Victorie: de omslagfoto

Ik zat naar Collegetour te kijken met Bernardo Bertolucci en ik zag opeens een foto uit een film voorbijkomen, waarbij ik de personages dacht te herkennen. Na wat speuren op Google kwam ik achter de foto die we ooit als uitgangspunt hadden genomen voor de foto op het omslag.
Er was al een omslag gemaakt, maar dat was gruwelijk lelijk. Uitgever Lex Jansen kwam toen opeens met een filmfoto op de proppen en toen ik die zag, wist ik meteen dat dat de foto voor het omslag moest worden. De Arbeiderspers liet de foto namaken. Daarna vergat ik (en Lex Jansen ook) waar de inspiratie vandaan kwam. Nu weet ik het weer. Het origineel zie je hier.

Victorie in een proefschrift

Afgelopen week promoveerde Philomène Bloemhoff-de Bruijn op een onderzoek naar vocaalveranderingsprocessen in het Zwols. De eerste stelling in het proefschrift Anderhalve eeuw Zwols refereert aan Victorie. Toch nog van nut voor de wetenschap.

Victorie in Beetsterzwaag

Op uitnodiging van Johan Hooge mocht ik gisteren vertellen over het ontstaan van Victorie in een prachtige woning in het hartje van Beetsterzwaag. De leeskring had het boek gelezen, sommige vrouwen zelfs twee keer, zodat ik af en toe alle zeilen moest bijzetten om me bepaalde specifieke details te herinneren. Vooraf heb ik nog stiekem de uitstekende uitwerking van de roman op internet gelezen als een student die zich voorbereid op een tentamen.
Goede inhoudelijke vragen van Johan en de groep. Daarnaast lekkere wijn en hapjes. Ik kan niet anders dan zeggen dat het een mooie avond was, een cadeautje aan de schrijver.

Johan Hooge interviewt

Meer dan 300 Victories verkocht bij Van der Velde

In twee maand tijd heeft boekhandel Van der Velde meer dan 300 exemplaren van mijn roman Victorie verkocht. Daarmee is de reddingsactie volkomen gelukt. Op dit moment zijn er nog slechts 26 exemplaren te koop: Van der Velde Leeuwarden (12) - Groningen (11) - Sneek (1) - Drachten (2).

Victorie: Gered van de versnipperaar

Vorige week donderdag stond er een aardig stuk in de Leeuwarder Courant over de actie van Van der Velde met mijn roman Victorie. Er zijn nu minder dan 100 exemplaren over. Ik vind het ook wel fijn dat in de krant de naam van Ronnie Terpstra genoemd wordt, een van die boekhandelaren die nog wel eens een boek leest en een man met een echt hart voor de literatuur. (Klik op het plaatje voor een grotere afbeelding.)

Al meer dan 200 Victorie's verkocht bij Van der Velde

Nog even en ze raken alles gewoon kwijt. Afgelopen zaterdag stond de teller bij Van der Velde al op 211 verkochte boeken. Dit is al veel meer dan ik ooit verwacht had. En dan komen de Sinterklaasweken nog.

Al meer dan 100 Victorie's verkocht bij Van der Velde

We zetten alle middelen in: ga naar Van der Velde in Leeuwarden, Groningen, Sneek of Drachten en koop een van de laatste exemplaren van Victorie. Er zijn er al meer dan honderd verkocht in enkele weken. Voor maar €2,95. Ook een fijn cadeau voor de hele familie.

Victorie bij Van der Velde (2)

Ben even wezen kijken of er een grote Victoriestapel lag bij Boekhandel Van der Velde. En ja hoor: zo lang de voorraad strekt voor €2,95!

Victorie bij Van der Velde

Boekhandel Van der Velde heeft gelukkig de restpartij van mijn roman Victorie opgekocht en zal die deze maand in de winkel aanbieden voor €2,95 (twee euro vijfennegentig)! Het boek ligt in ieder geval in Leeuwarden en Groningen en waarschijnlijk (binnenkort) ook in de andere vestigingen.

Primeur: op een nog nader bekend te maken zaterdag zal ik mijn in prijs verlaagde boek ook nog signeren in de winkel in Leeuwarden.

Victorie in Godert Walter

Books in a book
Originally uploaded by coen peppelenbos
Vanavond werd Victorie besproken in boekhandel Godert Walter. Jan Hovy leidt daar een leesclub. Eerder dit jaar las men Visser van Rob van Essen en Jeugd zonder God van Ödön von Horvath. Drie boeken met leraren in een hoofdrol en ook drie boeken met engagement. Dat bleek een van de belangrijkste punten te zijn bij de bespreking. Schrijver en oud-PvdA-politicus Klaas Swaak vond dat een geëngageerd boek ook een standpunt moest innemen en ik vond dat je de standpuntbepaling wel aan de lezer kon overlaten. Dat verschil in opinie zorgde wel voor een levendig debat, alhoewel het altijd wel een beetje eng is om voor een groep je eigen boek te 'verdedigen'.
(Foto hierboven komt uit de ruimte op één hoog waar net een tentoonstelling wordt gehouden van werk van Jirka Stach.)

Geen Peppelenbos in de bieb in Raalte

Was vanmiddag in de bieb in Raalte. Die zit in het Kulturhus. Het Kulturhus was open, de bieb was dicht. Ik kon dus niet kijken of mijn eigen boek aanwezig was in de bibliotheek. Ja, ik ben zo'n schrijver die af en toe in boekhandels en bibliotheken kijkt of hij er staat.
Gelukkig kon ik digitaal de bibliotheek wel in. Volgens de catalogus ben ik geheel afwezig in de bibliotheek.

