hij hem

hij hem
Nu in de winkel

vrijdag 9 maart 2012

Historische Uitgeverij in de prijzen met Hadewijch Liederen

De Kruyskamp-prijs 2012 toegekend aan Veerle Fraeters, Frank Willaert en Louis Peter Grijp voor de editie van Hadewijchs Liederen (Historische Uitgeverij). Een groot project dat een kloek boek van 456 bladzijden opleverde inclusief vier cd's.
Uit het juryrapport:
De uitgave kenmerkt zich aan alle kanten door opperste toegankelijkheid. Wie het boek openslaat krijgt niet alleen de oorspronkelijke tekst onder ogen, maar ook een vertaling in hedendaags Nederlands die de zogeheten ‘moeilijke’ mystieke gedichten meteen ontsluit. Van elk lied is per bladopening de oorspronkelijke tekst links en de hedendaagse vertaling rechts geplaatst. In een andere drukkleur worden deze teksten letterlijk omlijst door een bespreking van de inhoud en de vorm van elk gedicht, aangevuld met ter zake doende toelichtingen per zinvolle eenheid of per strofe. Door de rustige maar uiterst frisse typografie zijn tekst, vertaling en commentaar helder te onderscheiden en wordt het leesplezier en -gemak geen moment verstoord.
(...)
De Commissie meent dat de ter bekroning voorgedragen uitgave door de combinatie van grote wetenschappelijkheid en even grote toegankelijkheid alles in zich heeft om uit te groeien tot de nieuwe standaardeditie van Hadewijchs oeuvre. Ze heeft de weg geopend voor een brede kennismaking met en studie van Hadewijchs liederen, niet alleen voor wetenschappers van allerlei disciplines of voor hen die dat willen worden, maar ook voor een groot algemeen lezerspubliek.


donderdag 8 maart 2012

Nieuwe leden bij De Dichtclub

Na Fieke Gosselaar zijn ook Klaas Knillis Hofstra en Irene Wiersma aangetreden als lid van De Dichtclub in Café Marleen. Daarmee is De Dichtclub weer op volle oorlogssterkte. André Degen is de vaste presentator. De volgende Dichtclubavond is op woensdag 4 april.

woensdag 7 maart 2012

Top 10 Nederlandse literatuur - week 10


Siebelink en Vuijsje uit de top 10, Krabbé al na 1 week. Brusselmans erin.
De CPNB publiceert elke week een top 60 van best verkochte boeken. Alle titels staan door elkaar (non-fictie, fictie, Nederlands, vertaald, crimi, literatuur). Daarom de literaire top 10 van best verkopende Nederlandse titels (die ik tot de literatuur reken). Tussen haakjes de stand vorige week, tussen haakjes na de titel de stand op de Bestsellerlijst van de CPNB.

1 (1) Peter Buwalda - Bonita Avenue (5) 37e week
2 (2) J.J. Voskuil - De buurman (8) 2e week
3 (3) Nico Dijkshoorn - Nooit ziek geweest (22) 6e week
4 (5) Anna Enquist - De verdovers (37) 20e week
5 (-) Herman Brusselmans - Watervrees tijdens een verdrinking (53) 1e week
6 (6) A.F.Th. van der Heijden - Tonio (55) 25e week
7 (-)
8 (-)
9 (-)
10 (-)

Promo Margreet Dolman Begrijpt 't

maandag 5 maart 2012

Bij Margreet Dolman

Vandaag zijn Corrie en ik in het Betty Asfalt Complex op bezoek gegaan bij Margreet Dolman voor een programma dat uitgezonden wordt bij OutTv. het gesprek zou gaan over de bundels Hij zag een kameraad in je en Zacht gezicht aan zacht gezicht, maar ging ook over de boerderij van Corrie en ons leven als 'homomensen'.
Een leuke ploeg mannen maakt de uitzending. Naast Paul Haenen, Dammie van Geest en Mike Starink ook een regisseur en cameraman (dat was denk ik de rolverdeling) die allemaal aardig en relaxed deden en waren. We moesten even wachten omdat het gesprek met cabaretier Richard Groenendijk uitliep, maar ze lieten ons vol vertrouwen achter in de kantine waar allerlei computers en sleutelbossen lagen.
We hebben een paar foto's gemaakt bij schilderijen van de broer van Dammie van Geest.



Toen ik vertelde dat Tzum als papieren blad binnenkort stopt, vertelde Dammie dat ze erover nadachten om Mens & Gevoelens weer nieuw leven in te blazen. Dat blad had duizenden abonnees (en dat kunnen we helaas van Tzum niet zeggen). Ik had vroeger een abonnement op  Mens & Gevoelens, ik zou zo weer aan abonnement nemen.
De uitzending waarin wij voorkomen wordt op 11 maart voor het eerst uitgezonden (en in de rest van de week herhaald).

