dinsdag 7 mei 2013

Kroniek Leeuwarder Courant: Apart


Apart

Een simpel decor, slechts één man op het podium, een schrijver nog wel, en toch zit de hele schouwburg vol. Tom Lanoye speelde in de schouwburg in Groningen de indringende voorstelling Sprakeloos, gebaseerd op zijn autobiografische roman. Het boek gaat over de afasie en de dood van zijn moeder, maar is ook een pleidooi voor taalrijkdom. De mobieltjes zijn uit, maar toch klinkt er opeens een apart geluid door op het toneel: de traumahelikopter van het ziekenhuis erachter. Lanoye wacht tot het geluid weer versterft. 'Apocalypse Now,' vervolgt hij.

Sinds enkele jaren bestaat de DJP (Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs). Er is een publieksprijs, een juryprijs voor een Nederlands boek en een juryprijs voor een vertaald boek van elk €15.000. Tien schrijvers zijn genomineerd voor de prijs van het young adult-boek. Maar schreef Esther Gerritsen genomineerd met Dorst zo'n boek?
'Ik weet niet zo goed wat dat voor genre is. Ik herinner me alleen mijn eigen overgang in het lezen van jeugdliteratuur naar volwassen literatuur en hoe moeilijk ik dat vond. Ik denk vooral omdat de helden in jeugdboeken ook echt helden waren. Ze waren aardig, en sterk en het liep goed met ze af. Dat is welhaast het tegenovergestelde van helden uit de volwassen literatuur. Toen ik zestien was had ik die boeken van mezelf niet willen lezen. Maar op mijn 25ste weer wel.'
Philip Huff is met Niemand in de stad genomineerd.
'Mijn boek is een roman. Dat is het genre. Maar, als je zegt: het boek sluit goed aan bij de belevingswereld van of gaat over onderwerpen die jongeren bezighouden, dan kan ik dat niet ontkennen. Tegelijkertijd is er dan bijna geen boek te vinden dat niet genomineerd zou kunnen worden. Dat betekent niet dat ik niet zie dat ook dit jaar voor veel van de grote juryprijzen de genomineerde auteurs vooral weer blanke mannen van rond de vijftig waren.'

Vorige week haalde Bas Heijne het nieuws met een persbericht: hij had bij het maken van een documentaire over Louis Couperus in Indonesië het huis gevonden waar de schrijver De stille kracht schreef. Een dag later haalt Doeke Sijens, recensent van deze krant, het nieuws onderuit op het weblog Tzum. Heijne heeft zich vergist. Sijens krijgt bijval van Couperuskenners, en Heijne moest afgelopen maandag zijn ongelijk bekennen in NRC Handelsblad. Er werd niet opnieuw een persbericht gestuurd. Een fout maken is toch minder nieuwswaardig.

Verscheen eerder in de Leeuwarder Courant, 30 maart 2013.


Geen opmerkingen: