Victorie: op Club Propaganda

De tweede slechte recensie is ook binnen. Op Club Propaganda kan Thomas van Aalten eindelijk zijn jarenlang opgebouwde rancune kwijt. Ik heb ooit eens een slechte recensie geschreven over zijn boek Sneeuwbeeld (zie hier).
Thomas van Aalten is een schrijver die zijn lezer nog aanspreekt met 'lieve lezer' en hij strijdt met open vizier, want hij geeft meteen het doel van zijn recensie aan.

Je begrijpt, lieve lezer, dat de verschijning van een roman van Peppelenbos een fraaie opening bood voor revanche.

Dan is het van dik hout zaagt men planken tot Van Aalten bij de volgende conclusie aankomt.

Het komt op mij vooral over als een slecht nagesynchroniseerde Hollandse speelfilm uit de oude doos op RTL7. Victorie is het officiële romandebuut van Coen Peppelenbos, waar hij zes jaar over deed. Tegen de tijd dat ík 44 ben, komt zijn tweede roman vermoedelijk uit. Tot die tijd zie ik uit naar de verfilming van Victorie, bij voorkeur geregisseerd door Ruud van Hemert.

A B C D: Radeloos van Carry Slee

Radeloos, een film naar het gelijknamige boek van Carry Slee is onlangs in première gegaan. Bekijk de trailer.


A Wat een goede dialogen; typisch een Nederlandse film!
B Wat een goede kotsscène; typisch een Nederlandse film!
C Wat een Renée Soutendijk; typisch een Nederlandse film!
D ....

A. Marja: de Wapserveenstraat

De woning aan de Liefkensstraat in Winschoten is gesloopt, het pand aan de Donkersgang in Groningen door brand verwoest en klaar voor de sloop. Hoe zou het toch staan met de woning van A. Marja in Den Haag waar hij met zijn tweede vrouw Wies en later met Tineke Kaspers heeft gewoond. Je raadt het al: gesloopt! En wat zo jammer is: de Wapserveenstraat ligt op een kleine wandeling van het huis van mijn zus. De plek waar ik jaar in jaar uit heb gelogeerd. Ik had dus jarenlang foto's kunnen maken van dat pand. Maar ja. Mijn zus meldde dat ik te laat was: juist het afgelopen jaar ging de slopershamer door de buurt.
Het foto-archief van de gemeente Den Haag toont nog wel een foto van de leeszaal in Wapserveenstraat (Waar Wies en Tineke beiden gewerkt hebben). Marja woonde daar boven. Ga naar deze site en zoek op Wapserveenstraat, fotonummer 1.14266.

Recensie LC: Douglas Coupland - De kauwgomdief

Schrijven tussen kantoorartikelen

Nou nou, uitgeverij Anthos pakt uit, denk je, als je De kauwgomdief van Douglas Coupland in een kartonnen doosje vindt samen met ‘de geniale debuutroman’ van Roger Thorpe: De handschoenvijver. Maar als je de eerste bladzijde van Coupland opslaat zie je meteen dat diezelfde Roger aan het woord is en weet je dat je een literair spel moet meespelen.

Roger is in de veertig en neemt een paar trauma’s mee uit zijn verleden. Als gescheiden vader is hij gedwongen te werken in een enorme groothandel in kantoorartikelen. Heimelijk drinkt hij en schrijft hij. Wat hij schrijft laat hij slingeren in het bedrijf en Bethany, een gothic meisje met even veel haat tegen het bedrijf gaat terugschrijven. De twee storten om beurten hun hart uit over hun ietwat mislukte leven. Die hoofdstukjes worden afgewisseld met hoofdstukken uit de roman in wording van Roger: ‘De handschoenvijver’.
Dat boek is een moderne versie van ‘Who’s afraid of Virginia Woolf?’ Dat het nog een keer apart is uitgegeven is een leuke grap, maar misschien wel teveel van het goede, want daardoor krijgt die ‘debuutroman’ teveel nadruk. Deze hedendaagse versie is slechts een bleke afspiegeling van het origineel, net zoals elke nieuwe uitvoering van het toneelstuk van Albee altijd in het niet valt bij de filmversie met Elisabeth Taylor en Richard Burton.
Zoals gebruikelijk is het tempo bij Coupland hoog, is de kritiek op de consumptiemaatschappij scherp en staan de bladzijden weer vol grappige oneliners. Toch heeft de auteur, net als bij de voorganger ‘Eleanor Rigby’, gekozen voor hoofdpersonen die beschadigd zijn door het leven. Deze keer ga je ook echt met ze meeleven omdat de geloofwaardigheid niet om zeep wordt geholpen door gekke sprongen in het verhaal.
‘Who’s afraid of Virginia Woolf?’ is een toneelstuk over een echtpaar dat een fictieve zoon bedenkt om hun leven dragelijk te maken. In De handschoenvijver gebeurt hetzelfde, maar in De kauwgomdief wordt duidelijk dat Roger een kind is verloren bij een doodordinair verkeersongeluk. Voor Roger is het schrijven een uitvlucht. Dat doet hij tussen collega’s die vooral geïnteresseerd zijn in de opstelling van pennensetten en in de beste manier om ‘Collega van de Maand’ te worden en die er plezier in scheppen om hem te kleineren. Dat er één collega echt in hem geïnteresseerd is, geeft hem moed om door te gaan. Hopelijk zijn er veel lezers te vinden die net zo zijn als die collega.

Coen Peppelenbos

DOUGLAS COUPLAND: De kauwgomdief. Vertaald door Ton Heuvelmans. Anthos, Amsterdam, 284 blz. €24,95 (samen met ROGER THORPE: De handschoenvijver in één cassette).
Eerder verschenen in de Leeuwarder Courant, 26 september 2008

NHL: Willem Smink weblogt (3)

De allerhoogste baas van de NHL heeft een weblog. Omdat deze alleen voor ingewijden te zien is geef ik graag een korte samenvatting. Deze keer wordt na een paar pr-blogjes eindelijk verteld wat een bestuurder direct had moeten doen: vertellen waar het op staat.

Ik bedoel, er moet bijvoorbeeld een begroting worden vastgesteld. Deze keer eentje met bezuinigingen. Na jaren van voorspoed, volgen nu een paar jaar van krapte.

Hè, hè, was dat nou zo moeilijk?

Willem begint zijn verhaal iets anders.

Het gevaar dat je als bestuurder bedreigt is dat je nauwelijks te weten komt wat er ‘op de werkvloer’ gebeurt. Die ‘werkvloer’ zelf zit daar misschien niet mee.

Nou, deze 'werkvloer' blogt, dus als hij iets te weten wil komen, dan kan hij altijd bij deze 'werkvloer' op het blog kijken. Klik op de 'tag' NHL hieronder en je weet alles van deze 'werkvloer'. Ik denk dat Willem blij is met mijn ijver.
Maar ja, Willem heeft de 'werkvloer' vooral nodig om te weten hoe die bezuinigingen aankomen. Of, om hetzelfde in bestuudersproza te zeggen:

En dan is het zaak scherp in beeld te krijgen hoe verschillende opties uitpakken voor de praktijk van het onderwijsproces. Een goed zicht op die praktijk is wezenlijk om verantwoord te kunnen besluiten.

Gelukkig werken er op de NHL nog een paar oude kennissen van Willem uit Groningen. Die durven hem onomwonden vragen te stellen en waarschijnlijk ook kritiek te geven. Hoewel dat in wollig taalgebruik gaat,

Het maatwerk van het vraaggestuurde onderwijs dreigt tot een onbeheersbare versnippering te leiden, is een andere observatie.

geeft dit blog van Willem ook enige hoop. Hij luistert blijkbaar naar kritiek. Misschien kan hij dan dit jaar nog wat veranderen aan die idiote toestand met de flexibele trajecten.
Willem eindigt deze keer met een ironisch dreigement.

Nuttig en leuk, die oude kennissen. Voor de goede orde: ik maak inmiddels ook een hoop nieuwe kennissen. U bent gewaarschuwd.

Ik heb mijn agenda klaarliggen.

