Roos Custers op wildjacht

De kersverse hoofdredacteur van Tzum heeft geen Boekenweek nodig om dieren in het middelpunt te zetten. Bij circus Belly Wien durfde ze het aan om zowel bij de olifant als bij de levensgevaarlijke tijger te poseren.

Van links naar rechts: Tijger, Roos Custers.


Van links naar rechts: Olifant, Roos Custers.

Gerrit Komrij, zelfportret in 65 ik-zinnen

Gerrit Komrij 1
Originally uploaded by bartjanvanvugt

Vandaag is Gerrit Komrij 65 geworden. Hieronder 65 citaten uit interviews die beginnen met ‘Ik’.

1 Ik was gelukkig als kind en ik vind het onrechtvaardig om daar je hele leven voor gestraft te worden. (De Tijd, 1983)
2 Ik geloof dat ik tussen mijn twintigste en mijn dertigste maar twee dagen bewust heb geleefd, want meer herinner ik mij er niet van. (NRC Handelsblad, 2009)
3 Ik heb die “gedichten” met een vriend – die later nog iets moois in de linguïstiek of de tekstwetenschap is geworden, geloof ik – zelf gedrukt in de werkplaats van de drukker van een lokaal sufferdje te Winterswijk. (Mijn eerste boek, 1983)
4 Ik heb de persoon die dat gevouwen blad bezit gezworen dat ik hem hoogstpersoonlijk de strot zou komen afsnijden als hij het aan wie dan ook ter beschikking stelt. (Mijn eerste boek, 1983)
5 Ik heb zelf nooit goed geleerd met emoties om te gaan. (Vrij Nederland, 2001)
6 Ik vind de literatuur niet de aangewezen plek om je gevoelens op tafel te gooien. (Vrij Nederland, 1977)
7 Ik begon als een arme, marginale dichter, die de dingen mooi kon zeggen, maar niet echt werd stukgelezen. (De Groene Amsterdammer, 1993)
8 Ik geloof dat al mijn poëzie in mijn hele leven iets van 325 gulden heeft opgebracht. (Het Parool, 1997)
9 Ik wilde een bloemlezing maken die ik zelf gehad zou willen hebben op de middelbare school. (Poëziekrant, 2002)
10 Ik weet nu ook dat de gedichten van Anna Bijns zo mooi zijn omdat ze prachtig kan schelden en ze óók nog ergens over gaan. (Het Parool, 1994)
11 Ik moet toegeven dat ik heel hoge eisen aan de vriendschap stel, en er ook heel lang over heb gedaan om iets van mijn desillusie prijs te geven. (Vrij Nederland, 2004)
12 Ik ben er nu eenmaal van overtuigd dat alle mensen die aardig tegen mij zijn, zodra ik hun mijn rug toekeer, onaardige dingen over mij vertellen. (Trouw, 2001)
13 Ik denk dat je dat idee van het toneelspel, het masker, alleen maar kunt begrijpen binnen het hele kader van de homoseksualiteit. (De Tijd, 1983)
14 Ik heb geen speciale solidariteitsdrang met andere homoseksuelen, want ik denk niet dat er iets te verdedigen valt. (HP/De Tijd, 1997)
15 Ik vind dat heteroseksuelen hun geluk wel eens wat minder ostentatief zouden kunnen beleven. (Vrij Nederland, 2001)
16 Ik lijk een vrolijke Frans, maar ik ben niet iemand die vol dankbaarheid een gat in de lucht springt omdat-ie ooit op de wereld is gezet. (Rails, 1996)
17 Ik ben depressief van aard, maar toch ook vrolijk en goedgemutst. (Rails, 1996)
18 Ik zal er niet smalend over doen, maar ik heb nog nooit een transcendentale of religieuze aanvechting gehad. (Trouw, 2001)
19 Ik heb er niets op tegen dat eenvoudige mensen zich aan het geloof overgeven, ik heb er wat tegen als mensen die beter zouden moeten weten dat doen. (HP/De Tijd, 1997)
20 Ik ben meer revolutionair dan de revolutionairen, maar ik ben huiverig voor alles wat met meer dan drie mensen plaats vindt. (De Volkskrant, 1969)
21 Ik zie geen hoop voor de wereld en dat heeft mij er gelukkig altijd voor behoed om in het socialisme of dergelijke onzin te geloven. (NRC Handelsblad, 1990)
22 Ik heb heel lang geloofd dat de PVDA deed alsof, voordat ik besefte dat het echte ploerten waren. (HP/De Tijd, 1993)
23 Ik ben er niet trots op ergens geen verstand van te hebben, maar bij politiek lijkt het me een pluspunt. (Haagse Post, 1986)
24 Ik wantrouw te allen tijde en op elke plek iedere politicus, plus zijn familie tot in de vierentwintigste graad. (Meandermagazine.net, 2007)
25 Ik maak niet meer dan vijf gedichten per jaar. (De Volkskrant, 1969)
26 Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik die gedichten niet schrijf, maar dat als ik eenmaal aan het schrijven ben, het gedicht zijn eigen wetten dicteert. (Awater, 2004)
27 Ik vind het niet erg om te werken, maar ik vind het wel erg om collega’s te zien die lekker met een strootje in de mond in de zon liggen, omdat ze niet veel meer hoeven te doen dan elke twee jaar een bundeltje te publiceren. (NRC Handelsblad, 2009)
28 Ik heb altijd de sterke behoefte gehad om mezelf te redden. (Haagse Post, 1978)
29 Ik praat met ontzag over produceren, omdat ik zelf een lui schrijver ben, die heel moeilijk aan het werk komt. (Elsevier, 1989)
30 Ik kan erg hard en efficiënt werken, maar het is natuurlijk verstandiger om te zeggen dat ik er veertien jaar over gedaan heb. (De Volkskrant, 1986)
31 Ik vertaal liever wat oudere teksten, omdat je dan archeologie kunt bedrijven. (Vrij Nederland, 1988)
32 Ik heb er geen moeite mee om het middelpunt te zijn, vind het zelfs wel prettig, maar dat wordt tegelijkertijd sterk gecompenseerd door een verlangen naar onzichtbaarheid. (Vrij Nederland, 2001)
33 Ik ben geen notoire vreemdganger, maar ook geen brave Jacob. (Vrij Nederland, 2001)
34 Ik ben zelf een trouw type, maar ik zou dat van niemand willen eisen en ik zou het ook niet meteen als een voordeel willen zien. (Trouw, 2001)
35 Ik weet immers heel goed dat je in het openbaar steeds de schijn moet wekken dat je openhartig bent terwijl je in feite niks zegt. (NRC Handelsblad, 1990)
36 Ik begrijp niet waarom het zo lang duurde voordat ik Portugal leerde kennen, want ik was al vanaf het eerste moment dat ik hier kwam, verliefd op dit land. (Vrij Nederland, 1985)
37 Ik ben nooit als verbitterde balling vertrokken. (Trouw, 1994)
38 Ik heb nooit een bestseller geschreven, dus die zevenhonderdvijftig gulden ’s jaars die ik het Koninkrijk tekort doe, betalen we ruimschoots terug in parkeerbonnen tijdens de maanden dat we in Nederland zijn. (NRC Handelsblad, 1990)
39 Ik hoop alleen dat ik er vrolijk onder zal blijven als lepra of communistische toestanden mijn vertrek noodzakelijk maken, en dat ik op tweehoog in Amsterdam even welgemoed van mijn speenvarkens zal genieten. (Vrij Nederland, 1985)
40 Ik zal in Amsterdam altijd een buitenstaander blijven; anders zou ik me ook niet op mijn gemak voelen. (Het Parool, 1997)
41 Ik ben dol op roddelen. (Trouw, 2001)
42 Ik denk dat Nederlanders elk gebrek aan onbeschoftheid als iets hoogst onnatuurlijks ervaren en daarvan schrikken. (Vrij Nederland, 1985)
43 Ik denk zo erg onnederlands. (Vrij Nederland, 1977)
44 Ik heb altijd een enorme ouderwetse drang om een mooi gedicht te schrijven; gedichten behoeven voor mij niets te zijn, behalve mooi. (Haagse Post, 1978)
45 Ik heb weinig op met de nostalgische, traditionele vormvastheid, met dichters die doen of er een eeuwlang niets in de poëzie is gebeurd. (Loewak.nl, 2009)
46 Ik ben misschien meer door de jaren twintig en door de expressionisten beïnvloed dan door Piet Paaltjens of welke 19e-eeuwer ook. (Dichters. Interviews., 1980)
47 Ik zou alle dichters, beginnend of gevorderd, het brengen van boodschappen willen afraden. (Loewak.nl,2009)
48 Ik vind dat je van principes niet weer principes moet gaan maken. (Elsevier, 1989)
49 Ik ben er voor om óveral achter te staan, en ben er vooral achter dat ik nergens voor sta. (Dichters. Interviews., 1980)
50 Ik zweef meer tussen epicurisme en hypochondrie. (Vrij Nederland, 1985)
51 Ik haat ruzies, allemaal tijdverlies dat het epicurisme in de weg zit. (Haagse Post, 1986)
52 Ik ben een misantroop die dol is op mensen. (Vrij Nederland, 2001)
53 Ik hou niet van schelden, maar ik heb het nodig, als een soort zelfreiniging. (Vrij Nederland, 2004)
54 Ik onthoud nooit wat ik over andere mensen schrijf. (HP/De Tijd, 1997)
55 Ik ben ook opgehouden, heel stilletjes weliswaar, met het schrijven van literaire kritieken op het moment dat ik de eerste schrijvers leerde kennen. (De Tijd, 1983)
56 Ik streef niets na, ik wil ook niets veranderen, hooguit bezit ik een existentiële angst: waarom zijn niet alle mensen zo aardig als ik? (Trouw, 1994)
57 Ik vind dat ik zelf ook geen gedichten kan schrijven, maar er zijn zoveel mensen die zeggen dat ik het wèl kan. (Dichters. Interviews., 1980)
58 Ik ken genoeg schrijvers die al jaren op de P.C. Hooftprijs zitten te wachten – breek me de bek niet open – maar heb er zelf tevoren geen moment bij stil gestaan. (De Volkskrant, 1993)
59 Ik hoor niet bij een literaire school, ik zit niet in jury’s, ik heb alle prijzen al per ongeluk gehad, dus eh… (Het Parool, 1997)
60 Ik heb al vijftien jaar geen prijs gehad. (NRC Handelsblad, 2009)
61 Ik voel me door de paar jaar dat ik – ik krijg het woord bijna niet meer over mijn lippen – Dichter des Vaderlands ben niet gecompromitteerd. (Awater, 2004)
62 Ik hoop te sterven als iemand met het mooiste verleden dat denkbaar is. (Vrij Nederland, 1977)
63 Ik wil in mijn leven eigenlijk zoveel doen dat buiten mij de hele Nederlandse literatuur kan worden afgeschaft, en dat er - als ze dat gedaan hebben - toch nog een complete Nederlandse literatuur overblijft. (Dichters. Interviews., 1980)
64 Ik heb precies in m'n hoofd wat ik tot m'n dood wil schrijven, dat is allemaal dus al klaar, het enige is: ik moet het alleen nog af en toe schrijven, in stukjes, omdat ik het niet allemaal tegelijk kan. (Haagse Post, 1978)
65 Ik heb eigenlijk nog wel voor een jaar of zestig werk. (NRC Handelsblad, 2009)

