Kroniek Leeuwarder Courant: Comeback

Comeback

In Den Haag, in een chique hotel, werd afgelopen zondag de 150-ste verjaardag van Louis Couperus gevierd. Onder de aanwezigen ook Geart de Vries die het betreurde dat hij het boekje over de vriendschap tussen Couperus en Pier Pander niet had meegenomen. Zoveel Couperusliefhebbers zag je niet vaak bij elkaar. Jankobus Seunnenga zong enkele gedichten van Couperus die hij op muziek had gezet. 'Ik versta er niks van,' zei Elsbeth Etty. 'Het is Fries,' zei ik, maar dat was niet waar, het was in de rumoerige naar bitterballen snakkende zaal gewoon onverstaanbaar en dat is, als je de poëzie van deze schrijver kent, de beste manier om zijn gedichten tot je te nemen.



Jeroen Brouwers was nooit een schrijver die fluitend achter zijn bureau ging zitten en per dag tien A4-tjes produceerde, zoals zoveel schrijvers nu doen, tekstverwerkers die elk jaar een boekje afscheiden. Bij Brouwers ging het scheppen langzaam en de laatste jaren dankzij fysieke klachten ook van au. 'Er komt nog wel van alles in literaire zin, maar een roman niet meer, denk ik. Ik vind het mooi geweest zo,' zei hij bij zijn nominatie voor de Gouden Boekenuil voor Bittere bloemen. Toch staat er voor februari 2014 een nieuwe roman aangekondigd. Het hout is de wat kale titel van deze 'katholieke' roman die gaat over vernedering, sadisme en seksueel misbruik op een jongenspensionaat dat geleid wordt door kloosterlingen. De schrijver kent deze wereld van nabij: hij zat op kostschool in Bleijerheide. 'Een strafkolonie,' noemde de schrijver de plek die ook het begin van zijn schrijverschap markeerde.

Een echte comeback kun je het wel noemen als je van plaats 13.074 stijgt naar 193 op de verkooplijst van Amazon.com. George Orwell is weer helemaal terug met 1984, de toekomstroman die ons een alles en iedereen controlerende overheid voorspiegelt. Orwell dacht, toen het boek gepubliceerd werd in 1949, nog aan totalitaire regimes zoals hij ze kende onder Hitler en Stalin, maar de ironie van de geschiedenis is juist dat 1984 een bestseller wordt dankzij het digitale afluistersysteem 'Prism' van de Amerikanen. '100 procent veiligheid en 100 procent privacy zonder onaangename zaken is onmogelijk,' zei president Obama. 'War is peace. Freedom is slavery. Ignorance is strength,' zei Big Brother. Verscheen eerder in de Leeuwarder Courant, 15 juni 2013.

Modern familieleven

Gisteren waren mijn ouder 51 jaar getrouwd. Vroeger mopperden we wel eens dat de jonge neefjes en nichtjes alleen maar op hun mobieltje aan het kijken waren tijdens familiebijeenkomsten. Nu zijn we ingehaald door de techniek.

 

Simon's cat en het voorjaar

Rense Sinkgraven over de schrijfmachines van W.F. Hermans

De schrijfmachines van W.F. Hermans moeten terug naar de stad Groningen. Tzum zwengelde dat onlangs aan. Inmiddels is de stad samen met twee andere kandidaten in de race om de schrijfmachineerfenis. Hier kun je stemmen. De stad kan nog wel een paar stemmen gebruiken.

  

Hoe je als schrijver tegenwoordig wordt uitgenodigd

Vorige week vrijdag kreeg ik dit verzoek:

Beste Coen en Doeke,
Op Roze Zaterdag 29 juni 2013 is er ruimte om schrijvers te interviewen op een podium bij de Stadsschouwburg Utrecht. Namens Marischka Verbeek van Savannah Bay wil ik vragen of  jullie hier aan mee zouden willen werken.
Het gaat om
a. Kort interview en 2 minuten voorlezen uit eigen werk op podium, tussen 16.00 uur en 17.00 uur (misschien is er een bord te maken met een fotostrip om deze te tonen?)
b. Signeren bij onze stand op dezelfde locatie (direct na het voorlezen)
c. Schrijvers meet + greet in de winkel aan de Telingstraat tussen 17.00 uur en 18.00 uur
Aan het meewerken is geen honorarium verbonden, het doel is promotie van je boek.
Zie voor een overzicht van deze dag de website. Mocht je interesse hebben dan hoor ik dat graag zo snel mogelijk, vandaag wordt het programma vastgelegd.
Alvast bedankt.
Met vriendelijke groet,
Brian van Nunen

