woensdag 16 augustus 2017

Recensie van De valkunstenaar (6) door Peter Roseboom

‘Ik heb papa wél geholpen!’

Vorig jaar verscheen bij Uitgeverij kleine Uil de roman De valkunstenaar. Het is de tweede roman van Coen Peppelenbos, die naast het schrijven van romans bekend staat als promotor van literatuur zowel landelijk via de website Tzum, als regionaal met name in Groningen en omstreken. In de pers kreeg het boek weinig aandacht en dat is niet terecht.

Aan het begin van het verhaal worden diverse vragen opgeroepen waaruit evenzovele verhaallijnen ontstaan, die door toedoen van de wijze van schrijven nieuwsgierig maken naar het verloop ervan. Bas Jan, 16 jaar, leeft samen met zijn dementerende vader en vijf jaar jongere zusje Sasja. Hij heeft de middelbare school met succes doorlopen en wil nu aangenomen worden op de kunstacademie in Den Haag. Regelmatig zegt vader tegen Bas Jan: ‘Je moet me helpen.’ Hij maakt een plan voor een fietsvakantie vanuit het oosten van het land naar Den Haag. Hij maakt gebruik van de goedheid van een oom, de broer van zijn vader, die in Den Haag het huis bewoont waarin ze samen zijn opgegroeid. Ze mogen komen logeren. Dit zou goed zijn voor het prikkelen van het geheugen van zijn vader en voor hemzelf komt het goed uit, want dan kan hij toelatingsexamen doen voor de kunstacademie.

Lukt het om met een tandem met aanhanger Den Haag te bereiken? Wordt Bas Jan aangenomen op de kunstacademie? Zal de wens van vader uitkomen? Hoe zit het met moeder en waarom verminkt Sasja haar barbies?

In een kleine dertig korte hoofdstukjes worden de meeste vragen beantwoord. Gelukkig blijft er ook nog wat te raden over. In de beschreven avonturen wordt veelal verwezen naar actualiteiten van de afgelopen jaren. De verwijzingen lijken vaak kwinkslagen waardoor een glimlach op het gezicht van de lezer ontstaat.

Zo vroeg ik me af of de man die Bas Jan ontmoette op het strand ooit gedrumd had in een bekend praatprogramma op televisie. Het item hoogbegaafdheid komt aan de orde, maar kan zo maar vervangen worden door een ander hersengerelateerde hype als adhd of dyslexie.

De valkunstenaar verdient de aandacht van een groot lezerspubliek. Een verhaal waarin de hoofdpersoon niet bij de pakken neer gaat zitten, maar die bij tegenslag steeds nieuwe oplossingen bedenkt. Zijn vader denkt daar wellicht anders over.

Peter Roseboom

Geen opmerkingen: