Kroniek Leeuwarder Courant - Tol

Tol

Floortje Zwigtman luidde de noodklok met een 'literaire suicide note'. Aanleiding was het opheffen van De Leeswelp, een van de weinige bladen over jeugdliteratuur. 'Aandacht voor kinder- en jeugdboeken is een stiefkindje binnen de Nederlandse kranten die zelf weer een stiefkindje zijn binnen een medialandschap dat vooral nog aandacht aan kinderboeken besteedt als ze geschreven door een prinses of een tennismoeder zijn.' Ondanks veel steunbetuigingen kreeg ze ook kritiek: Charlotte Mutsaers noemde het stuk van Zwigtman 'slap geleuter' (en kreeg daar zelf weer kritiek op), Anna Woltz zei dat zij absoluut niet te klagen had over aandacht en Ingmar Heytze schreef een stuk in Trouw onder de kop: 'Schrijvers, zeur niet over geld. Schrijf!' Twee weken na de noodkreet kwam de 'beschaafde en weloverwogen' versie van Zwigtman in NRC Handelsblad. Er is wel wat aan de hand: de verkopen lopen terug, de omloopsnelheid van boeken ligt hoger, er is weinig aandacht voor het betere jeugdboek in de krant, laat staan op televisie.

Iemand die van de pen moet leven heeft het erg moeilijk. Ik heb lang geleden besloten om een baan aan te houden. Net genoeg om zonder zorgen te kunnen leven en daarnaast tijd genoeg om me bezig te houden met literatuur. Na drie soaps, een serieuze roman, drie dichtbundels en een aantal bloemlezingen en schoolboeken tikt de tijd toch harder weg dan ik dacht. De komende kerstvakantie herzie ik een roman die ik in de zomervakantie voor een groot deel schreef. Dat is de tol van de lafheid om niet volledig te kiezen voor het schrijversschap: je vakanties gaan eraan.



Is er nog een lichtpuntje? Donderdag kreeg ik een foto toegemaild van Cilla Geursten, theaterrecensent bij deze krant en docent Nederlands aan het Beyers Naudé in Leeuwarden. Je ziet een bruglas tijdens het leesuur allemaal met de neus in de boeken. 'Deze klas komt rennend binnen bij de leesles. Ze lezen onder meer: De hemel van Heivisj en Erebos, ' schrijft ze. Eén jongen kijkt verstoord op uit Boy 7, waarschijnlijk omdat hij het geluid van de camera hoorde. Tussen de zee van negatieve geluiden over jongeren: ook dit is de jeugd in 2014.

Deze kroniek verscheen eerder in de Leeuwarder Courant op 20 december 2014.

Kidsliteraturia moet nog op gang komen

Noorderzon: Dolf Verroen reading, a photo by coen peppelenbos on Flickr.

Er was nog niet veel belangstelling van kinderen vanmiddag bij de container van Kidsliteraturia en dat is jammer, want er staan deze week toch een paar verdomd goede schrijvers. Vandaag waren Dolf Verroen en Floortje Zwigtman aanwezig. Bij gebrek aan kinderen hebben ze speciaal voor collega-schrijfster Annejoke Smids en mij verteld en voorgelezen. Erg boeiend.
Zwigtman vertelde dat ze bezig was met een nieuw boek (waarschijnlijk tweedelig) dat waarschijnlijk voor volwassenen uitgegeven gaat worden. Het zou geen historisch boek worden.
Dolf Verroen zou bezig gaan met zijn memoires, maar toen kwam er deze zomer toch weer een boek voor kinderen tussendoor. Op Facebook meldde hij gisteren al dat hij het af had.
Om vijf voor vier melden zich enkele kinderen bij de container. Organisator Maarten Praamstra vraagt of ze naar binnen mogen. 'Laat ze nog maar vijf minuten wachten,' zegt Verroen, terwijl hij doorgaat met het voorlezen voor ons, 'wij hebben ook lang op hen moeten wachten.'

Zie voor het volledige programma van Kidsliteraturia hier.

Floortje Zwigtman en Ype Driessen maken fotostripboek over pesten

Floortje Zwigtman voert Flanorvoorzitter dronken

Han Borg stelde op het eind van de lezing van Floortje Zwigtman in de genotsreeks bij Flanor de vraag hoe zij als vrouw zich zo goed kon inleven in een homoseksuele man. Die vraag kwam eigenlijk van George Mulder (en Anton Brand heb ik ook al eens zoiets horen zeggen): bestaat Floortje Zwigtman eigenlijk wel of hebben we te maken met een mystificatie van Komrij? Bij de laatste zou je namelijk een fascinatie verwachten voor de negentiende eeuw, Oscar Wilde, porno en drugs. Het was waarschijnlijk niet de eerste keer dat Zwigtman deze vraag kreeg, want ze antwoordde dat het bij het schrijven niet gaat om datgene wat je meemaakt, maar om datgene wat je je kunt voorstellen. 'En blijkbaar heb ik een groot voorstellingsvermogen.'
Hoogtepunt van de lezing vormde een praktijkcursus absint drinken. Proefpersoon en Flanorvoorzitter Maarten probeerde de speciale bereidingswijze van het drankje uit (het leek mij meer een heftige Pisang Ambon toe) met water dat over een suikerklontje gedruppeld naar een bodempje absint toelekte.


Grappig moment na de pauze bestond uit de vraag: zoek de verschillen tussen deze twee plaatjes van Aubrey Beardsley. De kunstenaar maakte vaak tekeningen die de censor niet welgevallig waren. Dan maakte hij daarna vaak een tweede, kuisere versie. De aanwezigen staarden lang naar deze twee plaatjes om het verschil te ontdekken totdat Zwigtman erachter kwam dat ze abusievelijk twee dezelfde plaatjes naast elkaar had gezet.

De liefhebbers van de boeken van Zwigtman moeten nog even wachten op het derde deel van de trilogie: volgend jaar verschijnt deze pas.
Toen was het tijd om te signeren. Op de foto Laat Toria Vinks, de beste kinderboekenverkoper van Groningen, een handtekening zetten in haar exemplaar van Tegenspel.