Zie het hele programma hier.
woensdag, december 09, 2009
Driek van Wissen opent vernieuwde De Slegte
Zie het hele programma hier.
Top 10 - 2009 (2) Wouter de Vries
Het tweede lijstje alweer. Wouter de Vries is docent (Gomarus College) en recensent (Chroom.net). De top 10 die hij samenstelde staat in onwillekeurige volgorde.
* W.G. Sebald - Austerlitz
Heb ik herlezen omdat ik het destijds zo onbegrijpelijk subtiel vond. Een van de mooiste romans die ik ooit heb gelezen.
* Willem Jan Otten - Onze lieve vrouw van de schemering
Prachtig geformuleerde essays met eerlijke gedachten over literatuur, film en religie of hoe een personage mens wordt.
* Guus Middag - Ik maak nooit iets mee
Uit de kast gepakt om uit voor te lezen in havo 4. Gedurende het voorlezen een constante gniffel bij zowel luisteraar als voorlezer.
* Désanne van Brederode - Door mijn schuld
Haar romans hebben een onverklaarbare aantrekkingskracht op mij - zowel ethisch als esthetisch.
* Vonne van der Meer - Zondagavond
Daadkrachtig en helder beschreven kwetsbaar en duister verhaal over een verbeelde heldendaad.
* Thomas Roseboom - Zoete mond
Een roman die heimwee oproept naar een wereld die niet meer bestaat - en die ik (helaas?) nooit gekend heb.
* Maarten 't Hart - Verlovingstijd
't Hart op z'n best. Religie, vrouwen, klassieke muziek en natuur incluis. Mooi verhaal, mooie dialogen.
* Herman Koch - Het diner
Een vervreemdende roman waarin geweten en opportunisme tegenover elkaar staan, evenwel naadloos in elkaar overgaan.
* Stefan Hertmans - Het verborgen weefsel
Hertmans. Wie? Hermans? Nee... Hertmans! Waarom kent bijna niemand deze schrijver?! Wonderschone zinnen schrijft hij!
* Daniël Lohues - Zes jaar vrijdagmiddag
Verrassend goede columns van de 'allenige' liedjesschrijver uit Erika. Elke avond ééntje voor het slapengaan.
Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand.
* W.G. Sebald - Austerlitz
Heb ik herlezen omdat ik het destijds zo onbegrijpelijk subtiel vond. Een van de mooiste romans die ik ooit heb gelezen.
* Willem Jan Otten - Onze lieve vrouw van de schemering
Prachtig geformuleerde essays met eerlijke gedachten over literatuur, film en religie of hoe een personage mens wordt.
* Guus Middag - Ik maak nooit iets mee
Uit de kast gepakt om uit voor te lezen in havo 4. Gedurende het voorlezen een constante gniffel bij zowel luisteraar als voorlezer.
* Désanne van Brederode - Door mijn schuld
Haar romans hebben een onverklaarbare aantrekkingskracht op mij - zowel ethisch als esthetisch.
* Vonne van der Meer - Zondagavond
Daadkrachtig en helder beschreven kwetsbaar en duister verhaal over een verbeelde heldendaad.
* Thomas Roseboom - Zoete mond
Een roman die heimwee oproept naar een wereld die niet meer bestaat - en die ik (helaas?) nooit gekend heb.
* Maarten 't Hart - Verlovingstijd
't Hart op z'n best. Religie, vrouwen, klassieke muziek en natuur incluis. Mooi verhaal, mooie dialogen.
* Herman Koch - Het diner
Een vervreemdende roman waarin geweten en opportunisme tegenover elkaar staan, evenwel naadloos in elkaar overgaan.
* Stefan Hertmans - Het verborgen weefsel
Hertmans. Wie? Hermans? Nee... Hertmans! Waarom kent bijna niemand deze schrijver?! Wonderschone zinnen schrijft hij!
* Daniël Lohues - Zes jaar vrijdagmiddag
Verrassend goede columns van de 'allenige' liedjesschrijver uit Erika. Elke avond ééntje voor het slapengaan.
Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand.
dinsdag, december 08, 2009
De Lira-gelden zijn binnen
Heel het huisgezin juicht, want de Lira-gelden zijn weer binnen. Het bedrag 53,17 was al overgemaakt, maar vandaag kwam de uitwerking. Je wordt uitbetaald naar rato van het aantal uitleningen in de bieb.
