Hafid Bouazza was de eerste twitteraar

Ik ken weinig mensen in mijn omgeving die twitteren. Het lijkt me een vrij nutteloze bezigheid. Als ik de berichtjes hier en daar lees over mensen die tijdens het eten willen vertellen wat ze eten of tijdens hun fietstochtje vertellen dat ze fietsen, dan heb ik nog niet meteen de meerwaarde van het nieuwe fenomeen ontdekt. Wel heb ik ontdekt dat Hafid Bouazza de eerste was in de Nederlandse literatuur die het twitteren opnam in een roman. Dat is knap, want hij deed dat al in 1998, terwijl het getwitter pas een aanvang nam in 2006.
In Momo komt namelijk deze zin voor:

Hij volgt onafgebroken ons spel in platanen en onze twitterende gesprekken in drukke populieren, trillend als windberoerde mussen.

Hafid Bouazza op tv

Hij was gisteren niet op het Boekenbal, maar wel bij Pauw en Witteman: Hafid Bouazza. Met een uitglijder van Paul Witteman: 'Je schrijft mooier Nederlands dan menig Nederlander.'

Op de site is ook een stukje uit de nieuwe roman te lezen: klik op Spotvogel (pdf-bestand).
Wie een langere documentaire wil zien over Bouazza had vrijdag naar Profiel moeten kijken. 'Een blik in het briljante brein en het onaangepaste bestaan van een van Nederlands meest eigenzinnige schrijvers.' Ook een beetje ontluisterend.