hij hem

hij hem
Nu in de winkel

donderdag 9 augustus 2007

Top 10 juli Uitgeverij kleine Uil

De Fries jongens staan aan top. En het boek neemt de Taveniertitels mee (heel goed).
De hoogste binnenkomer is Dichters in de Prinsentuin 2007. 'De bundel Dichters in de Prinsentuin 2007 bevat werk van 82 dichters. Genoeg om een representatieve steekproef te vormen voor wat de hedendaagse Nederlandstalige poëzie te bieden heeft.' volgens Chrétien Breukers.

1 Friese jongens - Doeke Sijens
2 Doodstil
3 Tavenier - Coen Peppelenbos & Doeke Sijens
4 Harde actie - Coen Peppelenbos & Doeke Sijens
5 Dichters in de Prinsentuin 2007 (red Roos Custers)
6 Sing Sing - Coen Peppelenbos
7 Poëtisch Utrecht
8 Vijf jaar onvoorwaardelijk
9 De honderd mooiste Groningse gedichten (red. Jan Glas en Jur Engels)
10 Wind door mijn haar - Marianne Janssen

Stripminnend Brussel

Brussel is de hoofdstad van de strip. Ik ben geen echte liefhebber van de klare lijn (Kuifje), maar wel van de Dupuis-stijl, de Franquin-achtigen. Het blad Kuifje en het blad Robbedoes kwam uit België. In Brussel zie je overal in de stad nog grote stripwandschilderingen.



Daarnaast heeft Brussel een prachtig stripmuseum waar je zo maar een Smurf in het wild tegenkomt of Robbedoes en Kwabbernoot (oftewel Spirou en Fantasio zoals ze in het Frans heten).


Een mooi gebouw ook om mensen in te fotograferen. Vooral mooie fotografen.

woensdag 8 augustus 2007

Wildplassend Brussel

Op vijf minuten lopen van ons hotel: het hoogtepunt van toeristisch Brussel: Manneken Pis. Het beeldje staat volkomen ingesloten door Manneken Pis-cafés en Manneke Pischocolatiers de hele dag te wateren dat het een aard heeft. En de hele dag aanloop.

Dat moeten we ook hebben, dachten toen de winkeliers van een doodlopend straatje vlakbij de Hubertusgalerijen: de hele dag massa's toeristen. Ze bedachten Jeanneke Pis, een plassend meisje. Alleen: ze plast niet, althans niet toen wij er waren, ze zit achter slot en grendel en ze ziet er nogal obsceen Dutroux-gerelateerd uit.

Gay Brussel

Als we een vakantie in een hoofdstad doorbrengen dan gaan Corrie en ik altijd naar de leukste gay cafés en gay restaurants. Het drinken is er leuker, het eten is er beter, de bediening is er vriendelijker en het uitzicht is veel prettiger dan een doorsnee kroeg.
Twee keer hebben we gegeten bij restaurant Le Cap (we waren op zoek naar een ander restaurant, Duplex, maar dat bleek al een half jaar of zo gesloten te zijn). Bij toeval ontdekt dus, maar zeer de moeite waard door de erg aardige bediening (sympathiek trekje: iedereen rookt daar, dus je ziet om het half uur een ober naar buiten gaan om zijn sigaretje weg te paffen).
Elke middag en elke avond na het eten namen we een glaasje op de terrassen van Fontainas. Prachtige plek bij een Santiago de Compostellakerk. Je meot zelf de drankjes halen, maar ook hier is de bediening weer alleraardigst. En alle Franstaligen proberen gewoon een paar woordjes Nederlands te praten.

Oh ja, hetero's zijn in beide zaken ook zeer welkom.
Le Cap, Place de la Vieille Halle au Blés 28
Le Fontainas, Rue Marché au Charbon 91

Literair Brussel

Even een paar dagen naar Brussel geweest met Corrie. Dichtbij, maar toch ver genoeg. Veel buitenlnadse literatuur in de binnenstad.
Natuurlijk moesten we naar het bordje waarop staat dat Multatuli er zijn Max Havelaar schreef.

En we moesten natuurlijk naar het bordje waarop stond dat op deze plek Verlaine Rimbaud neerschoot.