Vliegende hond

Stuurde onderstaande clip naar Jan Paul Schutten, maar die zette Benny Lava op zijn site omdat de clip van de vliegende hond een naar einde heeft. Dan moeten zijn bezoekers maar hier kijken.

In oprjochte Fries

Foto: Luciënne Ooijman.

De Vrije Friese Republiek

Gisteren is in boekhandel Van der Velde in Leeuwarden de Vrije Friese Republiek uitgeroepen door Sybe Sybesma (die verdacht veel leek op Jacques Ruis). Er hing natuurlijk een Friese vlag in de boekhandel en er waren Friese Hapjes.


Aanleiding was de verschijning van De Republyk van Hans van der Heijde. De auteur vertelde in een interview met Asing Walthaus, die in het boek voorkomt als Asing Boshut, over het satirische gehalte van het boek. Zo komen er veel bekende Friezen, onder hun eigen naam of met een gefingeerde naam, voor in deze roman. Hij had het wel aan betrokkenen gevraagd zei Van der Heijde. 'Het werd ons medegedeeld,' klonk uit het publiek.





Presentatie van De Republyk from Coen Peppelenbos on Vimeo.
Later, in een Ierse pub ergens in Leeuwarden bleek al iemand erg geestdriftig te lezen in De Republyk: oud-wethouder van Leeuwarden Tom van Mourik.

Gerrit Komrij morgen jarig

Vanaf maandag krijgt hij AOW: Gerrit Komrij.

Vertraging bij Zuidhorn

Met de trein terug vanuit Leeuwarden. Eerst bij de presentatie van De republyk geweest van Hans van der Heijde (morgen meer), daarna uit eten met Luciënne. Om acht uur met de trein terug. Boemelen en dommelen. In Grijpskerk werd ik weer wakker en ging ik verder met het lezen in Grunberg. Even na Zuidhorn komt de trein met geweld tot stilstand. De machinist zegt door de intercom dat hij over iets is heen gereden en dat hij nu moet onderzoeken wat dat is.
Dan weet je al genoeg, maar je gaat hopen op iets doms, een ding, desnoods een loslopend schaap. Laat het een loslopend schaap zijn.
Ik zie de machinist langslopen. Op de Arrivatreinen is een machinist aanwezig en als je geluk hebt een conducteur. Deze machinist, waarin ik de fotograaf Lesneyman meende te herkennen, moest op zijn eentje, in het stikdonker tussen de weilanden langs het spoor lopen tot hij iets had gevonden.
Het duurde lang voordat hij terug was. Door het middenpad liep hij naar voren, aan iedereen vertellend dat hij inderdaad over iets was heengereden.
'Wat?' vroeg een medereiziger.
'Dat laat ik liever in het midden,' zei hij.
Aan de overkant van het gangpad zat een heel verveeld kijkende Zuid-Amerikaanse, Creoolse vrouw die voortdurend Spaans sprak in haar telefoon. Ze blikte steeds heel woest naar het meisje dat tegenover haar zat en naar mij, alsof wij die vertraging persoonlijk hadden veroorzaakt. Toen ze hoorde dat de machinist wachtte op de politie werd ze opeens erg zenuwachtig en keek ze zo mogelijk nog bozer.
Daarna gebeurde er lange tijd niets.
En toen zagen we vanuit de verte blauwe zwaailichten over de smalle weggetjes door de weilanden komen. Verschillende ambulances, verschillende politieauto's. De machinist zagen we niet weer.
Wel kwam er steeds een aardige man van Arriva door de trein lopen die ons op de hoogte hield van de vorderingen. Hij liet doorschemeren dat het een zelfmoord betrof. Later zei hij het openlijk.
De Creoolse mevrouw stootte wat klanken naar hem uit, die iets moesten betekenen als: doorrijden. De Arrivaman zei dat hij eerst moest wachten tot de trein vrijgegeven was door de politie. De vrouw draaide haar hoofd boos weg naar het raam.
Langs de trein liepen mannen in gele vesten die hun lichten op de onderkant van de trein richtten. Er kwamen steeds meer auto's door de weilanden aangereden.
In de trein werd ontzettend veel mobiel gebeld. Het meisje tegenover de boze mevrouw zei steeds tegen haar gesprekspartners dat ze het al zo saai vond om in de trein te zitten en nu moest ze nog langer wachten.
Mensen bleven gewoon lachen.
De mevrouw bleef kwaad kijken. En toen ging ze opstaan om rekoefeningen te doen. Dat kun je dus ook boos doen.
Er werd gezegd dat er bussen zouden komen.
En toen mochten we opeens met de trein doorrijden. Een dode is anderhalf uur vertraging.

