hij hem

hij hem
Nu in de winkel
Posts tonen met het label Bram Douwes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bram Douwes. Alle posts tonen

zaterdag 19 april 2014

Groningen, deze week

vrijdag 4 april 2014

Bram Douwes doet Groningen reverse




zondag 9 maart 2014

Tweede editie Noord houdt woord met klapstuk op het einde

Jan Glas en Joost Oomen

Het talrijk opgekomen publiek (zo'n 200 man schat ik) was waarschijnlijk voor de grote namen gekomen tijdens het Boekenbal van het Noorden dat niet het Boekenbal van het Noorden genoemd mag worden en daarom Noord houdt woord heet, maar het klapstuk van de avond was de allerlaatste act: Jan Glas en Joost Oomen, met geluid ondersteund door Jan Klug. Daar verloor de avond toch haar ietwat brave karakter met de teksten en voordrachten van beide dichters. De mensen die ik sprak vonden hetzelfde: dit zouden de drie mannen vaker moeten doen.

Het was voor de rest een bonte avond met afwisselende gasten: Oek de Jong, die de gedichten van Aly Freije in de nostalgische hoek parkeerde en vervolgens een frament voorlas uit Pier en oceaan waarin hij herinneringen ophaalde aan zijn eerste schaatstochten. Lieve Joris die boeiend kon vertellen over iets heel onsmakelijks wat ze ooit gedronken had. Auke Hulst trad op met de band De meisjes. Met Ingmar Heytze werd geskyped, de dichter liet ook nog een knallende 'godverdomme' door de Der Aa-kerk schallen. Grytsje Schaaf deed iets Fries Nederlands met geluidsamples erdoorheen. De optredens van Merel Morre en Roelof Keen vielen in de categorie sympathiek amateurisme. Kortom, voor iedereen wat.

De avond bleef licht van toon dankzij presentator Bram Douwes die met zijn gebruikelijke flair en bravoure wat scherpte kon brengen. Toen de mensen begonnen te klappen omdat Roelof Keen in een vorig leven een zilveren medaille had gewonnen op de Paralympics, maande hij iedereen tot stilte. Voor een zilveren medaille klappen we niet, 'want dan ben je de beste van de verliezers.' Volgend jaar graag opnieuw (en als het kan met Bram Douwes als gastheer).

Bram Douwes interviewt Oek de Jong Auke Hulst Grytsje Schaaf Aly Freije Ingmar Heytze

zaterdag 8 februari 2014

Provincie Groenthe?




dinsdag 24 december 2013

Stand van Stad in december

De eerste Stand van Stad dit seizoen heb ik gemist omdat ik Zondagschrijvers presenteerde een drukbezochte middag over Erik of het klein insectenboek voorzat, maar afgelopen zondag was ik er (samen met Diane) bij op de nieuwe locatie. De bovenzaal van het Grand Theatre is wat minder multimediaal, maar heeft wel veel meer sfeer dan die korfbalhal van Forum Images. De spil van de middag is Bram Douwes (naar eigen zeggen de kwaliteitsimpuls bij RTV Noord dit jaar) die vooruitlopend op oudejaarsavond begon met een misschien niet helemaal geslaagde imitatie van Wim Kan. Alhoewel ik het wel weer te waarderen vind dat hij dat gewoon doet en durft.
Bram Douwes als Wim Kan
Meer in zijn element is Douwes als talkshowhost die in sneltreinvaart zijn gasten introduceert. Zo snel dat de begeleidende band vaak pas een introriedeltje begon te spelen als de gast als zat. Bij Doeke Sijens, die het nieuwste boek van Rindert Kromhout aanbeval, zinde Douwes het niet meer en stuurde hij Sijens terug in de coulissen om de band te leren op tijd te spelen.

Deze middag werd het Groninger societykoppel Rosa Timmer en Remy van Mannekes geïnterviewd over de hoogte- en dieptepunten van het jaar. Van Mennekes mocht de  lokale politiek doen (dieptepunt Robert Prummel) en Timmer de rest van de wereld (dieptepunt Twitter).

societykoppel, net natgeregend op de fiets
Een van de terugkerende gasten is Jan Doevendans die de stadse natuur op geheel eigen wijze belicht. Hij had zelfs een pak hooi meegenomen voor Douwes omde luchtgaten in zijn huis mee dicht te stoppen, maar Douwes zit op een bovenwoning en heeft konijnen en wist dus een betere bestemming.