Hieronder de uitwerking:
Victorie 324x
Tavenier 92x
De Groninger blaarkop 57x
Harde actie 45x
Poëtisch Utrecht 12x
Ergens halverwege zweven 10x
Poëtisch Groningen 9x
Poëtisch Amsterdam 9x
Poëtisch Rotterdam 8x
Poëtisch Academisch Groningen 3x
Sing Sing 1x
In totaal dus 570 uitleningen. Er zit een stijgende lijn in.
Hieronder de uitwerking:
Victorie 324x
Tavenier 92x
De Groninger blaarkop 57x
Harde actie 45x
Poëtisch Utrecht 12x
Ergens halverwege zweven 10x
Poëtisch Groningen 9x
Poëtisch Amsterdam 9x
Poëtisch Rotterdam 8x
Poëtisch Academisch Groningen 3x
Sing Sing 1x
In totaal dus 570 uitleningen. Er zit een stijgende lijn in.
Radio Jumbo nu ook op YouTube!
Weer zo'n mooie hit van Radio Jumbo, de geheime zender en piraat die elke vrijdag inbreekt op de Radio Drente om 10 voor 12 of eerder. Dit is de Naald in de Groef van Annie & Henk een duo van de goede kant. Echt fijn om de Carnaval mee te vieren of anders dansmuziek. Ze zijn populair waar ze maar komen. Zie ook maar op de blogspot van de Radio Jumbo. Beeld en muziek!
maandag, december 07, 2009
Top 10 - 2009 (1) Anton Brand
Zoals gebruikelijk in de decembermaand top 10-lijstjes van vrienden en bekenden van mij. We hebben nog enkele weken te gaan, maar Anton Brand was dit jaar de eerste met een lijst. Misschien levert zijn lijst nog tips op voor de kerstvakantie. De komende weken meer.
1 Colm Tóibín - Brooklyn
Veruit de beste roman van 2009. Een jonge vrouw verlaat het arme Ierland van de jaren vijftig om aan het werk te gaan in een manufacturenhandel in Brooklyn, New York. Heimwee is de prijs die ze betaalt voor haar min of meer gedwongen maar moedige verhuizing. Datzelfde heimwee slaat toe als ze voor één keer naar Ierland teruggaat om haar familie te bezoeken. Een verhaal zonder verrassende gebeurtenissen, sober verteld, maar mede dankzij Tóibíns glasheldere stijl van een enorme zeggingskracht en onverholen tragiek. Het beste boek dat Tóibín tot nog toe schreef – en hij had al zoveel moois op zijn naam staan.
2 J.M. Coetzee - Summertime. Scenes from Provincial Life
Coetzee hits again. Als hij de Nobelprijs al niet had, zou hij er met dit derde deel uit een reeks autobiografische vertellingen – na Boyhood en Youth – zeker voor genomineerd worden. Summertime is een zelfportret in interviews, dat is toegespitst op de jaren zeventig van de vorige eeuw, voordat Coetzee dankzij romans als Waiting for the Barbarians en Disgrace wereldberoemd werd. Vijf kennissen van toen vertellen in fictieve gesprekken met Coetzee’s biograaf over hun omgang met de schrijver, zijn verhouding tot zijn oude vader en het beeld dat ze van hem hebben: een koele man, intellectualistisch, niet sociaal. Resultaat is een genadeloze, maar soms ook hilarische zelfanalyse, die leest als een trein. Achtergrond is de repressie in het Zuid-Afrika van de blanke dominantie en de apartheid. Even gewaagd als geniaal.
3 Barack Obama - Dreams from My Father. A Story of Race and Inheritance
Obama publiceerde zijn autobiografie in 1995, toen hij nog onbekend was en de wereld nog lang niet klaar was voor een zwarte president. Zijn lezers bewees hij er bovenal mee dat hij kon schrijven, een ghost writer kwam er niet aan te pas. Het boek is een meeslepende familiegeschiedenis, die je door tal van landen voert – Indonesië, Kenya, de Verenigde Staten – en die cosmopolitisme ademt. Intelligente uitwijdingen over ras en afkomst, een warm pleidooi voor gelijkheid in een multiculturele samenleving.
4 Nop Maas - Gerard Reve. Kroniek van een schuldig leven (1). De vroege jaren (1923-1962)
De biografie die Reve verdiende. Maas wist niet alleen veel onbekende verhalen uit het leven van de volksschrijver boven water te halen, zoals zijn verkering met Tine Fraterman, maar slaagde er ook in van Reve’s levensgeschiedenis een waarachtige pageturner te maken – het houdt niet op, het staat niet stil. Na het vernietigende portret dat Erwin Mortier in 2007 van Reve uitbracht, Avonden op het Landgoed, ontstaat hier gelukkig weer een genuanceerd beeld van een soms wankelmoedig, altijd gepassioneerd mens, die door keihard werken zijn stijl tot in de puntjes leerde beheersen, ongelukkig werd van zijn perfectionisme en zelfs tot in de wrangste kleinigheden zijn eigen ervaringen tot uitgangspunt nam voor zijn vertellingen. Soms vraag je je af of Maas niet een te gedetailleerde biografie aan het schrijven is (er volgen nog twee delen), maar dan sla je de bladzijde om en weet je weer dat je niets had willen missen. Een prachtig boek!
