hij hem

hij hem
Nu in de winkel
Posts tonen met het label Connie Palmen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Connie Palmen. Alle posts tonen

dinsdag 24 mei 2016

Literaire kroniek: Palmen

Palmen

Ik durf het bijna niet te bekennen, maar ik ben op bladzijde 75 gestopt in Jij zegt het van Connie Palmen. Dat ligt niet aan de schrijfster die ik bewonder, en ook niet aan het onderwerp van de roman die afgelopen maandag de Libris Literatuurprijs won, maar aan de stijl. In Jij zegt het is Ted Hughes aan het woord die vertelt over zijn verhouding met Sylvia Plath, de dichteres die in 1963 zelfmoord pleegde. Palmen verwerkt in de zinnen uitweidingen, die van bijzin naar bijzin lopen, van gedachte naar gebeurtenis en alhoewel ik een liefhebber ben van lange, goed geconstrueerde zinnen had ik tijdens het lezen last van die monsterzinnen. Ik citeer:

Ik dacht dat het de vermoeidheid van de urenlange tocht was, de beklimming van de steile heuvels, de overweldigende indruk van een waar geworden roman, maar nee, snikte ze, dat was het allemaal niet, het was de vergankelijkheid, de restanten van een leven, van Emily's leven, een halfwees, op haar dertigste dood, met één roman op haar palmares, een jaar voor haar dood gepubliceerd, onder pseudoniem - ook dat nog - en dat ze als schrijver nooit had geweten hoe beroemd ze zou worden, een wereldwijde, postume roem die een lezer op deze dag - helemaal vanuit Massachusetts - naar de Wuthering Heights had geleid om haar, Emily Brontë, te zoeken, en dat - ze schaamde zich ervoor - het monster van jaloezie haar opeens in de kuiten had gebeten.


Alsof er steeds op de rem getrapt wordt. Bij één zin is dat niet erg, maar bladzijde na bladzijde deze zinsconstructies consumeren is erg vermoeiend. Binnenkort begin ik opnieuw, want ik wil als lezer niet falen. Daarnaast las ik venijnige tweets die haar in de elitaire hoek zetten; 'elitair' is tegenwoordig voornamelijk een scheldwoord. Dat ressentiment moet je bestrijden. Voor het bovenstaande citaat heb je vijf tweets nodig. Palmen is het allemaal om het even. In een interview vroeg Kristien Hemmerechts: 'Lig je ervan wakker wat mensen van je vinden?' Palmen: 'Nee schat, ik lig ervan wakker dat ik te veel drink.'

Deze column verscheen eerder in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden op 14 mei 2016.

zondag 6 september 2015

Kroniek Leeuwarder Courant: Palmen

Palmen

Vorige week vrijdag zetten we op Tzum een recensie over Jij zegt het, de nieuwste roman van Connie Palmen. Binnen de kortste keren werden we berispt door Ronit Palache, hoofd publiciteit van uitgeverij Prometheus, omdat we het embargo hadden geschonden. Pas vanaf 1 september mocht er over de nieuwe roman van Palmen geschreven worden. De recensie hebben we toen maar weer snel van de site gehaald om die aan het begin van deze week opnieuw te plaatsen.

De publiciteitsmachine rond de nieuwe roman van Palmen laat haarfijn zien hoe de hazen lopen in literair Nederland. Het hoogst haalbare geluk voor een schrijver is veertien minuten kritiekloze promotie bij De Wereld Draait Door. Dat Palmen daar, op 31 augustus, ging zitten tekent de macht van dit tv-programma. Het geeft ook aan welke literaire status er aan Connie Palmen toegekend wordt, want niet iedere schrijver wordt uitgenodigd om bijna een kwartier over zijn boek te komen vertellen. Het gesprek ging niet helemaal lekker. Palmen begon aan een eindeloze beschrijving van de passionele verhouding tussen Ted Hughes en Sylvia Plath, het onderwerp van het boek, en gelukkig nam Matthijs van Nieuwkerk op een gegeven ogenblik het woord om de roman tot drie zinnen te reduceren. Palmen: 'Ben blij dat je het even overneemt. Het is zo'n vermoeiend begin eigenlijk voor mij.' Pogingen om het gesprek daarna persoonlijk te maken ('Heb jij zo'n liefde gehad?') werden door de schrijfster vakkundig op een ander plan gebracht: 'Ik herken me wel in de hang naar het symbiotische.'