NHL: Ted van Lieshout

Ik ben een ouderwetse docent. Het liefst praat ik een college vol. Als ik studenten in groepjes aan het werk zet, heb ik altijd het idee dat ik ze niet helemaal waar voor hun geld geef.
Afgelopen dinsdag probeerde ik het weer: studenten in groepjes. Ik had twee bladzijden gekopieerd uit Multiple noise van Ted van Lieshout. De bladzijde waarop het gedicht 'Merel' staat en het gedicht 'Zijn' en enkele schetsmatige tekeningen die verdergaan op de volgende bladzijde. Bij Van Lieshout horen gedichten en tekeningen vaak bij elkaar en zeker in deze bundel waarin hij allerlei illustratietechnieken uitprobeert. Eigenlijk horen de twee bladzijden die erop volgen er ook nog bij, maar omdat de NHL zoveel moet bezuinigen, heb ik die maar niet mee gekopieerd. Scheelt weer een paar euro.
De opdracht was vrij simpel: bedenk enkele inhoudelijke vragen over deze gedichten. Dus geen opdrachten in de trant van: maak een leuke tekening of schrijf zelf een gedicht, maar inhoudelijke vragen. Is dat mogelijk? Ook met de onderliggende vraag: zou dat kunnen of moeten in de onderbouw?
Het viel me op dat de studenten (volwassenen, sommigen staan al jaren voor de klas) zelf nog redelijk veel moeite hadden met de gedichten. Toen ik later vroeg voor welk niveau deze gedichten geschikt waren zeiden sommigen: 'De bovenbouw.' Het gesprek in de groepjes ging dus vooral over de inhoud van de gedichten met soms vrij heftige interpretaties. Alleen dat al was een pluspunt van de avond.
En nu komen de vragen van mijn groepjes (in de hoop dat ik ze goed heb opgeschreven) achter elkaar (met wat dubbeling dus). Die hebben we al besproken bij de klassikale bespreking, maar ik geef ze hieronder weer zonder commentaar. Wat zou Ted van Lieshout er zelf van vinden?

1 In de gedichten komen verschillende tegenstellingen voor. Noem er een paar.
2 Schrijf woorden op die weergeven wat het gedicht bij je oproept.
3 Wat vind je de mooiste zin? Waarom?
4 Wat denk je dat de dichter bedoelt met regel 2 ('al is in de vensterbank alles dood.')
5 Wie is de hoofdpersoon? De merel of de ik?
6 Kun je een wens van de schrijver uit dit gedicht halen? Waar denk je aan?
7 Waarom is de schrijver onder de indruk van de vogel?
8 Welke eigenschappen wordt de merel toegedicht?
9 Wat uit het gedicht zie je terug in de tekeningen?
10 Licht de titel toe van dit gedicht ('Zijn').
11 Heeft dit gedicht dezelfde hoofdpersoon als het gedicht 'Merel'?
12 Waar gaat dit gedicht volgens jou over?
13 Noem de overeenkomsten tussen de twee gedichten.
14 Welke functie heeft het brood in deze gedichten?
15 Hoe denkt de ik-persoon over zichzelf en waar baseer je dat op?
16 De gedichten horen bij elkaar. Waar zie je dat aan?
17 Welke drie tekeningen horen bij dingen in het gedicht?
18 Begrijp je dat iemand 'honger' heeft? Welke betekenis kan dat ook hebben?
19 Aan welk sprookje doet dit gedicht je denken?

Schrijvers en Moleskine

Schrijvers houden van Moleskine. Ik heb zelf niet zo'n opschrijfboekje, maar het schijnt er helemaal bij te horen, bij het schrijversschap. Op YouTube zijn filmpjes te vinden waarin door de boekjes van schrijvers wordt gebladerd. Zie dit boekje van Saskia de Coster.

In Amerika heb je iemand (de firma zelf?) die ook filmpjes op YouTube zet, van kunstenaars, journalisten en Dave Eggers.

NHL: hoe Coen de koffie-oorlog won (2)

De koffieoorlog heeft de UK (de UniversiteitsKrant van Groningen) gehaald.

Martin Ros: de hoogtepunten van 27 september

Martin Ros prijst een vrouwenboek aan vrouwen aan en leeft nog in het guldentijdperk. Allemaal op Radio Selexyz.

Paul Verhoeven - Jezus van Nazaret

- Jut en Jul schrijft over dit boek, hè, hoe heet dat, ook die man, waar is mijn krant gebleven? Want daar stond ie in. Antoine Bodar! Dat weet je toch, Antoine Bodar.
- Ze vinden het [Paul Verhoeven,cp] een smeerpijp. Die man heeft films gemaakt met Sharon Tate die haar geslacht laat zien, dat weet je toch? [Ros bedoelt Sharon Stone, cp]
- Hij komt dus tot de conclusie dat het voor een groot deel sprookjes zijn. Hij ontmaskert bijvoorbeeld dat hele wonder van nieuw brood. Brood en vis, dat weet je. Dat werd maar verdeeld. Hij kocht zes vissen en die vissen daar kon die zesduizend mensen mee voeden. Dat is natuurlijk allemaal flauwekul geweest. Die leerlingen van hem waren vissers! Grote vissers! Die zaten altijd op het meer van Tiberias en dat van Judea. Die hadden de schepen klaarliggen!

Jens Christian Grøndahl - De tijd die nodig is

- Deense auteur. Weten we niet veel van. Denemarken heeft minder inwoners dan Nederland, een prachtig land, ben je d'r wel eens geweest? Selexyzpresentator: Nee. Een keer of vier vijf keer groter als Nederland. En, schitterend land met prachtige dorpjes die liggen aan de zee. Kopenhagen, onvergetelijke stad. Bovendien, geweldige voetballers, zoals je weet. Denen, die worden begeerd door de Nederlandse profclubs. Maar los daarvan hebben ze ook geweldige auteurs.
- Er zijn acht boeken nu in vertaling verschenen bij Meulenhoff. Elk jaar brengen ze d'r één. Deze laatste door Annelies van Hees, een goeie maar eigenwijze vertaalster, die ook eh hoe heet dat, kinderboekenschrijver, hoe heet ie ook alweer? Die beroemde kinderboekenschrijver uit Denemarken? Ach, je weet wie ik bedoel, die heeft ze ook vertaald. Selexyzpresentator: Andersen. Ja natuurlijk, Andersen!
- Dit laatste boek, moet ik zeggen, is wat ik en dat zeg ik ook voor alle vrouwen in Nederland die zoals je weet graag naar naar mij luisteren, is een boek voor vrouwen. Het is een vrouwenboek.
- En die mannen. Die duiken d'r maar steeds bovenop, want die ruiken iets bij d'r [de vrouwelijke hoofdpersoon, cp]. Je kent dat soort vrouwen wel. Ze is ook 48 jaar. Ik weet niet of je het weet, maar dat zijn de bevalligste vrouwen ter wereld, vooral als ze uit het noorden komen of Surinaams zijn.
- Hij zeurt maar door. Of zeuren, ja. Hij zeurt een beetje door. 't Is grandioos geschreven, maar 't is teveel. Ik vind het een uitpuilend boek. Maar, ik zeg het er meteen erbij: de vrouwen van Nederland die raad ik het aan. Het is een boek voor de vrouwen van Nederland. Het gaat over vrouwen. En die komen er niet al te best af.

Roger Martin du Gard - Luitenant-kolonel de Maumort

- Het is intrigerend hoe deze man in een hele eenvoudige stijl, dat wil ik voor de gewone lezer, die misschien toch nieuwsgierig wordt naar dit boek, want het ligt voor een kleine prijs, dat enorm dure boek, hoeveel kost het? Ik geloof dat het 25 gulden kost! 't Is niet te geloven! Zo goedkoop met een enorm notenapparaat erbij. [Het boek kost geen 25 gulden, je moet er in euro's voor betalen, 49,90 om precies te zijn, cp]
- Ik heb te weinig tijd om precies te vertellen waar dit boek..., dan heb ik twee uur nodig, waar dit allemaal over gaat.

A. Marja: Liefkensstraat

Vandaag met Nick in Winschoten geweest om nog wat voetsporen terug te vinden van A. Marja. Maar helaas. In Groningen hadden we al een beetje pech omdat het huis in de Donkersgang voor de sloop gereed staat, in Winschoten was het huis van de familie Mooij al gesloopt. De Maranathaschool (de lagere school) was er nog wel, maar dat zat in een ander gebouw dan vroeger: dat gebouw was inmiddels gesloopt. We vroegen ook naar de oude HBS en ja hoor: ook gesloopt. Het enige gebouw dat er nog staat is het kerkgebouw van de Vrije Evangelische Gemeente. Daar mochten we in nadat we de predikant telefonisch hadden gesproken en de sleutel bij de man van de kosteres hadden gekregen. Het interieur van de kerk was inmiddels onherstelbaar gemoderniseerd. Alleen boven in het gebouw, bij het orgel, stonden nog mooie, oude kerkbanken. En dan denk je meteen: daar zal de kleine Marja ook hebben gezeten.

De beste boekverkoper van 2008

Het is weer zover: de nominaties voor de beste boekverkoper zijn bekendgemaakt op de site van de Elspeet-conferenties. Volgens de site konden vakbroeders op vakbeurzen hun vakgenoten nomineren. Maar, net als vorig jaar, is de keuze nogal eenzijdig verspreid over het land.

