hij hem

hij hem
Nu in de winkel
Posts tonen met het label Jessica Durlacher. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jessica Durlacher. Alle posts tonen

maandag 9 mei 2016

Literaire kroniek: Schijtlaarzen

Schijtlaarzen

'Schijtlaarzen,' noemde Charlotte Mutsaers de auteurs van De Bezige Bij die zich teweer stelden tegen de komst van Dyab Abou Jahjah, maar niet uiterste consequentie uit hun weerzin trokken: vertrekken. Leon de Winter, Jessica Durlacher en Marcel Möring , de schijtlaarzen in kwestie, kunnen zo bij een andere uitgeverij terecht. Ik denk dat Hollands Diep van Robbert Ammerlaan, oud-directeur van De Bezige Bij, ze met open armen ontvangt. Lang kan het niet meer duren als je leest wat Möring in NRC Handelsblad schreef aan het adres van Abou Jahjah: 'Het is mijn recht om het met jou en jouw onsamenhangende ideeën oneens te zijn en ergens anders heen te gaan als mij dat niet zint. Jij kunt gewoon je antisemitische vergelijkingen blijven maken.'


Het pamflet Pleidooi voor radicalisering dat deze zomer verschijnt zorgt al wekenlang voor een veenbrand bij het toch al zo geplaagde uitgevershuis. Ou-uitgever Wouter van Oorschot werd afgelopen zondag nog over de Abou Jahjah-rel geïnterviewd in Buitenhof. Waarom juist hij was uitgenodigd bleef volstrekt onduidelijk, omdat hij nog nooit iets van Abou Jahjah had gelezen. Toen de presentatrice hem vroeg waarom uitgeverij Van Oorschot ooit Reis naar het einde van de nacht had uitgegeven van de antisemiet Céline, schrok hij helemaal. Hij was niet gekomen om zich te verantwoorden voor het uitgeefbeleid van zijn vader en het gesprek werd snel weer in de veilige haven van nietszeggendheden geleid.

Van Oorschot gaf maar één boek uit van Céline, uitgeverij Meulenhoff het grootste gedeelte van zijn oeuvre. Concentratiekampoverlevende G.L. Durlacher (1928-1996), de vader van Jessica Durlacher, werd ook uitgegeven door Meulenhoff. Je zou graag willen weten wat wat hij over deze kwestie dacht. Uitgevers zijn vrij om uit te geven wat ze willen, schrijvers om te schrijven wat ze willen en lezers om te lezen wat ze willen. Daarom is het goed om het kleine oeuvre van G.L. Durlacher zo vlak voor de eerste meiweek aan te raden. Lees bijvoorbeeld Strepen aan de hemel, nog geen honderd bladzijden brengen je ideeën over goed en kwaad in de wereld aan het wankelen. Eén zo'n boek rechtvaardigt een complete uitgeverij.

Deze column verscheen eerder in de Leeuwarder Courant en het Dagblad van het Noorden op 23 april 2016.

maandag 26 mei 2014

Kroniek Leeuwarder Courant: Grens

Grens

Ik vind Europa uiterst weldadig voor mijn gemoedsrust. Je hoeft niet eens zo heel ver van huis te gaan - België of Duitsland volstaat - om razendsnel een totaal andere blik te hebben op nieuws uit je eigen land. Elke grens die je overgaat relativeert wat binnen die grens gebeurt. Wij denken dat Roy Donders een echte designer is, maar in Parijs kent niemand hem. Wij reageren opgewonden op de selfies van een schrijfster in het Letterkundig Museum, maar in Praag weten ze niet wie die vrouw is, laat staan dat ze op de hoogte zijn van ons Letterkundig Museum. Dat is een geruststellende gedachte.

Solomonica (zeg maar Moon) de Winter, dochter van Jessica Durlacher en Leon de Winter heeft in het Engels een boek geschreven. De titel luidt Over the rainbow. Knack wist te melden dat de Zwitserse uitgeverij Diogenes het boek aangekocht had en de vertaling dit najaar uitbrengt. De Amsterdamse schrijver Jamal Ouariachi noemt het slecht nieuws: 'We leven in moeilijke tijden, lieve mensen.' Esther Gerritsen corrigeert: 'Jamal, doe niet zo stom.' Kluun reageert iets geprononceerder: 'Dit slaat als kut op dirk. Is het een idee om de roman eerst te lezen alvorens af te maken?'


De uitreiking van de Storytel Luistboek Award afgelopen maandag was opmerkelijk. Eerder schreef ik al dat sponsor Storytel in hetzelfde pand huist als de in luisterboeken gespecialiseerde uitgeverij Rubinstein. Vier van de vijf genomineerden kwamen van Rubinstein. Een van de vier betrof een luisterversie van de klassieke 'Gouden Boekjes'. Inspreekster Dieuwertje Blok zou geïnterviewd worden, maar er stond slechts een lege stoel, waarop uitgever Dik Broekman van de papieren 'Gouden Boekjes' het woord nam. Die serie wordt geproduceerd op hetzelfde adres als het luisterboek. Dik Broekman is namelijk ook uitgever bij Rubinstein. 'Echt gebeurd' van Paulien Cornelisse en Micha Wertheim won de prijs. Uitgegeven door Rubinstein. Juryvoorzitter Vincent Bijlo prees de inzendingen van dit jaar die nog weer beter waren dan die van vorig jaar. Van Bijlo kun je trouwens ook een luisterboek kopen. Bij uitgeverij Rubinstein. In Boedapest kijkt niemand ervan op, in Nederland overigens ook niet.

zondag 23 juni 2013

Zomerzinnen in Meppel the day after

Een echte festivalsfeer hing er gisteren niet in Meppel bij de jongste aflevering van Zomerzinnen. Dat kwam voornamelijk door het weer. Met regen, wind en dreigende luchten ga je niet lekker buiten zitten. De bezoekers vluchtten van Schouwburg Ogterop naar een van de locaties van Stad en Esch. Alleen de boekhandel stond buiten en trotseerde de elementen.

Ik heb vier keer geïnterviewd: Jessica Durlacher, Peter de Zwaan en Joris van Casteren (2x). Daardoor kon ik weinig andere optredens bijwonen. Alleen Maxim februari heb ik een lekkere pittige en ironische lezing zien houden over zijn boek De maakbare man. Dat bomvolle zaaltje was te klein voor het publiek dat de schrijver wilde horen en zien.

Wat rest zijn de foto's (op die van Februari na gemaakt door Giny Backers). Na afloop van het interview met Durlacher zeiden verschillende mensen me dat het maar goed was dat ik niet onder de tafel had gevoeld. Pas op de foto's zag ik waarom: