Syb van der Ploeg op de Grote Markt from Coen Peppelenbos on Vimeo.
 |
| Jane Leusink geeft eerste exemplaar door aan dochter Roos |
 |
| Marlies de Waard vermaakt het publiek |
 |
| Remco Ekkers interviewde |
 |
| Maarten Praamstra at taart |
Vanavond heeft de Songclub van Café Marleen de Tine Clevering-Meijer Prijs gewonnen. In het Provinciehuis werd een geldbedrag van vijfduizend euro en een beeldje van Eddy Roos overhandigd aan Café Marleen.
Muzikant Bert Hadders is de initiatiefnemer van De Songclub. Elke muzikant moet maandelijks een oud en een nieuw geschreven nummer brengen. Naar analogie van de Songclub is ook de Dichtclub in Café Marleen ontstaan.
Op vrijdag 29 april verschijnt de vierde bundel van Jane Leusink: Tot alles goed strak staat. In de Erlenmeyerzaal van Het Paleis, ingang Boterdiep 111 (aanvang: 16.00 uur) zal de presentatie plaats vinden. Remco Ekkers interviewt Jane Leusink, Marlies de Waard en pianiste Loes (delegatie Opera della Casa) geven een optreden. Er is lekkere taart van Harro Nikkels. Het wordt feest.
'En dus moet ik het doen met 'Een kwestie van geluk' (De Bezige Bij), de nieuwe roman van Esther Freud (zie ook: 'Huis in zee' en 'Liefdesval'). Daarin volgt ze gedurende tien jaar de lotgevallen van vier jongelui die in 1992 aan de Drama Arts School starten, een prestigieuze toneelschool waar Acteren nog met een hoofdletter wordt geschreven.'En even later:
'Dan, Nel, Hettie en Charlie komen er binnengestapt met een droom in hun hoofd: gevormd worden, om dan te schitteren in de huid van anderen. Dat lukt, zij het niet voor alle vier.'Zou 'jm' het boek wel gelezen hebben?
Eiertikken from Coen Peppelenbos on Vimeo.
Tadpoles from Coen Peppelenbos on Vimeo.
En boven onze hoofden buiten vlogen de pimpelmezen af en aan om de jonkies te voeden. Als je godsgruwelijk lang wachtte had je kans dat je er een vast kon leggen.
Benali: Vind je het gek als mensen zeggen Joe Speedboot die met een vrachtwagen de woonkamer binnenkomt en naar buiten springt en zegt: 'Hier ben ik, ik ga jullie even anders maken.' Vind je het gek als de mensen zeggen: die Joe Speedboot is Tommy Wieringa?
Wieringa: Ja, dat vind ik heel gek, omdat ik, ik zou als ik moest kiezen, ik voel me verwant met een verwarde jongen in een rolstoel, eerder dan met een mateloze dynamicus als Joe Speedboot is. Maar nee, ik voel me totaal niet verwant met een personage. Kan ook niet. Je bent schrijver!
Benali: Ik geloof je.
Wieringa: Je soep wordt koud, Abdel.
Met deze prijs, zie ik eindelijk een mogelijkheid om een beetje tijd en ruimte te maken in mijn drukke, gefragmenteerde bestaan. Zo ben ik van plan om een deel van de prijs in te zetten om mijn verhalenbundel te realiseren. Een tweetal verhalen zijn al gepubliceerd, een stuk of vijf staan in de grondverf en ik heb meerdere verhaallijnen uitgedacht. Nu de uitvoering nog! De mogelijkheid is daar! Ook wil ik een deel besteden voor de aanschaf van bijvoorbeeld een animatie-laser, zodat ik de nachtelijke skyline van Groningen van kleurrijke poëzie kan voorzien..
Als ik er helemaal uit ben wat ik precies met het prijzengeld wil gaan doen, zal ik mijn plannen aan het bestuur van het Prins Bernhard voorleggen.
Aan de bewoners van Het Paleis ligt het niet, want er was vanmiddag wel van alles te doen. Misschien was het te mooi weer om naar een culturele zondagmiddag te gaan. De bezoekers kwamen maar mondjesmaat.
In het café deden de mannen van de groep Demi-seq, want zij maakten een live-opname voor hun nieuwe cd.
Elders in Het Paleis lege kunstenaarskamers en kamers die gewoon dicht waren. Jan Glas heeft nog heel hard op de deur van Meindert Talma gebonkt, maar Meindert was elders.
Aanstaande maandag kunnen de trouwe klanten weer terecht bij boekhandel Godert Walter op de vertrouwde plek aan de Oude Ebbingestraat, maar op zaterdag 23 april wordt de heropening groots gevierd (vanaf 15.00 uur) met medewerking van Gerbrand Bakker, Jan Glas en Jean Pierre Rawie. Hans Rosinga speelt op zijn accordeon.
Sacha Landkroon, oud-huisdichter van de universiteit van Groningen is hoofdredacteur geworden van de website van SLAG Groningen (de Stichting Literaire Activiteiten Groningen Groningen dus). Tot nu toe was de site op enkele werkende rss-feeds zo dood als een pier. Landkroon moet daar verandering in brengen. De voorganger van Sacha Landkroon was Rosa Timmer.
Erg fijn nieuws. Kan er nu al naar uitzien. Zie verder op Tzum.info.
'Haar columns kende ik al, haar boeken nog niet. Dus vóór ik de sprong waag naar Amsterdam Noord, zorg ik dat ik beide heb gelezen. Niets zo ondermijnend als een journalist over de vloer met alleen weetjes uit de knipselmap.'Omaatje Annemarie babbelt er lustig op los. Het is fijn om als lezer te weten dat ze een schrijfster gaat interviewen en dat ze dan ook nog haar boeken gaat lezen. Pas als ze die heeft gelezen kan ze 'de sprong' wagen. Helemaal naar Amsterdam Noord, waarschijnlijk helemaal uit Amsterdam Zuid. Annemarie Oster is een gedegen journalist.
'Mijn gastvrouw lacht geamuseerd: 'Ja, met knipselmapthema's, zoals in mijn geval de band met mijn ouders, mijn huis in Noord en mijn gedisciplineerde inborst.'Ja, is me dat lachen. We gaan die knipselmap niet gebruiken, want Annemarie Oster heeft dat helemaal niet nodig, ze heeft maar liefst twee (2) boeken gelezen. Gelukkig vertelde Bervoets zelf over die knispelmapthema's.
'Even eensgezind zijn we in onze afkeer van interviewers met een blocnote. Tijdens het vraaggesprek heb je een prachtzicht op hun kruin. Later lees je zinnen terug waarvan je je niet kunt herinneren dat je ze ooit hebt uitgesproken en in een taal die niet de jouwe is.'Zie even die subtiele rolverwisseling. Ook Annemarie Oster heeft namelijk veel tegen zo'n kruin aangekeken. Zij is zelf namelijk ook heel beroemd. Nu moet ze op haar oude dag helemaal naar Amsterdam Noord, maar vroeger is ze zelf ook vaak geïnterviewd. Je bent intussen wel razendnieuwsgierig naar de methode die Annemarie Oster zelf gebruikt om een interview vast te leggen. Gelukkig legt ze dat ook uit.
'Vandaar die taperecorder tussen ons op tafel. Maar ook daaraan kleven bezwaren, zoals de volgende dag zal blijken. Vanwege 's schrijfsters watervlugge en eigentijdse tongval kan ik haar niet altijd verstaan, zodat ik het bandje op z'n langzaamst af moet spelen.'Of opoe Oster wordt een beetje doof.