De Volkskrant volgde woensdag met een recensie en ook dat is fascinerend, want de boekenbijlage verschijnt normaal op zaterdag. Een nieuw boek van Connie Palmen mag je niet laten wachten. De krant komt na de tv, maar vijf dagen overbruggen is blijkbaar te lang. Timing is alles binnen het boekenvak. Dit was de week van Connie Palmen, de volgende week is van een andere bestsellerauteur. In Zwolle vindt zaterdag Manuscripta plaats met tientallen schrijvers die slechts kunnen dromen van de egostreling van de camera's. Van die losers die denken dat het om de inhoud van hun werk gaat in plaats van hun imago.

Deze kroniek verscheen eerder in de Leeuwarder Courant op 5 september 2015.

zondag 13 november 2011

Het Grote Gebeuren: Connie Palmen

Een boeiend en spannend gesprek vanmiddag van Greta Riemersma met Connie Palmen (zie verslag hier). Na afloop een enorme schare bewonderaars die een boek wilden kopen.

maandag 11 april 2011

Abdelkader Benali en Connie Palmen

Ondanks de publiciteit in De Wereld Draait Door en het Volkskrant-magazine haalde het eerste programma 'Benali boekt', deze keer met Connie Palmen slechts 163.000 kijkers. Jammer, want het uitgangspunt van deze serie lijkt me veel beter dan die van vorig jaar. Je krijgt een veel indringender portret van de schrijver.
Get Microsoft Silverlight Of bekijk de flash versie.

zaterdag 18 april 2009

Literatuur in De Wereld Draait Door (2) Palmen versus Noort

Het blijft tobben met de literatuur in het vooravondprogramma De Wereld Draait Door. En zeker als Hugo Borst tafelheer is. Enkele weken geleden mocht hij ook al wat populistische opmerkingen plaatsen bij het debat tussen Herman Koch en Arnold Heumakers (zie hier). Afgelopen donderdag werd Connie Palmen ter verantwoording geroepen voor een ondoordachte opmerking die ze had gedaan op het Boekenbal ('Scheer je weg, nietsnutten in het land van de literatuur. Donder op!'). Vooral Saskia Noort was het slachtoffer en die rol speelde ze met verve aan tafel.
Opmerkelijk is opnieuw die anti-intellectualstische houding: alsof je je moet verantwoorden wanneer je literatuur schrijft. Natuurlijk kwam literatuurwetenschapper Hugo Borst op voor die arme Saskia Noort door Palmen aan te vallen.
Hugo Borst: Maar wil jij I.M. goede literatuur noemen?
Connie Palmen: Ja, dat noem ik zonder meer een hele goede roman.
HB: Afgekraakt door de toonaangevende recensenten.
CP: Noem d'r eens een paar.
HB: Nou, Peters.
CP: Oh ja, ja.
Matthijs van Nieuwkerk: Carel Peeters van Vrij Nederland zeg ik dan even voor de kijkers thuis. Weet ik niet uit mijn hoofd.
HB: Nee, Arjan.
MvN: Oh, Arjan Peters, sorry
CP: Carel Peeters heeft I.M. immens bewonderd en er zijn meer bewonderaars van I.M.
HB: Maar ik bedoel, op de eerste bladzijde twee mensen die verliefd zijn op elkaar en in hun broek poepen. Hoe verzin je het? Het is ook nog beroerd, nog beroerd opgeschreven.
CP: Ja, als je een boek schrijft over secretie, dan is secretie...
Saskia Noort: 't Is geen cliché.
HB: Het is geen cliché, maar 't is ook nog beroerd opgeschreven. Nou ja goed, dat is mijn mening dan. Maar goed ja, ik ben een voetbalcommentator.
CP: Zonder meer.