Hoe te genieten van Kandinsky
Voor Arthur
Lees je niet in, vergeet theorieën
en kijk zoals de eerste keer
dat je sneeuw zag.
We stonden in een groot kaal Duits
museum, het was oorlog geweest,
en mijn lief zag het blauw van Kandinsky
en moest huilen.
Ik zag hoe hij keek
in de betrekkelijke rust van de chaos
aan vlakken, strepen, cirkels, stippen
zichzelf zag zoals hij de eerste keer
sneeuw zag.
Ik vermijd woorden die eindigen op heid.
Alleen van een afstand (concentratie
verdraagt geen aanraking)
kon ik de val zien die hij maakte, ik wachtte jaren
tot ik zijn hand pakte, erin kneep en voelde
dat hij vasthield.
Zo leidde ik hem de zaal uit, de wereld in.
Coen Peppelenbos