Martin Ros: de hoogtepunten van 28 maart

Martin Ros breekt zijn bril en heeft het niet zo op feministen. En het verschil tussen feit en fictie wordt ook aardig onduidelijk bij de bespreking van de roman Kees 't Hart op radio Selexyz.

Kees 't Hart - De keizer en de astroloog

- Het merkwaardige is dat 't Hart 't beschrijft als een documentaire.
- Selexyzpresentator: Even voor de duidelijkheid: het is fictie? Of is het niet 100% fictie wat we in het boek aantreffen? Hij beschrijft het als 1928. Hij doet achterin ook de bronnen, onder andere ook het boek van Vestdijk, naar verschillende astrologische bronnen waarin Vestdijk zelf heeft geschreven enzovoort. Hij was daarin thuis. (...) In het begin van het boek wordt Wim, pardon eh wordt Simon, Simon, de kleine Simon, wordt dus door een astroloog, astroloog-hoogleraar, verleid om met hem mee te gaan naar de beroemde vesting in Doorn, die je nog altijd kunt bezoeken, waar je de nalatenschap vindt van de keizer en de keizerin, noem maar op. Oh, ik doe nu mijn bril iets te woest af, maar hij blijft gelukkig heel. Dankuwel voor degene die het herstelde. De is dus eh hij heeft er heel lang gezeten, vlak na 1918. Gaat ie daar naartoe. Selexyzpresentator: Hij heeft er gelijktijdig met Wilhelm II gezeten, hè? In werkelijkheid ook, alleen ze hebben elkaar nooit ontmoet. Hoe weet jij dat? Selexyzpresentator: Ja, dat heb ik gelezen. Waar dan? Dan weet je meer dan ik Selexyzpresentator: Eh, ik weet niet precies waar, maar ergens op internet vond ik dat. Ja. Volgens mij heeft ie er nooit, heeft hij de keizer nooit ontmoet. Selexyzpresentator: Nee, hij heeft hem nooit ontmoet, alleen in het boek... Oooh, in het boek. Selexyzpresentator: ontmoeten ze elkaar, maar in de werkelijkheid niet. Neeeee. Selexyzpresentator: Terwijl ze wel gelijktijdig in Doorn hebben gezeten. Jaaah, maar ja, dat speelt natuurlijk geen enkele rol, want hij zit natuurlijk voornamelijk in dat hotel Pabst. En het hotel Pabst, waar die ook details van geeft, wat er nog is, daar komen al die toeristen, die komen met grote bussen daar naartoe. Zondags kun je allemaal oude vermolmde Duitsers ontmoeten die daar de restanten van hun keizer, want die hebben ze nog altijd heel hoog zitten.
- Maar het is volgens mij volledig verzonnen! Het is verzonnen, maar het is mooi verzonnen. Jij zegt het zo mooi dat ik het bijna geloof. Maar hij is er natuurlijk niet geweest, want hij had ook geen interesse voor die keizer.
- Die keizer heeft zich ook tamelijk misdragen. Hij was voor de tweede keer getrouwd. Die vrouw, dat wordt door 't Hart niet vermeld, was een anti-semiet! En dat beïnvloedde ook, het deugde nog steeds niet en al die oude Duitsers die nu komen om het te bezoeken die deugen volgens mij ook niet helemaal voor 100%.

Allan Hall en Michael Leidig - Monster (over Jozef Fritzl)

- En Oostenrijk is ook nog, mag ik er wel even bij zeggen, in 1938 niet veroverd door Hitler, maar bevrijd door Hitler. Ze juichten hem toe. Heel Oostenrijk was fascistisch. Wil je het goed begrijpen! En de ergste monsters uit die kampen, dat zeg ik er maar vast even bij, die u natuurlijk allemaal bekend zijn, waren SS-ers en waren meestal Oostenrijkers.
- Bovendien was hij [Fritzl, cp] gefascineerd door het nazisme. Ja, dat wil ik er even bijzeggen. Daar gaat dit boek van Hall ook uitvoerig in, overal foto's van Göring en Hitler. Hij had al hun boeken staan in zijn kast. En, je weet, ik zit maar weer aan die bril, maar hij zit nog goed hoor. Selexyzpresentator: Even voor de duidelijkheid: Hij is net doormidden gebroken, hè. Hij is net doormidden gebroken. Selexyzpresentator: En vakkundig hersteld hier. Vakkundig hersteld hier.
- Bovendien ging hij zomers met een vriend naar Thailand en deed daar het hele erge met die Thailandsen, want daar kun je voor een scheet en een knikker op die vrouwen, dat weet je.
- Selexyzpresentator: Maar hoe legt hij nou verband tussen het nazisme en wat deze Jozef Fritzl...? Die nazisten hebben toch ook iedereen opgesloten?! Wat deden ze met de joden? Die stopten ze in de gaskamer. En die stopten ze eerst in die kampen. Dat is toch ook een ongelooflijke verkrachting van de mens? Hij deed ze na. Hij deed ze na.
- En daarom is dit boek een voorbeeldige parabel op mensen die dat niet geloven. Die Oostenrijkers zijn goede mensen, 't is zo leuk, allemaal korte broek, weet je wel, 't is daar altijd zomer, lalalalalalalalalalalala, denk toch aan dat prachtige li.., André Rieu! die hoor je de hele dag op de radio. Het is toch, het is helemaal geen leuk land.

Patrick French - V.S. Naipaul.

- Ik heb meegemaakt dat ie in 1982, dat was het jaar nadat ie de Nobelprijs, de Nobelprijs!, de allerhoogste prijs, waar die ook veel ruzie over kreeg met anderen, is ie in Nederland geweest. [Naipaul ontving de prijs in 2001, cp] Dat was de Nederlandse uitgever, dat was toen de Arbeiderspers, die nodigde hem uit en hield een bijeenkomst in de PEN-club. En daar zaten voor in die zaal, 1982, ja jij bent te jong, je weet waarschijnlijk niet dat dat de hoogtijjaar was van de tweede feministische golf. Nou feministen deugen bijna nooit, maar de tweede feministische golf was het allerergste wat er bestond. Die zaten allemaal vooraan en die, hij [?] hitste zich op tegen Naipaul. Die had iets gezegd over Indiërs en over negers en over... Ik bedoel over die lulligheden! van pam [?]. Val die man er niet mee lastig. Spreek hem aan over z'n werk.
- Maar dat je zo optreedt tegen die arme, ik zou zeggen wijven, die voorin zitten, want ik heb niks met feministen. Ik ben dol op vrouwen, ze mogen van alles zijn, maar geen feminist. Laat die vrouwen absoluut de wereld niet regeren. Die steken de wereld in brand!

Cornelis Hofmann morgen in het Dagblad van het Noorden

De aankondiging op de site van het Dagblad van het Noorden is veelbelovend:

'De Stichting Muziekklassiek verkeert in zwaar weer. Artiesten als Emmy Verhey, Klára Würtz en Paolo Giacometti wachten op hun geld, sponsoren lopen weg, Frans Zwarts, rector magnificus van de Rijksuniversiteit Groningen is uit het comité van aanbeveling gestapt, na een hate-mail van programmeur Cornelis Hofmann aan een schrijver uit Groningen.'