Jan Doevendans
Tijdens de gesprekken werd op een hoek van het podium zeep gemaakt. Het was volstrekt onduidelijk hoe dit alles in zijn werk ging met allerlei potjes en pannetjes, maar het scheen heel erg verantwoord en goedkoop te zijn.



Helaas ben ik vergeten een foto te maken van SP-voorrman Jimmy Dijk die in de rubriek 'Uitgegumd' iets mocht uitgummen in de stad. Hij gumde met liefde alle reclame-uitingen in de Herestraat weg. Hij heeft gelijk: als je omhoog kijkt in de Herestraat zie je opeens de mooie panden.
Nachtburgemeester Chris Garrit (de naam spreek je niet Engels uit) werd door Douwes in het nauw gedreven om zijn ambities voor een tweede termijn als nachtburgemeester kenbaar te maken. Het moest er echt uit getrokken worden, maar garrit ambieert een tweede termijn.

gitarist valt in slaap
Je verveelt je geen minuut bij Stand van Stad, want het ene moment vindt er een gesprek plaats het volgende moment treedt er een zanger op, dan worden er weer kerstkransjes uitgedeeld, daarna wordt het publiek verrast met een leeslampje (Douwes: 'En jij krijgt een leeslampje, en jij krijgt een leeslampje en jij krijgt een leeslampje').

De onvermoeibare oud-docenten van het Werkmancollege aan de Melisseweg mochten mensen nog oproepen om hun actie om de wandschildering van Lucebert te redden. Ik heb na afloop meteen drie pakjes ansichtkaarten gekocht (zie hier voor meer info).


Thomas Mook mocht op het podium zingen. In het publiek was ook nog een zanger die aan het einde een minuut mocht zingen (en in februari meer), omdat de show eindigde met een jeugdkoor en een speciaal kerstlied.

Thomas Mook



Het was kortom een geslaagde aflevering van Stand van Stad. De volgende keer moet Vreeman, de waarnemend burgemeester maar eens aanschuiven.

Het is overigens wel fijn dat deze talkshow behouden bleef, want het Forum is gestopt met de productie, terwijl het vorig jaar toch erg succesvol was. Als de makers het niveau een paar jaar weet vast te houden en iedereen op elkaar ingespeeld raakt, de band op tijd begint en niet na drie tellen vooraf, de redactie steeds  jong talent weet binnen te halen en, het belangrijkste van alles, Bram Douwes voor de stad weet te behouden, dan staat er bij de opening van het Groninger Forum een talkshow waar je niet omheen kunt.

vrijdag 7 juni 2013

Glasnost wint beste lokale radioprogramma van Nederland


Glasnost, het enige culturele programma van de stad, wat zeg ik, van de provincie, heeft de prijs voor het beste lokale radioprogramma van Nederland gewonnen. De prijs werd vandaag uitgereikt in Hilversum. Op de website van de Glasnostici is veel materiaal te vinden.

RTV Oog viel nog een keer in de prijzen, want Marloes ten Kate werd de winnaar in de categorie presentatietalent. Zij presenteerde het natuurprogramma De Achtertuin van Groningen.

Glasnostpresentator Bram Douwes was de afgelopen maanden ook zeer succesvol met zijn talkshow Stand van de stad, een van de weinige programma's waarmee het toekomstige Forum een breed Gronings publiek wist te bereiken.

(foto: gejat van Facebook)

zondag 14 april 2013

Bram Douwes gooit ei naar Elle Alpha tijdens laatste Stand van Stad

Dat was wel stoer, vond Elle Alpha. In 1998 werd Anouk tijdens Pinkpop bekogeld met eieren. Na een voltreffer trok ze haar blouse uit en speelde in bh verder (zie hier). Een stoer wijf dus. 'Oh ja,?' vroeg Bram Douwes presentator van Stand van Stad en hij pakte onder de tafel een doos met eieren. Daarna was Anouk toch iets minder een inspiratiebron. Enigszins angstvallig zong Elle Alpha het nummer. Nadat ze uitgezongen was, vroeg Douwes of hij toch niet moest gooien. Dit was immers het momentum. Alpha stemde toe en pats, daar kreeg ze een ei, waarna ze de presentator achtervolgde en de smurrie tegen zijn overhemd aanwreef. 'We moeten door, Elle,' ziep Douwes nog, maar hij moest de rest van het programma met een overhemd vol ei presenteren. Dat krijg je ervan.
 
