De volledige toespraak van F. Starik

bij de aanvaarding van zijn prijs.

Dichtersvoetenspel 11

Daar is ie dan weer: een aflevering van het dichtersvoetenspel. De vraag is simpel: van wie zijn deze sportieve versvoeten? De eigenaren van de voeten alsmede minnaars of minnaressen zijn uitgesloten van deelname aan deze volstrekt overbodige edoch zeer interessante wedstrijd zonder prijzen.

Voor eerdere afleveringen: klik hier.

Martin Ros: de hoogtepunten van 29 augustus

Geen Maarten 't Hart nog, geen nieuwe Thomas Rosenboom, maar wel Johan van Oldenbarnevelt op radio Selexyz.

Ben Knapen - De man en zijn staat, Johan van Oldenbarnevelt 1547-1619

- Het stokske van Oldenbarnevelt, je kent dat beroemde gedicht van Vondel, want dat was een katholiek en die had ermee te doen. Selexyzpresentator: Heeft u dat bij de hand, dat gedicht? Hij heeft dus, ja maar ik niet dat hele gedicht voorlezen. Selexyzpresentator: Een stukje misschien? Dat, dat, dat is onmogelijk te doen. Ja, natuurlijk staat het erin, volledig ook. En dat dat dat is een lijflied geworden voor alle aanhangers van Oldenbarnevelt.
- Meneer Maurits, die geen aardige Oranje, hij was geen aardige Oranje. Hij zag er ook niet aardig uit. Selexyzpresentator: Prins Maurits hè, de zoon van Willem. Was niet getrouwd, maar liet zich om de twee dagen in een koetsje naar Rijswijk en daar wachtten z'n prostituees op hem. Zo'n leuke man was het niet.
- Een stadhouder was nul komma nul. En hij wilde dus die man uit de weg ruimen. Selexyzpresentator: Was daar reden voor Maurits om dat te veronderstellen? Ja, natuurlijk! Ja, moet je dat boek maar lezen. Selexyzpresentator: Ja, ja Ja, ik kan je niet al die boeken opgeven, dan heb je wel wat te doen. Ik moet ze ook lezen, alledrie in drie, in zeven dagen. Dat is ook niet niks hoor.

Matthijs Lok - Windvanen

- Die Oranjes zijn glibberig via via aan de top gekomen.
- Ja, het is heel ingewikkeld, maar ik probeer het voor de eenvoudige luisteraar te verduidelijken.
- Nou België had allang opgeheven moeten worden. Dat ben je toch met me eens? Dat is een land dat helemaal niet hoort te bestaan. Je kan er ook het best met je auto zo overheen rijden. Je hoort alleen maar rotzooi, nu liggen ze weer dwars met die Lek of wat dan ook. Wij moeten het water tegenhouden. Selexyzpresentator: De Westerschelde. Misschien luisteren er ook wel Belgen naar ons, dus. Nee, nou, voor die Belgen wil ik, ik ben heel pro-Belgisch daar gaat het niet over. Maar dat staat allemaal in dit Selexyzpresentator: Dat klinkt niet zo. boek.
- Iedereen kan het lezen, jij ook. Lees het maar eens vanavond. Selexyzpresentator: Vanavond? Het ziet er wel specialistisch uit. Je bent er avonden mee bezig, ja ik ook, maar ik doe het voor jullie.

Dirk-Jan Arensman - Thomas Rap

- En nu kom ik bij het derde boek en dat is natuurlijk het boek, pfff, ja, wat mij het meest aan de ziel gebakken zit. Ik word daar paars van in de rug als ik op de omslag zijn foto zie.
- Het was een wees, hij had geen eens ouders.
- Maar al die mensen die een rol speelden in zijn leven komen in dit boek van hoe heet die man met die merkwaardige naam komen er in voor Selexyzpresentator: Dirk-Jan Arensman. Ja, maar ook Jan Mulder en dan heeft ie de sportbibliotheek, weet je dat, daar zit schitterende boek, sorry, van mij over die wielrenner Fausto Coppi zit daar in. Herhaalde malen herdrukt. Hij was een groot man.

Groningen op een Sallands oogstfeest

Tot mijn verbazing stond er in de zaal met oogstpraalwagens een prachtige kar met als thema Groningen. Gelukkig voor een groot deel in de natuurlijke kleuren van de diverse zaden (wij Peppelenbossen verachten gekleurde rijst). 'Al waj ziet wordt maokt van Grunneger graon en sukerbiet' stond er op de zijpanelen.
Dat was natuurlijk een plaatje dat helemaal past in mijn streven om Groninger van het jaar te worden. Hieronder een dieptereportage. Zie ook de subtiele poging om geen reclame te maken voor een Gronings drankenmerk.

Groningen op het Sallands oogstfeest from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Er stond natuurlijk ook een wagen met de provincie Friesland. Veel meer onnatuurlijke kleuren en een hoop onnodig chauvinisme. Tijd voor enige Frieslandbashing.