Die schrijver ben ik. Lees de fijne mails van Hofmann (deels onder pseudoniem Charles Goldenbelt) hier en hier na.
Inmiddels zijn Frans Zwarts én Anton Brand uit het Comité van Aanbeveling gestapt. Wie volgt?

Meneer Foppe keert terug

Wim de Bie en zijn manuscript voor een nieuwe meneer Foppe.

Lezing Doeke Sijens over Wobbe Alkema

Vanavond zal Doeke Sijens een lezing geven over Wobbe Alkema. Hij is gastconservator bij het Groninger Museum en heeft daar de tentoonstelling 'Wobbe Alkema, Het absolute het heldere' samengesteld. Voor meer info: zie hier.

19.30 - 21.30 uur
€ 10,00
spreker: dr. Doeke Sijens
plaats: Hampshire Hotel (De Nieuwe Academie),
Radesingel 50, Groningen
opgave: Kunst in Zicht, tel 050-3188651 of info@kunstinzicht.org

Presentatie Aly Freije - Wondpoeier

Op vrijdagmiddag 3 april, om 16.00 uur zal in het Huis van de Groninger Cultuur de debuutbundel van Aly Freije worden gepresenteerd: Wondpoeier.
Louis Stiller, hoofdredacteur van Schrijven Magazine interviewt Aly Freije over haar dichterschap. Janneke Renkema vertolkt drie gedichten uit de bundel, die op muziek zijn gezet door Nienke Wessema. Jan Glas leest enkele gedichten voor. Na afloop signeert Aly Freije haar bundel.

Met de in deze bundel opgenomen serie 'In lichtbundels daanst t stof' won Freije in 2008 de Freudenthalprijs, de belangrijkste prijs voor nieuwe Nedersaksische literatuur.

Arnold Heumakers en Herman Koch bij DWDD

Zag laatst de filosoof Rob Wijnberg op tv die bij Raoul Heertje het fenomeen uitlegde van de deskundige op tv. De deskundige op tv is iemand die goed uit zijn woorden kan komen of voor spektakel zorgt, maar niet noodzakelijkerwijs iemand die iets van het onderwerp weet. Dat moet de reden zijn waarom ze bij De Wereld Draait Door steeds Prem Radhakishun uitnodigen om te praten over de economie. Zou er, behalve in Hilversum en Amsterdam, iemand zijn die waarde hecht aan de woordenstroom van deze mislukte advocaat? Ik heb altijd de neiging om mijn bord met eten door het scherm te keilen, wat de verkoop van televisies enorm zou stimuleren als ik dat daadwerkelijk zou doen, zo vaak is deze man te zien.
Gisteren deed men in DWDD ook aan debat. Over literatuur. Er waren allemaal juichende recensies verschenen over Het diner van Herman Koch en Arnold Heumakers had het gewaagd om daar kanttekeningen bij te plaatsen. De setting aan tafel was meteen verkeerd. Koch moest in de rol van slachtoffer (iets wat hij niet deed overigens) en Heumakers werd eerst zo geprezen ('eminent criticus') dat hij daarna alleen maar kon tegenvallen. Van Nieuwkerk: 'Het feestje was groot, meer dan honderdduizend boeken verkocht, honderdvijftigduizend in de winkel, en u denkt: ik ga het eens verpesten.'
Als Hugo Borst, columnist van het Algemeen Dagblad zich ook in het literaire debat mengt dan is dat alleen maar om wat anti-intellectualistisch te kletsen: 'en zo zie je maar dat ook meneer Heumakers, ondanks het feit dat er een mooie titel voor zijn naam staat, toch niet helemaal goed heeft gelezen. En dat vind ik een fijne constatering.' Ik denk dat Heumakers en Koch wel wilden debatteren, maar inhoudelijk mocht het natuurlijk niet worden in de negen minuten die er voor stonden.

Recensie Jan Wolkers - 1967

‘Man van (onleesbaar)’

Uitgeverij De Bezige Bij is bezig met de publicatie van de dagboeken van Jan Wolkers. Als liefhebber van Wolkers en van dagboeken juich ik dat toe. Het vijfde deel, ingebonden en wel, over 1967 ligt in de winkel en je moet wel een hele grote liefhebber zijn van het werk van Wolkers om het te kunnen appreciëren. Ik vraag me af of de schrijver zelf blij zou zijn geweest met de publicatie, want meer dan de helft van het boek bestaat uit ultrakorte beschrijvingen van triviale bezigheden die dag in huize Wolkers. Voor buitenstaanders niet interessant omdat het slechts notities zijn. Niet bedoeld voor de eeuwigheid. Neem nu vrijdag 21 april 1967:

‘Nederlandse Bank Unie. Kees Fens. Man van (onleesbaar), artiest (onleesbaar) en kleine grijze man (lijkt op De Quay) in jury. Ik eerst. Kijk in leren dozen sigaren (nu om hoek). Open ramen. Berg zand op binnenplaats. Oranjerie met borstbeelden op dakgoot. Kopje thee om over abstract schilderijtje? Zie verder bijlage AB achterin.’

Een hermetisch dichter likt er zijn vingers bij af, maar de gewone lezer blijft enigszins verward achter. Ik snap niet dat er niet iemand een keuze maakt uit deze dagboeken. Ik snap ook niet waarom de uitgeverij de dagboeken in volstrekt willekeurige volgorde uitgeeft. Eerst 1972, dan 1976, nu weer 1967. Wie bedenkt die volgorde?


Je zou met gemak zestig procent van dit boek kunnen schrappen en dan houd je een aardig dagboek over. Vooral de ontstaansgeschiedenis van Horrible tango is aardig als je leest dat Wolkers op een dag ‘een neger in de winkel’ tegenkomt en hem aan werk helpt en daarnaast nog voor tijdelijk onderdak zorgt bij hem thuis. Dat is interessant voor lezers die het oeuvre van deze schrijver kennen. En dan mag 18 augustus 1967 wel weer geschrapt worden: ‘Van Gelderen, Visser en Van Haaren.’ Ook bij de noten achterin wordt niet opgehelderd wie deze drie mensen zijn. Gelukkig staat er nog wat op diezelfde dag: ‘Bloemgracht 1.’ Ha, kijk, dat maakt het een stuk duidelijker.

Coen Peppelenbos

JAN WOLKERS: 1967. De Bezige Bij, Amsterdam, 160 blz. €18,50.
Eerder gepubliceerd op Literair Nederland, 26 maart 2009.

Reugebrink geschoffeerd

A.F.Th. van der Heijden won deze week De Inktaap voor Het Schervengericht. Leerlingen geven de prijs aan een van de winnaars van de grote andere literaire prijzen. Marc Reugebrink (winnaar van De Gouden Uil) zat ook op het podium, maar de mij volstrekt onbekende muzikant Luc de Vos hield een praatje over Luc de Vos in plaats van een praatje over Reugebrink. Reugebrink besloot maar te sms-en schrijft hij op zijn blog.
Maar net voordat het oude-mannen-gemopper wordt krijgt zijn verslag van de uitreiking een gunstige wending. Die leerlingen van tegenwoordig zijn geïnteresseerd in de techniek van het schrijven.

'Maar de grootste ironie was wel dat de vragen die zij aan AFT en mij stelden (bij elkaar genomen duurde dat toch al gauw een uurtje of drie) door geen enkele interviewer nog gesteld durven worden — zeker niet als het om min of meer publieke aangelegenheden gaat (tv zeer zeker, radio ook inmiddels en zeker zalen met duizend man publiek). Stel je voor: het ging over stijl, het ging over motieven, het ging over politiek, over structuur, opbouw. Het ging kortom over de literaire middelen waarmee in Het schervengericht en Het grote uitstel de werkelijkheid een bepaalde gestalte had gekregen.'

