij de rechter, dat is een smeerpijp.

zaterdag 24 mei 2008

De eeuwig zoemende vliegenstrip gepresenteerd

Toet Assen en omgeving was uitgelopen (al hadden er best nog mensen bij gekund) voor de bundelpresentatie van Erik Harteveld. De eeuwig zoemende vliegenstrip is de eerste Nederlandstalige bundel van Harteveld.
Speciaal voor deze avond had Hans Wubs consumptiebonnen gemaakt. Toen we de bovenste consumptiebon wegnamen zagen we hoe de rest eruitzag.

Veel collega-dichters waren aanwezig. Naast Jan Glas en Ronald Ohlsen (die de weg niet goed kon vinden en optrad nadat het programma was afgelopen, voor een nog steeds aandachtig gehoor) zagen we Suze Sanders, Tjitse Hofman, Anneke Claus, Egbert Hovenkamp en Ton Peters. Ook Joep van Ruiten was aanwezig (had vanmiddag nog een discussie met Roos Custers over de Peter Middendorp-vraag in hoeverre je nog in Groningen woont als je het grootste deel van de week in Den Haag bent).
Vanwege het mooie weer vertrok iedereen snel naar buiten.








Accordeonist Johan Kleine was door Erik Harteveld gevraagd op te treden na elke dichter. Buiten ging hij gewoon door met spelen, makkelijk overschakelend van Duitse schlagers, naar jazz en Groningse folk (van Roelof Stalknecht). Zie op de volgende filmpjes hoe Jan Glas een nieuwe muzikale weg inslaat bijgestaan door een tweede stem van Erik Harteveld.

vrijdag 23 mei 2008

In de tussentijd 32

- Op 23 mei vorig jaar werd bij mij kanker geconstateerd en op 24 mei werd die kanker al weggehaald. Vier je zoiets?
- Op donderdag 5 kilomter hardgelopen in 27 minuten en 10 seconden (record). Daarna nog gewandeld en gejogd tot 6,55 kilometer in 40 minuten. Was 623 calorieën kwijt. Ben in mijn leven nog nooit zo gezond en fit geweest.
- Er komen na een jaar wel flarden langs van een jaar geleden. Vannacht onrustig geslapen. Wat terugkomt zijn de wat losse beelden. Het moment dat ik van de ene locatie van het ziekenhuis direct wordt doorgestuurd naar de andere locatie en de onderzoeker het woord kanker niet genoemd heeft, maar dat je wel weet dat het fout zit omdat hij ernstig afscheid neemt en 'Heel veel sterkte' zegt. Direct daarna verdwaal ik in het ziekenhuis op weg naar de uitgang.
Een uur later zijn de foute woorden wel gezegd en fiets ik alleen naar huis. Niemand weet nog iets, behalve ik zelf.
Nog weer later als je je ouders moet bellen met zo'n bericht en je het gevoel hebt tekort te schieten als zoon. Dat is niet zo (ik hoor mijn moeder al protesteren), maar je wilt alles doen om verdriet bij je ouders te voorkomen. Als dat mislukt, faal je een beetje.
Dat soort dingen laat ik even voorbij flitsen. Niet te lang. Ik kan er nog niet goed tegen.

- De verjaardag van mijn broer viel vorig jaar wel in het water door mijn plotselinge ziekenhuisopname. In plaats van taart en slingers reed Herman naar Groningen evenals mijn zus en mijn ouders. Ik ben daar wel goed in: verstoren van verjaardagen. Op de foto is hij 44. Vandaag is hij 45 en ga ik naar Ede. Laten we dat maar vieren.

Joep van Ruiten over Arcadia der poëten

Vandaag een groot stuk over Arcadia der poëten van Joep van Ruiten in het Dagblad van het Noorden met twee opmerkelijke nieuwsfeiten. Allereerst heeft uitgever Anton Scheepstra van Passage zijn naam veranderd. Volgens de krant heeft hij zich nu vernoemd naar de oud-columnist van het Nieuwsblad van het Noorden Nico Scheepmaker (wat kan ik soms naar zijn milde stukjes verlangen). Hij gaat dus vanaf nu onder de naam Anton Scheepmaker verder. Gefeliciteerd!

Ten tweede is aan de inleiding te zien dat Van Ruiten ook dit log leest, want naar aanleiding van de publicatie van het register van het boek verscheen hier een kleine telling (tweemaal genoemd in het stuk): 'En ja hoor, al snel werd de eerste omissie geconstateerd in het boek over het literaire leven in Groningen tussen 1945 en 2005. Schrijver Herman Sandman zou zijn vergeten Peter Middendorp de plek te geven [die] hem als schrijver/journalist toekomt.' Van Ruiten verdedigt dan Sandman die niet pretenteerde volledigheid na te streven. Het echte nieuws zit op het einde van het artikel waarin Van Ruiten schrijft: 'Sommige talentvolle schrijvers, zoals Martin Bril, Marc Reugebrink en Peter Middendorp, woonden maar even in Groningen, ervoeren de stad als te klein en vertrokken weer.'
Merkwaardig. Toen ik vorige week Peter Middendorp tegenkwam bij de Super De Boer vond hij helemaal niet dat Groningen te klein was. Sterker nog, hij was juist zijn huis aan het opknappen omdat hij hier wat langer wil blijven.