5 Maarten ’t Hart - Verlovingstijd
Weer eens een echte Maarten ’t Hart, vol van fascinatie voor flora en fauna, de vrouw inbegrepen, alsook voor klassieke muziek, en met lekker venijnige steken aan het adres van de religie en de popsongs uit de jaren zestig. De ‘ik’ kan nog niet op een meisje verliefd worden of zijn beste vriend gaat er met haar vandoor, telkens weer. Vrolijk, lichtvoetig boek, ook al een pageturner. Leuk om ’t Hart tweemaal op een foutje te betrappen. Dat ‘verrot mooie stukkie’ van Händel is niet opus 12 nummer 12, maar opus 6 nummer 12. En de opera van Bellini heet ‘La Sonnambula’, niet ‘La Somnabula’. Maar wat doet het ertoe?
6 Cees Nooteboom - ’s Nachts komen de vossen
Een bundel verhalen zoals alleen Nooteboom ze kan schrijven, vol weemoed in het achteromzien. Hoe ze altijd bij ons blijven, de herinneringen aan mensen die we uit het oog verloren zijn en aan gebeurtenissen die we niet opnieuw zouden willen beleven. Er zijn weinig auteurs die zo beeldend schrijven als Nooteboom, die zo weinig woorden nodig hebben om de werkelijkheid zo intens en volledig te omvatten. Een monumentje in een imposant oeuvre, de grote prijs waardig.
7 Gerrit Krol - De industrie geneest alle leed
Gerrit Krol werd dit jaar 75 – een gelegenheid die uitgeverij Querido terecht aangreep om zijn verzamelde gedichten te bundelen in een prachtig, kloek boek. Krol is een waanzinnig knap observator, en of hij nu uitweidt of kort en bondig blijft, het is altijd spannend wat hij ons laat zien. Het is poëzie om hardop te lezen en voor te lezen, en te herlezen, want in de beelden en achter de woorden valt altijd meer te ontdekken. Niet een bundel om in één adem uit te lezen, maar om mondjesmaat van te proeven, een jaar lang.
8 Aravind Adiga - The White Tiger
IJzersterke, zorgvuldig gecomponeerde zedenschets van het hedendaagse India, terecht onderscheiden met de Booker Prize 2008. Met ogenschijnlijk gemak legt Adiga een alomvattend verband tussen de grootste democratie ter wereld en het bevolkingsrijkste land, India en China. Hij heeft een bijzonder oog voor details die een karakter of gebeurtenis uitputtend typeren. Zo’n roman van zo’n jong auteur smaakt naar meer. Jammer dat de opvolger, Between the assassinations, me teleurstelde omdat het weinig meer is dan een bloemlezing van luisterrijke persoonlijkheden en vreemde voorvallen in de jaren tussen de moord op Indira Gandhi en op haar zoon, Rajiv Gandhi.
9 Jacques Wallage - Plaats van bestemming
Een Pak van Sjaalman, waarin burgemeester Jacques Wallage ter gelegenheid van zijn afscheid zijn artikelen, beschouwingen en toespraken uit de afgelopen twintig jaar bundelde. Je denkt te beginnen aan een verzameling losse stukken, maar al snel ontdek je de rode draden, en daarmee de ontwikkeling in Wallage’s denken. Lezen, zijn joodse afkomst, de oorlog, de multi-culturele samenleving en beeldende kunst als voornaamste thema’s. Troost in een tijd van gekte. Het deed me deugd een handje te mogen helpen bij het samenstellen en redigeren van Wallage’s zelfportret – want dat is Plaats van bestemming ook.
10 Mensje van Keulen - Een goed verhaal
Superieure verhalenbundel. Van Keulen sleurt je een verhaal binnen, je denkt snel te weten welke kant het op zal gaan, maar haar zinnen en woorden blijken zo gerangschikt dat je uiteindelijk toch weer op het verkeerde been staat, met onvervulde verwachtingen maar vol verrassing en bewondering. Geen voorval staat op zichzelf, iedere kleinigheid maakt deel uit van een triptiek waarin het hunkeren naar liefde en erkenning de zijpanelen zijn en de onontkoombare teleurstelling het middenstuk vult. Sinds Allemaal tranen is er maar weinig veranderd – maar van meesterschap is grootmeesterschap gekomen.