Geen Peppelenbos in de bieb in Raalte

Was vanmiddag in de bieb in Raalte. Die zit in het Kulturhus. Het Kulturhus was open, de bieb was dicht. Ik kon dus niet kijken of mijn eigen boek aanwezig was in de bibliotheek. Ja, ik ben zo'n schrijver die af en toe in boekhandels en bibliotheken kijkt of hij er staat.
Gelukkig kon ik digitaal de bibliotheek wel in. Volgens de catalogus ben ik geheel afwezig in de bibliotheek.

Daar word ik toch wel licht bedroefd van. Volgens Literatuurplein ben ik de enige schrijver die in Raalte geboren ben. Maar geen boek in de bieb. Niet de roman Victorie die voor een deel in Heino en Raalte speelt, niet mijn dichtbundel Sing Sing, niks.
In de hele provincie Overijssel zijn acht exemplaren te vinden van Victorie(waarvan er twee zijn uitgeleend).

Om mezelf maar te citeren 'Wie in deze streek naar kunst zoekt, moet lang zoeken.'

Laatste optreden van Henk van Ulsen bij galerie MooiMan

Op 16 augustus las Henk van Ulsen nog enkele gedichten van Reve voor bij galerie Mooiman in Groningen. Het is waarschijnlijk zijn laatste publieke optreden geweest. Van Ulsen was nog een acteur van de oude stempel. Over een tijd moeten we het alleen maar met soapies doen.

Thomas Rosenboom vertelt over 'Zoete mond', deel 4 (van 4)

Vierde clinic Pieterpotten

Het begint een beetje eentonig te worden, maar ook de vierde avond met de Pieterpotten was stijf uitverkocht. Opmerkelijk, want de avond begon met een hoosbui die ongeveer een uur duurde. Toen Peter en ik aankwamen bij container zat het grootste deel van het publiek al binnen te wachten. We hebben maar snel en met vereende krachten de tarp opgehangen om zelf een beetje droog te blijven, daarna het publiek weer uit de container gehaald, een kaartje laten kopen en toen de container weer ingejaagd. Na afloop kregen de Pieterpotten een stormachtig applaus.

Rain on the Pieterpots from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Na twee voorstellingen kon de tarp weer als gewone afscheiding opgehangen worden, want het werd droog.

Droog bleef het tot de laatste voorstelling van 11 uur en toen was het weer van hoosemans. Gelukkig konden we daarna schuilen in de container waar we opeens een heel vreemd stilleven aantroffen.

Wie de Pieterpotten nog wil zien heeft morgen een kans. Van half acht tot een uur of elf.

Bericht van de Nederlandse vereniging ter bestrijding van de haiku (5)

Het nieuwbakken lid van de vereniging, Erik Nieuwenhuis, wees het bestuur op een ernstig geval van festivalvervuiling. Tijdens de laatste Dichters in de Prinsentuin traden veel bekende dichters op, waaronder Gerrit Komrij die we in het navolgende filmpje geïnterviewd zien worden voor Oog-tv (de lokale omroep die wel eens wat aan cultuur doet in tegenstelling tot de provinciale omroep TV Noord). Aan het einde van het filmpje (vanaf 1.35) zien we Ina Timmerman die haar 'gedichtenboek' heel toevallig in de tas had zitten en gewoon mee is gaan doen met de andere dichters. Terwijl dichters vechten om een plek op het Prinsentuinfestival neemt mevrouw Timmerman haar gedichtenboekje mee in de tas. En wat schrijft mevrouw Timmerman heel toevallig? Haiku's! Ze legt ook nog even uit wat dat zijn. Zie hier het filmpje.

Derde clinic Pieterpotten

Terwijl de Pieterpotten steeds beter op elkaar ingespeeld raken, begint er bij sommige kassameisjes een lichte irritatie te ontstaan. Gisteren werden we ook nog bedolven onder nageslacht van uit allerlei hoeken wat het verkopen niet vergemakkelijkte. Op een gegeven ogenblik dacht ik zelfs: ik ga even een pijp roken.

Wat het er ook niet makkelijker op maakt, is dat we een systeem hebben bedacht. Pas als een voorstelling is begonnen, beginnen we met de verkoop van de volgende voorstelling. Het systeem is vrij simpel, maar ook vrij uniek op Noorderzon waar mensen lopen die al weken geleden in de rij hebben gestaan voor kaartjes voor allerlei voorstellingen. We hebben ons systeem ook niet aangeplakt. We vertellen dus elke keer hoe het zit en elke keer komt dan iemand met de oplossing: dat wij met gemak kaartjes voor de hele avond kunnen verkopen als we de tijd er maar op zetten. Dat klopt, maar zo doen wij het niet, zeggen we dan. En dat vinden hunnie dan weer dom en wij niet etc. etc. etc.
Het leuke van een containeract en ons systeem is dat je op de avond zelf nog geluk kunt hebben met het kopen van een kaartje. In tegenstelling tot andere voorstellingen die al tijden uitverkocht zijn. Je komt voorbij de container en hop je koopt een kaartje. Dat is leuk. Soms moet je in de rij wachten en een deel van de avond moet je op de bankjes wachten voordat je in de rij kunt wachten op kaartjes. Er kunnen 28 mensen per voorstelling in. Met anorexia 29.
Als je dat allemaal keer op keer vertelt dan krijg je de toon van de vermoeide leraar die op zijn zesenvijftigste opnieuw moet uitleggen hoe de staartdeling werkt. Dat is zo'n fase waar je doorheen moet. Vanavond is mijn laatste keer, morgen kan ik er helaas niet bij zijn en ik weet nu al dat ik toch een lichte heimwee krijg.