Noord-Holland (13)
Emile Brouwer - Comenius, Naarden
Michaël van Buizen - Feijn, Alkmaar
Tom Dulfer - Minerva, Amsterdam
Karien Hilbers - Eerste Bergensche Boekhandel, Bergen
Loes Jansen - Hoogstins, Amsterdam
Gert-Jan Jimmink - Jimmink, Amsterdam
Beth Johnson - Van Rossum, Amsterdam
Arno Koek - Blokker, Heemstede
Jannie Kuperus - Linnaeus, Amsterdam
Warren Lee - Nijhof en Lee, Amsterdam
Cees Philips - Blankevoort, Amstelveen
Trieke Scholtens - Stumpel, Hoorn
Leon Verschoor- Selexyz Scheltema, Amsterdam

Utrecht (4)
Heleen van Dodewaard - Veenendaal, Amersfoort
Hans de Sain - Algemene Boekhandel, Amersfoort
Peter Houtman - Den Boer, Baarn
John Schrijnemaker - Speelboek, Amersfoort

Noord-Brabant (3)
Christ van den Acker - De Boekenlegger, Eersel
Ad Goos - Vrije Boekhandel, Breda
Bert van der Heijden - Bert van der Heijden, Uden

Zuid-Holland (2)
Esther Beugels - Selexyz Verwijs, Den Haag
Gert-Jan Kruidenier - De Bengel, Dordrecht

Gelderland (2)
Ivan Borghstijn - Nawijn en Polak, Apeldoorn
Julia Hofstede - Paard van Troje, Ede

Overijssel (2)
William Hartman - Plantage Bos, Kampen
Chrisjan van Marissing - Praamstra, Deventer

Friesland (1)
Ronnie Terpstra - Van der Velde, Leeuwarden

Limburg (1)
Robert-Jan Wesly - De Tribune, Maastricht

Weer geen boekverkoper uit Groningen of Drenthe. Weer niemand uit Zeeland. Hopelijk neemt iemand mijn initiatief van vorig jaar over om een aparte bokaal in te stellen voor boekverkopers in Groningen (en Drenthe). De Jacques den Haan-bokaal ging vorig jaar naar Tineke Carolus uit Veendam, Arnold J. Berkman van De Slegte werd tweede en Erik Kweksilber van Godert Walter werd derde.
Voor degene die de wedstrijd overneemt: bedenk je drie keer voordat je laat stemmen per mail.

Homo

De directeur en zijn vrouw op de fiets

De directeur van het Artistiek Bureau is op vakantie geweest met zijn vrouw.

The making of.

Luchtballon op het omslag (6)

Jürgen Smit vond nog een paar omslagen met een luchtballon. Van Mark Twain Tom Sawyer abroad.

Stem op De overgave

In de balk hiernaast stond al langere tijd een oproep om op De overgave Arthur Japin te stemmen bij de NS-publieksprijs. Maar hier komt de oproep nog een keer. Ga naar die site en stem (op Arthur Japin)!

Luchtballon op het omslag (5)

En nog een luchtballon op het omslag. Dit omslag zond Thomas Möhlmann me toe. De laatste bundel van Maria Barnas Er staat een stad op.

Friese jongens: de pocket

Vanavond is tijdens een feestelijk diner de pocketeditie van Friese jongens van Doeke Sijens ten doop gehouden. Uitgever Peter ten Hoor was speciaal uit Amsterdam overgekomen om de totaal verraste auteur te verblijden met 5 auteursexemplaren. Vanaf volgende week in de betere boekhandel, nu al te koop in de kleine uil-shop voor 10 euri's.

Luchtballon op het omslag (4)

Kreeg van Erik Nieuwenhuis nog een aanvulling op de serie luchtballonnen op het omslag. (Je begint met één leuke kanarie en binnen de kortste keren staat het hele huis vol kanaries). Op Eene aanmerkelijke luchtreis van W. Bilderdijk staat duidelijk een luchtballon. Erik wist ook nog te vertellen dat de collega's van uitgeverij Passage dit boek ook ooit hadden uitgegeven. Kon op de site echter geen omslag meer vinden van die editie.

Victorie: nieuws

Twee kleine nieuwtjes.
1 Victorie valt volgens de website Crimezone.nl tot de jeugdthrillers!

Toch komen er mooie en soms maatschappelijk bevlogen jeugdthrillers op de markt.
Voorbeelden te over: Victorie van Coen Peppelenbos (Arbeiderspers), Middernachters van Scott Westerfeld (The House of Books), Begraaf de liefde van Jonas Boets en Overdosis van Helen Vreeswijk (Manteau), Kruisgang van M. & T. Hoogstraten (De Fontein), Om de wereld te redden van Sam Mills (Van Goor) en zo zijn er nog heel wat titels te noemen.

2 Henk Landkroon meldde vanavond dat zijn bod op Victorie van €3,- op Marktplaats.nl was overtroefd door een bod van 'Boekenkraam' die er maar liefst €10,- voor over heeft.

Hoe overleef ik

Hoe overleef ik mijn vriendje? (en hij mij!) is alweer het elfde deel in de enorm populaire kinderboekenreeks van Francine Oomen. Boekblad meldt vandaag dat het boek (dat afgelopen zaterdag tegelijk met een Hoe overleef ik-tijdschrift werd gepresenteerd) meteen op 2 in de bestsellerlijsten is terechtgekomen. Op YouTube staat een klein verslag van de presentatie (met als gastheer Edward van de Vendel). Hoogtepunt is de vraag van een meisje of Francine Oomen niet eens een nieuwe doelgroep moet aanboren met Hoe overleef ik het bejaardentehuis?

NHL: een fijne werkplek (2)

Het vorige berichtje over de fijne werkplek heb ik onder het blogje van Willem Smink op de NHL-site gezet. Tot nu toe geen reactie. Dat is overigens vrij gebruikelijk, want de docenten hebben ook nog een aparte protestbrief gestuurd, waar, tot gisteren ook niet op gereageerd was.
Even kort samengevat: om de 34 miljoen euro overschrijding van de bouwkosten ergens op te kunnen verhalen heeft men besloten om studenten en docenten te pesten die in de 'flexibele trajecten' werken. Besloten is om een van de gebouwen eerder dicht te doen. Toevallig het onze.
Studenten moeten naar een gebouw waar hun administratie niet zit en waar ook niet de boeken en tijdschriften staan die in de mediatheek horen. Er is wel een mediatheek op de nieuwe locatie, maar die is gespecialiseerd in de technische vakken en management. Jeugdboeken, ho maar. Docenten zitten even ver van hun spullen af. Als ze iets nodig hebben, moeten ze het van tevoren bedenken. Overdag werken de meesten op de ene locatie; aan het eind van de middag verhuist iedereen lopend (30 minuten), fietsend, bussend of autorijdend naar de andere kant van de stad. Daar aangekomen is voor enorm veel docenten een zelfmoordhokje ingericht met gezellige doodskoppen. De collega's van Duits hebben geluk: hun lokalen zitten dicht bij het hokje. De collega's van Nederlands, Engels en Frans moeten vooral niet iets vergeten, want dat scheelt een fikse wandeling.

Gisteren hoorde ik dat onze eigen school tot acht uur openblijft, omdat men vergeten was dat HBO-sport daar ook nog aanwezig moet zijn. We doen dit dus allemaal om te bezuinigen op het werk van een paar mensen.

Maar Diane en Willem (onze allerhoogste bazen) zijn bezig met heel andere zaken. Zo is er morgen een gezellige NHL-borrel, waarvoor we deze uitnodiging kregen. (Klik op de foto voor de volledige tekst).

Zo vlak na de vakantie, is het NHL Café ook dé kans om je collega's naar reiservaringen te vragen.
Met zo'n thema serveren we uiteraard wereldse hapjes uit alle windstreken én is er een mini-wijnproeverij!

Afgezien van de stijl- en interpunctiefouten: hoezo, vlak na de vakantie. We kijken al enorm uit naar de herfstvakantie.

Mini-interview met Correen Dekker

Vorige week vrijdag werd bekend (op dit blog) dat Correen Dekker de nieuwe coördinator wordt van Dichters in de Prinsentuin. Ik stelde per mail nog vier aanvullende vragen.

Wanneer hoorde je dat je de baan gekregen had?

Nog niet zo lang geleden, begin september. Er was een bestuursvergadering waarop dit zou worden besproken, en ik wist dat zowel Tsead [Bruinja] als Roos [Custers] graag wilden dat ik het zou overnemen. Ik voelde me erg vereerd toen ik een paar weken eerder een mail kreeg van Roos, waarin ze aangaf op zoek te zijn naar een opvolger en daarbij aan mij dacht.