1 Colm Tóibín - Brooklyn
Veruit de beste roman van 2009. Een jonge vrouw verlaat het arme Ierland van de jaren vijftig om aan het werk te gaan in een manufacturenhandel in Brooklyn, New York. Heimwee is de prijs die ze betaalt voor haar min of meer gedwongen maar moedige verhuizing. Datzelfde heimwee slaat toe als ze voor één keer naar Ierland teruggaat om haar familie te bezoeken. Een verhaal zonder verrassende gebeurtenissen, sober verteld, maar mede dankzij Tóibíns glasheldere stijl van een enorme zeggingskracht en onverholen tragiek. Het beste boek dat Tóibín tot nog toe schreef – en hij had al zoveel moois op zijn naam staan.
2 J.M. Coetzee - Summertime. Scenes from Provincial Life
Coetzee hits again. Als hij de Nobelprijs al niet had, zou hij er met dit derde deel uit een reeks autobiografische vertellingen – na Boyhood en Youth – zeker voor genomineerd worden. Summertime is een zelfportret in interviews, dat is toegespitst op de jaren zeventig van de vorige eeuw, voordat Coetzee dankzij romans als Waiting for the Barbarians en Disgrace wereldberoemd werd. Vijf kennissen van toen vertellen in fictieve gesprekken met Coetzee’s biograaf over hun omgang met de schrijver, zijn verhouding tot zijn oude vader en het beeld dat ze van hem hebben: een koele man, intellectualistisch, niet sociaal. Resultaat is een genadeloze, maar soms ook hilarische zelfanalyse, die leest als een trein. Achtergrond is de repressie in het Zuid-Afrika van de blanke dominantie en de apartheid. Even gewaagd als geniaal.
3 Barack Obama - Dreams from My Father. A Story of Race and Inheritance
Obama publiceerde zijn autobiografie in 1995, toen hij nog onbekend was en de wereld nog lang niet klaar was voor een zwarte president. Zijn lezers bewees hij er bovenal mee dat hij kon schrijven, een ghost writer kwam er niet aan te pas. Het boek is een meeslepende familiegeschiedenis, die je door tal van landen voert – Indonesië, Kenya, de Verenigde Staten – en die cosmopolitisme ademt. Intelligente uitwijdingen over ras en afkomst, een warm pleidooi voor gelijkheid in een multiculturele samenleving.
4 Nop Maas - Gerard Reve. Kroniek van een schuldig leven (1). De vroege jaren (1923-1962)
De biografie die Reve verdiende. Maas wist niet alleen veel onbekende verhalen uit het leven van de volksschrijver boven water te halen, zoals zijn verkering met Tine Fraterman, maar slaagde er ook in van Reve’s levensgeschiedenis een waarachtige pageturner te maken – het houdt niet op, het staat niet stil. Na het vernietigende portret dat Erwin Mortier in 2007 van Reve uitbracht, Avonden op het Landgoed, ontstaat hier gelukkig weer een genuanceerd beeld van een soms wankelmoedig, altijd gepassioneerd mens, die door keihard werken zijn stijl tot in de puntjes leerde beheersen, ongelukkig werd van zijn perfectionisme en zelfs tot in de wrangste kleinigheden zijn eigen ervaringen tot uitgangspunt nam voor zijn vertellingen. Soms vraag je je af of Maas niet een te gedetailleerde biografie aan het schrijven is (er volgen nog twee delen), maar dan sla je de bladzijde om en weet je weer dat je niets had willen missen. Een prachtig boek!
5 Maarten ’t Hart - Verlovingstijd
Weer eens een echte Maarten ’t Hart, vol van fascinatie voor flora en fauna, de vrouw inbegrepen, alsook voor klassieke muziek, en met lekker venijnige steken aan het adres van de religie en de popsongs uit de jaren zestig. De ‘ik’ kan nog niet op een meisje verliefd worden of zijn beste vriend gaat er met haar vandoor, telkens weer. Vrolijk, lichtvoetig boek, ook al een pageturner. Leuk om ’t Hart tweemaal op een foutje te betrappen. Dat ‘verrot mooie stukkie’ van Händel is niet opus 12 nummer 12, maar opus 6 nummer 12. En de opera van Bellini heet ‘La Sonnambula’, niet ‘La Somnabula’. Maar wat doet het ertoe?