Anton Scheepmaker

donderdag 22 mei 2008

Benne van der Velde nieuwe stadsdichter Vlaardingen

De nieuwe stadsdichter van Vlaardingen wordt Benne van der Velde. Volgende week vrijdag wordt Benne geïnstalleerd. Vorige maand verscheen de tweede bundel van Benne van der Velde Dit harnas van kippenvel. Van der Velde is de tweede stadsdichter in het fonds van Uitgeverij kleine Uil. Rense Sinkgraven is de stadsdichter van Groningen. En morgen verschijnt de bundel De eeuwig zoemende vliegenstrip van voormalig stadsdichter van Assen: Erik Harteveld.

Plons doet de bus

De buschauffeur riep nog 'ho ho ho', stond vanmorgen in het Dagblad van het Noorden, maar de bus luisterde niet naar zijn baas. Zo te zien ging hij te water vlak voor het huis van Dolf Verlinden en Roos Custers. Ik vroeg of Dolf toevallig foto's had gemaakt en jawel...


woensdag 21 mei 2008

Bakker en Lindner (2)


'Ik vind de natuur vaak zo rommelig,' zegt Gerbrand Bakker tot schrik van de dames van de GSB die een ECO-week hadden georganiseerd en Flanor had gevraagd daar twee schrijvers bij te zoeken. Behalve twee GSB-dames (van de organisatie), veel Flanorleden en drie loslopende fans valt de opkomst een beetje tegen.

Twee straten verderop interviewen Ellen Deckwitz (op haar verjaardag)en Lejo Siepe Kristien Hemmerechts en Annelies Verbeke. En op een onbekende plek in de stad doet Ted van Lieshout ook iets.

Eerder die dag was ik in Leeuwarden gefotografeerd door Koas van der Wal. Binnen de muren van de NHL was geen geschikte plek, dus hebben we buiten wat rondgekeken. Uiteindelijk lag ik op een metalen goalconstructie. Ik kon er met schoenen niet opklimmen, maar op sokken kon ik met de tenen gespreid tussen de spijlen moeizaam omhoog klauteren. Na afloop sprong ik van het goaltje af (zul je net zien: gaat hij een boek publiceren, breekt hij zijn been). Iets te hard op mijn voeten, zoals het ook fout kan gaan als je in het water springt en op je buik landt.


Het bundeltje Tramontane van Erik Lindner is aan alle kanten stuk, verweerd en op. Wie nog een exemplaar heeft en er toch niets meer mee doet kan een dichter gelukkig maken: hij heeft alleen nog maar dit exemplaar.


'Ik ben niet zo van de natuur,' zegt Gerbrand Bakker om de zaal te shockeren. 'Dat hele Naardermeer, daar heb ik niets mee. Van mij mag er een vierbaansweg doorheen. Die vogels blijven toch wel broeden.'

Na afloop komt het gevolg van de Hemmerechts-Verbeke-avond en de Bakker-Lindner-avond bij elkaar in café Wolthoorn. Ik heb die dag alleen nog maar vijf boterhammen naar binnen gewerkt en bestel eerst maar eens kaas en worst. Af en toe sla ik een rondje over. In het Deckwitzgevolg vinden we ook Anton Scheepstra, Kasper Peters, Emiel Matulewicz, Fieke Gosselaar en Ronald Ohlsen.

Om drie uur 's nachts zitten alleen Bakker, Lindner, Ohlsen en ik nog in het café, De 3 Uiltjes. Dichter Lindner heeft er een martelgang van Kromme Lindert op zitten. Hij heeft voor het eerst zijn nieuwe schoenen aan, is vandaag al in Zuidhorn geïnterviewd door Remco Ekkers waarna hij een iets te lange wandeltocht heeft gemaakt en nu loopt hij alsof hij op spijkers trapt.

Zo rond vier uur gaan we weer terug. Op honderd meter van zijn hotel doet Lindner zijn schoenen uit en loopt op kousevoeten verder.

Negen uur is vroeg. Onder de douche zie ik donkere plekken op mijn voeten. Bloeduitstortingen (eigenlijk grote blauwe plekken, maar bloeduitstorting klinkt erger) en als ik mijn zolen bekijk zie ik nog grotere plekken. Spring nooit van een stalen goaltje! Er liggen veel te veel uren voor me vandaag.