Was je ooit al op het festival geweest als bezoeker? Wat vond je ervan?

Ik kende Dichters in de Prinsentuin natuurlijk al eerder van naam, maar heb me het afgelopen jaar compleet ondergedompeld in het festival. Ik maakte elk programmaonderdeel mee en heb zo een goede indruk kunnen krijgen van het festival: het programma, de sfeer, het publiek en de organisatie ervan. Het waren een paar geweldige dagen: dankzij de sfeer en de vorm is Dichters in de Prinsentuin een uniek evenement. Mooi.

Je bent al bij diverse festivalorganisaties betrokken geweest. Is dit een tussenbaantje of heb je er bewust voor gekozen?

Ik had en heb veel zin om ervoor te zorgen dat we in 2009 en de daarop volgende jaren weer een prachtig festival hebben en zal daar erg mijn best voor doen. Hopelijk krijgen we dat zo voor elkaar dat in de organisatie ervan een zekere stabiliteit ontstaat, waardoor het geen ‘tussenbaantje’ hoeft te zijn.

Wat gaan we merken in de programmering nu jij aan het roer staat?

Voorlopig nog weinig. De basis is goed: ik zal me er het komende jaar dan ook vooral richten op het handhaven en verankeren van die basis. Daarna en daarnaast hoop ik aan ruimte, geld en tijd te komen om mooie andere (rand)programma’s maken. Maar vooralsnog wil ik er, samen met Arjen Nolles en Maarten Praamstra, voor zorgen dat Dichters in de Prinsentuin 2009 gewoon weer een geweldig festival wordt.

Jean Pierre Rawie wint Charlotte Köhler Prijs

didp 40
Originally uploaded by kokjebalder

Op de Wessel Gansfortprijs na heeft hij nog nooit een prijs gewonnen, dus het is wel terecht dat een van de meest gelezen dichters van Nederland een oeuvreprijs krijgt. Van harte gefeliciteerd.

Tom Lanoye woest

De vijftigjarige over zijn nieuwe solovoorstelling.

Jane Leusink in De Avonden

jane leusink
Originally uploaded by kokjebalder

Op 23 september 20.00 - 21.00 uur, radio 6, spreken Wim Brands en Erik Jan Harmens in De Avonden met dichteres Jane Leusink over haar nieuwe bundel Er is weinig aan de lente veranderd én koken!

Nick en Simon en Anton Brand

Gisteren met Anton Brand gesproken over van alles en nog wat, maar ook over het boek dat hij over zijn ouders schreef en dat op 26 oktober verschijnt: Liefdeknopen.
We zaten bij 't Gerecht in de Oude Boteringestraat en we zagen bij binnenkomst vijf jonge mannen in het restaurant zitten. Waar ken ik die toch van, dacht ik en we gingen niet al te dicht bij ze zitten, beducht dat ze teveel lawaai zouden maken. Pas na tien minuten drong het tot me door dat daar Nick en Simon met een paar vrienden zaten te eten. En ik kan niet anders zeggen: keurige jongens! Geen lawaai, geen gebral, maar netjes en welopgevoed. Daarom een clip van een eerder optreden in Groningen.

Tijdschrift Liter komt met poëziereeks

PRIMEUR - Hoorde vrijdag van Teunis Bunt dat men rond het christelijke literaire tijdschrift Liter bezig is met het opzetten van een poëziereeks. Bunt was vroeger redacteur bij de christelijke uitgeverij Mozaïek, maar daar heeft men de poëzie min of meer de nek omgedraaid.

De plannen zijn al in een vergevorderd stadium. Het enige (en tegelijk meest lastige) probleem is de financiering. Men is gesprek met een aantal geldschieters. Misschien dat iemand nog ideeën heeft?

NHL: Willem Smink weblogt (2)

De allerhoogste baas van de NHL heeft een weblog. Omdat deze alleen voor ingewijden te zien is geef ik graag een korte samenvatting. De tweede weblog van Willem (hij heeft graag dat wij hem tutoyeren) komt terug op de eerste.

Tsja, dat stuk van vorige week was natuurlijk geen echt weblog. Eigenlijk was het een weergave van mijn bijdrage aan de opening van het studiejaar. Deze keer pakken we het verantwoord aan. Dit wordt een écht blog. Wat dacht je bijvoorbeeld van ‘een dag uit het leven van de voorzitter’? Want één van de bedoelingen van dit blog is meer inzicht in wat er bij de NHL gebeurt. In dit geval dus bij het CvB.

Ja dat is écht bloggen. Dat doe ik ook wel eens. Een dag uit het leven van een docent. Een dag uit het leven van een uitgeversknecht. Ben benieuwd.

Vandaag begon bij Life Sciences en Technologies.

Dat is nou jammer. 'Vandaag begon bij'? Gisteren begon bij afvoerputje. Overmorgen begint bij Schiphol. Waar begint de dag woensdag? Bij Chinees. Allemaal naar Chinees woensdag, want daar begint een dag.
Diane en Willem worden ontvangen en lopen rond op een lab waar duidelijk wordt dat forensisch onderzoek steeds populairder wordt bij studenten.

Vraag is dan of we deze specialisatie apart moeten profileren als een zelfstandige opleiding.

Diane en Willem lopen lekker door en komen op een volgend lab

van de R&D-afdeling van life sciences

en opnieuw worden ze geïnformeerd, nu

over het samenspel van contract-activiteiten en onderwijs.

Daar had Willem het ook al over in zijn eerste column (en die was niet echt).

Echte opdrachten zijn vaak spannender en uitdagender dan verzonnen onderzoeksprojecten.

En vaak leveren ze geld op.

Later op deze dag zal dit onderwerp nog een keer terugkeren. Intussen wordt hier duidelijk dat ze bij Life sciences een mooi systeem van kenniscirculatie op hebben gebouwd.

Kenniscirculatie! Dat is weer drie keer woordwaarde.
Willem is nog niet klaar. Diane wel, want die is onderweg ergens gedumpt. Willem moet daarna buitenlandse delegaties uit Finland en Hongkong toespreken.

Fryslân getypeerd als het meest Finse deel van Nederland.

Dat zal die Hongkongchinezen leren. En hoppa: Willem gaat naar Harlingen op verzoek van de burgemeester aldaar. Allerlei nieuwe infrastructurele zaken staan er op stapel voor Harlingen

met als gevolg nieuwe kansen voor ontwikkeling.

En binnen een alinea is Willem alweer terug in Leeuwarden om te vergaderen.

Mooie discussie over de bekostiging van onze opleidingen en instituten en de besturingsfilosofie daarbij. Kom ik op terug.

Willem is nauwelijks uitvergaderd of hij moet alweer weg.

Bij de Kamer van Koophandel een bijeenkomst over de aansluiting van onderwijs en arbeidsmarkt in Fryslân.

Dat is een belangrijke bijeenkomst, want zoiets stond ook al in de eerste column die niet helemaal een echte column was.

In de zaal waren vertegenwoordigers aanwezig van belangrijke (potentiële) partners van de NHL, zoals de Friesland Zorgverzekeraar, het MCL, Friesland Food en het CJIB.

Willem discussieert kort en komt al snel tot een conclusie.

We zijn het er over eens dat publieke middelen niet ingezet moeten worden op uitsluitend commerciële belangen te dienen.

Gelukkig maar, je zou zomaar anders kunnen denken.
Dan is de dag ten einde. Willem gaat terug naar de enige stad in het noorden waar het goed toeven is: Groningen. Maar hij is nog niet thuis of hij wordt alweer gebeld:

Thuis belt Jan Steenmeijer over Serieus Gaming. En staat er een artikel in de NRC over ouderejaars-mentors voor de eerstejaars bij Inholland. Ook op dit onderwerp kom ik terug. Want dit blog is nu al weer te lang.

En een beetje abrupt eindigt de tweede column (eigenlijk de eerste) van Willem Smink. Ben benieuwd wanneer de eerste column over de lerarenopleidingen komt. Studente Baukje Kuipers vond deze column 'best wel aardig', want ze schrijft in een reactie:

Nou best wel aardig om eens te lezen hoe een dagje van een CVB-er er uit ziet. Leuk initiatief.

Renate Dorrestein in Groningen

Helaas kan ik er zelf niet bij zijn, maar voor ieder ander (die niet lid is van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde en elders in de stad een bijeenkomst moet bijwonen!): Renate Dorrestein komt naar de stad op 30 september. Bij Flanor, Huize de Beurs, 20.15. Entree: €3,-.