Bram Douwes

De vierde aflevering van Stand van Stad was weer gevarieerd en gelukkig heeft men na deze vier pilotafleveringen besloten om volgend jaar een heel seizoen door te gaan, van september tot april. Ondanks het mooie weer (in Groningen toch nog tamelijk bewolkt), kwamen er weer meer dan honderd mensen af op de talkshow die met vaardige hand door Bram Douwes gepresenteerd werd.

Bram Douwes en Laura Batstra

Laura Batstra vertelde over de mythevorming rond ADHD. Zij probeert de fabeltjes rond de 'ziekte' te ontmaskeren en dat heeft tot gevolg dat veel mensen uit de medische wereld niet met haar in debat willen. Dat komt onder meer door de hechte band die bestaat tussen veel medici en de farmaceutische industrie die liever niet zien dat de melkkoe Ritalin minder gaat opbrengen.

Vaste gasten Jan Doevendans (over de stadse natuur), Joost Oomen (met een stedelijk gedicht), Rense Sinkgraven (die een boek van Wouter Godijn aanprees) en Michael Hermse (die een foto van 14 april 1945 besprak) hielden het tempo samen met de gastheer hoog.

 Jan Doevendans

Joost Oomen

Rense Sinkgraven en Bram Douwes

Historicus Beno Hofman was voor het eerst als toekomstige vaste gast aanwezig en vertelde vol verve over de publieke toiletten op de Grote Markt. Het samenspel met Douwes moet nog een beetje groeien, maar Hofman is altijd een enthousiasmerende en onderhoudende verteller.

Beno Hofman
In de rubriek 'De gum' poetste wethouder Joost van Keulen de hele Noordwand van de Grote Markt weg. In plaats van de naoologse bouw wilde hij graag historische panden zoals ze te zien zijn op een historisch schilderij van Otto Eerelman. Stadsbouwmeester Niek Verdonk kon er even later niet heel veel waardering voor opbrengen. Ook niet voor de historiserende puntdakjes op nieuwe gebouwen (zoals aan het Hoge der A).

Bram Douwes en Joost van Keulen

Bram Douwes en Joost van Keulen

Bram Douwes en Niek Verdonk

Wat een beetje tegenviel was de theatergroep #BAM. Ze hadden er veel aan gedaan, speciale nummers geschreven voor deze middag, inspelend op politieke kwesties, drie sketches, één liedje, maar het probleem was dat het allemaal niet grappig was. Keurige, beetje kakkineuze, jongens, maar de lach hebben ze niet aan de kont hangen. (Dat was ook niet het doel, kreeg ik als reactie van een van de spelers. Zie het linkje voor wat deze theatermakers beogen.)

BAM

BAM

BAM

De laatste foto is een impressie van burgemeester Peter Rehwinkel over wie nu steeds openlijker gemor blijkt, en die naar verwacht dezelfde weg als de burgmeester van Assen zal gaan bij zijn herbenoeming. Ook bij de intro was de burgervader al een beetje de kop van Jut. Waarbij gezegd moet worden dat Douwes grappiger was dan de theatergroep.

Bram Douwes

Ik heb het idee dat de talkshow zo langzamerhand goed in elkaar zit. Zelfs de ellenlange agenda was deze keer ingekort en werd gepresenteerd door Douwes zelf. Een Skypeverbinding met iemand van een theatergroep mislukte. Het beeld was er wel en wij konden de man ook horen, hij kon alleen Douwes niet verstaan ('Op welk knopje moet ik drukken?'). Met gebarentaal en optimaal gebruik van mimische gaven werd het toch een ultrakort gesprek.

Bram Douwes

Stand van Stad staat. Snel, afwisselend, informatief en op de juiste momenten een klein steekje.

zondag 10 maart 2013

Stand van stad in maart


De maandelijkse talkshow Stand van stad begint steeds beter te passen in de eigen jas. Gastheer Bram Douwes houdt het tempo aangenaam hoog en weet af en toe vragen en opmerkingen te maken waardoor het gesprek meteen op scherp komt te staan. Dat was meteen al het geval bij de eerste gast van de middag Andreas Blühm die als ambitie had dat er meer met kunstenaars uit stad en regio moest gebeuren. 'Welke kunstenaar heeft het Gronings Museum dan gemist?' vroeg Douwes alert en Blühm bleef het antwoord eerst schuldig en zei toen dat hij geen voorkeuren kon uitspreken. Douwes vroeg ook naar de museumnota die een tijdje geleden uitkwam en waarin stond dat Groningen meer contact moest onderhouden met Boymans van Beuningen en zich meer moest richten op kunstnijverheid. Van dat rapport hoefden we ons weinig aan te trekken, aldus Blühm.

Twee verbeteringen waren er zichtbaar tijdens deze editie van Stand voor de stad. De muzikant (Swinder deze keer) zat gelukkig voor het verhoogde podium waardoor niet elke keer het doek opgehaald hoefde te worden en de filmpjes en foto's werden niet op het zijdoek geprojecteerd, maar achter de sprekers, zodat je als toeschouwer niet heen en weer hoefde te kijken.


Doeke Sijens  besprak IV van Arjen Lubach en Jan Doevendans ging in zijn enthousiasmerende natuurpraatje in op de merel en muis. Doevendans is niet echt zachtzinnig; hij zegt tussen neus en lippen door dat hij hoopt dat er van een nest merels evenveel vogels overblijven als er geboren worden, want anders krijg je er teveel. Douwes kreeg van de stadsbioloog een muizenval cadeau omdat hij net jarig was geweest.


'Ben je ook zo blij dat Karin Dekker weg is?' begon Douwes het gesprek met GroenLinks-man Mattias Gijsbertsen en het zijn dit soort vragen die het zout in de pap zijn. Gijsbertsen sprak in algemene termen over zijn partij en verviel net als vorige maand Kris van der Veen in politiek jargon toen hij het had over 'de agenda van de toekomst'. Waarom spreken jonge, veelbelovende politici dat soort woorden uit?
Gijsbertsen mocht het Boterdiep uitgummen en er iets nieuws voor in de plaats zetten. Hieronder het resulataat.



Blij waren we met de gasten uit Hoogkerk die taartjes voor iedereen hadden meegebracht. Michael Hermse vertelde aan de hand van Drie foto's over Hoogkerk (dat volgens de gasten uit het dorp toch liever geen wijk van Groningen werd genoemd). Ik vermoed dat Hermse nog beter is als hij zich beperkt tot één foto. Hij weet over alles wat hij ziet wel iets te vertellen, maar heeft nog niet door dat dat interessant is.



Schrijver en Volkskrantcolumnist Peter Middendorp mocht vertellen over de prestaties van FC Groningen en de rellen in Haren. Er werd ook een filmpje getoond waarin Peter als supporter getoond werd tijdens de wedstrijd. Na afloop hoorde ik dat de twee doelpunten net gevallen waren op het moment dat hij bier was gaan halen. De vloek bij het doelpunt was wel gefilmd, maar was gesneuveld in de montage.


Joost Oomen bracht op zijn eigen energieke wijze weer een actueel gedicht over de stad, Beno Hofman kondigde een nieuwe historische rubriek aan en er werd tot slot weer een culturele agenda gepresenteerd. Ik snap nog steeds niet waarom dat door iemand anders dan de presentator voorgelezen moet worden. Een verbetering met de vorige keer was wel dat er enkele mensen in de zaal zaten die kort iets over hun programma mochten vertellen. Dat kan Douwes heel goed zelf. Ook nu kwamen de scherpste vragen van als terzijdes van hem. De man van het whiskyfestival werd aangespoord om maar wat in te schenken. Daarna bleek wel dat de whisky uit een houten van uit 1964 niet besteed was aan de presentator.


Stand van de stad wordt kortom steeds meer wat het moet zijn. Gelukkig besteedde men vandaag ook even aandacht aan het overlijden van Ypke Gietema. Dat ging een beetje zijdelings. Andreas Blühm kende hem helaas nog niet. Hij had wel een afspraak met de wethouder die mede gezorgd heeft voor het museum op deze plek, maar Gietema was toen al te ziek. Beno Hofman kon kort nog iets zeggen over de wethouder. Toch had daar iemand moeten zitten die iets kon vertellen over de oud-wethouder. Achter mij zat Lejo Siepe die dat zo had gekund. Misschien zaten er wel meer mensen in de zaal die voor de vuist weg vijf minuten hadden kunnen spreken over deze markante Groninger.

Er is nog één Stand van de stad in april. De afleveringen van januari en februari kunt u hier en hier vinden. Volgend jaar gaat men met de talkshow door. Ik hoop wel dat ze Douwes alvast een vast contract hebben aangeboden. Dat hij niet met de zomervakantie opeens voor een heel andere club voetbalt.



maandag 11 februari 2013

Stand van de stad februari


Ook de tweede aflevering van Stand van de stad, de talkshow in Forum Images, mag met meer dan honderd bezoekers weer geslaagd heten. Je ziet dat er nog een beetje naar de vorm gezocht wordt en dat is ook logisch. De sidekick is gelukkig weg en er was niemand die hem miste. Zoals ik de vorige keer al schreef kan presentator Bram Douwes met gemak zelf af. Misschien zou het wel handig zijn als er wel iemand, zichtbaar, maar op afstand is, tegen wie de presentator kan aanpraten. Om bruggetjes te maken of gewoon even ter onderbreking. De functie die bandleiders hebben bij Amerikaanse talkshows. Die worden ook niet geacht om veel terug te praten, maar ze kunnen soms gebruikt worden als bliksemafleider.

Het grappigste onderdeel waren de nieuwe kleren voor de rechter. Of liever gezegd: de modeontwerper annex dressman had één pak dat hij ingenieus in- en uitvouwde tot vier verschillende pakken.



Het viel me op dat de onderdelen die Douwes zelf in de hand had het soepelste liepen, al liep het eerste gesprek met Ola Mafaalani en een toneelspeelster Malou Gorter meteen uit. Echt tot de kern kwamen de dames niet, pratend over het stuk Misdaad en straf. Gorter speelde ook een (veel te lang) deel uit het toneelstuk en leidde dat heel langdurig in. De spanning kwam weer een beetje terug toen Douwes na het toneelspel aan Ola Mafaalani vroeg of ze na haar tweede termijn weg zou gaan. De leidster van het NNT draaide er wat omheen en voelde zich ongemakkelijk bij de vraag. Heel goed!

Als Douwes ingrijpt, wordt het gesprek leuker. GroenLinks-raadslid Kris van der Veen werd afgekapt toen hij in jargon verviel, Rense Sinkgraven werd opgejaagd toen hij te lang uitweidde over drie aanraders (Ruben van Gogh, Kira Wuck en Gerrit Krol) en zelf in gesprek ging met het publiek, de filmpjes die Peter de Kan maakte over een plek in de stad werden niet allemaal vertoond.


Ook als er kleine colleges gegeven worden bemoeit Douwes zich ermee. GAVA-medewerker René Duursma moest nog aan die rol wennen, maar hij had prachtige, oubollige archiefbeelden bij zich over criminele jeugd in de stad. Stadsbioloog Jan Doevendans was deze keer meer ingespeeld op de presentator en ging als een razende door zijn plaatjes heen om uiteindelijk uit te komen bij een smerig insect, de blaps. Hij had er zelfs twee bij zich. 'Eentje is genoeg,' zei Douwes die zo'n smerige kever in zijn handen kreeg.


De culturele agenda werd door Leonie Veraar voorgelezen. De vraag is echter of dat onderdeel wel in een talkshow thuishoort. De snelheid werd een beetje uit de show gehaald hoe leuk een boeddhistisch filmfestival ook is. Stadsdichter Joost Oomen las zijn eerste stadsgedicht in functie voor en dat werd vooraf gegaan door een te lang inleidend muziekje, waardoor hij wat voor joker stond te wachten op het podium. Het waren twee momenten waarop Douwes de regie uit handen gaf en je merkte meteen dat de spanning wegviel. Oomen droeg, zoals gebruikelijk, met verve voor en haalde de spanning weer terug.

Als ik als simpele bezoeker nog wat tips mag geven: nodig elke keer minimaal één grote gast uit. De vorige keer was dat Ellen ten Damme, deze keer ontbrak zo'n naam. Zet alle deelnemers aan de talkshow op de eerste rij: handig met op- en afkomen en bovendien kan Douwes dan nog eens een terzijde maken. Haal beelden aan de zijwand weg. Er is al een scherm met beelden achter de presentator, maar er werden andere beelden geprojecteerd op de zijmuur. Dat had tot gevolg dat bijvoorbeeld misdaadverslaggever Rob Zijlstra langdurig wegkeek van de presentator en het publiek ook, waardoor de aandacht bij het gesprek weg viel. Het publiek moet focussen op de mensen aan tafel. Er treedt elke keer een artiest op. Die staat op het podium achter een scherm. Het scherm gaat op en neer als de artiest speelt. De afstand is erg groot. Volgens mij wordt het spannender als de artiest net als de gasten in de zaal staat, links naast de presentator. Die stoel voor de gast die drie minuten een boek mag aanprijzen kan dan weg (laat de literatuurliefhebbers maar actiever staan). Een artiest laten spelen na afloop van de uitzending is weinig hoffelijk. Mensen praten en lopen weg. Laat de cover van 'Zondag' van Rob de Nijs maar weg en laat de artiest maar twee keer een eigen nummer zingen.

(Zorg ook voor goede catering aan de bar. Nu werden mensen weggestuurd die om een cappuccino vroegen. Het meisje achter de balie zei dat ze daar niet aan kon beginnen omdat ze dan steeds heen en weer moest lopen naar de voorkant waar de koffiemachine staat. Beetje raar als je in een zaal staat met honderd man, terwijl aan de voorkant veel minder mensen zijn. Een mevrouw die voor me in de rij stond moest dus de zaal weer uit naar de voorkant lopen, daar opnieuw in de rij staan, dan weer terug, bewijzen dat ze haar kaartje al had laten zien (die worden ingeruild voor consumptiebonnen). Bij Forum Images denken ze nog heel vaak dat de klanten er voor hen zijn in plaats van andersom.)

Er kan, kortom, nog wel wat gesleuteld worden aan het programma. Voorop blijft staan dat het hartstikke goed is dat dit programma er is. Geef Douwes nog meer vrijheid, macht om de talkshow naar zijn hand te zetten. Hij is onmiskenbaar de spil van het geheel. Ontwikkel het programma vooral door, dan zal het elke keer nog beter worden dan het al is.

zondag 13 januari 2013

Talkshow Stand van de stad

In Forum Images vond vanmiddag de eerste talkshow plaat van Stand van de stad. De zaal was compleet uitverkocht (ik schat zo'n 150 man) bemerkte ik toen ik een lange rij stond te wachten (met 1 iemand achter de kassa) op een kaartje en toen ik de kas op drie man genaderd was, hoorde ik dat onze komst vergeefs was. 


Gelukkig werd ik samen met drie andere mensen naar een illegale, warme en stoffige plek geloodst, hoog in de zaal en zo konden we toch de eerste aflevering van deze talkshow meemaken. De talkshow zat bomvol gasten: Dig Istha, Doeke Sijens, Jan Doevendans, Cobien Nieuwpoort, Roelof Jonker, Dick Janssen, Bo van der Werff, Stuart Mavis, Elien van den Hoek, Michael Hermse en Ellen ten Damme. Twee gasten minder zou niet erg zijn geweest.





De eerste aflevering smaakte naar meer. Er zitten nog wel wat onderdelen in het programma die verbeteringen behoeven. De sidekick van dienst was Pieter Bregman, directeur van woningcorporatie Nijenstee (gemiste vraag: hoeveel verdien jij eigenlijk?) die naast presentator Bram Douwes wat wegviel. Op de momenten dat hij een vraag kreeg, reageerde hij niet alert genoeg. Het is de vraag of Douwes een sidekick nodig heeft. Het is afgekeken van allerlei tv-formats, maar Douwes (de man die sneller kan praten dan Matthijs van Nieuwkerk) kan dat programma ook wel in zijn eentje dragen. Wat erg voor de licht afstandelijke presenterende Douwes pleit, is zijn licht cabareteske, zo niet vileine aanpak. Dat bleek vooral  in de openingsmonoloog (ook weer zo'n formatding): RTV Noord kreeg onderuit de zak, wat bij dit publiek in goede aarde viel. De presentator is er dus niet op uit om te pleasen. Dat geeft een zekere spanning aan het geheel. Zelfs de Nijensteedirecteur moest verantwoording afleggen voor een gruwelijk gebouw.

Het is positief dat er wat geld gestoken is in de aanpak van het geheel, dat er gebruik gemaakt wordt van allerlei media, dat er gasten uitgenodigd worden die wat te zeggen hebben en dat er vaart in het geheel zit. Groningen heeft er een fijne zondagmiddagbestemming bij en volgens mij zien we Douwes binnen een paar jaar een tv-programma presenteren op de landelijke zenders.