Bakker en Lindner


Gisteren naar de Flanoravond geweest met Gerbrand Bakker en Erik Lindner. Daarna nog 1 borrel gedronken en toen werd het later en later. En nu is het heel vroeg. Ik volsta even met een foto. Later meer.

dinsdag 20 mei 2008

Dagblad van het Noorden proefperiode


Ik koop elke dag De Volkskrant en het Dagblad van het Noorden los. maar een abonnement is veel goedkoper krijg ik altijd te horen als er weer een actie loopt en je 's avonds wordt lastig gevallen door een werkstudent die een lijst telefoonnummers moet afwerken.
Ik weet het. Maar als ik een proefabonnement neem, gaat er altijd iets mis. Deze keer ook. Op donderdag de 8-ste mei heb ik telefonisch zo'n proefabonnement genomen. Het kon al op zaterdag de 10-de ingaan. Voor de zekerheid moest ik nog een keer mijn adresgegevens herhalen en mijn naam. We zijn nu anderhalve week verder en tot nu toe is er geen enkel Dagblad op mijn deurmat geploft.
'Veel plezier met uw proefabonnement,' is de laatste zin die de werkstudent moet voorlezen.

zaterdag 17 mei 2008

Martin Ros: de hoogtepunten van 17 mei


Licht geheugenverlies voor Martin Ros die niet op de naam kan komen van dat ene dorp, hoe heet dat, waar hij zelf woont, kom nou. Misschien was hij een beetje te grieperig. Maar, zoals op de site van radio Selexyz staat: 'Chapeau voor de man die zelfs met griep onder de leden zijn bevlogenheid niet laat inboeten.'

Kristien Hemmerechts - De man, zijn penis en het mes
- Ik heb begrepen dat het boek gericht is tegen de te vele penisactiviteiten van mannen die het hele erge doen, dat weet je, waar die vrouwen pijn van hebben. Het is niet altijd zo leuk voor die vrouwen.
- Ze komen met het zwaard in plaats van met hun penis. Dat zegt zij. Ik denk dat een hele hoop vrouwen die nu angstig wachten of meneer er vanavond weer op gaat... hoe gaat dat aflopen?


T. Hendriks - Rouw en razernij om Caesar
- Caesar is de eerste Jezus, Caesar! Julius Caesar, jaaa.
Meneer van Selexyz: 'Maar leg eens uit. Hoe zit dat?'
Ja, dat ga ik niet helemaal uitleggen, dat is een boek op zich!
(Een volstrekt warrig betoog volgt dan toch dat leidt tot de positieve conclusie over het boek:)
- Ik vind het een fantastisch verhaal! Ik heb zelf gymnasium gedaan enzovoort en dan zeg ik: het is geweldig. Tommy Hendriks bedankt dat je dat in Utrecht in vijf jaar, ik dacht dat er in Utrecht alleen maar gevoetbald werd, weet je wel, met Dos en zo, maar er wordt toch ook gedacht.


E. Hoekstra en M. Ipenburg - Handboek christelijk Nederland
- Die smeerpijp uit hoe heet het Den Haag zit er ook nog in met die enorme eh sekte.
- Meneer van Selexyz: 'Is de stichting van de PKN aanleiding geweest voor nieuwe afscheidingen?'
Ja natuurlijk. Je hebt toch Hersteld Hervormd? Die houden zaterdag weer een bijeenkomst, verkopen boeken, proberen geld te verzamelen voor hun eigen kerk in... hoe heet dat? Dat dorp waar ik woon? Kom nou?
Meneer van Selexyz: 'Putten?'
Putten!


Dick Schaap - The Battle of the Atlantic
- We hebben het net gehad over Jezus Christus en alle mensen die hij heeft bekeerd. Die heeft geleden aan het kruis zullen we maar zeggen; deze mensen hebben meer geleden dan Jezus.
Meneer van Selexyz: 'De bemanningsleden van die onderzeeërs?'
Vreselijk, hou toch op. Die kwamen in het koude water terecht. Wie moest ze helpen? Moesten ze wachten tot er een groot schip kwam?

Mosterdpoëzie in Eenrum

Vandaag met een heel stel dichters in Eenrum geweest op uitnodiging van Bart FM Droog om voor te dragen in drie galeries en één kwekerij. Sommigen kwamen per boot, maar de meesten gewoon per auto. Op verzoek van Jan-Jaap Reinders vertrokken Sieger MG en ik al om 11 uur uit Groningen alwaar het hevig regende om nog wat aan sightseeing te doen in Eenrum waar het echter ook hevig regende zodat we maar aan de koffie met gebak gingen.

Hieronder een impressie van de optredens. Omdat ik een duo vormde met Erik Harteveld erg veel Erik Harteveld, maar dat moet ook, want volgende week komt de nieuwe bundel van Erik Harteveld.







Na afloop van de optredens nog een kleine nazit in één van de galeries (veel galeries en cafés in Eenrum!), waar we Egbert Hovenkamp, Rense Sinkgraven en Suze Sanders tegenkwamen. Toen nog wijn en patat met gehaktbal in het gastvrije huis Agter-Droog waarbij Cornelis van der Wal de uitreiking van de eerste Eenrumse mosterdpoëzieprijs verstoorde door dankbaar maar beleefd de prijs te weigeren.



Al met al een mooie dag, alhoewel Giny B. een lekke band kreeg op de heenweg en dus een uur heen en weer van Eenrum naar een station heeft gelopen. Ik heb vier maal Sing Sing verkocht!