En natuurlijk moesten we het standbeeld van deze Spaanse helden zien op het Spaanse plein.

donderdag 2 augustus 2007

A B C D (5)

Wat is dit?


A dit is een vijver met goudvissen
B dit is geen vijver met goudvissen
C dit is een video van een vijver met goudvissen
D ........

Tzum-prijs 2007 (deadline nadert)

Tot 15 augustus kan iedereen nog zijn favoriete zinnen nomineren uit het jaar 2006 voor de felbegeerde Tzum-prijs. De winnende schrijver ontvangt een bedrag in euro’s dat gelijk is aan het aantal woorden in de zin. En een fraaie beker.
Inmiddels zijn er al weer veel zinnen genomineerd, zie hier. Gerbrand Bakker en Tom Lanoye gaan aan kop. Maar er zijn natuurlijk meer mooie zinnen te vinden in de diverse boeken. Deadline 15 augustus.

Voorwaarden- De zin moest staan in een oorspronkelijk Nederlands prozawerk dat in boekvorm voor het eerst is gepubliceerd in 2006 (geen eigen beheer-uitgaven).
- Iedereen mag inzenden, iedereen mag meer dan 1 zin inzenden.
- Inzendingen dienen het citaat en het bladzijdenummer te vermelden.
- De deskundige jury mag zelf ook zinnen toevoegen. Bij meer dan drie genomineerde zinnen uit één boek maakt de jury een voorselectie.

Onder de inzenders worden drie exemplaren verloot van Poëtisch Den Haag, een literaire wandeling in gedichten.

Contract

A B C D (4)


Aristide von Bienefeldt maakt mooie lange zinnen. In zijn nieuwste roman Leer mij Walter kennen staat ook weer zo'n zin die in zijn eentje een alinea vormt:
'De préfecture van het vierde arrondissement had twee agenten naar Pauline Couture-Pees gestuurd, een jonge gendarme die er niet uitzag als een agent, hij droeg een donkerblauw pak, en een vrouw van middelbare leeftijd die, na een mislukte operatie aan een horzelvoet, alleen werd ingezet als er zich iets bijzonders voordeed.'

De vraag is nu: wat is een horzelvoet?

A een voet in de vorm van een horzel
B een voet in de kleuren van een horzel
C een voet die venijnig kan steken
D .........

woensdag 1 augustus 2007

Peter Holvoet-Hanssen met zwaard en pistool

Wie denkt dat je het Mediapark nog gewapend op kunt, moet ik na gisteravond gelijk geven. Ik was te gast bij De Avonden waar Erik Jan Harmens en Wim Brands mij interviewden over Sing Sing. Maar, eerlijk is eerlijk, ik was niet meer dan de tamme band in het voorprogramma van de Stones, want na mij kwam Peter Holvoet-Hanssen.


Zijn binnenkomst was al erg overrompelend. Wim Brands, die hem had opgehaald uit de receptie, keek al helemaal verheugd bij wat er komen ging. En daar kwam hij, een enigszins mank lopende dichter volgehangen met tassen. Tassen met spullen. Heel veel spullen. Een van de dingen die Holvoet-Hanssen had meegenomen was een oude koffergrammofoon voor 78-toeren platen. Ik kende zoiets nog van vroeger. Wij hadden op zolder nog een heel oud zwart exemplaar dat je regelmatig moest aanzwengelen. Holvoet-Hanssen had een paarsig model meegenomen, met nog een authentiek doosje vol naalden erin. En hij had er een volstrekt unieke plaat bij: een man die een slappe lach heeft of nadoet. Uit 1920.

Waarom Peter Holvoet-Hanssen in het begin een beetje mank liep, bleek tijdens het interview. Op een gegeven moment pakte hij uit zijn linkerbroekspijp een enorm zwaard tot verrassing van de interviewers. Op dat zwaard maakte hij met een eveneens meegenomen zeis (sikkel?) muziek.

Niet veel later trok hij ook nog een pistool en probeerde hij een knal te laten horen, wat mislukte. En dit was alleen nog maar wat hij in het eerste uur deed. Tijdens het tweede uur zat ik alweer in de trein naar huis. Na dit radio-optreden zou ik tegen iedere festivalorganisator wil zeggen: boeken die man!