6 Cees Nooteboom - ’s Nachts komen de vossen
Een bundel verhalen zoals alleen Nooteboom ze kan schrijven, vol weemoed in het achteromzien. Hoe ze altijd bij ons blijven, de herinneringen aan mensen die we uit het oog verloren zijn en aan gebeurtenissen die we niet opnieuw zouden willen beleven. Er zijn weinig auteurs die zo beeldend schrijven als Nooteboom, die zo weinig woorden nodig hebben om de werkelijkheid zo intens en volledig te omvatten. Een monumentje in een imposant oeuvre, de grote prijs waardig.
7 Gerrit Krol - De industrie geneest alle leed
Gerrit Krol werd dit jaar 75 – een gelegenheid die uitgeverij Querido terecht aangreep om zijn verzamelde gedichten te bundelen in een prachtig, kloek boek. Krol is een waanzinnig knap observator, en of hij nu uitweidt of kort en bondig blijft, het is altijd spannend wat hij ons laat zien. Het is poëzie om hardop te lezen en voor te lezen, en te herlezen, want in de beelden en achter de woorden valt altijd meer te ontdekken. Niet een bundel om in één adem uit te lezen, maar om mondjesmaat van te proeven, een jaar lang.
8 Aravind Adiga - The White Tiger
IJzersterke, zorgvuldig gecomponeerde zedenschets van het hedendaagse India, terecht onderscheiden met de Booker Prize 2008. Met ogenschijnlijk gemak legt Adiga een alomvattend verband tussen de grootste democratie ter wereld en het bevolkingsrijkste land, India en China. Hij heeft een bijzonder oog voor details die een karakter of gebeurtenis uitputtend typeren. Zo’n roman van zo’n jong auteur smaakt naar meer. Jammer dat de opvolger, Between the assassinations, me teleurstelde omdat het weinig meer is dan een bloemlezing van luisterrijke persoonlijkheden en vreemde voorvallen in de jaren tussen de moord op Indira Gandhi en op haar zoon, Rajiv Gandhi.
9 Jacques Wallage - Plaats van bestemming
Een Pak van Sjaalman, waarin burgemeester Jacques Wallage ter gelegenheid van zijn afscheid zijn artikelen, beschouwingen en toespraken uit de afgelopen twintig jaar bundelde. Je denkt te beginnen aan een verzameling losse stukken, maar al snel ontdek je de rode draden, en daarmee de ontwikkeling in Wallage’s denken. Lezen, zijn joodse afkomst, de oorlog, de multi-culturele samenleving en beeldende kunst als voornaamste thema’s. Troost in een tijd van gekte. Het deed me deugd een handje te mogen helpen bij het samenstellen en redigeren van Wallage’s zelfportret – want dat is Plaats van bestemming ook.
10 Mensje van Keulen - Een goed verhaal
Superieure verhalenbundel. Van Keulen sleurt je een verhaal binnen, je denkt snel te weten welke kant het op zal gaan, maar haar zinnen en woorden blijken zo gerangschikt dat je uiteindelijk toch weer op het verkeerde been staat, met onvervulde verwachtingen maar vol verrassing en bewondering. Geen voorval staat op zichzelf, iedere kleinigheid maakt deel uit van een triptiek waarin het hunkeren naar liefde en erkenning de zijpanelen zijn en de onontkoombare teleurstelling het middenstuk vult. Sinds Allemaal tranen is er maar weinig veranderd – maar van meesterschap is grootmeesterschap gekomen.
zondag, december 06, 2009
Regen in december
08 Couperus
Originally uploaded by claar
Couperus wist het al in De stille kracht (al speelt de roman elder):
Het was December geworden en de zware regens waren begonnen, als altijd, den vijfden December: de regenmoesson, onveranderlijk, trad in op St. Nicolaas. De wolken, die, een maand lang, zich al zwellende en zwellende hadden opgetast aan de laagte der kimmen, gordijnden hare watervolle zeilen hooger tegen de uitspansels aan, en scheurden open als met éene razernij van vèr uitlichtende electriciteiten, plasten kletsstralende neêr als daar niet meer omhoog op te houden rijkdommen van regen, nu de te volle zeilen scheurden en al de waterweelde giet-stroomde als uit éen scheur neêr.
zaterdag, december 05, 2009
Sinterklaas
Lieve prentjes nog in de jaren twintig (1928 om precies te zijn, Het Vaderland) rond het sinterklaasfeest.