Flash mob La traviata

In De Bijenkorf vorig jaar.
en Walnut Creek in 2010.

zondag 4 maart 2012

Foutje op 'Talentspot' van Willem Frederik Hermans nu ook in Dagblad

Een maand nadat Tzum.info het bericht over de fouten op het naambordje aan het oude woonhuis van Willem Frederik Hermans had gepubliceerd heeft het eindelijk het Dagblad van het Noorden gehaald. Journalist Bram Hulzebos, die al eerder over het bordje schreef, meldt: 'Het was, niks, het is niks en het zal niet snel wat worden tussen de stad Groningen en schrijver W.F. Hermans.'

zaterdag 3 maart 2012

Recensie Bert Natter - Hoe staat het met de liefde?


Een pistool in de magnetron

Maria Hinckelbein is baas van De Beste Baarnsche Boekhandel, maar ze is nauwelijks baas van haar eigen leven. Als dertiger vlindert ze nog steeds van man tot man, terwijl haar vriendinnen een man, kinderen en vloerverwarming hebben. Die rusteloosheid van Maria heeft een oorzaak, sinds de dood van haar zusje Lisa durft zij zich niet volledig meer te geven aan een man. Niet met al haar geheimen.

In Hoe staat het me de liefde? van Bert Natter blijven die geheimen tot het eind in tact. Pas in de laatste hoofdstukken weet je wat er in de laatste dagen is voorgevallen tussen de zussen in hun ouderlijk huis op Texel. Pas na de dood van haar vader, twaalf jaar later, lijkt er een doorbraak te komen in het leven van Maria. Dat komt door een reeks aan gebeurtenissen: ze heeft een korte affaire met de succesauteur Allard Wiggel, haar beste vriendin Welmoed beleeft een huwelijkscrisis, ze negeert een neergeschoten man in een fietstunneltje en haar dominante moeder blijkt een totaal ander gevoelstemperament te hebben dan ze dacht. Langzamerhand zie je Maria toegroeien naar het moment waarop ze haar verleden onder ogen durft te zien.

Je zou deze tweede roman van Natter kunnen lezen als een spannende crimi waar op het laatst duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit. Toch slaat Natter opmerkelijk veel satirische zijwegen in die met de literaire wereld te maken hebben: een filmpremière van een bestseller van Wiggel waarbij de auteur door de acteurs niet wordt herkend, een troosteloze signeersessie in de boekhandel en praatprogramma's die meer in uiterlijk dan inhoud geïnteresseerd zijn. Daarnaast verwijst Natter regelmatig naar schrijvers en boeken: van J.C. Bloem, Hans Faverey, Dostojewski en Jeptha van Vondel (waarin een vader zijn dochter moet offeren) waarin haar vriendin een rol speelt. En Bert Natter verwijst ook naar Bert Natter, want in een scène gaat vader Hinckelbein naar het Rijksmuseum om met zijn dochters te kijken naar 'Het Joodse Bruidje' van Rembrandt, een schilderij dat volgens de krant een afspiegeling kan zijn van het verhaal Jeptha. Laat nu Natter hetzelfde hebben beweerd zeven jaar geleden.

Speels lijkt ook de verwijzing te zijn naar het adagium van Tsjechow: als je in het begin van het toneelstuk een geweer laat zien, moet die in een latere acte afgaan. Maria vindt in het begin van de roman een pistool in een magnetron, maar wat er precies mee gebeurt, blijft in het ongewisse. Ondanks al die vermakelijke literaire spielerei en de opgewekt, sarcastische verteltrant van de hoofdpersoon gaat deze intrigerende tweede roman van Natter toch over de grote thema's in de literatuur: liefde, dood en vriendschap.

Coen Peppelenbos

Bert Natter - Hoe staat het met de liefde? Thomas Rap, Amsterdam, 368 blz. €19,90.
Verscheen eerder in de Leeuwarder Courant, 2 maart 2012.

vrijdag 2 maart 2012

Herman Brusselmans bij De Wereld Draait Door

Ik dacht dat ik het niet goed gehoord had, maar toch (6.38).
Giel Beelen: Is het een melancholisch boek? Wat moet ik me erbij voorstellen?
Matthijs van Nieuwkerk: Giel, ga je nou over het boek praten?

donderdag 1 maart 2012

Bond tegen het centreren van poëzie (2)

De Jaap is een rechtse tegenhanger van De Joop. De site is iets minder rabiaat dan Geen Stijl, een beetje Geen Stijl-light. Ze hebben ook een poëziehoekje en dat kunnen we alleen maar van harte toejuichen. Nu snappen we dat er mensen zijn met rechtse denkbeelden, maar dat je dan meteen weigert om poëzie linkslijnend te laten zijn, gaat wel heel ver. De Bond tegen het centreren van poëzie steekt een vermanend links vingertje op. Dan nog liever rechtslijnend!