De jodelende roze flamingo van LaVita

Goede stunt van LaVita: de jodelende roze flamingo. Kon je mee op de foto en dat heb ik vroeg op de roze zaterdag dan ook maar gedaan.

Anja de Crom schreef beste lesbische boek

De website van Lesbisch lezen vroeg haar bezoekers naar hun favoriete boek. Ze mochten een boek in de categorie Buitenland en een boek in de categorie binnenland kiezen. Fluwelen begeerte van Sarah Waters won in de categorie vertaald, maar Anja de Crom was de favoriet onder de Nederlandse schrijvers. Hieronder de top tienen en een videoboodschap van Sarah Waters en de prijsuitreiking aan de overdonderde Anja de Crom.

Top 10 Nederlands
1 Halsoverkop - Anja de Crom
2 Strikt - Minke Douwesz
3 Noem mij maar Maud - Adriënne Nijssen
4 Over de liefde - Doeschka Meijsing
5/6 Hoe zij mij leest - Saskia van Leendert én Dansen op de waterlijn - Adriënne Nijssen
7 Weg - Minke Douwesz
8 Villa Volta - Anja de Crom
9 Wilde rozen - Damesschrijfbrigade Dorcas
10 Vrijages - Pia Fraus

Top 10 buitenlands vertaald
1 Fluwelen begeerte - Sarah Waters
2 Dubbel doelwit - Kim Baldwin & Xenia Alexiou
3/4 Vingervlug - Sarah Waters én Rubyfruit Jungle - Rita Mae Brown
5 Landen - Emma Donoghue
6 De onberekenbare geometrie van de liefde - Susana Guzner
7 Op het lichaam geschreven - Jeanette Winterson
8 Geroerd - Emma Donoghue
9 Meisje ontmoet jongen - Ali Smith
10 De ontdekking van de liefde - Judith Katzir

Lesbisch lopen door Amsterdam (ook voor gewone homo's)

op 30 juli. Voor meer info: zie hier.

Victorie in Antwerpen

'Mag ik een handtekening van mijn favoriete lesbische auteur,' vroeg ik gisteren aan Anja de Crom op het terras van Het Roze Huis in Antwerpen, niet wetende dat Minke Douwesz naast haar stond. De twee dames vormden het hoogtepunt van het lesbische gedeelte van de middag op de broeizolder van het holebihuis. Corrie stelde aan Douwesz nog de vraag of ze wist dat de twee ezels die zij gebruikt in haar roman ook al voorkwamen bij Gerbrand Bakker in Boven is het stil (antwoord: nee, wist ze niet, want dat boek moest ze nog lezen).


Om vijf uur begon het mannengedeelte met mijn eerste internationale optreden. Ik had al helemaal een volgorde in mijn hoofd die was afgestemd op wat er bij de vrouwen gebeurde (eerst twaalf minuten voorlezen) dat ik daarvan niet meer kon afwijken toen presentator Sven Pichal dat voorstelde. Pichal is overigens een kundige en professionele interviewer, makkelijk alles aan elkaar pratend. In Vlaanderen is hij zeer bekend en dat lijkt me terecht. Ondanks dat iedereen aardig deed was ik toch gespannen. Ik maakte ook een vergissing met de tijd en dacht dat ik al dik over mijn twaalf minuten heen was en raffelde toen een complete scène af en sloeg het laatste gedicht dat ik gepland had over.
Pichal maakte het me daarna nog wel moeilijk door te vragen of ik een van de aanwezige auteurs wel eens gerecenseerd had. Ja, over André Sollie (positief met een kanttekening) en over GJ Wielinga (zeer negatief). Pichal wilde een brug maken naar Paul Mennes die ik ooit de eerste Tzumprijs had gebracht, maar nu was ik (voelde ik me) opeens de narrige recensent. Na mij was Wielinga aan de beurt en maakt Pichal nog een paar keer een sneer naar recensenten (waarschijnlijk om Wielinga gerust te stellen). Kortom: het ging wat ongemakkelijk allemaal.
In de pauze kwam gelukkig de mooie verpleegkundige Geert zeggen dat hij genoten had van de Tavenier-boeken en ik kon hem melden dat Doeke en ik van plan zijn om een derde deel te schrijven. Was erg blij dat dat Geert tegen me begon te praten, want daardoor raakte ik dat ongemakkelijke gevoel een beetje kwijt.
Na de pauze was het tijd voor het Vlaamse mannenblokje met Paul Mennes die mooi ironisch voorleest. Zijn nieuwe roman (over Japan) had al zo'n beetje moeten uitkomen, maar hij zei dat hij pas op driekwart was van het boek. André Sollie las voor uit het jeugdboek uit 2005. Van hem heb ik nog een bundel poëzie gekocht. En daarna heb ik nog lang op het terras gezeten met Corrie (die net als ik van een preventiewerker een condoom met glijmiddel kreeg).

Midzomernachtfestival

Afgelopen zondag naar het Midzomernachtfestival in Utrecht. Doeke zit in Zwitserland, dus ik was de enige Tavenier-guy die samen met Esther en Anja van Pitty naar college ons gezamenlijke voorleestoneelstuk uitvoerde. Het was sowieso een vrolijke avond en ons stuk voor de pauze zorgde voor veel hilariteit. De Pitty-girls hadden de hoofdrollen, de bezoekers de rest van de rollen en ik mocht alle tussenstukjes -zei hij olijk - sprak hij guitig - mocht uitspreken.
Hier een fotorepo die de officiële fotografe Floor met mijn toestel maakte.

Laatste les

De laatste lesdag (in Leeuwarden) afgelopen woensdag gehad. Maandag nog 1 keer in Groningen in de eerste graad, maar dat is lekker dichtbij. Betekent ook dat iedereen nu nog aankomt met werkstukjes die absoluut nu nagekeken moeten worden, mondelingen die nu afgenomen moeten worden. Het wachten is op de eerste huilbui. Hoe later in het seizoen, hoe sneller de tranen vallen.
Ook laatste keer literatuurkring gehad met een bespreking van Onwetendheid van Milan Kundera. Mooi boek met iets te veel vraagzinnen erin, maar met een continue stroom aan zinnen die melanchie oproepen. Het boek leverde veel gesprekstof op, alhoewel ook de aanstaande baby van één van de leden gespreksonderwerp was. Met twwe andere leden die verloskundige zijn leidde het een en ander tot wilde speculaties over de bevalling. (Mijn gok: deze zaterdag, meisje).
Eindelijk ook Koos van Zomeren uitgelezen: Levende have. Volledig op het toilet gelezen, vandaar dat het zo lang duurde. Mooi boek, maar wel heel veel dierenleed. Zorgde ervoor dat ik in ieder geval nu al een paar keer 'biologisch' vlees heb gekocht en afgelopen donderdag op de Partij voor de Dieren heb gestemd (op Jan Wolkers).
De afgelopen dagen ook druk geweest samen met Esther en Anja (van Pitty naar college) om een voorleesstuk te maken dat we morgen gaan uitvoeren in het Werftheater in Utrecht.
Volgens mij wordt het leuk, alhoewel niemand in Utrecht aan een bongo kon komen. Nu neemt Anja een trommeltje mee voor een van de personages. Arm publiek.