hij hem

hij hem
Nu in de winkel
Posts tonen met het label gedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gedicht. Alle posts tonen

woensdag 4 mei 2011

Mei

Mei

Elk jaar begin mei werd juffrouw G. weer gek
dat hoorde erbij. Je zag hoe de pijn
in haar bloeddruk zakte en in haar ogen trok
waarna ze een week of wat verdween.
Kregen we vrij of een vervanger?
Tot ze op een dag weer verscheen - de wit
weggetrokken versie van zichzelf - die ons vroeg
waar we waren gebleven. Zes jaar lang
kwamen we niet voorbij de negentiende eeuw,
de industrialisatie en ja, de komst van Wilhelmina.


Coen Peppelenbos

zaterdag 19 september 2009

Witte Veder


Witte Veder

Als ik later klein word
dan wil ik graag indiaan zijn
met een fors torso boven
en een lendenlapje onder.

Mijn moeder kreeg haar eerste
wee bij de dameskapper.
Dat had een teken moeten zijn.

Ik wil een stoere naam: Dappere Bison
of Sterke Stier en van me afslaan
als de grote jongens het voetbalveld
innemen, het enige doel veroveren,
mijn broer op het gras nagelen
en van mij Hijgend Hert maken
dat om zijn moeder roept.

Waarom gaat schaamte langer mee dan geluk?

Als padvinder verdwaalde ik, elk spoor
dat ik zocht liep dood in een overvol hoofd.
Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren
bij de strijd om het fort op zolder,
het fort van plastic palen,
ze in verhalen en op tv
altijd aan de horizon verdwenen.
Elke keer moest ik wenen,
heimelijk verliefd op Witte Veder.

Coen Peppelenbos

vrijdag 30 mei 2008

Gedicht: Voorpijn

Voorpijn


Dat de spoorbrug instort bij Zuidhorn,
dat je valt op gladde gele steentjes,
benenbrekers, dat je tas in de roltrap
dat je toch in de stront stapt, dat je
arm uit de kom, dat je doof en blind
dat je vuiloog smeeroor goormond
dat je een kind slaat, dat je
in je hemd staat, dat je rits open,
broek scheurt voor de volle zaal, dat je
speeksel spreekt, dat je lief gaat,
dat de kamer te hol, je bed te groot
het eten eenzaam smaakt,
dat je vulling, dat je kroon,
dat je wortels, dat de brug breekt
bij Zuidhorn.


Coen Peppelenbos


Zag dat dit gedicht geplaatst was in de digitale krant Waterstof van april. Elke maand verschijnt in dat blad een gedicht. Deze maand: Chrétien Breukers. Ik was al vergeten dat het geplaatst zou worden, maar toen ik mijn mail opruimde, kwam ik het verzoek tegen.