Ik reageerde aldus:

Dag Brian,

Zou het niet aardig zijn als je erbij zette dat je het leuk vindt dat we komen? Ik vind dit wel een redelijk schofferende uitnodiging.
- Ik snap dat er geen honorarium is, maar reiskosten?
- Doeke Sijens woont niet bij mij in, maar is te bereiken op xxx;
- Hij is dan op vakantie weet ik, dat had ik ook al gemeld aan Marischka;
- Wij maken geen fotostrips.
- Wie komen er nog meer? Mag ik nog de dichter Jan Glas voorstellen? Zou mij wel over de streep trekken om te komen: xxx
Met vriendelijke groet,
Coen Peppelenbos

Nooit meer wat op gehoord, terwijl ik eerder wel al mijn informatie over de manier waarop Doeke en ik het literaire onderdeel bij de Roze Zaterdag in Groningen hadden georganiseerd als voorbeeld had gestuurd. Een dag waarbij iedereen volgens SSS-tarief betaald kreeg.

De kannibalen: Het Kabinet in Den Haag

Omdat met de heropening van Boven Jan in het Hoogstraatje de serie 'Op zoek naar de nieuwe Boven Jan' ten einde is, begin ik nu een nieuwe serie, omdat de eetstukjes het populairst waren op dit blog. Ik beperk me niet meer tot Groningen en naast Doeke zullen er meer eetpartners voorkomen. Maar we beginnen wel met Doeke.

Afgelopen zondag waren we in Den Haag en we wilden eten bij Schlemmer. Bij Schlemmer was het echter knetterdruk aan de rechterkant van de zaak. Je kon links in de zaak niet horen wat je tegen elkaar zei. We vertrokken meteen.
'Wilt u een hapje eten?' schreeuwde de ober.
'Het is te lawaaiig,' schreeuwde ik terug.
'Wat?' schreeuwde hij.

We liepen naar het naastgelegen restaurant Het Kabinet. Er zat niemand op het terras buiten. Er zat ook niemand binnen. Je weet dat je dan moet maken dat je wegkomt. Ik heb nog treurige herinneringen aan een Griek in Brussel en een Italiaan in Gent. Maar we hadden geen tijd voor een tocht door Den Haag. We hadden al veel gelopen en we moesten nog drie uur terug in een eersteklascoupé vol studenten van het allerergste soort. Maar dat wisten we toen nog niet.

'U mag wel voor het raam zitten,' zei het meisje van de bediening.
'Zeker om klanten te lokken,' antwoordde ik en aan haar gezicht te zien klopte dat. Even later zaten we voor het raam, hoerig als we waren, te kijken naar de fantasieloze bebouwing aan de overkant. We kregen een kaart, een glas wijn en kopje truffelcappuccino van het huis.

Er was iets mis met de zaak, maar je kon niet met zekerheid zeggen wat. Misschien was het de muziek: Kenny Rogers, Julio Iglesias.

Ook de bediening voelde zich niet helemaal thuis die dag, want terwijl wij op ons voorgerecht wachtten (ik had het 'schouwburgmenu' genomen en Doeke iets van de kaart) hoorden we onze serveerster ruzie maken achter de toonbank. Ze overstemde de muziek. 'Je moet niet denken dat ik een of andere bimbo ben tegen wie je alles drie keer moet zeggen.'

Even later kwam de bedienster die geen bimbo was met asperges met beenham en ei en Doeke kreeg de 'Salade Caprese'.

Je kon niet echt zeggen dat de fantasie ervan afdroop, maar de voorgerechten smaakten heel behoorlijk. Gelukkig kwamen er daarna twee jongens binnen die halverwege de zaak gingen eten. We waren niet meer alleen in de zaak.

Ook over het hoofdgerecht geen enkele klacht. Doeke koos de 'Big Burger' met cheddar en ik kreeg het stoofpotje met kip: 'Ajam pedis uit de wok'. Mijn gerecht was lekker pittig. Doeke had eigen, in de schil gebakken, frieten, maar hij at mijn bakje leeg, terwijl ik juist zijn frieten lekkerder vond.

Er kwam een ouder echtpaar binnen, even later hun dochter en nog weer later hun jarige zoon. Het oudere echtpaar was er al vroeg. Ze hadden die middag ook al het terracottaleger gezien in New Babylon. Dat leger maakt echt een tournee door Nederland.
'Nu we er toch waren, hebben we dat meteen maar meegenomen,' zei de oudere vrouw.
De oudste dochter had er ook iets over gelezen.
'Het was toch van zo'n keizer hupseflups.'
Je zou bijna weer verlangen naar een leeg restaurant.

