Kroniek Leeuwarder Courant - Loftuitingen

Loftuitingen

In deze boekencolumn wordt zo vaak verwezen naar het programma De Wereld Draait Door dat ik bang ben dat ik binnenkort verbannen wordt naar de tv-pagina's. Toch kan ik er niks aan doen, want in het derde boek op rij dat ik de afgelopen tijd lees, komt het VARA-programma voor. In Goldberg van Bert Natter is de hoofdpersoon een graag geziene gast geworden in talkshows om te praten over uiteenlopende onderwerpen. Als je maar een ander geluid laat horen dan het gros van de mensen ben je interessant. De liefde bekoelt even als hij geld voor zijn optredens gaat vragen: 'Prompt noemde de presentator, die zelf elk jaar onderwerp van gesprek was aangezien hij boven de balkenendenorm bleef verdienen, me bij de borrel Koning Sebastian de Inhalige.'

In Boem! van Bill Mensema heeft hoofdpersoon Bill Mensema in 'De Doorgedraaide Wereld' last van de 'co-presentator - de rechtse ex-hoofdredacteur van een of ander bussiness magazine' die hem vraagt of Nederland niet een te klein land is om ook nog aandacht te besteden aan schrijvers uit de buitengewesten (in dit geval Groningen). Bill krijgt het moeilijk, want elk antwoord dat hij kan geven, zal fout over komen. Hij denkt: 'Van de schrijvers die ik persoonlijk geweldig vind, woont er bijvoorbeeld geen een in de hoofdstad van welk land dan ook.' Maar hij durft het niet hardop te zeggen.


In Het laatste testament van Frans Kellendonk laat Arie Storm de verbijsterde geest van Kellendonk uitvaren tegen het boekenpanel van De Wereld Draait Door. 'Op tv is een programma waarin boekverkopers in panelvorm de boeken aanprijzen die ze de volgende dag in hun eigen winkel staan te verkopen.' Afgelopen dinsdag besprak boekhandelaar Veronie Snijder-Kramer Er moet iets gebeuren van Maartje Wortel. Na de introductie van de schrijfster van wie ze ooit een gesigneerd exemplaar kreeg met een vreemde opdracht, zei ze: 'Zo zijn deze verhalen, ze zijn schrijnend, beetje merkwaardig zijn ze en soms ook lachwekkend.' Verhalen om in te lijsten, 'een topschrijfster', loftuitte de boekhandelaar verder, alleen vergat ze te vertellen waar de verhalen over gingen. Wie de meeste superlatieven kent, is de beste gast.

Deze kroniek verscheen eerder in de Leeuwarder Courant op 5 december.

Kroniek Leeuwarder Courant: Uitlokking

Uitlokking

'Hij eruit of ik eruit, dat was de strekking,' aldus Arie Storm in Het Parool over zijn gedwongen vertrek bij de TROS Nieuwsshow. De koude oorlog tussen de schrijver en presentatrice Mieke van der Weij trad vorig jaar in nadat zij de volgende passage las in Storms roman Hoe huizen ademen: 'Het radioprogramma werd gepresenteerd door een man die deed of hij nooit een boek las en een vrouw die op haar beurt juist de indruk probeerde te wekken dat ze altijd alles las en alles wist. Het werkte, want de gemiddelde luisteraar dacht dat de man heel dom was en de vrouw heel slim. In werkelijkheid was het precies andersom.' De laatste weken ontdooide de sfeer, tot Storm facebookte: 'Naar Hilversum geweest, boeken besproken, met Mieke getongd - het bier kan open.' Netto resultaat: Arie Storm eruit.

Tijdens de publiciteitstour voor Geachte heer M deed Herman Koch meteen wat stevige uitspraken. In een interview met De Morgen was hij niet mild over leraren: 'Mensen met een beetje persoonlijkheid, worden geen leraar.' Dat schoot schrijver en leraar Gerwin van der Werf in het verkeerde keelgat: 'Niet helemaal serieus te nemen natuurlijk, zo’n aanval van iemand die waarschijnlijk veertig jaar geleden voor het laatst een leraar in actie heeft gezien.' Koch heeft het vooral over de gemiddelde leraar: 'Die neemt zichzelf veel te serieus en dramt maar door over wat niemand interesseert, en laat zich voorstaan op een autoriteit die hij in wezen niet bezit.'


'Ik ben geboren en getogen Amsterdammer en ben trots op mijn stad, dus pleur lekker terug naar je eigen dorp achterlijke kut turk en ik ga aangifte ook doen tegen je racist.' Het zijn niet de meest beschaafde reacties die schrijver Özcan Akyol kreeg op zijn column over Amsterdam in de Nieuwe Revu. Akyol woont in Deventer, maar heeft een pied-à-terre in Amsterdam. Echt verliefd is Akyol niet geworden op de stad: 'Ik heb een pesthekel aan Amsterdam en aan alle uitwassen van die verdomde kutstad. Als Amsterdammer een ras was, dan was ik een racist. Minder, minder, minder.' Akyol ontving bedreigingen. Het is de vraag of we hier niet met uitlokking te maken hebben.

Deze kroniek verscheen eerder in de Leeuwarder Courant op 10 mei 2014

Eerste Pinksterdag

Eerst maar weer mantelzorg voor Elvis die leeft op en dieet van brokken, smerige vleessmurrie van Whiskas en rondvliegende hapklare insecten. Daarna in de tuin gedichten van kinderen beoordeeld voor de Gouden Flits. Ik had eerlijk gezegd zelf ook nog nooit van deze prijs gehoord, maar de Gouden Flits gaat naar het beste gedicht geschreven door een kind (6-12) en een jongere (12-18) uit Nederland en Vlaanderen.
Vandaag de 100 kindergedichten gedaan en een eerste cijfer gegeven. Morgen de 100 jongerengedichten.
Daarna boek van Arie Storm uitgelezen. Gevoel.
Er gebeurde niets in het eerste gedeelte, er gebeurt niets in het laatste gedeelte en het is allemaal ook nogal saai opgeschreven. Volgens mij wordt die hele schrijverscarrière van Storm een doodlopende weg. Begonnen in Lemon van Lawrence Krauser, maar dat was ook geen lekker weglezer.
's Avonds nog twee uur lang 1 hoofdstuk uit een scriptie zitten nakijken. Me de rest van de dag hevig geamuseerd met een gekraakte site vol wijsjes van kinderseries, maar ik ontdekte net dat de link dood was. Gelukkig heb ik nog een groot deel op mijn harde schijf.