En dat is ook mijn ervaring. We hebben ons literatuuronderwijs helemaal opgeleukt met trivialiteiten, maar de leerlingen (althans deze) willen de zaken precies weten. Zoals mijn studenten ook liever een grondige analyse verwachten van een boek. Er is godzijdank behoefte aan kennis. Het wordt tijd dat we al die onderwijsvernieuwers de school uit trappen.

Top 10 Nederlandse literatuur - week 13

P.F. Thomése komt de top 10 binnen en Cees Nooteboom komt weer terug en daarmee ook een dierentitel. Voor de rest verdwijnen de dierentitels net zo snel als ze gekomen zijn. Dekkers en Bril houden stand.
De CPNB publiceert elke week een top 60 van best verkochte boeken. Alle titels staan door elkaar (non-fictie, fictie, Nederlands, vertaald, crimi, literatuur). Daarom de literaire top 10 van best verkopende Nederlandse titels (die ik tot de literatuur reken). Tussen haakjes de stand vorige week, tussen haakjes na de titel de stand op de Bestsellerlijst van de CPNB.

1 (1) Midas Dekkers - Piep (2) 2e week
2 (2) Herman Koch - Het diner (3) 11e week
3 (3) Martin Bril - Mijn leven als hond (9) 6e week
4 (6) Kees van Kooten - Tijdloos ouderwets (16) 4e week
5 (5) Kader Abdolah - Het huis van de moskee (18) 4e week
6 (7) Rik Launspach - 1953 (20) 10e week
7 (-) P.F. Thomése - J. Kessels: The Novel (22) 1e week
8 (4) Midas Dekkers - Poes (28) 3e week
9 (8) Adriaan van Dis - De wandelaar (30) 4e week
10 (-) Cees Nooteboom - 's Nachts komen de vossen (31) 3e week

Tonko Dop aan de deur

Je weet pas zeker dat je genomineerd bent voor de Libris Literatuurprijs als Tonko Dop bij de voordeur staat. Zag het filmpje van Nova pas vandaag via uitzending gemist (zie onderaan dit bericht). Altijd leuk.
Rob van Essen bekent dat hij nog geen enkele andere genomineerde heeft gelezen.

Bij Anna Enquist komt Dop niet verder dan de voordeur, maar bij Charlotte Mutsaers mag de cameraploeg naar binnen waar een hyperactief hondje met graagte in een piepende worst bijt. Jan Fontijn feliciteert zijn vrouw met drie zedige zoenen op de wang.

Robert Vuijstje hoopt dat er een vijfde en zesde druk van zijn boek komt en bij Lebowski weten twee jongste bedienden absoluut niet wat Tonko Dop aan de deur betekent.
Dop: 'Een pakje voor de uitgever van Arnon Grunberg.'
Vrouw: 'Geeft u maar.'
Dop: 'Ik heb begrepen dat het een man is.'
Vrouw 'De uitgever?'
Even later leuke meneer: 'Is er verder iets wat we door moeten geven of zo?'
Dop: 'Dat ie genomineerd is.'
Leuke meneer: 'Ja, dat is het enige?'

Het meest sportief is Dimitri Verhulst die net de Ronde van Vlaanderen wilde gaan rijden. 'Ik zie er lullig uit als jullie goed nieuws komen brengen.'

Kijk hier, vanaf 22.15.

De zwembadpas

Vandaag stond Kees de jongen op het programma (studenten mogen in deze cursus van mij de klassiekers uitkiezen die ze altijd nog hadden willen lezen). Een redelijk tijdloos boek, maar die zwembadpas hoe gaat die nu eigenlijk?

André Degen - 'Gloren'

Uit de bundel Zavelreis.

André Degen - Gloren from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Rob van Essen op de shortlist van de Librisprijs

Soms heb je het idee dat de goede boeken toch komen bovendrijven. Vorig jaar won Doeschka Meijsing terecht een grote prijs; nu zou het de beurt moeten zijn aan Rob van Essen die met Visser een prachtig boek heeft geschreven. Hij staat in ieder geval op de shortlist. Ik heb van de lijst alleen Van Essen gelezen en Verhulst. Nu maar duimen dat Visser de Librisprijs krijgt.

Arjan Hut en de crisis

Arjan Hut schreef een speciaal gedicht over de crisis. Hieronder de animatie met de stem van Hut. Daaronder hoe die animatie geprojecteerd werd op het raadhuis in Leeuwarden. (Pas op: Fries, en wat Engels)

Peter Middendorp en de mongolen

'Er zijn zoals gezegd grotere vrijheden, maar ik zal niet klagen, ik zal het er mee moeten doen: ik eis voor mezelf het recht op om af en toe een grapje te maken.'

Peter Middendorp heeft een grapje gemaakt in zijn column in De Pers: 'Niet dat ik iets tegen mongolen heb, of eigenlijk wel trouwens, waarom ook voorzichtig zijn, ze lezen toch niet mee.' Had hij niet moeten doen. Het echtpaar Van Merwede diende een klacht in bij de Raad van de Journalistiek. Mevrouw Van Merwede had er namelijk een slechte dag door gehad. Lees op de website (even naar beneden scrollen) van Peter Middendorp het uiterst komische verweerschrift dat de columnist heeft voorgelezen bij de Raad van Journalistiek. Een voorproefje:

'Ik sta het hier dus voor de grap op te nemen, voor de grap ook eigenlijk wel een beetje, voor de grap neem ik het op voor de grap.
(...)
Met grapjes is het zo: sommige mensen vinden ze leuk, anderen weer veel minder, het grapje laat hen koud, zij hoeven er niet om te lachen. Maar er is ook een derde groep, en daartoe moet ik klagers rekenen, die het grapje bewust of onbewust verkeerd begrijpen om op zichzelf te kunnen betrekken en zich zo beledigd mogelijk te gaan voelen. Ik denk niet dat u schrikt van de mededeling dat dit niet mijn favoriete groep is.'

Martin Ros: de hoogtepunten van 21 maart

Martin Ros bespreekt op de laatste dag van de Boekenweek, de dierenboekjes op radio Selexyz. Daarnaast de volledige bespreking van het Boekenweekgeschenk.

Claudia de Breij - Krijg nou tieten

- Dat is dus een boek om snel te vergeten.
- Die titel hoort er wel bij. Die dingen laat ze toch altijd zien op tv ook? Ja, ze is daar geloof ik verwijderd of zo, bij dat programma, van jaah van die Vara, hoe heet dat programma? Selexyzpresentator: ik heb geen tv, ik weet dat niet. Elke avond is dat. Ik ben over deze Breij niet zo gelukkig.
- Moet ik mijn hersens daar op pijnigen? Ik vind dat er, als ik de televisie aanzie en ik draai Afrika op, ik weet niet of u dat ook wel eens doet, dan zie je niks dan vrouwen met kinderen. Is je dat nooit opgevallen? Dan vraag je je weleens af, ja ik weet niet of je dit opneemt Selexyzpresentator: ja waar al die kinderen vandaan komen, want de paus die verbiedt die condooms: misschien komt het daar door. Ik weet het niet. Ik vind het verschrikkelijk. Die vrouwen worden allemaal mishandeld, door die mannetjes. Zo is het toch! Er moeten veel minder kinderen komen in Afrika. Dat zou een hoop problemen daar oplossen. Die kinderen vragen allemaal voedsel; dat moeten wij verzamelen en naar ze toesturen, dat gaat naar die klerelijers van leiders, die het allemaal in machinegeweren steken. Sorry, ik ben een beetje zuur vandaag.
- Herdruk na herdruk. Thomas Mann en Kafka hebben ze nooit van gehoord. Wie zijn dat? Wil je dat even spellen?