We hadden geen tijd voor een nagerecht. Bij mijn menu zat nog wel een kop koffie en een likeur.

Bediening: Als je ruzie maakt, zorg er dan voor dat de klant het niet merkt.
Locatie: De Lange Houtstraat geeft zicht op veel langswandelende Hagenezen. Dat is altijd wel aardig. De inrichting binnen kan wel een modernisering gebruiken. Op de plek waar wij zaten, kon je trouwens ook kijken naar de trapopgang ernaast (die waarschijnlijk naar het hotelgedeelte ging). Muziekkeuze en muziekinstallatie is depressief makend.
Kosten / Baten: € 68,40. We hadden beiden twee wijn gedronken. Twee koffie na, waarvan één inbegrepen bij het menu. Die prijs klopt wel.

Een 7 - Uiteindelijk was het eten het beste onderdeel van dit restaurantbezoek en daar gaat het uiteindelijk om.

Top 10 Nederlandse literatuur - week 24

Bert Wagendorp fietst naar de top.
De CPNB publiceert elke week een top 60 van best verkochte boeken. Alle titels staan door elkaar (non-fictie, fictie, Nederlands, vertaald, crimi, literatuur). Daarom de literaire top 10 van best verkopende Nederlandse titels (die ik tot de literatuur reken). Tussen haakjes de stand vorige week, tussen haakjes na de titel de stand op de Bestsellerlijst van de CPNB.

Week 24
1 (2) Bert Wagendorp - Ventoux (3) 2e week
2 (3) A.F.Th. van der Heijden - Tonio (12) 71e week
3 (1) Tommy Wieringa - Dit zijn de namen (13) 36e week
4 (-) A.F.Th. van der Heijden - De helleveeg (14 + 60) 1e week
5 (4) Dimitri Verhulst - De laatkomer (16) 4e week
6 (-)
7 (-)
8 (-)
9 (-)
10 (-)

Kroniek Leeuwarder Courant: Eierkoeken

Eierkoeken

De bestsellerlijst is een opeenvolging van hypejes. Ventoux van Bert Wagendorp dendert deze week de top 10 binnen. Het boek gaat over een groep vrienden die de Franse berg opfietsen, dertig jaar nadat een vriend bij de afdaling het leven liet. In het boek wordt De renner van Tim Krabbé als het ultieme wielrenboek gezien. Dat klopt, maar 43 Wielerverhalen vind ik ook mooi, vooral omdat mijn geboortedorp erin voorkomt. 'Het was koninginnedag en het was daar in Raalte letterlijk een kermiskoers, met schiettenten, draaimolens en bij de start een patatkraam.' Dat was voor het eerst dat Raalte in de literatuur vereeuwigd werd. Kwam er eens een auteur in ons dorp, miste ik hem ook nog. Wij deden in Raalte niet zoveel aan wielrennen. Wij hadden de jaarlijkse motorraces op de Luttenbergring. Motorcoureurs schrijven geen boeken.

Aan het begin van de Maand van het Spannende Boek maakt uitgeverij De Geus bekend dat ze meer wil inzetten op Nederlandse thrillerschrijvers binnen hun fonds. Onder andere de Leeuwarder auteur Derwent Christmas maakt de overstap van Nieuw Amsterdam naar ver Breda. 'Mijn redacteur probeerde me uit te dagen, te triggeren om over nieuw werk te praten, maar dat hielp me niet verder. Uiteindelijk voelde ik dat er een grote verandering moest plaatsvinden, iets waardoor het schrijven weer echt spannend en onbekend zou worden. Op een avond bedacht ik van de ene op de andere seconde dat ik een overstap kon maken naar een andere uitgeverij en de gedachte was onomkeerbaar ook de beslissing.'


Ook spannend maar dan anders is de aankondiging van dieetboekenauteur Sonja Bakker dat zij met een erotische roman komt. Ibiza, de hemel en de hel ligt vanaf volgende week in de winkel en zal het volgende hypeje worden. Op Twitter werd meteen druk gespeculeerd wat er op erotisch vlak met eierkoeken gedaan kon worden. De roddelsite Glamorama geeft alvast een voorpublicatie: 'Hij beroerde haar pronte eierkoeken. Langzaam liet hij zijn handen langs haar magere hamlappen glijden. Tevreden keek hij op haar neer, de prachtige blondine in zijn bed met haar huid als romige 20+ smeerkaas.' Auteur Henk Rijks twittert: 'Als ik denk aan seks met Sonja Bakker heb ik al gegeten en gedronken. Toch weer een afslankboek.'