Daar word ik toch wel licht bedroefd van. Volgens Literatuurplein ben ik de enige schrijver die in Raalte geboren ben. Maar geen boek in de bieb. Niet de roman Victorie die voor een deel in Heino en Raalte speelt, niet mijn dichtbundel Sing Sing, niks.
In de hele provincie Overijssel zijn acht exemplaren te vinden van Victorie(waarvan er twee zijn uitgeleend).

Om mezelf maar te citeren 'Wie in deze streek naar kunst zoekt, moet lang zoeken.'

Victorie in Drachten

De avond begon een beetje akelig in Drachten. Een van de dames van de leesgroep van de Volksuniversiteit Friesland in Drachten was aangereden op de rotonde en werd met een gat in haar hoofd (twee hechtingen bleek later) en enigszins dizzy opgehaald door haar man. Johan Hooge wilde openen met de klassieke Van Dis-vraag (rood, wit of water?)(in mijn geval witte wijn, cola light of water?), maar ik zag nu maar af van de alcohol. Daarna volgde overigens een heel geanimeerd gesprek met de groep waarbij Johan en de dames om beurten vragen stelden. Over Salland, Tzum, homoseksualiteit, de verschillende perspectieven in het boek etc.etc. Het was voorbij voordat ik er erg in had. Zo mogen er nog wel meer avondjes komen.
(PS: ik heb maar 1 foto gemaakt en dat is de bovenstaande, ietwat gekke prent)

Victorie: een stille held

Was vandaag in Den Haag, aan zee. Pas om middernacht thuis en daar las ik een mail van meneer woordsoep dat mijn naam viel in het betoog van Jeroen Brouwers in De Volkskrant over de zieke boekenmarkt. Hij haalt een column van 'een stukjesschrijver' (Ronald Giphart, cp) aan.

'Het stukje eindigt met de naam van de in 2008 volstrekt geruisloos met een roman gedebuteerde stille held Coen Peppelenbos, woonachtig in Groningen. Zijn roman heet Victorie. Ellendig voor Peppelenbos en tientallen debuterende lotgenoten, - het verschijnsel is verklaarbaar doordat al die gokkende uitgevers de jongste decennia zóveel onrijpe debutanten hebben opgediend, de ene nog talentlozer, beloftelozer, nietszeggender dan de andere, dat in de dikke, meurende soep die daardoor is ontstaan de smaak van het eventueel goede zich niet meer in de prut onderscheidt en de recensent geen zin heeft om wéér te kotsen.'

De volledige aanval van Brouwers op het hedendaagse boekenbedrijf is na te lezen in De Volkskrant van 21 maart.

Foto van de stille held zelve bij Kijkduin.

Victorie: in De Standaard

Vandaag wordt Victorie besproken in De Standaard, samen met Visser van Rob van Essen en Tegen het einde van Joris Note. Daarnaast schreef Mark Cloostermans ook nog een achtergrondartikel over deze drie romans met interviews.
Ik ben wel erg blij met de volgende alinea:

Victorie legt de vinger op verschillende maatschappelijke wonden tegelijk, terwijl het knap geconstrueerde verhaal en de onverwachte humor de lezer blijven verbazen. Bovendien vindt Peppelenbos er een duivels genoegen in zijn verschillende verhaallijnen niet af te ronden, waardoor je, als de roman uit is, achterblijft met het vermoeden dat het allemaal nog veel erger gaat worden. Prettige lectuur? Ja, maar met opvallend veel onderdrukte onvrede.

Victorie in Almere

Kreeg van mijn zus deze foto uit ongetwijfeld een prachtige boekwinkel uit Almere.

Victorie: op Recensieweb

Lucienne Klinkenberg schreef een recensie over Victorie op Recensieweb. Ze bespreekt het negatief. Al in de inleiding gaat het mis:

Thomése liet met Vladiwostok! overtuigend zien hoe de media mensen kunnen maken of breken en dat leverde stof voor discussies op. Een dergelijk doel lijkt ook Coen Peppelenbos zich gesteld te hebben met zijn roman Victorie.

Nee (Vladiwostok! was een flop), nee (en zeker niet overtuigend, integendeel), nee (dat stelde Peppelenbos zich dus niet ten doel). Twee sterren krijg ik van Klinkenberg die eindigt met de uitsmijter 'je leest het onverschillig'.

Victorie: het mooiste boekomslag

Kijk nou eens.

Victorie: in Delft

Mijn zus fotografeerde deze exemplaren van Victorie in een boekhandel in Delft. Aan het water, vlak bij de markt, de naam is ze vergeten. Wie herkent de boekenplanken?

Update 31 december:
1 Mijn moeder fotografeerde!
2 Dankzij de aanwijzingen van Arnoud van Adrichem wist mijn zus dat het hier boekhandel Huyser betrof.

Victorie: in Gay&Night

Kwam toevallig vanavond in El Rubio (zie vorig bericht) en zag daar de nieuwe Gay&Night liggen met een recensie van Victorie erin door Peter Steenkamer. De laatste alinea luidt:

Victorie is een ambitieuze thrillerachtige roman. Het boek snijdt allerlei actuele zaken aan zoals het oprichten van politieke partijen, het extremer worden van geweld, en de groeiende aandacht in de media daarvoor. Het lukt Peppelenbos om het leven van drie jonge mensen op de rand van volwassenwording goed en overtuigend neer te zetten. Eerder schreef Peppelenbos twee luchtige homoromans. Met Victorie laat hij zien dat hij als schrijver meer in zijn mars heeft.

Victorie: verdorie

Kreeg gisteren van Sinterklaas een boek (van Koos van Zomeren), maar dat zat in een pakje met een omslag dat ik wel herkende. Een beetje althans.