Peter en Jenny ten Hoor houden de boel in de gaten

Het Drentse dorp Peize ligt vlakbij Groningen. Daar in de buurt hebben ze enorm veel velden onder water gezet, overtollig water. Peter en Jenny ten Hoor wonen daar vlakbij (maar ver genoeg om droge voeten te houden). Op de website van Peter de foto's die hij volgens dit filmpje gisteren schoot.

Dag van het literatuuronderwijs

Net als je denkt dat je zo'n beetje alles kan: vlot interviewen bijvoorbeeld, dan gebeurt er iets waardoor je zelfvertrouwen flink afneemt. Ik had me goed voorbereid op de interviewsessie met Adriaan van Dis en Manon Uphoff en de sessie met Piet Calis en Rindert Kromhout. Ik kende de boeken, had in mijn hoofd gereperteerd wat ik wilde vragen en beide keren kwam er niet uit wat ik wilde. Dat lag aan heel veel dingen en zeker ook aan mij, maar je zelfvertrouwen wordt na twee in mijn ogen mislukte optredens wel aangetast. Normaal komen de mensen na afloop van een interview vaak naar je toe om je te complimenteren, maar dat bleef deze keer helemaal uit en dat was veelzeggend. Alsof je een beetje besmet was geraakt.
Gelukkig was Corrie er ook bij die alles een beetje kon relativeren en Peter had gelukkig niets gezien. Hij zat in de stand van de uitgeverij en heeft enorm veel exemplaren van het Basisboek Literatuur verkocht.

Opmerkelijk was verder:
Een uitstekend optreden van Adriaan van Dis voorafgaand aan mijn interview, waarin hij vertelde, rapte, danste om aan te tonen dat je passie voor literatuur kon overdragen aan leerlingen. En passant vertelde hij over de schrijvers en letterkundigen die bij hem op school waren geweest, zoals Victor van Vriesland: 'Indrukwekkende man. Droeg zijn broek tot aan de borst. Een okselbroek, met een gulp van een meter. Dat heeft misschien wel de meeste indruk gemaakt. Die gulp.'


De man die bij het antwoord van Manon Uphoff over het verhaal 'Poep' boos wegliep en op de gang mopperde over als die poep- en piesverhalen.

Piet Calis die verheugd was over het handjevol leraren dat in de klas nog enkele gedichten van Vondel behandelde of delen uit een toneelstuk (de Gysbreght van Aemstel of de Lucifer). Geen enkele docent behandelde echter meer een volledig stuk van Vondel.

Rindert Kromhout die een powerpointpresentatie had gemaakt bij zijn mooie boek Soldaten huilen niet en in zijn tien minuten lange verhaal alle vragen beantwoordde die ik van tevoren had bedacht, maar vergat de plaatjes door te klikken, waarna hij alsnog alle foto's moest doornemen. Hij was verbaasd dat zijn boek volgend jaar al in de reeks Jonge lijsters van Noordhoff komt.

Piet Calis was weer verbaasd dat hij een paar keer in het laatste dagboek van Jan Wolkers voorkwam.

Kortom, duizend-en-een indrukken met toch het zeurende gevoel dat je je revancheren wilt.

Doeke Sijens tekent contract

Dit weekend zit hij nog van 's morgens acht tot middernacht te werken, maar zijn nieuwe roman Blauw is dan ook af. Speciaal voor de ondertekening van het contract trok Doeke Sijens vrijdagmiddag zijn blauwe trui aan en hij wilde ook alleen maar met een blauwe pen tekenen. Begin juni komt de roman uit.

Uitgeverij kleine Uil in Kijk op het Noorden

In het laatste nummer van Kijk op het Noorden staat een interview met Peter ten Hoor en ondergetekende door Jacob Moerman. Een pdf-je van het interview is hier te bekijken.

A star is born

Vanmiddag een cameraploeg over de vloer bij Uitgeverij kleine Uil. Mobieltjes uit en draaien maar. Het zou moeten gaan over de nieuwe mogelijkheden op internet: Facebook, Twitter, Hyves en hoe je die kunt inzetten. Me the media-man Peter ten Hoor, verwoed Twitteraar en overal geLinkIn dat het een aard heeft, vergat ter plekke alles wat hij deed met de nieuwe media. Op de vraag hoe de uitgeverij de potentiële koper benaderde, bleef het lang stil.
'Je mag ook wel meedenken,' zei hij toen tegen mij. (Oké: folders, nieuwsbrieven, websites etc.)
Daarna ging het iets beter. Behalve toen Peter 'zoals ik net als zei' zei. Dat is niet handig, want dan kun je niet in het fragment knippen.
Tot slot nog een scène waarbij Peter quasi nonchalant naar de boekenkast loopt, verwonderd een boek uit de kast trekt (Me the media) en dan weer wegloopt. Ging redelijk goed, alhoewel je altijd stevig gaat nadenken als iemand zegt dat je 'gewoon' moet lopen. Het ging bijna goed in één take, maar bij het omdraaien en weer weglopen keek de uitgever nog even schalks naar de camera.
'De volgende keer moet je maar naar de camera zwaaien,' zei iemand van het team cynisch, waarop Peter voor de tweede keer heel gewoon naar zijn boekenkast liep en het boek uit de kast trok.
'Phooh,' twitterde de uitgever na afloop, 'net een tv-opname gemaakt. Heb meteen weer veel repect voor ONM-acteurs.'

Uitgeverij kleine Uil zeiltocht

Het was hoog tijd voor een uitje met het Statenjacht van Uitgeverij kleine Uil op het Paterswoldse Meer. Schipper Peter ten Hoor en boordmatroos Jan Glas zeilden over het hele meer, alhoewel ik, als werkeloos passagier, een lichte voorkeur voor gewoon dobberen had.
De tijd gaat snel op het meer. Je ziet jongens met bootjes voorbij varen waarachter weer een band met een eenzame jongen erin erachteraan. Er komt een sportieve jongen in de kano verwoed langs peddelen terwijl hij een bal voortslaat. Er komt eens een waterskiër, je ziet opeens op de wallekant Stefan van der Poel en Peter Middendorp zonnen, je eet verrassend goed bij de Italiaan aan de Groningenkant, je dobbert in de duisternis terug. En zo doe je dat op een zomerse dag bij de uitgeverij.