Oude poëzieclips Doe Maar Dicht Maar

Jan Hovers heeft op zijn YouTube-site een groot aantal poëzieclips gezet die zijn gemaakt in 1990 voor de KRO. Doe Maar Dicht Maar werkte destijds samen met deze omroep. Wie meer wil zien klikt op de naam van Jan Hovers. Hieronder twee mooie voorbeelden.

Anneke Claus

anneke claus
Originally uploaded by kokjebalder

Bij uitgeverij Passage komt binnenkort de nieuwe dichtbundel van Anneke Claus uit. Jan Glas maakte een serie portretten van haar. Dit portret vond hij niet passend voor het omslag en toch is het mooi omdat het een heel verhaal vertelt. (Klik op de foto om de foto te vergroten).

Martin Ros: de hoogtepunten van 20 september

Meisjes denken alleen aan penissen en wat deed Martin Ros vroeger op de hei. Deze geheimen worden allemaal onthuld op Radio Selexyz.

Wanda Reisel - Die zomer

- Het is uitgegeven door Querido, geschreven door Wanda Reisel... Selexyzpresentator: Die zomer genaamd. een achterop mij ogende Curacaose. Ik heb altijd een afvallige neiging gehad voor Surinaamsen, dus ze kan er bij mij niet geheel mee door. Ze is van 1955 en dat zegt al iets.
- Het is de zomer van 1999, van 1990 oh hè nee, verdorie van eh eind van de jaren tachtig, dus begin van de jaren negentig.
- Je hoort niks van het onderwijs. Hoe gaat dat? Leren die kinderen nog wat? Ik heb niet anders geleerd, dat weet u toch ook, het onderwijs is toen heel lelijk verprutst door allerlei functionarissen, ik zal maar niet zeggen van welke partij, wat ze nu nog proberen te herstellen. Maar de domheid is gaan triomferen en dat is in die tijd begonnen. Selexyzpresentator: In 1970?
- Ik ben een ouder wordende man, alhoewel ik nog een oog heb voor het vrouwelijk schoon, ben ik een ouder wordende man, dus ik weet niet meer hoe ze leven, hoe ze denken, hoe ze praten. Die meisjes van 17, 18 jaar, volgens dit boek doen die niets anders - zitten de héle dag aan hun aan penissen te denken, ze voelen ook constant aan penissen, is het heerlijkste wat er is. Het is net een zwaan in hun handen, weet je wel en ze zitten ook alsmaar aan die eh hoe heten die die tepels: worden die nog groter? Oh vreselijk, het is een onuit...onuitstaanbaar volkje.
- Ik kende alle plekken op de hei, waar je kon gaan liggen en waar je het geheime ritueel voltrok. Weet je wel. Nu gaat er niemand meer naar de hei. Ze doen het in de kamer. Vader en moeder doen het voor.

David van Reybroeck - Pleidooi voor populisme

- Je zet de televisie maar aan en over Geert Leusink of hoe die die man ik vergeet altijd zijn naam? Selexyzpresentator: Wilders. Geert Wilders: 'dat is een schoft een schorem.' Je hoort alleen maar wartaal over hem. Maar hij heeft wel een grote partij opgericht. Hij zegt keurig wat hij bedoelt en hij vat samen - ik zeg niet dat hij gelijk heeft - maar hij vat samen het grote ongelijk, het, daar waar de malcontenten in Nederland over klagen, die dingen brengt hij naar voren.
- Kijk eens naar de programma's op tv. Die worden steeds slechter. Heel Nederland zit 's avonds naar die man met het dikke hoofd te kijken, die een enorm fortuin krijgt van de VARA, weet je het? Ik zal zijn naam maar niet noemen. En maar lachen! En maar lachen! Waar lachen ze om? Om zichzelf! Om de winden die uit hun eigen reet komen. Het zijn de malcontenten en die hebben geen cultuur.
- Zeggen sommige mensen: ze zijn niet cultuurloos: ze hebben toch hun eigen muziek, hoe mooi is dat niet? Nee dat vinnik niet mooi. Maarten 't Hart heeft ook eens gezegd, en die weet wat van muziek, Maarten 't Hart die speelt zo alle psalmen uit zijn hoofd op het orgel dat is nogal wat en die zegt: die hele nieuwe muziek uit Amerika is shit. Dat komt uit de onderste lagen, uit de onderbroek van die mensen.

John van den Heuvel en Bert Huisjes - Willem Holleeder

- De criminaliteit krijgt een sociale status. En dat is eigenlijk in Nederland begonnen met die 'catching' van...die...man van Philips van die fabriek. Hoe heet dat? Die schatrijke man. Die met z'n met z'n hoe heet dat z'n z'n eh chauffeur werd opgesloten, ze hebben die man... Selexyzpresentator: Heineken. Heineken!
- Ook die kerel die doodgeschoten is vlak voor dat hotel, hoe heet dat, die beroemde man die naaide met die vrouw die eh getrouwd is met een prins van ons. Weet je nog? Ja, ik verzin het toch niet. Het staat hier allemaal in. Selexyzpresentator: Nee, ik kan de naam even niet eh Ja! Hoe heet ze nou? Ze heeft twee of drie kinderen hoe heet die prinses? Watte? Selexyzpresentator: Bruinsma. We worden geholpen door het geluid. Bruinsma! Bruinsma! Die heeft met die vrouw in de boot gelegen.

Peter van Straaten - Zo zijn we niet getrouwd

- Ook bij het bed, bij het bed, ik noem maar het hele erge. In bed, ook in Nederland nog. Niet op de hei daar liggen ze niet meer. Als je de hele hei afstroopt zondags: je komt geen span meer tegen. Ze doen het in bed.
- Die intellectuelen van links, die lezen niet meer, maar drinken.

Correen Dekker wordt baas van Dichters in de Prinsentuin

PRIMEUR - Correen Dekker is door het bestuur van Dichters in de Prinsentuin benoemd als de nieuwe leider. Dekker heeft al gewerkt bij grote dichtersfestivals, zoals Poetry International, Onbederf'lijk vers en De Winteruin, werkte bij boekhandel Roelants en als redacteur bij Parmentier. Ze heeft ook een Hyves-site.
Naast Dekker zijn Maarten Praamstra (voorzitter van Flanor) en dichter en filmer Arjen Nolles aangesteld om weer een spetterend festival op poten te zetten.

Presentatie: Jane Leusink (2)

Zo'n honderd mensen waren aanwezig bij de presentatie van Er is weinig aan de lente veranderd van Jane Leusink. Onder hen ook dichters als Rutger Kopland, Remco Ekkers en Rense Sinkgraven (en anderen van wie de voornaam niet met een R begon). De voormalige redacteur van Jane Leusink, Teunis Bunt hield een mooie inleiding tot de bundel en de snipverkouden dichter Willem Jan van Wijk trotseerde weer en wins om Jane te interviewen. Een mooie impressie van de middag is te vinden bij Corrie Boin. De eerste vier foto's hieronder zijn gemaakt door Alfred Vegter.





En toen liep daar opeens ook Tommy Wieringa in de zaak.

Presentatie: Jane Leusink

Vanmiddag is de derde bundel van Jane Leusink, Er is niets aan de lente veranderd, gepresenteerd in Athena's boekhandel Van der Velde. Hier zijn de eerste foto's van Jan Glas.

Luchtballon op het omslag (3)

Wie luchtballonnen op het omslag wil zien, kan niet om Jules Verne heen natuurlijk. Wat zijn die oude omslagen mooi trouwens. Een kleine score:

Victorie: in de Gay-krant

De eerste slechte recensie is ook binnen. En dan bedoel ik niet alleen een slecht geschreven recensie, maar ook een recensie met een negatief oordeel over het boek. Frans P. Wollrabe schrijft in de Gay Krant (een magazine voor oudere homo's) een vrij vernietigende bespreking. Dat deed Frans P. Wollrabe ook al over Harde actie van Doeke en mij, dus hij is wel consequent. De vorige keer heb ik meteen mijn abonnement opgezegd en een briefje aan de redactie geschreven waarom ik dat deed, maar goed, dat kan nu dus niet meer. En om nu opnieuw een abonnement te nemen zodat ik het blad weer kan opzeggen is een beetje teveel van het goede.
Enkele citaten:

Het werk verdient zeker een compliment voor de slimme wijze waarop Peppelenbos homo-elementen weet te verwerken in een boek dat verder het grootst mogelijke publiek probeert te bespelen (...).'

En de laatste alinea neem ik maar even helemaal over.