Tot slot een tip van Martha:
'Altijd sokken dragen die boven de schoenrand uitkomen. Tegen het schuren. En als je met blote kuiten loopt: altijd de tekentang mee.'

De helaasheid der dingen - the movie

Over een maand in alle theaters de verfilming van het beste boek van Dimitri Verhulst. Hier alvast de trailer die niet veel goed belooft: alsof je naar een sociaal docudrama kijkt van een regisseur die alle Nederlandse films uit de jaren zeventig heeft bestudeerd.

Bericht van de Nederlandse vereniging ter bestrijding van de haiku (4)

Dat allerlei zelfgebakken poëten thuis haiku's in elkaar gaan knutselen, dat is tot daar aan toe, maar we moeten als vereniging alert blijven wanneer de knutselpoëzie doordringt in het officiële circuit. Verontrustend is dan ook een nieuwe ontwikkeling: de video-haiku. Niet alleen wordt er een haiku opgedreund, de video zelf duurt 17 seconden (5 - 7 - 5). Het ding werd meteen 'staffpick' op Vimeo.

Visual:Haiku from Andy Mellon Makes Things on Vimeo.

Voor eerdere verontrustende berichten: klik op haiku hieronder.

Uitgeverij Passage in Het Paleis

Het gaat goed met uitgeverij Passage, van een gribusbuurt is de toko van Anton Scheepstra geupgrade naar een waar Paleis midden in het cultuurhart van Groningen. Gisteren was de openingsborrel met veel Passage-auteurs natuurlijk Willem Jan van Wijk, Jurre van den Berg, Bill Mensema, Ronald Ohlsen en een gekke mevrouw die mij aan de kant duwde en zei: 'Oh hier staat gelukkig een jongere' en toen tegen Jurre begon te praten (slechte dag voor mijn ego: later werd ik door een rare mevrouw die even achter de Pieterpottentafel zat steeds 'de burgemeester' genoemd, bovendien zei ze dat ik zo'n boos gezicht had en nog weer later op de verjaardag van de weeklezer riep iemand bij binnenkomst: jij bent ook dikker geworden). Jane Leusink (Uitgeverij kleine Uil) was er ook, maar dan als medepaleisbewoonster.
De toonkast van uitgeverij Passage is waarlijk indrukwekkend. Alle uitgaven naast elkaar in een notenhouten kast. Aan een andere wand een portrettengalerij van enkele auteurs van Passage. Wie het een keer met eigen ogen wil aanschouwen. Op zaterdag 19 september is er een open dag in Het Paleis.

Ook Beatles in de ban van Pieterpotten

Tweede clinic Pieterpotten

De hele avond weer uitverkocht met lange wachtrijen. Om tegemoet te komen aan de grote vraag van het publiek deed Muis ook een openbare clinic.
Eerst focussen op je doel.

Altijd beginnen vanuit de heupen.

Dan de borstpartij meewerpen met het lichaam.

Gun het lichaam ook rust en een blij gemoed.

Top 10 Nederlandse literatuur - week 35

Dieptepunt tot dusver: slechts vijf literaire boeken in de top 60.
De CPNB publiceert elke week een top 60 van best verkochte boeken. Alle titels staan door elkaar (non-fictie, fictie, Nederlands, vertaald, crimi, literatuur). Daarom de literaire top 10 van best verkopende Nederlandse titels (die ik tot de literatuur reken). Tussen haakjes de stand vorige week, tussen haakjes na de titel de stand op de Bestsellerlijst van de CPNB.

1 (1) Herman Koch - Het diner (12) 33e week
2 (2) Tommy Wieringa - Caesarion (19) 15e week
3 (3) Martin Bril - Dertig graden in de schaduw (29) 7e week
4 (4) Robert Vuijsje - Alleen maar nette mensen (36) 20e week
5 (5) Arthur Japin - De overgave (38) 17e week
6 (-)
7 (-)
8 (-)
9 (-)
10 (-)

Eerste clinic Pieterpotten

pieterpotten op noorderzon
Originally uploaded by janGlas

De container zat van het begin tot het eind van de avond stampvol voor de wandelcursus van de Pieterpotten Muis en Martha. De dames hoefden zelfs geen parade te maken.
Pieterpot Martha had 's ochtends nog griep, maar was 's avonds weer helemaal op de been ('een sterk gestel'). Pieterpot Muis verloor de hele avond veel vocht. Haar geprononceerde borsten werden steeds duidelijker zichtbaar door het T-shirt heen.
Vandaag zullen de dames opnieuw clinics geven. De eerste begint om ongeveer 16.00 uur, en ook vanavond staan ze er weer.
Locatie Leliesingel. Toegang €4,- / met cursusboek gekocht aan de kraam €10,-

Glas en Peppelenbos als dichtmatroos 2

Filmisch verslag van weer een zware werkdag met fijne muziek van de Onedin Line en James Last!