Katja de Bruin - Varkensliefde
Yvonne Kroonenburg - Alleen de knor wordt niet gebruikt

- Die onschuldige biggen! Die worden vreselijk vernederd. Laat die beestjes toch lopen.
- Zelfs terwijl het leeft, is het varken al een beetje dood.
- [Na een hoop verontwaardiging over het lot van de varkens komt de presentator met een goede vraag] Selexyzpresentator: Eet u vlees, eigenlijk? Ben u vegetarisch? Of... Dat doet er nou niet toe! Wat ik doe. Ik ben onbelangrijk, maar ik zeg: wat zij beschrijft is gruwelijk.

Hans Dorrestijn - Het anti-hondenboek

- Het zijn hele, vieze, slechte honden! Die maar een vreselijke gewoonte hebben: te schijten op straat. De kinderen kunnen nergens meer op een voetbalveldje. Overal komen ze met drek onder hun schoenen thuis. U weet het toch? Die honden zijn een ramp.
- Ik spreek hier wartaal, denk ik. Voor. Ik ben niet pro of ik ben niet contra hond: ik geef de weerslag van dat boek.

Remco Campert - Dagboek van een poes
Kees van Kooten - Het dierbaarste

- De kat, die zijn poep netjes verbergt, die nooit sporen nalaat, dat is het liefste beest dat je denken kunt.
- Het is een boek [van Kees van Kooten, cp] dat mij ook veel neiging gaf om te zitten huilen.

Andries Knevel - Allemaal gereformeerden

- Als ik in Putten, zondags is Putten een verstild dorp. Alles is dicht. Ze gaan alleen naar de kerk, d'r staan er vier, vijf, in stromen er naartoe. Ik vind het toch, ik kan het niet helpen, tamelijk indrukwekkend om te zien. Of vind je dat al die kinderen maar 's avonds naar die tenten moeten en tot zondag in de lorum moeten liggen? Vind je dat leuk? Hè. Dat kan toch ook niet? Er moet werkzaamheid zijn. En deze mensen zijn eigenlijk de Knevel van Nederland.
- Wil je ze allemaal opruimen? Dat wil dus die meneer die die boeken maakt. Hoe heet ie? Nou ja, die laat ik nou maar even rusten.

Wim Berkelaar en Jos Palm - Ik wil wekken en waarschuwen

- Maarten van Rossum, ja maar dat is weer zo raar, die maakt reportages voor de EO. Hij gelooft niet in god en hij moet die mensen over god in Amerika interviewen. Heb je het gezien? Ja, dan krijg je toch wartaal te horen? Dit over Van Rossum, die niet in dit boek staat. Maar wel staan de groten er allemaal in.

Tim Krabbé - Een tafel vol vlinders

- Laat ik dan kort en krachtig zijn en zeggen: ik vind Tim Krabbé een van de beste schrijvers in Nederland. Ja, sorry. Dat is, d'r zijn boeken, die worden nu ook allemaal zijn die door zijn uitgever herdrukt, hè, die liggen voor een scheet en een knikker te koop: Marte Johnson [Marte Jacobs, cp], eh Drie slechte schaatsers, een prachtige novelle, Kathy's dochter, De grot, en dat enorme boek over die eh Het gouden ei dat is in zeven acht landen vertaald, het is al verfilmd, noem maar op. Die man is een groot schrijver, bovendien zijn boeken over schaken: het is een groot schaker geweest. Selexyzpresentator: En dit boekje dan? Hij heeft ook een boek gemaakt over Fischer. Dit, ja kijk eens hier, dit is een novelle en die novelle zit niet zo makkelijk in elkaar, want hij begint met een man die in Rusland op onderzoek is en die belt een vrouw met wie die een verhouding heeft en hij is eigenlijk verliefd op het kind van die vrouw: Bram. Daar gaat het om. En hij krijgt geen contact met 'r. Dat krijgt ie eigenlijk aan het eind van het boek en dan blijkt eigenlijk dat het een soort zelfmoord is geweest, want die vader van dat kind heeft ooit zelfmoord gepleegd. Maar daardoor loopt dus die geschiedenis van die hoofdfiguur, want die hoofdfiguur is helemaal immuum geworden voor die zoon. Die zoon, die kan alles. Die bewondert ie. Hij schrijft alleen maar over Bram. Het lijkt alsof het dat z'n zoon is. En de tweede helft van het boek, die uitdraait op de ontknoping dat is het dagboek van Bram. Dat is eigenlijk heel eenvoudig; hij heeft alleen maar met meisjes te doen en zit vaak op de tandem. Het gaat zo lekker, weet je wel, dat hele erge. Ja, een jongen van deze tijd. Het is helemaal geen genie. En dat is eigenlijk de droom geweest van Tim Krabbé. Ik denk dat hierdoor, door dit boek heen loopt z'n persoonlijke geschiedenis. Je weet hij heeft één zoon, hij is getrouwd met Liz Snoeink [Snoyink, cp], die ik van de week nog op de tv zag, die nog heel vriendelijk over hem spreekt, maar die zegt: die man was niet om te trouwen, die moet alleen in die kamer zitten. Maar ze hebben samen één zoon. En die zoon weet je, waar woont ie? In Japan. Die leert Japans, die leert alleen maar Japanse wurggrepen, noem maar op. Die zien ze twee keer per jaar. Dat is het droomkind eigenlijk hè, het droomkind. Wat ie nooit ziet. En dat heeft ie in Bram van Baal omgemoffeld tot een gewone jongen waar je ook van kunt houden.

Victorie: een stille held

Was vandaag in Den Haag, aan zee. Pas om middernacht thuis en daar las ik een mail van meneer woordsoep dat mijn naam viel in het betoog van Jeroen Brouwers in De Volkskrant over de zieke boekenmarkt. Hij haalt een column van 'een stukjesschrijver' (Ronald Giphart, cp) aan.

'Het stukje eindigt met de naam van de in 2008 volstrekt geruisloos met een roman gedebuteerde stille held Coen Peppelenbos, woonachtig in Groningen. Zijn roman heet Victorie. Ellendig voor Peppelenbos en tientallen debuterende lotgenoten, - het verschijnsel is verklaarbaar doordat al die gokkende uitgevers de jongste decennia zóveel onrijpe debutanten hebben opgediend, de ene nog talentlozer, beloftelozer, nietszeggender dan de andere, dat in de dikke, meurende soep die daardoor is ontstaan de smaak van het eventueel goede zich niet meer in de prut onderscheidt en de recensent geen zin heeft om wéér te kotsen.'

De volledige aanval van Brouwers op het hedendaagse boekenbedrijf is na te lezen in De Volkskrant van 21 maart.

Foto van de stille held zelve bij Kijkduin.

Rense Sinkgraven nu echt ex-stadsdichter

Anneke Claus is al een tijdje in functie (ze heeft al acht stadsgedichten geschreven!), maar vanmiddag vond de officiële overdracht plaats. Rense Sinkgraven werd opgehangen in de eregalerij (zijn portret bedoel ik) en iedereen dronk nog een glas op de succesvolle periode als stadsdichter.
Morgen is hij om 15.00 te zien als de dichtende bibliotheekmedewerker Rense Sinkgraven (dat vond Doeke beter dan ex-stadsdichter, dat klinkt zo sneu) bij Selexyz Scholtens.

Rense Sinkgraven neemt afscheid als stadsdichter from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Tweemaal Rense Sinkgraven

Morgenmiddag, om vier uur, wordt feestelijk afscheid genomen van de oude Stadsdichter van Groningen, Rense Sinkgraven in de Openbare Bibliotheek. Collegadichters zullen optreden en zelfs zingen!

