Nog meer dorpsdichter Raalte

Maak kennis met Thijs Poelhekke dorpsdichter van Raalte

De nieuwe dorpsdichter van Raalte kennen we nog niet zo goed. In De Stentor lazen we dat hij uit Heino kwam en in Utrecht Nederlands studeerde, maar voor de rest weten we niets van hem. Gelukkig heeft Poelhekke ook een Twitter-account: Thijspoelie.

Ongeveer 60% van alle tweets heeft voetbal als onderwerp, niet interessant voor ons. Nog eens 30% gaat over zuipen, eten en andere genotsmiddelen.

Dan gaat 7% nog over wat ik voor het gemak maar maatschappelijke kwesties noem:

Maar wij zijn natuurlijk geïnteresseerd in het literaire gedeelte van zijn tweets, de overgebleven 3%. En wat blijkt: Thijs Poelhekke heeft een voorkeur voor Lucebert, Kouwenaar, Hermans en Reve. Over Elsschot schreef hij zelfs een scriptie. Hier een bloemlezing uit de literaire tweets.

We zien uit naar het eerste gedicht van de nieuwe dorpsdichter van Raalte.

Thijs Poelhekke dorpsdichter van Raalte

Altijd als je denkt dat het niet erger kan, wordt het toch erger: gisteren is Thijs Poelhekke dorpsdichter van Raalte geworden. Poelhekke komt uit Heino, maar studeert Nederlands in Utrecht volgens De Stentor. Volgens de opname hieronder probeert hij 'een grote bijdrage te leveren aan de wezenlijke problemen die hier spelen in de gemeente.' De student Nederlands doet dat inderdaad door middel van zijn gedicht.
Of hij de module poëzie al heeft gevolgd weet ik niet, hier enkele (als parodie bedoelde?) regels uit zijn winnende gedicht:

Straks tijdens zomerfeesten, gaat men samen aan de drank
In't bont gezelschap kernen, zo harmonieus van klank.
Welk een onmeet'lijk geluk, voor bezorgers van uw krant,
Helemaal even alleen, in dit fraai Sallandse land.

In het onderstaande filmpje zie je Poelhekke zichzelf voorstellen, vanaf 4.36. We wensen Raalte veel sterkte en hopen dat de dorpsdichter zijn studie zal intensiveren.

Stemmen op de dorpsdichter van Raalte

Aangezien ik uit Raalte kom (er nooit heb opgetreden overigens), ben ik altijd geïnteresseerd in de verkiezing voor de dorpsdichter. Poëzie en mijn geboorteplaats, een onmogelijk combinatie. Het lijkt wel of er niemand is die wel eens een dichtbundel leest en dat mensen die wel een dichtbundel lezen nooit zullen meedoen met de verkiezing tot dorpsdichter. Gerijmel en geknoei, dat zie je als je de tweejaarlijkse oogst wedstrijd voor poëzie-amateurs leest. de huidige dorpsdichter Gert Katerberg stak bij de vorige verkiezing met kop en schouders uit boven zijn medekandidaten.

Bij de oproep tot kandidaatstelling werd vorig jaar nog gezegd dat een deskundige jury de vijf beste inzendingen zou nomineren. Dat er nu slechts vier kandidaten zijn, doet het ergste vrezen.

Gemeente Raalte heeft ook niet zoveel over voor een dorpsdichter. Voor een fooi moet de dichter elk jaar 10 gedichten schrijven.

Dit jaar zijn er vier kandidaten. Op de site van de Stentor kun je video-opnames zien van alle kandidaten (die daarna hun gedicht voordragen). Op de site kan ook gestemd worden.

Mijn stemadvies:

Thijs Poelhekke is 24 en komt uit Heino. Zijn gedicht 'Geen gezicht' valt op door een gebrek aan logica (wat ik zeer te prijzen vind), het gebruik van archaïsmen en clichés door elkaar heen en een volstrekt eigenzinnige zinsbouw en interpunctie. 'Straks tijdens zomerfeesten, gaat men samen aan de drank / In`t bont gezelschap kernen, zo harmonieus van klank. / Welk een onmeet`lijk geluk, voor bezorgers van uw krant, / Helemaal even alleen, in dit fraai Sallandse land.' 

Pascal Dijkman woont in Wijhe, is 25, maar wil toch dorpsdichter van Raalte worden. Hij heeft zich godzijdank beperkt tot een kort gedicht waar ik niets van snap. 'Wekfles' lijkt een soort liefdesgedicht te zijn als ik kijk naar de laatste zinnen 'Zijn we er nog steeds / In elk ons beider hart.' Misschien zelfs een gedicht over iemand die dood is. Je weet het niet. De beelden wekfles, zout op vlees, trapeze en hart (als het al beelden zijn), maken de betekenis redelijk ondoorgrondelijk. Jammer dat Stentor TV een spelfout heeft aangebracht in de tekst.