Jan Glas en Coen Peppelenbos als dichtmatroos 2 from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Arriva treitert mensen op weg naar Delfsail

Kielhalen moest men de figuur die verantwoordelijk was voor de dienstregeling tussen Groningen en Delfzijl. Zowel gisteren als vandaag propvolle treinen. Dat je er de eerste dag door overvallen wordt, oké daar kan ik inkomen, maar dat je ook op zondag te weinig materieel inzet en zelfs op maandag het lef hebt om maar met één treinstel te gaan rijden, terwijl er horden bejaarden richting Delfzijl gingen, die wankel in de gangpaden moesten blijven staan. Je hoort de opmerkingen over de provincie van mensen die er al een reis door het land op hebben zitten en je schaamt je kapot voor de manier waarop wij mensen menen te moeten vervoeren. De conducteurs (op elk perron één, dus men wist dat er iets gaande was) en de machinist krijgen natuurlijk alle scheldpartijen over zich heen. Dat is jammer. Ze zouden de verantwoordelijke man of vrouw per direct moeten ontslaan wegens gebrek aan inzicht en capaciteit. Zie filmpje.

Arriva treitert mensen op weg naar Delfsail from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Glas en Peppelenbos als dichtmatroos

Sommige dichters hebben het maar moeilijk. Zo gingen Jan Glas en ik naar Delfsail vandaag om twee keer een half uur op te treden op het luxe ceuiseship de Jules Verne. Ver van de mensen aan de kade, midden in de haven, airco aan, gratis drank, gratis eten dat rond werd gebracht, prachtig uitzicht op de omringende boten. Iedereen zat natuurlijk op het bovendek (wel met veel vliegjes, dat schijnt een plaag te zijn in Delfzijl) of het tussendek, maar onze stemmen vanaf het benedendek waren overal te horen. Aardige en beschaafde reacties. Kortom: ik raad iedereen aan om dichter te worden.

Jan Glas en Coen Peppelenbos als dichtmatroos from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Eerste Wandelcursus Groningen voor de Pieterpotten

Veel honden vanmiddag bij de presentatie van de Wandelcursus Groningen. Het meisje van de bakfiets en haar vriend brachten twee aardige honden mee. Een onaangelijnd en de ander aan een lange riem. Peebe ten Hoor mocht de hond meenemen, maar het is zo'n hond die als hij water ziet, meteen van de weg afgaat en in het water springt. Zo ook vanmiddag, bijna de jongste zoon van de uitgever meetrekkend.
We kwamen bijna te laat voor de uitreiking van de bundel aan de twee Pieterpotten die geheel toevallig net op dat stukje van het Noorderplantsoen voorbijkwamen. (Ik had er een hele mooie film van gemaakt, ware het niet dat ik op het aan-knopje drukte wanneer ik hem wilde uitzetten en andersom. Ik zal kijken of er vanavond toch nog een klein filmpje uit te destilleren valt.)

Toet potlievend Groningen was aanwezig: we zagen mister bieb Douwe van der Bijl en ex-miss bieb Jeannette Straatemeier, Dick Ottevangers van Godert Walter, vormgeefster Mette Bus, schrijver Erik Harteveld, de weeklezer, noem maar op.

Ook de vormgevers Bas en Ingrid van 247-Design waren er en gingen op de foto en als je goed kijkt staat er een enge man achter ze. Ook zij hadden twee honden bij zich die fotograaf Jan Glas tevergeefs probeerde zijn kant uit te laten kijken. Dat lukt natuurlijk niet als er iemand bij staat die op 4 oktober jarig is.

Stralend middelpunt waren Alina Kiers en Frank den Hollander ('zijn we te laat?') en Herman Sandman die als hangmuur voor zijn zoon Reyer fungeerde.


Zo tegen zessen verscheen de oproerpolitie om aan de samenscholing een eind te maken. Op een bankje zagen we de eerste lezers van de Wandelcursus Groningen. Ze genoten van de tekst.


Vanaf dinsdagavond treden de Pieterpotten op tijdens het Noorderzon-festival. Bij aankoop van het boekje is de entree grats, anders is de entree €4,-. Ze staan tot en met zaterdag op het terrein aan de Leliesingel. Om 20.00 uur beginnen de voorstellingen (duurt ongeveer 15-20 min.). Op woensdag en vrijdag beginnen de voorstellingen al om 16.00 uur!

De Pieterpotten from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Martin Ros: de hoogtepunten van 22 augustus

Er is ook een goede kant aan negers, volgens Martin Ros, die op het eind van zijn praatje toch weer over de Tweede Wereldoorlog begint en dat is vreemd, want geen enkel boek gaat erover. Allemaal te horen op radio Selexyz.

J.J. Voskuil - Binnen de huid

- Het is een beetje een oud wijf. En vooral in die gesprekken ook is het een oud wijf.
- Het is ook eigenlijk een vervelende intellectueel die zich voelt staan boven de arbeider en zo.
- Hij is eigenlijk, ik zeg het maar een beetje bruut, hij is de grote neuker van het stel, hè.

Mark Traa - De Russen komen!

- Daar heeft laatst onze grote mevrouw, hoe heet ze, eh, die dat boek over Henriëtte Roland Holst gemaakt heeft? Selexyzpresentator: Elsbeth Etty. Elsbeth Etty die af en toe nog naar voren komt als de vroegere adjunct-hoofdredacteur van De Waarheid, daar heel handig mee omspringt, natuurlijk mag ze zich wijzigen, natuurlijk mag ze nu stukken over literatuur schrijven, natuurlijk, ik neem het haar niet kwalijk. Ze moest er van af; dat communisme hebben ze opgeruimd, maar nu springt ze bijna uit haar vel en zegt: ik heb in dit boek... communisten moesten worden opgeruimd. Dat staat er niet in hoor.

Joseph Conrad - Hart der duisternis

- En dan ziet ie daar dus dingen. Ja en er hebben allelei mensen van ik zal maar zeggen de verkeerde kant maar die zijn eigenlijk van de goede kant: die zeggen: die negers zijn niet zo slecht. Dit boek wakkert aan de mythologie dat de negers: dat is de onderwereld. Die zien er ook zo uit. Ze kleden zich aan alsof ze uit de onderwereld komen. Ze gedragen zich ook zo. Ze... het is: de duisternis zit in Afrika.
- Maar Bas Heijne [de vertaler, cp] zegt: dit boek is oké, het is juist ertegen! Hij gaat er juist tegenin.
- En er is heel veel goeds ook uit Afrika gekomen, laten we elkaar niet vergissen. Maar ook heel veel slechts.
- Maar die negers zijn helemaal niet zo onbeschaafd. Er is nu een neger, ja 't was toch een neger, is president van Amerika en die zet daar de medaille om. Die gaat weg uit Irak. Het is toch zo. Er is toch ook een goede kant aan ze.

Thomas Rosenboom vertelt over 'Zoete mond', deel 3 (van 4)

Top 10 Uitgeverij kleine Uil juli

Wegens de vakantie ietwat verlaat, maar hier is de top 10 van juli. Voor de tweede maand op 1: het Basisboek Literatuur!

1 Basisboek Literatuur - Joke van Balen, Corrie Joosten en Coen Peppelenbos
2 Inburgeringscursus Groningen - Frank den Hollander en Herman Sandman
3 Tzum
4 Tavenier - Coen Peppelenbos en Doeke Sijens
5 Friese Jongens pocket - Doeke Sijens
6 Harde actie - Coen Peppelenbos en Doeke Sijens
7 De vangers van zummer - Jan Glas
8 Sloop de stad met tedere woorden - Rense Sinkgraven
9 Verjaardagsvers - samenstelling Wilfried Olthof
10 De 100 mooiste Friese gedichten - Babs Gezelle Meerburg en Jetske Bilker

Recensie Edward van de Vendel / Anoush Elman - De gelukvinder

Meer dan asielproblematiek

Uit protest tegen de redelijk geruisloze verdwijning van een belangrijke prijs voor jeugdliteratuur: de Gouden en Zilveren Zoenen (die in leeftijdscategorie volgden op de Gouden en Zilveren Griffels) besloten Hans Hagen en Ted van Lieshout om een alternatieve prijs in te stellen: de Gouden Lijst. Op 12 september wordt deze prijs uitgereikt. Een van de genomineerde boeken is De gelukvinder van Edward van de Vendel en Anoush Elman uit de Slashreeks.
In die reeks is een echte schrijver gekoppeld aan een jongere die een belangrijk of interessant verhaal te vertellen heeft. De gelukvinder gaat over Hamayun die met zijn familie uit Afghanistan vlucht naar Nederland en hier in de asielzoekerprocedures terecht komt.

Ik weet weinig af van Afghanistan. Ik ken tv-beelden en krantenberichten, ik heb oppervlakkig met twee soldaten gesproken die daar hebben gezeten en ik heb natuurlijk de internationale bestseller De vliegeraar gelezen, geschreven door Khaled Hosseini. Dat laatste boek vond ik verschrikkelijk vooral vanwege het te nadrukkelijke Hollywoodeind, en de Rambo-achtige scènes waarbij de hoofdpersoon het in zijn eentje opneemt tegen een groot aantal Talibanstrijders. Ongeloofwaardig tot en met.