Maar verder is Victorie vooral een trendy, gelikt werkje. Herkenbaar, maar niet verrassend, is zijn schets van een Nederland in shock na de moord op Pim Fortuyn. Meedogenloos, maar niet nieuw, is zijn beschrijving van een volk dat haar betrokkenheid toont met een berg bloemen, kaartjes, pluchen beesten en een hoop radicale uitspraken. En net op tijd, vóórdat de roman zó actueel wordt dat hij over twee jaar al achterhaald is, verandert Victorie zichzelf tot een kijkje in de zieke geest van de moordenaar: opnieuw louter beschrijvend en weinig ontmaskerend, maar wel gelikt en er vooral op uit de lezer alleen door middel van een slinks gebruik van herkenbaarheid te veroveren. Dezelfde manier dus waarop volksmenners ons proberen te verleiden.

Vergis ik me, of is die laatste zin wel een heel forse belediging?

Zes genomineerden voor Ako-literatuurpijs

De shortlist ('toplijst') voor de Ako-literatuurprijs is bekendgemaakt. Een verrassende keuze heeft de jury gemaakt. Het juryrapport valt nier na te lezen (in pdf-formaat) Slechts twee boeken heb ik ervan gelezen.
De genomineerden:
Machiel Bosman, Elisabeth de Flines
Tomas Lieske, Dünya
Doeschka Meijsing, Over de liefde
Bianca Stigter, De ontsproten Picasso
Chris de Stoop, Het complot van België
Leon de Winter, Het recht op terugkeer

In de jury zaten: W.J. Deetman (voorzitter), Bas Belleman, recensent Trouw, medewerker Filosofie Magazine, Frank Hellemans, literair criticus Knack Magazine, Jeroen Overstijns, criticus De Standaard der Letteren, Marjan Veenman-Arts, publieksjurylid, docente Nederlands Laurenscollege Rotterdam, Marjoleine de Vos, redacteur NRC Handelsblad.
Hier rechts kun je aangeven wie er volgens jou moet winnen!

De troonrede: de Groninger versie

Ingmar Heytze heeft een hertaling gemaakt van de Troonrede die de koningin dinsdag uitsprak. Goed, maar nog steeds veel te lang. Als de koningin uit Groningen zou komen, zou ze een stuk sneller klaar zijn.

Leden van de Staten-Generaal,
Nederland kan zelfbewust en met vertrouwen inspelen op de hoge eisen die momenteel aan ons worden gesteld. Wereldwijd zijn er ontwikkelingen waarover mensen zich zorgen maken. Vrede en veiligheid staan op veel plaatsen onder druk. Duurzame economische groei is niet vanzelfsprekend. In eigen land vraagt de kwaliteit van de dagelijkse leefomgeving extra inzet. Ook zijn inspanningen nodig om onderling respect te versterken.

Moi allemaal,
't Is wat.

De regering wil met alle burgers samen bouwen aan een land dat vertrouwen heeft in zichzelf en de blik gericht houdt op de toekomst. Centraal in de begrotingsvoorstellen voor 2009 staan een intensieve internationale samenwerking, optimale kansen voor duurzame economische groei en een leefomgeving die mensen houvast en vertrouwen biedt.

We moeten vaker naar Duitsland gaan, meer verdienen en overal looprekken neerzetten.

Vrede en veiligheid vragen voortdurend aandacht. Wij leveren van oudsher bijdragen aan vredesmissies en ontwikkelingssamenwerking. Als internationaal georiënteerd land stelt Nederland zich verantwoordelijk en constructief op. Ook nu zet ons land zijn inspanningen op het gebied van internationale rechtsorde, mensenrechten, ontwikkelingssamenwerking en crisisbeheersing onverminderd voort. Om de veiligheidstaken goed te kunnen uitvoeren wordt geïnvesteerd in materieel en personeel.
De aanwezigheid van Nederlandse militairen in Afghanistan en andere conflictgebieden bevestigt dat onze solidariteit de landsgrenzen overstijgt. Voor de zware taak die zij vaak met gevaar voor eigen leven vervullen, verdienen zij niet-aflatende waardering. Wij denken aan hen die vielen en aan hun nabestaanden.

't Is toch wat met de wereld! Maar ze kunnen op onze jongens rekenen.

Fragiele staten hebben grote moeite de millenniumontwikkelingsdoelen te halen. Juist daarom investeert de regering extra in deze landen. Ook wil zij de vrijheid van meningsuiting, de mediadiversiteit en de vrijheid van godsdienst in de wereld bevorderen. Er worden daarom meer middelen toegevoegd aan het mensenrechtenfonds.
De Europese Unie heeft vrijheid en veiligheid gebracht in ons deel van de wereld. De regering zal zich blijvend inzetten voor een hechte Europese samenwerking. Het is verheugend dat u, Staten-Generaal, het Verdrag van Lissabon heeft goedgekeurd. De regering hoopt dat de lidstaten van de Unie in 2009 vervolg geven aan de ratificatie.

We moeten allemaal brieven schrijven voor Amnesty International. We zijn blij dat u niet weer de Europese grondwet heeft kunnen wegstemmen.

Samenwerking in Europees verband is eveneens cruciaal bij het realiseren van duurzame economische groei. De begroting van de EU dient daar in toenemende mate op te worden gericht.

Laat Polen uw huis schilderen.

Duurzame economische groei spreekt niet vanzelf. De wereldeconomie kampt met tegenslagen. Overal neemt de vraag naar voedsel en energie toe en stijgen de prijzen. De crisis op de financiële markten vertraagt ook in ons land de groei.
Dankzij de inspanningen van de afgelopen jaren staat de Nederlandse economie er relatief goed voor. De werkloosheid is laag. Sinds het jaar 2000 is de koopkracht per huishouden gemiddeld met twaalf procent gestegen. Ons pensioenstelsel en andere sociale voorzieningen zijn solide. Alertheid blijft echter geboden.

't Gaat goed, maar het is maar de vraag of dat zo blijft.

De regering wil deze fundamenten verder verstevigen door verbetering van de concurrentiepositie, beperking van de inflatie en vergroting van de arbeidsparticipatie. De btw wordt daarom niet verhoogd. Dit maakt een verantwoorde loonkostenontwikkeling en verlaging van de werknemerspremies op arbeid mogelijk. Zo kunnen in 2009 de lasten voor burgers en bedrijven dalen.

Eerst zien, dan geloven.

Ook voor volgend jaar streeft de regering naar een overschot op de begroting. Dit biedt ruimte om de kwaliteit van de zorg en de financiering van de AOW op lange termijn veilig te stellen. Voor een blijvend hoog niveau van collectieve voorzieningen is dit echter niet voldoende. Daarvoor is noodzakelijk dat meer mensen aan de slag gaan. Wie kan, moet meedoen.

Een handicap is geen excuus voor een uitkering.

Er zijn personeelstekorten in de zorg, in het onderwijs en in andere sectoren. Ook daarom is er de regering veel aan gelegen de arbeidsparticipatie te verhogen. Kinderopvang blijft aantrekkelijk voor ouders die betaalde arbeid verrichten. Voor mensen met een uitkering wordt werken financieel aantrekkelijker gemaakt. Werkgevers krijgen een subsidie als ze langdurig werklozen in dienst nemen. Voor jongeren tot 27 jaar komt er in plaats van een bijstandsuitkering een passend leer- en werkaanbod. De regeling voor jongeren met een beperking wordt aangepast, waardoor zij eerder naar werk worden begeleid. Werknemers krijgen een bonus als ze na hun 62e jaar actief blijven op de arbeidsmarkt. Voor mensen met een deeltijdbaan gaat het extra lonen om meer uren te werken. Hoogopgeleide buitenlandse werknemers kunnen makkelijker in ons land aan de slag.

Jongeren eerder aan de slag, ouderen langer aan de slag en ook een geleerde Turk mag zo beginnen.

Het bedrijfsleven en de financiële sector zijn essentieel voor een krachtige economie. De regering maakt meer ruimte voor ondernemerschap. De belastingvrijstelling voor winst in het midden- en kleinbedrijf wordt verruimd. Het tarief in de onderste schijf van de vennootschapsbelasting gaat omlaag. Het schrappen van de eerstedagmelding is een van de maatregelen waardoor de administratieve lasten voor ondernemers verminderen. Het aanvragen van vergunningen wordt vereenvoudigd. Ook zal de regering gedurende vijf jaar aan kansrijke bedrijven ondersteuning bieden bij hun verdere groei.

Wie nu een bedrijf begint, staat volgend jaar in de Quote 500.