Leny de Kort is 55 en heeft ondanks haar achternaam een erg lang gedicht geschreven. Dat komt vooral omdat ze erg korte regels maakt. Drie vier woorden en hup snel naar de volgende regel. Er is geen enkele reden voor die korte regels. De Kort maakt geen gebruik van eindrijm (is soms assonerend), laat staan van spannende of betekenisvolle enjambementen. Haar gedicht heet 'Samenwerking' en is geschreven in de tijd dat de VVD en de PvdA samen moesten komen. We kunnen spreken van een poging tot allegorie: 'En als de laatste / slok gedronken is, / de laatste hap / is weggekauwd, / en beide kanten, / zowel geest als lichaam / zich desondanks / toch gehoord / hebben gevoeld. / Bekoeld het strijdgewoel / en kan de ziel / weer rustig / ademhalen.'

Gerhard Zwolschen is 73 en heeft al eerder meegedaan. De titel van het gedicht 'Sallands glorie' is niet ironisch bedoeld. Het meest opvallend aan het gedicht, of ja, wat is het, van Zwolschen is het gebruik van puntjes. Als hij zich daartoe beperkt had, dan had ik het nog wel mooi gevonden, maar Zwolschen zet er ook woorden tussen. Zijn gedicht is een loflied op (spoileralert) de asperge.

Mijn hemel. Na Gert Katerberg is dit weer een flinke stap terug. Ik zou Raalte aanraden om die dorpsdichter maar weg te bezuinigen en van die paar honderd euro een paar goede dichtbundels te kopen voor de dorpsbibliotheek, dan heeft iedereen er plezier van. En als het dan echt moet, stem dan op Pascal Dijkman, die is het minst erg.

Kies de nieuwe dorpsdichter van Raalte

Vanaf vandaag kunnen de mensen in Raalte (en de rest van Nederland) de nieuwe dorpsdichter van Raalte kiezen. In De Stentor van vandaag worden ze voorgesteld met een gedicht. Ze staan ook de site van De Stentor waar iedereen zijn stem kan uitbrengen. Slechts acht mensen dongen mee waarbij ook nog twee mensen zich hebben teruggetrokken. Bij de zes (mannen) die overgebleven zijn kun je constateren dat de lat niet heel erg hoog lag.
Een korte voorbeschouwing in de hoop dat ik geen vrienden of kennissen van mijn ouders beledig. Via de link onder de naam krijg je het gedicht.

Gert Katerberg - Het gedicht 'Zonder titel' typeert de Raaltenaren. Gelukkig gebruikt Katerberg geen rijm, in handen van amateurs al snel dodelijk voor het literaire gehalte. Katerberg kent wel de hakmethode: als je een zin opdeelt in kleine stukjes en die onder elkaar plaats dan lijkt het al snel poëzie. Soms krijgt het gedicht iets pretentieus als die Raaltenaren de 'god bacchus bezoeken' in plaats van gewoon dronken worden. Voor de rest gebeurt er in het gedicht weinig spannends op poëtisch gebied (ook niet op inhoudelijk gebied).

Bert Rodenburg - Maakt een goede kans met zijn nostalgische gerijmel: hier vallen de Sallanders voor. Een creatieve middag in het bejaardenhuis en je krijgt dit. 'De oude kern met zijn marktplein, / neringdoenden eromheen, / beschut door oude kerk met nieuwe toren. / Verscheidenheid? Ja, bijzonder? Neen,' (Moet dat trouwens niet 'Verscheidenheid, ja. Bijzonder? Neen.' zijn?)

Bert te Wierik - Het kan altijd erger. Bert te Wierik, columnist van het Weekblad voor Salland stuurt onder de ironische en zichzelf indekkende titel 'Zelfkennis' drie grappig bedoelde rijmpjes in. Jammer alleen dat ze niet grappig zijn. Voor de rest heeft de inzending ook niets met poëzie te maken. Te Wierik is vast die olijke oom die na vijf biertjes met zijn kroegmaten heeft gewed dat hij wel even de nieuwste dorpsdichter zal worden. Het dieptepunt van de inzendingen. Maakt dus grote kans.

Henk van Telgen - Zoekt het ook een beetje in de nostalgie, maar dan door een portret van de eigen familie. Het beeld, een boom met een stam, wortels en takken, is niet bijster origineel. Van Telgen gebruikt daarbij die irritante drie puntjes aan het eind van de regel... Het lijkt heel wat... Alsof er nog een hele wereld schuilgaat... Maar het zijn gewoon drie irritante puntjes...

Erik Langenbach - Het gedicht 'Buiten' kent gelukkig geen eindrijm en Langenbach maakt in Salland dus geen enkele kans om als dichter serieus genomen te worden. De thematiek, de schoonheid van het landleven, is helaas een constante in de amateurpoëzie. Gooi toch eens een lijk in de sloot, laat eens een nudist over het aardappelveld lopen. 'Nooit wordt zoo'n plompe boerenkop gesneld, / En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.'

Flip Jonkman - Ik zeg het nogmaals: alleen heel goede dichters weten hoe je eindrijm kunt gebruiken. Jonkman behoort niet tot de heel goede dichters. Het lukt ook niet helemaal. In strofe vier wil 'regio' maar niet rijmen op 'knokken'. De dichter strijdt voor een muziekkoepeltje en heeft al veel strijdmiddelen gebruikt; nu heeft hij maar een gedichtje gebakken. De eerste en laatste strofe zijn gelijk. De rijmwoorden: 'vermoeiend', 'bereiken', 'boeiend', 'wijken'. Vermoeiend is een juiste typering.

Ik stem op Gert Katerberg.