De Slash-boeken moeten het juist van hun geloofwaardigheid hebben, omdat daarin verhalen verteld worden die echt gebeurd zijn. Het verhaal van Hamayun en zijn familie is zo’n verhaal dat de werkelijkheid van tv en kranten een gezicht geeft. In het boek wordt gerefereerd aan de filmportretten ‘26.000 gezichten’ waarin ook telkens een verhaal van een paar mensen de algemene asielproblematiek vermenselijkt. In De gelukvinder gebeurt hetzelfde. Ik was een beetje bang dat de roman een te voorspelbaar verloop zou krijgen, want de verhaallijn ligt voor de hand: angst voor de Taliban, vader wordt gevangen gezet wegens te vrije ideeën, vader komt vrij, gezin vlucht, gezin zwerft door allerlei landen en komt in allerlei handen, gezin komt tenslotte in Nederland in een eeuwigdurende procedure terecht. Dan moet je een knappe jongen zijn om daar nog wat boeiends van te maken. Een knappe jongen is Edward van de Vendel, want hij geeft niet alleen een politieke laag weer in De gelukvinder, maar ook een sterke psychologische lijn, waarin je de opgroeiende Hamayun volgt van een ietwat naïeve jongen in Afghanistan tot een zelfbewuste adolescent in Nederland. Er wordt verteld over sterke jeugdvriendschappen en over ontluikende liefde. Er wordt geschreven over de heimelijke liefde voor Bollywoodfilms in Afghanistan. Er wordt verteld over het stille verdriet van de moeder die haar familie moest achterlaten; over de vrijheid om te zeggen wat je wilt; over de angst dat je terugmoet. De personages komen tot leven.
Godzijdank hebben Van de Vendel en Elman er niet voor gekozen om te eindigen met een happy ending. Die staat er wel in, maar er staat ook een alternatief eind in. De lezer moet wel alert blijven. Je wordt door de schrijvers nog even met de neus op de feiten gedrukt dat we hier niet te maken hebben met een mooi afgerond verhaal; het verhaal kan elke dag een wending krijgen.
Vergeleken met De vliegeraar is dit boek aan alle kanten geloofwaardig en je hoopt dat mensen De gelukvinder gaan lezen in plaats van het stoere jongensproza van Hosseini. Querido heeft inmiddels ook een editie voor volwassenen op de markt gezet. Zeer terecht heeft het een nominatie gekregen voor de Gouden Lijst.

Coen Peppelenbos

Edward van de Vendel / Anoush Elman – De gelukvinder. Querido, Amsterdam, €14,95.
Verscheen ook op Literair Nederland, 20 augustus 2009

De Pieterpotten naderen de stadsgrens

Uit betrouwbare bron hebben we vernomen dat de Pieterpotten aan de stadsgrenzen zijn gesignaleerd, enigszins gekleurd door de brandende zon. Volgende week staan Muis en Martha van dinsdag tot en met zaterdag op Noorderzon ter onderbreking van hun Pieterpad, maar misschien is er eerder al een verrassingsinval binnen de stadsmuren. We blijven alert.

Sacha Landkroon nieuwe huisdichter van de RuG

didp 22
Originally uploaded by janGlas

De Dichtclub weet wel talent aan te trekken. Sacha Landkroon beleefde gisteren zijn eerste officiële optreden als lid van de Dichtclub en vandaag al is hij benoemd tot huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen. Zie het hele persbericht hier. Gefeliciteerd.

Top 10 Nederlandse literatuur - week 34

De top 6 is precies hetzelfde, nummer 7 is uit het rijtje gevallen. Al wekenlang geen Nederlandse literatuur genoeg om een behoorlijke top 10 te vullen. Het wordt tijd voor de najaarsaanbieding (volgende week: Maarten 't Hart).
De CPNB publiceert elke week een top 60 van best verkochte boeken. Alle titels staan door elkaar (non-fictie, fictie, Nederlands, vertaald, crimi, literatuur). Daarom de literaire top 10 van best verkopende Nederlandse titels (die ik tot de literatuur reken). Tussen haakjes de stand vorige week, tussen haakjes na de titel de stand op de Bestsellerlijst van de CPNB.

1 (1) Herman Koch - Het diner (12) 32e week
2 (2) Tommy Wieringa - Caesarion (23) 14e week
3 (3) Martin Bril - Dertig graden in de schaduw (27) 6e week
4 (4) Robert Vuijsje - Alleen maar nette mensen (40) 19e week
5 (5) Arthur Japin - De overgave (41) 16e week
6 (6) Martin Bril - C'est la vie (57) 12e week
7 (-)
8 (-)
9 (-)
10 (-)

Breiplezier bij Jan Paul Schutten

Schrijver en verwoed blogger Jan Paul Schutten laat nu al een paar weken zijn blog vullen door zijn lezers. Die mogen hun meest merkwaardige filmpjes, foto's en sites doormailen. Inmiddels heb ik al een paar hilarische, vreselijke en een paar prachtige inzendingen gezien. De hond geeft uiteindelijk een prijs weg. Ik heb vandaag een inzending over breien (dat past wel op de warmste dag van het jaar).

Barbara Stok en de Stripschapprijs

Zondagavond heb ik een primeur over het hoofd gezien. Ik was met Diane in de Wolthoorn. Bij het weggaan zagen we Barbara Stok met een vriend bij het raam zitten. Een dag later bleek dat ze net te horen had gekregen dat ze de Stripschapprijs had gewonnen en om dat te vieren een fles champagne had laten aanrukken in het beste café van Groningen. TV Noord maakte een korte en aardige reportage.

Dit zijn de Pieterpotten

De Digitolle Grieze heeft de primeur van de eerste foto. Muis en Martha: de Pieterpotten! Vanaf volgende week in Stad.

Thomas Rosenboom vertelt over 'Zoete mond', deel 2 (van 4)

Parijsje

Een nieuwe trend of lopen we in het noorden een beetje achter. Reisgenoot Alfred was helemaal weg van een ijszaak in de Marais. Het ijs was niet alleen lekker, het werd ook nog mooi opgemaakt. Niet de standaardbolletjes zoals bij ons, maar een bol in het midden en dan met wat plamuurstreken het geheel tot een roos van ijs verkunst. Is dit een hogere vorm van ijseten of is deze trend ook al in Nederland gesignaleerd?