Economische ontwikkeling is niet mogelijk zonder een adequate infrastructuur. De regering wil de capaciteit van wegen en spoorlijnen vergroten. Bouwprojecten die daarop gericht zijn, moeten sneller worden uitgevoerd. De regering zal een voorstel voor een nieuwe Spoedwet wegverbreding bij de Kamer indienen. Ook zullen de lasten eerlijker over de weggebruikers worden verdeeld. In de toekomst wordt het bezit van een auto minder belast en het gebruik juist meer. Volgend jaar zet de regering de eerste stap op weg naar dit systeem. De belasting bij aanschaf wordt verlaagd; de motorrijtuigenbelasting verhoogd. Hoe schoner de auto, des te goedkoper autobezitters uit zijn. Om reizen per trein aantrekkelijker te maken, komen er nieuwe stations bij en gaan er meer treinen rijden.

Er komt geen Zuiderzeelijn.

Nederland is nu goed beschermd tegen het water. Maar de verwachte stijging van de zeespiegel maakt een forse meerjarige inspanning noodzakelijk. Wij willen dat ook onze achterkleinkinderen veilig in Nederland kunnen leven. De regering komt volgend jaar met een voorstel voor een Deltawet die het fundament hiervoor zal leggen.
Versterking van de economische structuur dient hand in hand te gaan met de zorg voor natuur en milieu. Onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen moet aanzienlijk afnemen. Daarom bevordert de regering het gebruik van aardwarmte en van zonne- en windenergie. Eenvoudiger procedures zullen ook de aanleg van windmolenparken in de Noordzee versnellen. Er komt een subsidieregeling voor de aanschaf van warmtepompen en zonneboilers. Over drie jaar zal een half miljoen woningen energiezuiniger zijn gemaakt.

Iedereen in Delfzijl krijgt kaplaarzen. En voor de rest, dat zeg ik: de Gamma.

De Nederlandse land- en tuinbouw zijn zeer innovatief. Dit biedt kansen om deze sectoren duurzaam te ontwikkelen. De regering zal de glastuinbouw stimuleren om netto energieleverancier te worden. De visserij verdient een stabiele toekomst.
Aan hun dagelijkse leefomgeving ontlenen mensen houvast en vertrouwen. De begroting voor 2009 bevat samenhangende voorstellen die de kwaliteit van de leefomgeving verbeteren. Burgers willen in een veilige en leefbare buurt wonen met goede scholen voor hun kinderen. Zij wensen ruimte voor ontspanning en sport, voor jong en oud. Zij verwachten menswaardige zorg en verzorging. Zij verlangen een overheid die betrouwbaar en duidelijk is. Samenwerking met burgers, gemeenten en woningbouwcorporaties is daarom nodig.

Eet meer groente en vis. En ruim de boel in uw buurt eens op.

Respect, veiligheid en vertrouwen zijn kernwaarden in onze rechtsstaat. Tegen het schenden van normen moet opgetreden worden. Om recidive te voorkomen is goed begeleide terugkeer in de samenleving essentieel. Criminele verslaafden worden sneller met drang naar hulp begeleid. Agressief of intimiderend gedrag op straat is onacceptabel. Diegenen die ernstige overlast geven, zullen effectief worden aangepakt met een gebiedsverbod. Tegen mensen die agenten, ambulancepersoneel en andere dienaren van de publieke zaak bedreigen, wordt stevig opgetreden.

Je vraagt je af waarom Robert Jensen nog in Nederland woont.

Duidelijkheid over wat wel en wat niet toelaatbaar is, versterkt vertrouwen tussen burgers onderling en vertrouwen in de overheid. Toezichthouders in buurten en wijken en op straten en pleinen vergroten het gevoel van veiligheid. In 2009 komen er 125 wijkagenten bij. Gemeenten krijgen de mogelijkheid bepaalde overtredingen direct te beboeten. Burgers kunnen ook zelf bijdragen aan een veilige leefomgeving. De regering zet zich onverminderd in voor een grotere rol van vrijwilligers bij brandweer en politie. Het vergroten van zelfredzaamheid van burgers en bedrijven bij crises en rampen krijgt bijzondere aandacht.

Bromsnor komt terug en voor de rest redt u uzelf maar.

Met de meeste jongeren in Nederland gaat het goed. Maar er zijn ook kinderen die in de knel zitten. De regering wil aan hen betere kansen geven. Daarnaast werken justitie, politie en jeugdzorg nauw samen om ongewenst gedrag van jonge kinderen tijdig te corrigeren. Er komt ook hier meer aandacht voor preventie. Ouders worden aangesproken op het gedrag van hun kinderen. Om sneller passende hulp te verlenen, wordt de Verwijsindex Risicojongeren geïntroduceerd. Ook de oprichting van Centra voor Jeugd en Gezin en Veiligheidshuizen draagt hieraan bij.

Het liefst willen we de corrigerende tik weer invoeren.

Scholing en onderwijs verhogen de kansen van mensen. De regering werkt hard aan verbetering van het onderwijs. In het bijzonder wil zij de basisvaardigheden in taal en rekenen vergroten en het aantal zwakke scholen terugdringen. Ook de aanpak van schooluitval blijft een prioriteit. Voor vmbo-leerlingen die vooral ambachtelijke gaven hebben, komen er speciale vakscholen. Het onderwijs is zo goed als de leraar voor de klas. Om de positie van leraren te versterken, krijgen zij meer scholingsmogelijkheden en een betere beloning.

Leve de ambachtschool. Leraren krijgen geld om te studeren en ook gewoon meer geld, maar niet genoeg voor de Quote 500.

De regering wil een bloeiende kunst en cultuur stimuleren en alle jongeren vroeg daarmee in aanraking brengen. Kinderen tot 12 jaar krijgen in 2009 vrije toegang tot musea. Jongeren tot 18 jaar kunnen met een cultuurkaart kennismaken met de inspirerende rijkdom van ons land.

Kinderen mogen voor niets naar De Nachtwacht.

Goede gezondheid en sportbeoefening hangen nauw samen. De regering investeert daarom extra in de mogelijkheden van sport voor de jeugd en voor mensen met een handicap. Om talentvolle sporters beter te ondersteunen, komen er Centra voor Topsport en Onderwijs. Het Olympisch Plan 2028 kan bij dit alles een bron van inspiratie zijn die zowel de breedtesport als het topsportklimaat versterkt.

Allemaal in beweging! Daarnaast maken we een langetermijn plan voor Willem-Alexander en Erica Terpstra, zodat die ook van de straat zijn.

De levenskwaliteit van burgers wordt verhoogd door goede en toegankelijke zorg.
De regering wil de zorg zo organiseren dat mensen met een chronische aandoening deze dicht bij huis ontvangen. Patiënten krijgen meer inzicht in de kwaliteit die geboden wordt. Invoering van het elektronisch patiëntendossier vermindert het aantal medische fouten. Vrijere prijsvorming en innovatie zijn nodig om wachtlijsten in te korten en de zorg goed en betaalbaar te houden. De regering zet in 2009 verdere stappen in deze richting.

Als je ziek bent, moet je naar België.

Mensen die vanwege ziekte of ouderdom ernstige beperkingen ondervinden, krijgen meer keuzevrijheid bij de langdurige hulp die zij nodig hebben. Noodzakelijke zorg kan ook thuis geboden worden, waardoor ouderen langer in hun vertrouwde omgeving kunnen blijven wonen.

De bejaardenhuizen zitten te vol.

Kracht ontleent ons land aan de democratische rechtsstaat die burgers bescherming en houvast biedt. Gelijkwaardigheid, vrijheid, solidariteit, democratie en de principes van de rechtsstaat verdedigen wij in binnen- en buitenland. Samen dragen wij daar verantwoordelijkheid voor. De regering verleent steun aan de oprichting van een Huis van de Democratie en Rechtsstaat. Er komt een code voor ‘goed besturen', waarin helder staat wat burgers van overheden kunnen verwachten. Verder zal een staatscommissie ingesteld worden die onder meer zal bezien welke mogelijkheden er zijn om de Grondwet beter toegankelijk te maken. Er komt een Handvest verantwoordelijk burgerschap. Alle inwoners van ons land dienen doordrongen te blijven van de democratische waarden en verantwoordelijkheden die het fundament vormen van de Nederlandse samenleving.

Ook het komende jaar stellen we weer veel commissies in.

Goede taalbeheersing is een basisvoorwaarde om in onze maatschappij te kunnen meedoen. De regering vergroot de mogelijkheden voor het werven van taalcoaches. De inzet van autochtone Nederlanders om migranten te helpen bij het leren van de Nederlandse taal is van onschatbare waarde.

De taaldocenten die we een paar jaar geleden allemaal ontslagen hebben, huren we opnieuw in.