De dag erna moet Rense weer aan de bak. Op zaterdag, om 15.00 uur treedt hij op in Boekhandel Selexyz. Nina Swart zorgt voor de muzikale omlijsting.

Duitse dieren

Speciaal voor Stefan Nieuwenhuis.

NICHTLUSTIG 4 Trailer from Joscha Sauer on Vimeo.

Lip dub: 'What's going on?'

Ik houd nooit zo van lipsyncende of lipdubbende meisjes: ze zijn nooit zo serieus bezig als de mannen. Dit is een uitzondering. Speciaal voor de uitgever die nu op wintersport is.

Ski Dub: 4 Non Blonde's "What's Going On!?" from Julia Allison on Vimeo.

Top 10 Nederlandse literatuur - week 12

Veel dierenspul deze week. Hadden we vorige week nog moeite om 10 enigszins literaire titels te vinden, deze week zouden we met gemak een top 20 kunnen maken. Hafid Bouazza heeft de top 10 nog niet gehaald (57 in de CPNB top 60) ondanks een documentaire en tv-optreden bij Pauw en Witteman. Je kunt beter optreden in 'De wereld draait door'. Freriks, Dekkers, Bril en Van Kooten konden daar hun boek pluggen - We noemen dit het Mathhijs van Nieuwkerk-effect.
De CPNB publiceert elke week een top 60 van best verkochte boeken. Alle titels staan door elkaar (non-fictie, fictie, Nederlands, vertaald, crimi, literatuur). Daarom de literaire top 10 van best verkopende Nederlandse titels (die ik tot de literatuur reken). Tussen haakjes de stand vorige week, tussen haakjes na de titel de stand op de Bestsellerlijst van de CPNB.

1 (-) Midas Dekkers - Piep (1) 1e week
2 (1) Herman Koch - Het diner (3) 10e week
3 (2) Martin Bril - Mijn leven als hond (5) 5e week
4 (7) Midas Dekkers - Poes (11) 2e week
5 (3) Kader Abdolah - Het huis van de moskee (14) 3e week
6 (6) Kees van Kooten - Tijdloos ouderwets (16) 3e week
7 (4) Rik Launspach - 1953 (20) 9e week
8 (8) Adriaan van Dis - De wandelaar (24) 3e week
9 (-) Kester Freriks - Vogels kijken (27) 1e week
10 (-) Kees van Kooten - Het dierbaarste (30) 1e week

Ted van Lieshout - Mijn vader ging

Mooi gedicht van Ted van Lieshout, mooi filmpje. Moeten veel mensen zien.

Recensie A.L. Snijders - De Mol en Gerbrand Bakker - Ezel, schaap en tureluur

Ezel, schaap, tureluur en mol

In de stortvloed aan dierenboekjes van schrijvers die hun goudvis of hamster vereeuwigen of nieuwslezers met kattenverhalen of welke tweede- of derderangsartiest dan ook die twee woorden achter elkaar kan pennen over zijn geliefde huisdier en beloond wordt met een ingebonden boek naast de kassa wil ik graag twee boeken aanprijzen die ik met erg veel genoegen heb gelezen. Ezel, schaap en tureluur van Gerbrand Bakker en De mol en andere dierenzkv’s van A.L. Snijders.

Twee schrijvers die uitstekend kunnen observeren. Twee schrijvers die korte, goed gecomponeerde stukken kunnen schrijven: Bakker in columnachtige stukken, soms bewerkingen van zijn weblog en Snijders met zijn zeer korte verhalen. Dat beide schrijvers houden van het landleven en allerlei dieren beschrijven en zich niet beperken tot het toevallig aanwezige huisdier (hoewel je daar ook goed en literair over kunt schrijven, vooral als je Koos van Zomeren heet) maakt hun boeken rijker dan het overgrote deel van de dierenboekjestsunami die de boekwinkels overspoelt. Bij Bakker lees je over geiten, ezels, blaarkoppen, merels en wildzwijnfilet. Dat wildzwijnfilet komt Bakker tegen in een Dagboek van Hans Warren waarin de Zeeuwse schrijver bij de lunch heel kwaad wordt op jagers die een drijfjacht houden bij zijn huis en bij het diner zit te genieten van wildzwijnfilet. Met dat soort hypocriet gedrag moet je niet bij Bakker wezen. Wel voor een ongebreidelde genegenheid voor dieren, of het nu een oude hond is in een café of een jonge gems in Oostenrijk.
Bij Snijders kom je vooral de dieren rond zijn erf tegen: kippen, hazen, konijnen, herten en de vreselijke ulk. Vierendertig zeer korte verhalen waarvan er dertien eerder zijn verschenen; de rest is nieuw. Het boekje is zoals gewoonlijk bij AFdH voortreffelijk uitgegeven en bevat ook nog een cd waarop de auteur alle zkv’s voorleest (helaas steeds voorafgegaan door wat jazzerigs). Het boek is van tekeningen voorzien door Jan M. Verburg en heeft een voorwoord van Pieter Steinz die ook probeert een zkv te schrijven, maar al snel zijn meerdere moet erkennen in A.L. Snijders.

Net als bij het vorige boek van Snijders heb ik de neiging om veel te citeren. Dat doe ik maar niet: voordat je het weet, schrijf je het boek over. Liefhebbers kunnen op deze pagina luisteren naar een voorproefje. Daar kun je het boek ook rechtstreeks bestellen. Ik schrijf dat zo nadrukkelijk omdat ik onlangs bij een boekhandel was die de folder van deze uitgeverij zonder pardon in de papierbak deponeerde omdat deze niet aangesloten was bij het Centraal Boekhuis. Bestellen via de uitgeverij vond deze boekhandelaar teveel moeite. Als je de zkv’s dus niet kunt vinden in je boekhandel, ga dan terstond naar een boekhandel waar ze de nieuwe Snijders wel verkopen.
Wat me in beide boeken aanspreekt, is de authenticiteit van de verhalen: deze schrijvers weten waarover ze het hebben. Daarnaast geniet ik van de verzorgde stijl van Bakker en Snijders. Ten slotte zijn ze allebei lekker recalcitrant. Kopen (ook houdbaar na de Boekenweek)!

Coen Peppelenbos

Gerbrand Bakker – Ezel, schaap en tureluur. Cossee Amsterdam, 140 blz. €14,90.
A.L. Snijders – De mol en andere dierenzkv’s. AFdH, Enschede, 64 blz. €28,50 met CD.
Eerder verschenen op Literair Nederland, 18 maart 2009

Ingmar Heytze - Utrecht voor gevorderden

De stadsdichter van Utrecht geeft bezoekers een rondleiding.

Pa in de Rolls-Royce (lange versie)

Filmpjes en foto's van Annet, Lucas, Jolijn en mij gecombineerd tot één geheel door Jolijn Peppelenbos.

Pa in de Rolls-Royce (lange versie) from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Pa is jarig

Vandaag wordt mijn vader 75. Zaterdag hebben we het al gevierd. We hebben een Rolls-Royce laten komen waarmee we door Salland zijn wezen toeren. En op de parkeer plaats van Het Nijenhuis mocht hij zelf even een rondje rijden (stuur zit rechts bij Rolls-Royce).




Pa in de Rolls-Royce from Coen Peppelenbos on Vimeo.

De top 10 van Stefan Groothuis

Het blad Sportweek laat tijdens de Boekenweek de sympathieke schaatser Stefan Groothuis aan het woord over zijn favoriete boeken. Dorp aan de rivier, De Da Vinci Code, maar ook De slinger van Foucault.

Komende week nog meer afleveringen.

Martin Ros: de hoogtepunten van 14 maart

Ros is terug, maar hij gaat pas volgende week aandacht besteden aan de Boekenweek. Dat is mooi, op de laatste dag van de belangrijkste week van het jaar. Nu weer ouderwets lekker kleppen over de Tweede Wereldoorlog, want dat is actueler op radio Selexyz.