Philip Larkin leest High Windows

«High Windows», de Philip Larkin from blocsdelletres on Vimeo.

Recensie Mirjam Oldenhave en Cynthia van Eck - Voor jou 10 anderen

Een veilige gevangenis

Uit protest tegen de redelijk geruisloze verdwijning van een belangrijke prijs voor jeugdliteratuur: de Gouden en Zilveren Zoenen (die in leeftijdscategorie volgden op de Gouden en Zilveren Griffels) besloten Hans Hagen en Ted van Lieshout om – voorlopig eenmalig – een alternatieve prijs in te stellen: de Gouden Lijst. Op 12 september wordt deze prijs uitgereikt. Een van de genomineerde boeken is Voor jou 10 anderen (uit 2008) van Mirjam Oldenhave en Cynthia van Eck uit de Slashreeks.
In die reeks is een echte schrijver gekoppeld aan een jongere die een belangrijk of interessant verhaal te vertellen heeft. Als je boeken zoekt die dicht op de huid van de tijd geschreven zijn, dan kun je ze in die reeks vinden.

In Voor jou 10 anderen wordt het verhaal verteld van Cynthia die als baby gedropt wordt in een illegaal opvanggezin. Een wat slonzige niet al te intelligent vrouw, mama Riet en haar sadistische dochter Mia nemen continu kinderen op in huis. De vrouw krijgt ervoor betaald door de moeders die de kinderen afstaan. Waar je een beetje bang voor bent, en zo begint het boek ook, is een variant op de het harde pleegoudergezin waarin de aangenomen kinderen getreiterd worden. Gelukkig zit het boek iets complexer in elkaar omdat de hoofdpersoon, omdat ze niet beter weet, toch houdt van haar niet echte moeder. Het huis waarin ze binnen moet blijven zonder naar school te gaan is een gevangenis en tegelijk een veilige plek.
Toch komt er aan de situatie van Cynthia een eind door een van de talrijke instanties die Nederland rijk is. Ze komt in tehuizen terecht en moet leren een eigen leven te leiden. Maar hoe doe je dat als je de gevoelens en drijfveren van andere mensen niet kunt doorgronden, laat staan die van jezelf?
Ik denk dat Voor jou 10 anderen veel jongeren zal aanspreken. Het is vlot geschreven en dendert naar een goed einde toe. Misschien is het boek wel iets te vlotjes en glad geschreven. De dialoogzinnen stammen direct uit de lectuurhoek waar aan elke uitspraak een emotie gehangen wordt. Er wordt heel vaak ‘zachtjes’ iets gezegd of ‘gemompeld’, en op bijna elke bladzijde vind je wel zinsneden als ‘riep hij woedend’ of ‘zei ik verbaasd’. Aan de verbeelding wordt niets over gelaten. Misschien mag je dat wel verwachten bij een prijs voor het beste jeugdboek.

Coen Peppelenbos

MIRJAM OLDENHAVE en CYNTHIA VAN ECK – Voor jou 10 anderen. Querido, Amsterdam, 126 blz. €11,95.
Verscheen ook op Literair Nederland 17 augustus 2009

De Pieterpotten komen eraan

De Wandelcursus Groningen, de meest bizarre wandelgids over de stad Groningen ooit verschenen, is binnengekomen op de uitgeverij. Vanaf volgende week dinsdag zullen de Pieterpotten (Muis en Martha die elk jaar het Pieterpad lopen) hun eigen idee geven over de stad Groningen, het leven en elkaar op het Noorderzonfestival. Of ze de Wandelcursus Groningen een goede aanvulling vinden op hun eigen gidsje is maar de vraag.
De Wandelcursus Groningen, geschreven door Frank den Hollander en Herman Sandman kent diverse routes, zoals de Monopolyroute, de Flappentapperroute, de Stadspark-Voesieknakkerroute en de Vette Bekroute. Een must voor elke Groninger en niet-Groninger, wandelaar of bankzitter.

Gerard Reve leest Eendje Kwak

Iedereen z'n eigen Hockney

Zag gisteren op de Hyves-pagina van mijn neef Lucas dat hij een Hockney-achtige portret van hemzelf had. Ik vroeg hem hoe hij eraan kwam, maar het antwoord bleef voorlopig uit. Intussen neusde ik zelf rond op internet. Miscchien is er wel iets dat de Hockneyizer heet, net als de Warholizer van enkele jaren geleden. En ja hoor: hier is de Hockneyizer van dezelfde firma.
Natuurlijk ziet een echte David Hockney er iets kunstzinniger uit en wint de kunstenaar het van zijn digitale erfgenaam.

De eerste pepernoten

Pepernoten
Originally uploaded by Nele en Jan

Twee weken eerder dan vorig jaar, maar ze zijn gespot bij de Jumbo in de Euroborg door Alfred: de eerste pepernoten. Laat de herfst maar komen.

Martin Ros: de hoogtepunten van 15 augustus

Het is zomer en Martin Ros bespreekt dus maar boeken die verschenen zijn in 2004 of veel eerder. Er bestaat geen enkele actuele aanleiding om een van deze boeken te bespreken op radio Selexyz.