Verscheen eerder in de Leeuwarder Courant, 8 juni 2013

Jan Glas op Radio 4

Jan Glas was, als voorproefje voor zijn optreden op Poetry, te gast bij De Ochtend van 4 samen met Bas Kwakman.
Luister hier het gesprek na met Margriet Vroomans en daarna A.L. Snijders die nog even doorging over Jan Glas.

Motivatie op de sportschool

Er zijn mensen die fluitend naar de sportschool gaan, ik moet me er altijd toe zetten. Gelukkig heerst er bij Plaza Sportiva Martiniplaaazaaa altijd een ontspannen sfeer. Dat is al sinds Henk daar de scepter zwaaide. Die ging af en toe naar buiten om een sigaretje te roken. Na zijn dood is die sfeer gebleven, alhoewel er nu een Telegraaf op de bar ligt in plaats van de Volkskrant. En er zijn iets te veel mensen gekomen die sport als het hoogste doel in hun leven zien.

Ik doe hier en daar wat leuks aan apparaten. Ik fiets (vandaag 15 kilometer, 418 calorieën) en ik loop. Op de loopband probeer ik altijd 10 kilometer te rennen. Ik kom al niet meer 's avonds omdat het dan druk is en asociaal om de loopband zo lang in gebruik te hebben én omdat de schoonmaker altijd de stofzuiger aanzette achter als je snakte naar zuurstof en die twee zaken waren moeilijk te combineren.

Vandaag kwam er een van de medewerkers naar me toe, goedbedoeld vragend: 'Wat is het doel voor vandaag?'
'Tien kilometer,' hijgte ik.
'Zo,' zei hij, 'dan moet je nog even. Meer dan een uur.'
Ik loop niet zo hard.
'Loop je nooit buiten?' vroeg hij toen.
Nee, ik loop nooit buiten. Je hebt honden en andere mensen, je moet stoppen op de vreemdste punten terwijl je juist wilt doorlopen. Je moet opletten, terwijl ik juist in een cadans wil komen, waar ik nu al pratend zeker niet in kwam.
'Nee, nooit,' vatte ik samen.
'Buiten is er meer zuurstof.'
'Het raam staat open.'
Ik voelde vooral wrevel omdat ik me moest verantwoorden voor mijn keuzes, terwijl ik het al zo goed van me vond dat ik naar de sportschool ging. Waarom konden ze mij niet lekker laten rennen? Daarna vroeg hij of ik niet in een groepje wilde trainen. Op dinsdagavond was er altijd een training.
'Dan kun je veel leren. Misschien haal je die tien kilometer dan wel makkelijker. Ik hoor nu dat je wel heel zwaar neerkomt. Met een paar tips ga je misschien veel beter lopen.'
'Krijg ik nog kritiek op mijn lopen ook,' zei ik ironisch, maar ironie is een moeilijk stijlmiddel tegenwoordig, zeker als je rent en de ander naar je staat te kijken.
'Misschien hoor je dan wel dat je de knieën hoger moet opgooien om beter te lopen.'
Toen maakte ik een afwerend gebaar. Zo'n training in een groepje is niks voor mij. De fitness-medewerker liep weg.

Daarna nog nooit zo beroerd gelopen. In plaats van tien kilometer heb ik er slechts zes volbracht omdat ik steeds moest denken aan de onderliggende kritiek. Hoezo zwaar neerkomen? Hoezo de knieën hogerop. Omdat je gedachten niet buiten adem raken had ik al een compleet l'esprit de l'escalier-toespraakje bedacht als ik hem later weer zou tegenkomen: 'Luister, het is waarschijnlijk opbouwend bedoeld, maar ik ben 48 jaar en ik hoef me niet meer te bewijzen als hardloper, als bodybuilder of als wat dan ook. Sinds ik kanker-light heb gehad,' dat is altijd goed om een enge ziekte in te brengen als excuus, 'doe ik wat ik leuk vind. Honderd kilo is de bovengrens die ik probeer te vermijden en met wat lopen en fietsen op de tijden die ik leuk vind en op de manier die ik aangenaam vind, is het prettig toeven op de sportschool.' En meer van die gedachten. Gewoon een beetje aanklooien, mag dat ook?

Het kwam dus niet meer goed. Ik ging voortijdig douchen en op adem komen. In de kleedkamer stond er een prachtig gebouwde jongeman naast me. Om het contrast nog wat aan te dikken waarschijnlijk. Maar hij kan vast geen gedichten en romans schrijven, dacht ik. Zul je zien dat ie met dat lichaam ook nog een literair meesterwerk schept.