Joost Rosendaal - Nijmegen '44

- Dat is een ongelooflijk boek. Ik zal je vertellen dadelijk waarom. Het gaat over het bombardement van Nijmegen, door de geallieerden! Selexyzpresentator: Door de Britten is dat gebombardeerd, hè. in februari. Met duizend doden. Dat is altijd heel geheimzinnig gebleven. Wie hebben het nou gedaan? Want het was ook Lon, dingetje zat in Londen, Wilhelmina, daar was een huis bij haar huis in Londen gebombardeerd. En die stond maar te huilen over dat huis, want daar zat een vriend, die, die hield hier helemaal geen rekening mee.
- Afijn, ik weet niet of je wel eens in Nijmegen komt. Ik ga er nogal eens heen, want zaterdags is er altijd een boekenmarkt. Ja, ik vind het een beetje een 'unheimliche' stad.
- Selexyzpresentator: Maar goed, Joost Rosendaal heeft hier een boek over geschreven. Een geweldig boek. Selexyzpresentator: Waarom heeft hij het geschreven. Wat is nou zijn conclusie? Joost Rosendaal, wil ik even een pleidooi voor voeren, diens boek, enkele jaren geleden heeft hij een boek gemaakt over de Bataven. De Bataven! De Bataafse revolutie, die is eerst neergeslagen, toen zijn die Bataven uitgeweken naar Noord-Frankrijk. Selexyzpresentator: De Bataafse revolutie is in de 18de eeuw... 1795. En die komen in 1795 met die Fransen terug. Wat is er met die Bataven gebeurd? Die hebben een grote rol gespeeld in de Franse Revolutie. Wist je dat? En die Rosendaal heeft dat helemaal uitgemest. Selexyzpresentator: Maar dat heeft te maken met dat bombardement op Nijmegen? Nee, dat heeft hier niets mee te maken.

Tobias Kniebe - Operatie Walküre

- En dan de tweede figuur, die een enorme rol heeft gespeeld en die later nog een grote rol heeft gespeeld als generaal, die was toen kolonel, ik ben even zijn naam kwijt, maar die eerst wel mee zou doen en dan niet. En tenslotte naar Goebbels gaat, die woonde er vlak bij! En die wist nergens hèwè zegt tegen Goebbels: Hitler is dood. Zegt Goebbels: Hoe kom je daar nou bij? Zal ik hem even opbellen? En die belde op en zei: Hier, hoor je de stem van Hitler? Hij leeft.
- Selexyzpresentator: Is dit boek verfilmd? Want er is een film van uitgekomen? Is net verfilmd. Je kan het zien. Selexyzpresentator: Op basis van dit boek? Met die beroemde filmster, hoe heet ie? Die had nog nooit van Stauffenberg gehoord. Selexyzpresentator: Was dat Tom Cruise, of eh? Ja, precies!

Eric Duivenvoorden - Magiër van een nieuwe tijd. Het leven van Robert Jasper Grootveld

- Hij is bij het uitkomen van dat boek, heeft ie zo de schrik in de benen gehad, dat ie dood is gegaan.
- De mensen stonden gekluisterd aan zijn woorden, terwijl eigenlijk niemand precies begreep wat ie zei.
- Eigenlijk de beste man, die moet ik hier toch even erbij vermelden, die ik er niet bij gezien heb [de begrafenis van Grootveld, cp], maar die dat eerste grote boek, die roman van Van der Heijden, weet je dat nog? De leunstoel of de... Selexyzpresentator: Advocaat van de hanen. Die! Advocaat van de hanen!

Tim Krabbé in Assen

Vannacht nauwelijks geslapen, maar geplaagd door hoofd- en rugpijn. Vandaag de hele tijd brak. Twee keer naar bed gegaan overdag, pijnstillers in de mik, want vanavond moest ik fit zijn om in Assen Tim Krabbé te interviewen. Giny afgebeld dat we niet vooraf zouden gaan eten. Met cup-a-soup en een broodje de avond door.
Bij het ICO in Assen was wel enige paniek omdat in een belendende zaal de dirigent (?) van het popkoor dat optrad een allergische reactie had gekregen op zijn vismaaltijd, zo hevig dat hij in elkaar was gezakt en per ambulance afgevoerd moest worden. Het is vrijdag de dertiende of niet.
Gelukkig ging het gesprek met Tim Krabbé uitermate voorspoedig. Goed verteller met duidelijke standpunten en op z'n tijd ook luchtig. Vooraf had ik een gesprekje met hem waarin ik verklapte dat ik in de recensie in de Leeuwarder Courant het einde van het boekje verklapt had. Dat vond hij niet goed. Pieter Steinz had dat ook gedaan in zijn recensie, maar Steinz is negatief over het einde. De laatste 24 regels kunnen weg zegt hij op zijn wekelijkse boekenpraatje.

Ik vroeg Krabbé wat hij er van vond. Hij keek nog eens naar de laatste bladzijde en zei: 'Ik snap wel wat hij bedoelt.' Even later: 'Toch ontkent hij dan dat dit dagboek geschreven is door een negentienjarige. Die schrijven zo. Als je dat laatste stuk weglaat, wordt het een veel te literair einde.'
Op het toneel stond ook nog een kooi met een papegaai. Die zei af en toe 'Hallo' of 'Wil je een koekje?'

Vrijdag 13 maart

Maart is een drukke maand in onze familie. Op 13 maart was opa Wijhe altijd jarig. Hier zit hij rechts op de foto bij een verjaardag in de Bergmolenstraat in Raalte. Misschien tijdens de verjaardag van mijn vader die op 16 maart altijd jarig is (hij zit op de versierde stoel). In die tijd werd er nog fiks gerookt op verjaardagen. Als ik het goed zie heeft mijn opa een sigaar in zijn vingers. Roken deed hij niet echt; hij kauwde meer sigaren. Een zware roker was hij in ieder geval niet. Misaschien vind ik sigarenrook daarom nog steeds erg lekker ruiken.

Wobbe Alkema in het Groninger Museum

Zaterdagavond wordt de tentoonstelling Wobbe Alkema, het absolute, het heldere geopend. Doeke Sijens was gastconservator en heeft de Ploegschilder met internationale allure, gezet naast tijdgenoten. Een Groningse Kandinsky kun je die Alkema wel noemen. In het Ploegpaviljoen hangen mooie schilderijen uit zijn hele loopbaan (waarbij in de laatste jaren van zijn leven niet zijn beste doeken werden geschilderd).
Een nieuwe naam was Felix de Boeck voor me, een schilder uit Vlaanderen, die prachtige werken heeft gemaakt. Ook die hangen daar gewoon tussen. In Drogenbos staat een speciaal museum met veel van zijn werk. Daar moet ik nog eens naartoe weet ik nu.
Ook opmerkelijk zijn de abstracte werken van Carel Willink die we eigenlijk alleen maar kennen als schilder van grote realistische doeken met onheilzwangere wolken. Het is een kleine tentoonstelling, de doeken hangen er niet lang, dus reis af naar Groningen.

Wobbe Alkema in het Groninger Museum from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Bart Temme op het Boekenbal

Bart Temme van boekhandel Van der Velde was afgelopen dinsdag op het Boekenbal. Hij maakte de volgende sfeerreportage.


Tim Krabbé


Midas Dekkers


Jean Pierre Rawie


Gerbrand Bakker en Nico Dijkshoorn


Jan Siebelink


Gerrit Komrij en Mai Spijkers


Bart Temme en Harry Mulisch


Arthur Japin


Hans Dorrestein


Kluun en Saskia Noort


Connie Palmen


Bart verlaat het Boeknal met medeneming van een decorstuk