'Niet alleen duurt nu ons gesprek eindeloos, maar ook daalt het tot ongekende diepte. Alsof er twee olifanten aan het woord zijn.'Oster gooit er nog een beschrijving van de schrijfster tegenaan (geen olifant) en haar woning, maar dan komt eindelijk de eerste vraag:
'Maakt de lente jou gelukkig?'Als Annemarie eenmaal beet heeft graaft ze verder (of ze verstond het antwoord niet goed):
'Geen lentedepressie?'En dan komt opeens toch de vraag uit de knipselmap:
'Ben je echt zo gedisciplineerd?'Bij vraag vier blijkt al dat gelees van Annemarie Oster, twee (2) boeken maar liefst, niet voor niets te zijn geweest:
'Je schrijft over meisjes die weinig op je lijken. Brooke in Lieve Céline is door haar laagbegaafdheid niet in staat te reflecteren en Flora uit je debuut Of hoe waarom is zwaargestoord en gek van geldingsdrang.'Eindelijk een inhoudelijke vraag en ook de volgende vragen hebben, al dan niet zijdelings met de boeken van Bervoets te maken.
'Is het goed ontvangen?'Na vier vragen is Annemarie Oster uitgeput van al die inhoudelijke vragen en gaat ze over naar de vrouw achter de schrijfster:
'Ik vind Lieve Céline beduidend mooier en genuanceerder, en een beetje zielig ook'
'Loopt de verkoop goed?'
'Hoe kwam je op het idee een roman over een Celine Dion-fan te schrijven?'
'Naast Media & Cultuur heb je een Master journalistiek gedaan: zowel high als low culture.'Interview afgelopen. De Vara-gids ben ik al kwijtgeraakt, maar de Volkskrant wil ik blijven lezen. Kan iemand in godsnaam het Rosa Spier-huis bellen?
'Welke schrijvers bewonder je?'
'Ben je ijdel?'
'Kook je voor je zelf?'
'Een vriend?'
'Ben je in de bloei van je leven?'
 |
| Johan Hooge interviewt |
Roos Custers stapt per direct op als organisator en coördinator van het literaire prozafestival Het Grote Gebeuren. Onenigheid over het functioneren van een redactielid en de inzet van het bestuur van de SLAG, waaronder Het Grote Gebeuren valt, vormt de directe aanleiding voor haar besluit.
Het Grote Gebeuren bestaat sinds twee jaar. Het eerste ging er nogal wat mis in de organisatie. Het tweede jaar werd een coördinator aangesteld. De editie met als thema Nederland-België afgelopen najaar was zeer succesvol. Helaas kon een van de hoofdgasten, Tom Lanoye, niet verschijnen omdat wateroverlast zijn appartement in Antwerpen blank had gezet. In allerijl (binnen een halve dag) heeft Custers toen een vervangende gast (L.H. Wiener) geregeld en een vervangend optreden van Lanoye tijdens de Boekenweek.
Roos Custers is hoofdredacteur van Tzum en parttime redacteur bij uitgeverij Passage. Eerder organiseerde ze enkele mooie edities van Dichters in de Prinsentuin.
Dit is een foto van mijn oma Raalte, misschien wel genomen voordat ik geboren ben. Op schoot drie kleine boxertjes. Daarvoor de moeder, gok ik, Alma. We noemden onze oma dan ook eerst oma Alma, maar mijn moeder vond dat niet goed, dat we een oma naar een hond noemden. Het werd dus oma Raalte omdat we ook een oma Wijhe hadden.
Vandaag zou ze 102 zijn geworden.
Vroege verzen, lang geleden
Bij bezoekje dato heden
De schr.
21 XXII '64 [handtekening Lalicohen?]
De lammetjes huppelen in de wei en bij mij in de deurpost is het geel gekleurde pluisje opeens ontploft tot een spinnenzee. Hele kleine spinnetjes. Als je op de foto klikt kom je op Flickr en daar kun je de foto vergroten ('action' aanklikken boven de foto en dan 'view all sizes'). Zelfs enorm uitvergroot blijven ze klein.
Volgens mijn moeder moet ik ze weg stofzuigen.