Het waren dan ook nog andere tijden. Tijden waarin we ons Indië nog hadden. Als je wilde dat men overzee ook Sint Nicolaas vierde moest je in oktober al beginnen met cadeaus versturen. (Rotterdamsch Nieuwsblad, 1929)
Twee jaar later is het al gedaan met alle lievigheid. De crisis slaat in alle hevigheid toe (Het Vaderland, 1931)
Schrijver A. Viruly stooit nog wat zout in de wonden van de eenzamen met een bitter rijmpje. (Het Vaderland, 1931)
(Klik op de plaatjes voor een vergroting)
Het waren dan ook nog andere tijden. Tijden waarin we ons Indië nog hadden. Als je wilde dat men overzee ook Sint Nicolaas vierde moest je in oktober al beginnen met cadeaus versturen. (Rotterdamsch Nieuwsblad, 1929)
Twee jaar later is het al gedaan met alle lievigheid. De crisis slaat in alle hevigheid toe (Het Vaderland, 1931)
Schrijver A. Viruly stooit nog wat zout in de wonden van de eenzamen met een bitter rijmpje. (Het Vaderland, 1931)
Martin Ros: de hoogtepunten van 5 december
Kafka en Nabokov, tijd voor Ros dus om zijn oude kennis weer op te rakelen op radio Selexyz.
Paul Hellmann - Mijn grote verwachtingen
- Hij staat er ook in afgebeeld. Die foto, dan zie je ook dat ie wat rossig rood haar heeft, terwijl hij dus uit een fullsize joods gezin komt.
- Hij heeft dat allemaal meegemaakt, de brandhaard van de Tweede Wereldoorlog, ook voor iedereen die jood was, want ze voelden het hele erge aankomen. Dat is die brm [?] in Rotterdam! Al die mensen op die balkons: 'Hé, het gaat regenen.' Maar het ging niet regenen. Het was een gruwelijk bombardement.
Franz Kafka - De gedaanteverwissling en andere verhalen
- Selexyzpresentator: Is dit zoveel beter vertaald? Ongelooflijk! Willem van Toorn is er helemaal voor gaan zitten. En heeft ook, meer dan die vroegere vertaler, Nini eh Nini huppelepup, die vertaalde ze veel vroeger.
- Selexyzpresentator: Welke verhalen staan er nog meer in? Bijvoorbeeld met 'De hongerkunstenaar'. Die leeft van de honger. Het is natuurlijk absurd om te denken dat zoiets bestaat. Daar schrijft ie een heel verhaal over.
- Selexyzpresentator: Waar gaat 'In de strafkolonie' over? 'In de strafkolonie' gaat over een strafkolonie.
- En dan is het ongelooflijke verhaal, want Kafka was een jood ook hè? Hij heeft ook geworsteld om naar Israel te gaan, afijn, 't is een drama. Dat leven is een drama! En dan z'n dood: hij kan niks meer. Z'n hele... Selexyzpresentator: Strottehoofd. strot, die groeit dicht! Hij gaat dood van ellende. Dat is toch verschrikkelijk. Als je dit lees, die man: het is onze lieve Heer! Selexyzpresentator: Nou, dat weet ik niet hoor.
- Selexyzpresentator: Sommige mensen kijken een beetje met een scheef oog naar hem [Max Brod, cp], want ze zeggen: ja hij heeft die kafkateksten nog een beetje bewerkt en de volgorde veranderd en noem maar op. Jahèhèhè. Selexyzpresentator: En op basis daarvan zijn vertalingen gemaakt. Judaïstisch een beetje, hè, beetje richting van de joden. Selexyzpresentator: Nou dat weet ik niet.
Vladimir Nabokov - Het origineel van Laura
- Je kan er geen touw aan vastknopen.
- Je kan hier geen touw aan vastknopen. Ik heb ook in de Nederlandse kritiek, want het boek is nu een paar d.. weken uit geloof ik al, heb ik bijvoorbeeld dingetje hoe heet die man uit eh Parool? Selexyzpresentator: Ja, hij heeft, Arie Storm bedoelt u, die heeft een recensie geschreven over dit boek. Arie Storm! Die heeft er ook een hele verklaring, een meeslepend boek, maar dat klopt gewoon niet. Het is onleesbaar. Het is onleesbaar. Selexyzpresentator: Mmh, nou de. Het is onleesbaar, maar het is wel fascinerend. Selexyzpresentator: Ja, precies. Jaah, het is fascinerend.
- Selexyzpresentator: Wat is de connectie tussen Lolita en Laura dan? Of is dat een en dezelfde persoon eigenlijk? 't Is dezelfde persoon. dat zijn de vrouwen van Kafka. Van pardon, de vrouwen van Nabokov. De vrouwen van Nabokov.