John Cowper Powys - Wolf Solent

- Hij brengt uren en dagen met ze door en daarnaast schrijft ie dus dat ontzaglijke werk, waarop in het boek ook wordt ingegaan, die geschiedenis, die pornografische geschiedenis in Zuid-West Engeland, waar je denkt: daar doen mensen het nooit. Daar doen ze het ook en heel veel en op een uiterst bizarre manier.
- 't Is een ongelooflijk boek. Voor iedereen die van de liefde houdt, want het is nu toch het weer ervoor, hè. Je ziet die heggen en die struiken en je denkt: daar moet ik in. Daar gebeurt het hele erge.

Stieg Larsson - Mannen die vrouwen die haten

- [De intrige volgens Ros] Dit is een misdaadroman, want die man, de hoofdfiguur uit dit boek krijgt van een ziekliggende ondernemer opdracht om uit te zoeken waar z'n dochter gebleven is. Die zoekt hij nog steeds en niemand heeft die dochter ooit weer kunnen terugvinden. Nou, hij gaat erachteraan, schijnt allemaal te mislukken, maar hij komt ook iemand tegen, een geheimzinnige vrouw die in die film ook fantastisch wordt verbeeld met zo'n stuk in d'r oor en doorgeprikte lip en haar helemaal van achteren, dichtvallende boezem die de mannen verleidt om haar vast te binden en te verkrachten, want het boek is ook een vreselijk boek met verkrachtingen. Want uiteindelijk de intrige die ons wordt ombeneveld [?] ik moet trouwens wel zeggen: hij vindt dus Henriët het meisje dat al zo lang zoek is, vindt hij terug. Hij ontdekt ook wie al die mensen in die familie zijn. De een is nog erger dan de ander. En dat doen ze terwijl ze opbouwen aan het fundament van dat prachtige rijke stinkerscomplex in Zweden, die bovendien ook nog stiekem wapens leverden aan de nazi's voor de oorlog. Deze mensen worden door hem getekend. Dit is Zweden.
- Ik vind het ook een slecht teken, hè, dat al die misdaadromans zo gelezen worden door een jong publiek. Die geilt daar op. En ze pakken niet meer Dostojewski. Er is een omwenteling in de literatuur. En het soort halve garen, op boeken verkikkerd zoals ik, blijven over. En er worden voor ons, dat voorspel ik je, over twintig jaar aparte schuilkelders gebouwd waar wij zondags op bepaalde uren naar toe kunnen en een boek kunnen lezen. Anders worden we op straat gemolesteerd door de jongeren.

Jean Pierre Rawie - diverse dichtbundels

- Selexyzpresentator: Waarom, waarom eh Frans, want hij heet eigenlijk niet Jean Pierre, maar Jan Pieter. Jan Pieter, het is een Groninger, hè. Selexyzpresentator: Waarom flirt hij met Frankrijk? Ach, daar komt de meeste poëzie vandaan die hij als basis neemt om zelf te vertalen. Want er komen veel vertaalde gedichten bij hem voor. En dat zijn bijna allemaal liefdesgedichten en de meeste komen uit Frankrijk. Je weet dat die dus daar het meest aan doen. Kijk maar naar de president. Die besteedt daar drie dagen per week aan, nou dat is niet mis. En na twee huwelijken, dan ben je uitgekeken, dacht ik, maar hij gaat het de derde keer pas bekijken. Zo word je wijs.
- Dat is een dichter uit jouw geliefde, ik geloof dat je uit Groningen komt?Selexyzpresentator: Nee, nee, nee. Nou, maar je hebt toch wel iets Gronings.
- Hij dronk, ja, flessen jenever in één keer leeg. Dat is dus een moeilijk levende man. Maar daar is ie nu van genezen: hij leeft dacht ik dan thans vrij fatsoenlijk.
- Selexyzpresentator:Volgens mij wordt hij gezien als Groningse dichter. Waarom is dat, want ik hoor niet echt iets Gronings in zijn... Hij woont veel in Groningen, treedt daar ook op voor volle zalen. Hij is een geliefd man. Er zijn ook eethuizen die willen gratis hem hebben, want die geven gratis een bord eten aan hem. Het is een man die sfeer wekt, die de sfeer ook, d'r is ook een hele serie Griekse gedichten. Die vertaalt hij uit het Grieks!
- Moet je eens horen: 'Winter'. Selexyzpresentator: Oké. Het is nu toch winter bijna of is het al... Selexyzpresentator: Nou dat duurt nog even. Ja, dat duurt nog even.

Parijs: the movie

Parijs from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Derwent Christmas bespreekt Caesarion

Zomergedachte

Nadat hij zijn 585 foto's van Keulen en 604 foto's uit Parijs in aparte mappen had ondergebracht, dacht hij: hoe deden mensen dat vroeger toch? Vakantievieren met twee rolletjes van 24 foto's waar de tweede maar voor de helft vol raakte en met de kerst dan maar dichtslibde met familieleden voor de kerstboom. En dat je in januari dan eindelijk de foto's terugkreeg van de fotograaf en de gedachte had dat je er alles op had staan.