In de verhoudingen binnen ons Koninkrijk staan democratische beginselen als die van rechtszekerheid, deugdelijkheid van bestuur en wederzijds respect ook voorop. De regering hoopt in december met de lands- en eilandsbesturen een belangrijke stap te zetten naar de uitvoering van de afspraken over de staatkundige veranderingen van de Nederlandse Antillen. Bonaire, Sint-Eustatius en Saba gaan als openbaar lichaam deel uitmaken van Nederland. Deze statuswijziging is in voorbereiding.

Dat gezeur van die Antillen begint ons diep de keel uit te hangen.

Leden van de Staten-Generaal,
Met de maatregelen die de regering zich voorneemt voor 2009 wil zij het zelfbewustzijn van ons land vergroten en de fundamenten van onze economie en onze samenleving versterken. De regering beseft dat zij dit niet alleen kan. Eenieder zal daaraan vanuit eigen verantwoordelijkheid een bijdrage moeten leveren. We hebben de inzet van allen - burgers, werkgevers, werknemers, overheden en onze Europese en internationale partners - nodig. Alleen samen kunnen we werken aan een goede toekomst. Samen maken we Nederland sterker.
Op u, leden van de Staten-Generaal, rust hierbij een grote verantwoordelijkheid. De regering ziet uit naar een goede samenwerking. U mag zich in uw taak gesteund weten door het besef dat velen u wijsheid toewensen en met mij om kracht en Gods zegen voor u bidden.

Nou mensen: kop d'r veur.

NHL: hoe Coen de koffie-oorlog won

De collegeavonden van de eerstegraadsopleidingen vinden sinds kort plaats op woensdag. Voorheen zaten we op de maandagavonden, maar iemand heeft bedacht dat het beter zou zijn als alle opleidingen tegelijk op één avond in een gebouw hun colleges zouden geven.
Stel je voor een bomvolle kantine.
Stel je voor een bomvolle kantine met één koffiezetautomaat.
Stel je voor een bomvolle kantine met één koffiezetautomaat die het niet doet.
Onze leidinggevende sprak de menigte studenten toe en zei dat het wel 'gezellig' was.
Stel je voor een bomvolle kantine met één koffiezetautomaat die het niet doet in een verder totaal verlaten gebouw dat bij eerste aanblik de spontane associatie 'Oostblok' oproept, dat staat op het Siberië van de universiteit: het Zernike-complex.
Stel je vervolgens 34 volwassen studenten voor die in een collegzaal zitten die berekend is op 25 studenten en je ziet voor je hoe 'gezellig' dat is.

Maar goed: alles beter dan reizen naar Friesland. Je kunt op je fiets naar je werk.
En docenten kunnen naar de eerste verdieping lopen waar bij de administratie een bakje met muntjes staat waaruit je wat kun grabbelen om je avond met voldoende cafeïne door te komen, want het apparaat op de eerste verdieping, alleen voor docenten, werkt wel.
Op de eerste woensdagavond dat we college geven zoek ik vergeefs het bakje muntjes.
'Zijn de muntjes op?' vraag ik aan het meisje achter de balie.
'Nou nee,' zei ze ietwat beschroomd, 'die muntjes waren voor medewerkers van de universiteit.' Ik behoorde bij een andere groep: namelijk de hogeschooldocenten. Die mochten geen muntjes.
Stel je voor je hebt je de hele dag uit de naad gewerkt om alles op tijd voor je college af te hebben; de automaat in de kantine werkt en jij krijgt geen muntjes omdat je niet bij de universiteit hoort. We zorgen door de samenwerking met de universiteit wel voor werkgelegenheid, maar een kopje koffie kan er niet vanaf.
'Vind je het gek,' vroeg iemand anders van de administratie die het arme meisje ging helpen.
'Ik vind het stuitend!' zei ik. Ik sprak het uit als stui-tend.

Stuitend krenterig, stuitend Nederlands ook, dat gelabbekak om een paar kopjes koffie per avond. Ik schreef een e-mail op poten en zond die naar iedereen.
Van twee mensen bijval.
Van een universiteitsmedewerker het verzoek om niet iedereen te cc-en.
En van de leidinggevende de belofte om er iets aan te doen. Binnen een week was er een nieuwe regeling. Elke woensdagavond mag je naar de balie en daar vragen of je twee (!) koffiemuntjes mag hebben. Meer mag niet. Het is te genant voor woorden, maar sindsdien loop ik woensdagavond eerst naar de balie om mijn twee muntjes op te halen. Je moet wel voor vijf uur komen, want na vijven is iedereen weg.
De koffieautomaat in de grote kantine beneden werkt na drie weken nog steeds niet.

Jos Paardekooper schrijft ultrakort gedicht

Maar liefst 12 woorden telt het gedicht van de Deventer stadsdichter Jos Paardekooper dat is aangebracht op een gevel in de binnenstad. De inleiding tot het gedicht duurt iets langer. Wel een grappig filmpje.

Poëtisch Leeuwarden op video

Kwam op de zich steeds uitbreidende site van Tresoar opeens een filmpje tegen waarop ik een gedicht voorlees op de Oude begraafplaats in Leeuwarden. Het filmpje is gemaakt ter gelegenheid van het verschijnen van Poëtisch Leeuwarden. Volgens het bijschrift is de taal die ik spreek Fries!

Ook Corrie Joosten is terug te vinden met haar gedicht over Piet Paaltjens. Corrie spreekt Nederlands.

Victorie: de wedstrijd (slot)

Tot gisteren kon iedereen foto's insturen voor de Victorie-wedstrijd. Ik kreeg er nog wel één van mijn zus uit boekhandel Verwijs in Den Haag. Maar familieleden zijn uitgesloten van de wedstrijd.

De winnaars zijn:
Johan Hooge
Renee Schoffelen
Petra de Jong
Marianne Mantel
Henk Landkroon (spek en bonen-prijs, maar goed: Henk heeft echt een bod uitgebracht)

Verder dank aan iedereen die een foto heeft ingestuurd. De winnaars krijgen zo snel mogelijk een exemplaar toegestuurd.

NHL: een fijne werkplek

Dit wordt weer een fijn klaagstukje. De Noordelijke Hogeschool Leeuwarden bouwt aan de Rengerslaan een groot nieuw schoolgebouw, een kenniscampus wordt dat geval genoemd. Tot die tijd zit een deel van de studenten en docenten in een oud, heel erg oud schoolgebouw aan de andere kant van de stad. Ik heb er geen problemen mee. Het is nog een lekker oud schoolgebouw met kamers voor docenten, niet een multifunctionele ruimte met studielandschappen en mobiele werkplekken (koop in godsnaam allemaal mijn boek, laat het een bestseller worden, zodat ik nooit daar naartoe hoef).
Maar ja, je weet hoe het gaat met nieuwbouw: die valt altijd duurder uit dan verwacht. Bij ons gebouw zo'n 34 miljoen euro duurder. De totale kosten waren gepland op 55 miljoen euro. Dat wordt nu 89 miljoen. Men noemt dat 'een forse overschrijding'.

Diane en Willem, ze willen graag dat we ze tutoyeren, van het College van Bestuur hebben daar het volgende op bedacht: laten we de docenten gaan pesten. Er is namelijk nog een NHL-gebouw in de stad, op een half uur lopen van ons gebouw. Als we op dinsdagavond alle docenten en studenten naar één gebouw sturen dan sparen we mooi een paar conciërges en kantinemedewerkers uit.
Het leek ons niet zo'n goed idee. Alle boeken staan in het ene gebouw, al je spullen, al je kopietjes, kortom al het materiaal. Bovendien zijn de boeken in de mediatheek toegespitst op onze studenten. En ook de administratie verhuist niet mee, wat niet zo handig is voor studenten die een handtekening of stempeltje nodig hebben.
Nu loop ik dinsdagmiddag eerst 25 minuten naar het ene gebouw, geef daar les, pak mijn tas in in de hoop dat ik niets vergeet en loop ik naar de andere kant van de stad om daar 's avonds les te geven. Boeken kan ik laten brengen met een autootje. Daarvoor moet ik eerst een formulier invullen. Als ik ze de volgende dag weer op de andere locatie nodig heb, moet ik nog een formulier invullen.

De flexible trajecten heten onze avondopleidingen.

We hebben ook een eigen kamer gekregen midden in het andere gebouw. Voor 15 docenten hebben ze een soort zelfmoordhokje ontruimd met drie computers, geblindeerde ramen, die als ze niet geblindeerd waren uitkeken op de gang; elk glimpje daglicht is weggezuiverd. In de hoek van de kamer staat een kast met angstaanjagende schedels.


Willem (Smink) noemde dat in zijn eerste weblog nog zo: 'Samen maken we een inspirerende en uitdagende werk- en leeromgeving.'