- Jahahaha, dit is Kafka, pardon, dit is Nabokov.
vrijdag, december 04, 2009
NHL: de scriptie van Albert Stavast
Je hebt leuke studenten en je hebt heel leuke studenten. Toen ik begon bij de NHL heb ik nog 1 jaar les gegeven aan de restgroep die in Groningen zat. Nog echte studenten van Ubbo Emmius. Ik woonde toen nog in de Paramaribostraat en vond het heerlijk om naar dat typische jaren zeventig gebouw te rijden. Het gebouw was al deels ontmanteld: de bibliotheek was al verhuisd, maar ergens rechts achter in het gebouw op de eerste verdieping kregen nog een paar studenten colleges letterkunde. Ik heb nu steeds het idee dat ik eigenlijk niets weet, maar toen had ik daar niet zo heel veel last van, geloof ik.
Een van de mooiste studenten ooit was Albert Stavast. Ik zag hem ook wel eens aan de Hoornse Plas toen het daar nog echt leuk was. Hij schreef bij mij een scriptie over de decadentie bij Gerard Reve. Hij zat heel even in de redactie van de Flikkeragenda waar ik ook in zat, maar na zijn diplomering verliet hij Groningen en ging hij naar Amsterdam, dacht ik.
Er komen altijd mensen langs die je leven kleur geven en dan gaan ze weer. Ik Google zijn naam nog wel eens, maar Albert schijnt van de aardbodem te zijn verdwenen. Een van de personen in Victorie heb ik Stavast genoemd als een verre groet in de hoop dat hij dat boek ooit zou lezen.
Van de week moesten wij onze kamers archiveren voor de verhuizing naar de vernieuwde Bouhof. Alle papieren documenten moeten vernietigd worden. De scriptie van Albert heb ik van Groningen meegenomen naar Leeuwarden, van de Bouhof naar de andere kant van Leeuwarden, maar afgelopen maandag is de scriptie dan eindelijk gesneuveld. Ik heb het plastic eraf gehaald en het papier in de papierbak gegooid en een beetje gevloekt om alles. Daarvoor nam ik nog snel een foto, zodat de scriptie toch nog digitaal bestaat en Albert Stavast dankzij dit blogje ook.
Poëziekerstballen
(klik op de plaatjes voor een vergroting)
Hanny Diemer in de RijmRaad
Zijn uw gedichten altijd pulp?Vanavond zaten Hanny Diemer en Wim Diemer (gok ik) weer aan tafel bij Selexyz Scholtens om iedereen te helpen met rijmproblemen. Hanny verzekerde me dat ze ook in het Engels en Gronings dichten. Zo vlak voor de fatale pakjesavond hadden ze het er maar druk mee. Wat zou er rijmen op Kluun?
Dan schiet de RijmRaad u te hulp!
donderdag, december 03, 2009
Arjan Hut schrijft boek in brugwachtershuisje
Voormalig stadsdichter van Leeuwarden Arjan Hut is bezig aan een kinderboek en hij heeft daarvoor een apart schrijfhok uitgekozen: een brugwachtershuisje.
Lezing Doeke Sijens over De Ploeg
Victorie Doeke
Originally uploaded by PeebeRF
Op woensdag 9 december Doeke Sijens een lezing geven met als onderwerp H.N. Werkman en De Ploeg. Hierbij zal hij ingaan dieper ingaan op het leven van de dichter en beeldend kunstenaar Hendrik Nicolaas Werkman en diens lidmaatschap van het kunstenaarscollectief De Ploeg.
Doeke Sijens is hoofd van de stadsbibliotheek en auteur van verscheidene boeken. Hij publiceert zowel in het Fries als in het Nederlands. Naast verhalenbundels als Friese Jongens, schreef hij ook een biografie over de schrijver Reinder Brolsma en een essaybundel over Friese schrijvers Douwe Kalma yn piama. De Ploeg is ook geen onbekend terrein voor hem. Zo is hij betrokken bij de uitgave van de reeks Ploeg jaarboeken van Stichting De Ploeg. Eerder dit jaar stelde hij als gastconservator bij het Groninger Museum de tentoonstelling 'Wobbe Alkema, Het absolute het heldere' samen.
De lezing begint 9 december om 20:30 uur in de Usva (Munnekeholm 10). De entree bedraagt 4,- euro (studenten betalen 3,- euro).
Top 10 Uitgeverij kleine Uil november
Drie nieuwe boeken in de top 10 en Zwiers Mechanisatie bovenaan!
