maandag 18 januari 2010

Martin Ros: de hoogtepunten van 17 januari


Oorlog, wielrennen en oorlog: Martin Ros begint zijn eerste reguliere uitzending van 2010 vertrouwd op radio Selexyz.

Waarschijnlijk is de uitzending van vorige week niet doorgegaan vanwege ziekte van Martin Ros en hij waarschuwt aan het begin en aan het einde van de uitzending dat dat nog wel vaker kan gebeuren.
- Misschien dat het nog wel eens uit kan vallen, want ja, ik ben een beetje, ik word een beetje onderzocht aan alle kanten. Ouder wordende mannen worden altijd onderzocht. Ze steken de gekste dingen in je anus om erachter te komen wat je hebt. Ze denken toch: dat doet geen pijn, maar ik heb dat hele huis, dat hele ziekenhuis bij elkaar gegild. Ik vind het wel pijnlijk.

Jeroen Wielaert - Route '40-'45
- Ja, ik woon zelf op de Veluwe momenteel. In een boerderijtje en eromheen zitten die varkens 's morgens om zes uur al. D'r is, hoe kunnen, die Duitsers konden niet met z'n allen de hele Veluwe afstropen. Het was gewoon onmogelijk. Je kon je eigen heel goed verbergen. Ze konden toch die hele Veluwe niet afstropen? Daar zijn ze dagen mee bezig. Die bossen zijn ondoordringbaar!
- Hij heeft er nog een inleiding bij gehad van Geert Mak. Nou ja, dat zegt me niet zoveel: want die schijnt precies te weten wie de wereld uitgevonden heeft. Of zo. Ik bedoel: een overschatte figuur. Selexyzpresentator: U bent geen fan van Geert Mak kunnen we vaststellen. Neeeee, hij schrijft over Jut en Jul en vergist zich overwegend.
- Voor de rest: tetterdetetterdetetter.

Joop Holthausen - Fedor
- Ik heb hem dus gekend. Hij leeft nog. Hij lijdt nu aan een ziekte maar ondanks die ziekte wordt ie toch maar steeds ouder. En hij heeft dus ook een huwelijk gehad; dat is ook helemaal mislukt, want hij kon met niemand samenleven.
- Maar ik moet je erbij zeggen en daarom herinnert het mij zo, omdat ik zelf nu op de Veluwe zit en daar in die omgeving, die oude weg van Amersfoort naar Apeldoorn, ik weet niet of je die kent, met een paar heuveltjes erin, die nu bijna niet meer wordt gebruikt en daar zaten we aan de kant van de weg, wij waren dus beginnelingen, nieuwelingen, op een bankje te wachten, want we kwamen uit Hilversum en dan kwam er iemand voorbij. En dat was het fenomeen. Dat was... Anquetil! Dat was niet Anquetil. Dat was Fedor den Hertog.

Karl Kraus - De laatste dagen der mensheid
- Tetterdetetterdetetter.
- Selexyzpresentator: Kunnen we een stukje horen uit dit boek dat een beetje de toon weergeeft zodat de mensen het idee hebben: oh oké, zo klinkt het ongeveer, dit kunnen we verwachten. Tja, dit dit Het staat vol natuurlijk, hè. Selexyzpresentator: Een stukje tekst. Ik kan, ik zit hier net te zoeken, want als je naar iets zoekt, dan vind je het niet. [...] Ik zit dus even naar zo'n stuk te zoeken wat dus over die oorlog gaat, eh. Hier, ja, dat gaat maar door hè? [Ros bladert door tot hij een heftig stuk voor kan lezen en regaeert dan zelf ook heftig] Het is toch niet te geloven? Dit is toch de SS! Godverdomme, dit is toch verschrikkelijk! [en leest vervolgens de gruwelijke passage verder].
- Duitsland, Oostenrijk hebben nooit gedeugd hè. Zij zijn toch begonnen met die oorlog.

Geen opmerkingen: