Vreemd juryrapport C. Buddingh'-prijs

Delphine Lecompte heeft de C. Buddingh'-prijs gewonnen. Toen ik daarover een stukje schreef voor tzum.info las ik het juryrapport. Dat is nooit goed, want een jury (deze keer bestaande uit Frans Willem Korsten, Marc Kregting en Mariolein Sabarte Belacortu) wil er nog wel eens op los orakelen. Zo ziet de jury in de debuutbundel veel 'modernistische motieven'. Maar ja: 'Andere dichters plamuurden hun drijfveren liever weg onder cascadische associaties'. We horen hier ongetwijfeld een jurylid dat zelf graag dichter had willen worden.

Alle cascadische associaties daargelaten: het juryrapport is verder vrij zuinig te noemen. Zo zuinig dat de jury zich genoopt ziet om toch enkele lichtpuntjes bij naam te noemen: Inge Braeckman, Floor Buschenhenkce, Yerna van den Driessche, Andy Fierens, Yassine Salihine, ACG Vianen en Arthur Wevers. Speciale aandacht krijgt Jurre van den Berg die als de meest beloftevolle dichter wordt gezien (maar zijn bundel blijkbaar niet). Extra aandacht schenkt de jury aan het feit dat Van den Berg is uitgekomen bij Passage uit Groningen en twee van de genomineerden bij het Utrechts en Leeuwarder uitgeefhuis De Contrabas. De jury merkt op dat de landelijke uitgeverijen hun taak een beetje verzaken. Bij die constatering blijft het niet, want er komt meteen een sneer achteraan voor de Contrabas: de website wordt in tegenstelling tot de serieus te nemen uitgeverij 'een dameskapsalon' genoemd. Dat is een eerste belediging. De tweede belediging volgt er direct op: 'De jury ontkomt tegelijk niet aan het idee dat deze nieuwe bedrijven het stadium van de goede bedoelingen nog niet helemaal achter zich hebben gelaten. Vooral in de erindredactionele fase valt te leren van de meerderheid der professionele uitgeverijen, wier poëziebeleid echter defensief geworden lijkt te zijn.' Terwijl in de jury één jurlid zit die juist precies weet hoe het er bij die meerderheid van professionele uitgeverijen aan toe gaat en zelfs nog wel eens een pamfletje gewaagd heeft aan de fouten aldaar.
Waarom kan dit soort gekat niet achterwege blijven bij een feestelijke uitreiking? De aandacht ligt niet bij de winnaar, maar bij de frustraties van de juryleden. Mag het wat feestelijker en ruimhartiger?

25 jaar Doe Maar Dicht Maar te boek gesteld

Dichter Leendert Witvliet kreeg vanmiddag het eerste exemplaar van Ik hoor nog wel van je overhandigd, het boek over 25 jaar Doe Maar Dicht Maar. Het boek van samenstellers Jurre van den Berg en Inge Kappert bestaat uit herinneringen van oud-medewerkers, interviews met oud-deelnemers die inmiddels zijn doorgebroken en 'spiegelgedichten' - gedichten die dichters op verzoek hebben geschreven als antwoord op de gedichten die ze ooit hebben ingezonden. Daarmee is een gevarieerd en onderhoudend boekje ontstaan.
Toet poëzieminnend Nederland was afgekomen op de presentatie: Edward van de Vendel (jurylid van Doe Maar Dicht Maar, Gerlien van Dalen (Stichting Lezen en betrokken bij het eerste festival), Daan Beeke (Stichting Lezen), Remco Ekkers (doet al jarenlang workshops), Tjitse Hofman (idem), Rolien Scheffer en Arjen Nolles (Dichters in de Prinsentuin) etc. etc. etc. Op de foto Leendert Witvliet in gesprek met Gerlien van Dalen.
Inge Kappert, al jaren coördinator van Doe Maar Dicht Maar, presenteerde het middagprogramma losjes en naturel. Vicky Francken, Jelmer Soes, Ester Naomi Perquin en Sieger MG lazen voor. Niet iedereen was meer even gecharmeerd van het gedicht dat ooit ingezonden was. 'Een gedrocht,' vindt Ester Naomi Perquin nu. 'Ik dacht gewoon dat poëzie zo moest zijn, zo moest klinken. Dat je dan heel diepzinnig nadacht over Het Uitzicht en De Vergankelijkheid.'

Jurre van den Berg en Inge Kappert (red.)- Ik hoor nog wel van je - 25 jaar Doe Maar Dicht Maar. Passage, Groningen, 112 blz. €16,-

Hanz Mirck bij presentatie Meesterwerk

De posters met naakte wijven waren van de muur gehaald, de verwarming stond nog uit, maar toet dichtend Nederland was toch aanwezig in de kelders van Het Paleis waar de presentatie van Meesterwerk plaatsvond. Daniël Dee vroeg 37 jonge dichters te reageren op een meesterwerk van een oudere dichter. Alles is relatief, maar ik voelde me wel redelijk oud worden op deze bijeenkomst. Ik heb het idee dat ik nog maar net begin, maar jong betekent hier: onder de veertig. Dat is niet eens zo erg, maar die jongere dichters kiezen dan als voorbeeld 'oudere' dichters die ook nog geen veertig zijn. Zo koos Jurre van den Berg voor Thomas Möhlmann. Op deze pagina kun je zien wie voor wie koos.
Opvallend was dat veel dichters hun eigen keuze relativeerden. Peter de Groot had Hans Andreus zelfs gekozen als voorbeeld van hoe het niet moet. De beste voordracht was van Krijn Peter Hesselink die het gedicht van Lucebert uit zijn hoofd kende. Hieronder een korte impressie van de middag en het gedicht van Hanz Mirck die reageerde op een gedicht van Ed. Hoornik.


Zie voor enkele foto's hier.