1 Zwiers Mechanisatie - Erik Harteveld en Sophie Timmer
2 De 100 mooiste Drentse gedichten - Samenstelling Henk Nijkeuter
3 Bliedschop veur t bezeren - Henk Puister
4 Wandelcursus Groningen - Frank den Hollander en Herman Sandman
5 Een open plek - C.O. Jellema
6 Wondpoeier - Aly Freije
7 Basisboek Literatuur - Joke van Balen, Corrie Joosten en Coen Peppelenbos
8 Inburgeringscursus Groningen - Frank den Hollander en Herman Sandman
9 Tavenier - Coen Peppelenbos en Doeke Sijens
10 Harde actie - Coen Peppelenbos en Doeke Sijens
1 Zwiers Mechanisatie - Erik Harteveld en Sophie Timmer
2 De 100 mooiste Drentse gedichten - Samenstelling Henk Nijkeuter
3 Bliedschop veur t bezeren - Henk Puister
4 Wandelcursus Groningen - Frank den Hollander en Herman Sandman
5 Een open plek - C.O. Jellema
6 Wondpoeier - Aly Freije
7 Basisboek Literatuur - Joke van Balen, Corrie Joosten en Coen Peppelenbos
8 Inburgeringscursus Groningen - Frank den Hollander en Herman Sandman
9 Tavenier - Coen Peppelenbos en Doeke Sijens
10 Harde actie - Coen Peppelenbos en Doeke Sijens
NHL: in de file voor een parkeerplaats
Op woensdagavond geef ik les in Groningen. Dat is fijn, want dan kan met de fiets naar mijn werk. Als ik op het Zernikecomplex aankom zie ik meestal een lange file staan van studenten die willen parkeren. Dat is een probleem.
Er was geen probleem. Twee jaar geleden kon iedereen het parkeerterrein oprijden. Toen bedacht men dat het beter was om slagbomen te plaatsen. Mensen kunnen dus niet meer even rondkijken of er plek is en dan doorrijden; in plaats daarvan moeten ze zich een voor een melden bij een paaltje, zeggen waarvoor ze komen en daarna krijgen ze toegang tot de parkeerplaats. Slagboom gaat open en slagboom gaat weer dicht en dan mag de volgende hetzelfde zeggen. Je zou zo'n slagboom ook omhoog kunnen houden, maar ja, je hebt een slagboom of je hebt hem niet.
Onze studenten komen om een uur of vier, de meeste werknemers in het gebouw waar we zitten vertrekken om vijf. Dat geeft enige spanning. Vandaag was de parkeerplaats extra vol omdat Sinterklaas in de kantine optrad voor de kinderen van de werknemers die dus iets langer bleven dan normaal. Het leek ook of er meer auto's waren dan normaal. In ieder geval was de parkeerplaats barstensvol en werden er pas auto's toegelaten nadat iemand van de parkeerplaats was weggereden.
Sommige studenten moeten meer dan een uur rijden, dan staan ze op tweehonderd meter van hun bestemming een half uur in de file en als ze dan voor het college nog een kop koffie willen, zien ze in de kantine hun automaat onbereikbaar door de goedheiligman. En daarna mag jij je college beginnen.
File from Coen Peppelenbos on Vimeo.
Vanaf zes uur maakt het allemaal niets meer uit. Dan gaan de slagbomen omhoog en kan iedereen in en uit rijden. Er zal wel een gedachte achter alles zitten, maar je vraagt je altijd wanhopig af: welke?
Onze studenten komen om een uur of vier, de meeste werknemers in het gebouw waar we zitten vertrekken om vijf. Dat geeft enige spanning. Vandaag was de parkeerplaats extra vol omdat Sinterklaas in de kantine optrad voor de kinderen van de werknemers die dus iets langer bleven dan normaal. Het leek ook of er meer auto's waren dan normaal. In ieder geval was de parkeerplaats barstensvol en werden er pas auto's toegelaten nadat iemand van de parkeerplaats was weggereden.
Sommige studenten moeten meer dan een uur rijden, dan staan ze op tweehonderd meter van hun bestemming een half uur in de file en als ze dan voor het college nog een kop koffie willen, zien ze in de kantine hun automaat onbereikbaar door de goedheiligman. En daarna mag jij je college beginnen.
File from Coen Peppelenbos on Vimeo.
Vanaf zes uur maakt het allemaal niets meer uit. Dan gaan de slagbomen omhoog en kan iedereen in en uit rijden. Er zal wel een gedachte achter alles zitten, maar je vraagt je altijd wanhopig af: welke?
Abonneren op:
Berichten (Atom)