Bericht van de Nederlandse vereniging ter bestrijding van de haiku (21)

Haiku's hoeven niet altijd te gaan over neervallende bloesems, ruisende blaadjes of fladderende vlinders, een haiku kan elk willekeurig onderwerp als uitgangspunt voor een gedicht nemen. Vaker zijn de haiku's dan veel beter te verteren. Hierbij een haiku met een naturausgang.

A Haiku About Toilet Water from Jack McGinity on Vimeo.

Glasnost wint beste lokale radioprogramma van Nederland

Glasnost, het enige culturele programma van de stad, wat zeg ik, van de provincie, heeft de prijs voor het beste lokale radioprogramma van Nederland gewonnen. De prijs werd vandaag uitgereikt in Hilversum. Op de website van de Glasnostici is veel materiaal te vinden.

RTV Oog viel nog een keer in de prijzen, want Marloes ten Kate werd de winnaar in de categorie presentatietalent. Zij presenteerde het natuurprogramma De Achtertuin van Groningen.

Glasnostpresentator Bram Douwes was de afgelopen maanden ook zeer succesvol met zijn talkshow Stand van de stad, een van de weinige programma's waarmee het toekomstige Forum een breed Gronings publiek wist te bereiken.

(foto: gejat van Facebook)

Op zoek naar de nieuwe Boven Jan (slot)

Terwijl de oude Boven Jan een gapend gat aan de Grote Markt is, is er een klein wonder geschied: Boven Jan is terug. Op de plek waar restaurant Bij Jansen zat, zit sinds afgelopen zaterdag Boven Jan. Gerry heeft van de oude locatie alvast een paar stoelen meegenomen naar de nieuwe locatie om de ongedwongen sfeer van Boven Jan terug te krijgen en dat is helemaal gelukt.

 

We waren er al om half zes, de keuken was net open, maar buiten zat al een gezelschap. Toen we twee uur later vertrokken zat het hele restaurant vol. Buiten was het inmiddels kouder geworden, wat Doeke al voorzien had. We zaten dus aan de oude stamtafel op de plekken waar we voorheen ook op donderdag zaten. Er kwamen meer mensen binnen die Gerry en Jan gemist hadden.

Tot ons geluk stond ons favoriete gerecht ook weer op de kaart: de gezonde Las Vegas-burger van het RSI-rund.

Gerry vertelde dat ze bezig was met allerlei andere gerechten, dus die gaan we binnenkort ook uitproberen.

We werden bovendien getrakteerd op een kaasplankje met allerlei verrukkelijke kazen.

Eten uitstekend, wijn uitstekend, bediening uitstekend. We zijn kortom weer thuis. De serie is af. Misschien gaan we door onder een andere reeksnaam, maar we hoeven voorlopig niet meer op zoek.

Boven Jan is voorlopig geopend van dinsdag tot en met zondag. In het Hoogstraatje. Zoals je boven kunt zien is er een groot buitenterras.

10

Jan-Willem Dijk wordt nieuwe kracht bij de Dichtclub

Het fijne van een stad als Groningen is dat er altijd weer nieuwe talenten komen bovendrijven. Gisteren was hij nog de gastdichter bij de Dichtclub in café Marleen, maar hij werd meteen ingelijfd als vaste dichter. Jan-Willem Dijk is in die rol weer te zien op 3 juli. (In augustus is de Dichtclub op vakantie, daarna is de club er weer elke eerste woensdag van de maand.)

Voorverkoop Zomerzinnen gestart

Op zaterdag 22 juni strijkt het literatuurfestival Zomerzinnen neer in Meppel. De lijst schrijvers en artiesten is ellenlang: Herman Brusselmans, Maxim Februari, Jessica Durlacher, David Pefko, Esther Gerristen, Peter de Zwaan, Leon de Winter, Koos Geerds, Jean Pierre Rawie, A.L. Snijders, Rense Sinkgraven, Anne Vegter, Dirk van Weelden en ga maar door. Zie hier het complete programma.

De voorverkoop is alvast begonnen: een passe-partout kost € 10,00 (wat? zo weinig?) en geeft toegang tot alle activiteiten van het festival. Natuurlijk kan niet iedereen tegelijk bij dezelfde activiteit terecht. Veel schrijvers treden twee keer op, dus even zo vele kansen. En er is muziek, literatuur, voordracht en film.

Bestel hier je kaartje.