Dode dichters komen tot leven bij Kantoorpoëzie

Het absolute hoogtepunt van de avond Kantoorpoëzie gisteren was de bedscène van Gerard Reve (Jan Glas) met Teigetje en Woelrat. Glas had niet alleen een hele act gebouwd rond zijn optreden, maar had ook de humor, het timbre en de timing overgenomen van de oude meester. Heb sinds tijden niet zo gelachen. Vooral toen Reve met een Mariabeeldje onder de dekens verdween. Opmerkelijk genoeg bleef de onderliggende tragiek van de gedichten volstrekt intact.

Hoe het Marleen Nagtegaal, Japke Brouwer, Jan-Willem Dijk (sinds kort) en Joost Oomen altijd weer lukt om zoveel jonge mensen naar een poëzie-avond te krijgen is een raadsel. Ook nu, we zaten ver weg aan een rafelrand van de stad, het publiek moest op de grond zitten of staan, kwamen ze weer allemaal en ze luisterden allemaal aandachtig naar de reïncarnaties van Lucebert, Louis Couperus, Paul van Ostaijen, Daniil Charms, Annie M.G. Schmidt, Fritzi Harmsen van Beek, Sylvia Plath, Anne Frank, Cornelis Bastiaan Vaandrager en Gerard Reve. Over elk optreden valt wel iets goeds te zeggen, maar het viel me vooral op dat sommige voordrachten (Joost Oomen als Lucebert, Jan-Willem Dijk als Paul van Ostaijen) heel erg goed waren. Fijn ook om echte klassiekers terug te horen ('Goedemorgen, hemelse mevrouw Ping', 'er is een grote norse neger' en zelfs 'Het beertje Pippeloentje').

Het was, kortom, weer een fantastische avond, veel levendiger dan welke officieel georganiseerde poëzie-avond dan ook, met fijn jong, geïnteresseerd publiek. Bij Kantoorpoëzie gebeurt het.

Fritzi aka Pauline Sparreboom

Karel ten Haaf leest Vaandrager

Jan-Willem Dijk is Paul van Ostaijen

Teigetje valt bijna uit bed

Annie M.G. Schmidt aka Japke Brouwer

Sylvia Plath (aka Roos Custers) gered uit de oven

Roos Custers doet van bim bam

Gisteren, direct na het interview met Kees van Kooten, mochten Diane en ik de Martinitoren in om aanwezig te zijn bij het luiden van de klokken. Roos is namelijk klokkenluidster. We hebben veel geleerd, bijvoorbeeld dat je het luiden moet tellen, maar alleen de bims, niet de bams.

Roos Custers doet van bim bam from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Er komt een tweede druk van de Literaire wandeling Groningen

 De lezers die de top van Uitgeverij kleine Uil in de gaten houden, zien dat de Literaire wandeling Groningen goed verkoopt. Zo goed dat we gisteren besloten hebben om een tweede druk te maken. Roos Custers en Nick ter Wal gaan nog eens met de stofkam door de tekst, voegen een vergeten schrijver (Rob Schouten) toe, maar zullen voor de rest alles intact laten, want het boekje krijgt zeer veel positieve reacties.

Nog zo lang de voorraad strekt:

Een literaire wandeling op een koude winteravond

Roos en ik hebben afgelopen dinsdag een deel van de literaire wandeling door Groningen gelopen met 'onze' studenten van de Schrijversvakschool. Het was smerig koud en we hebben de hele binnenstad doorkruist. Terwijl de strooiwagens door de stad reden, liepen wij van Martinikerkhof naar de wc's  die Het boek Ont van Anton Valens een belangrijke rol spelen, via het huis van Belcampo aan het Schuitendiep naar de woonboot van Erik Harteveld nabij De Oosterpoort, alwaar we getrakteerd werden op glühwein, en verder maar weer, door hofjes, langs Huize Tavenier, een nieuwe drink- en plaspauze in De Wolthoorn, via het huis van Willem Frederik Hermans naar het huis van Jan Glas die op de drempel een gedicht voordroeg, terug naar de Schrijversvakschool.

Trouw lovend over Literaire wandeling Groningen

'Zeer de moeite waard!' Dat schreef Hinke Hamer afgelopen zaterdag over de Literaire wandeling Groningen van Roos Custers en Nick ter Wal. Hamer liep een van de wandelingen uit het boek en was erg enthousiast over het gebodene.

Recensie Literaire wandeling Groningen

In de Leeuwarder Courant van vrijdag 13 juli stond deze recensie van de Literaire wandeling Groningen van Roos Custers en Nick ter Wal (en foto's van Dolf Verlinden).

Het boek is rechtstreeks bij de uitgeverij te bestellen. Geen portokosten. Ook in de betere boekhandel.

Literaire wandeling Groningen gepresenteerd

Jean Pierre Rawie en Corien Bleeker ontvingen vanmiddag uit handen van Douwe van der Bijl de eerste exemplaren van de Literaire wandeling Groningen. Voorop het wandelboekje staat namelijk het mooie dubbelportret dat Dolf Verlinden ooit maakte van Driek van Wissen en Rawie.

Roos Custers en Nick ter Wal, de makers van het boekje dat compleet nieuwe wandelingen bevat met vele nieuwe schrijvers en dichters, werden daarna aan een diepte-interview van een kwartier onderworpen door Doeke Sijens die alle zeilen moest bijzetten om de schrijvers, die de achtergrond als hun natuurlijke habitat beschouwen, enige anekdotes te ontfutselen. Roos Custers onthulde dat Nick ter Wal nog niet alle wandelingen echt had gelopen. 'Maar wel de langste naar Haren,' sprak Ter Wal die het publiek aanbeval om op die route maar een deel per bus te doen.

Het aanwezige publiek werd vervolgens in vier grote groepen opgedeeld voor een kleine rondgang door de Oude Boteringestraat en de Oude Kijk in 't Jatstraat. Giny Backers (die deze foto's maakte) liep met de Doeke-groep mee en kiekte de schrijvers die spontaan hun huisdeur opendeden om op de drempel een gedicht voor te lezen zoals Karel ten Haaf en Jan Glas.

Waarna, zoals gebruikelijk in de literatuur drank. Het boek is hier te bestellen en vanaf volgende week is het verkrijgbaar in de boekhandel.

Meer foto's zijn te vinden op de Facebook-pagina van Uitgeverij kleine Uil.

Literaire wandeling Groningen is binnen

Het is altijd spannend als de afleverdatum van de boeken dicht bij de presentatiedatum ligt, maar de duizend exemplaren van Literaire wandeling Groningen , geschreven door Roos Custers en Nick ter Wal, zijn binnen. Morgen de presentatie.

Presentatie Literaire wandeling Groningen

De Bibliotheek Groningen en Uitgeverij kleine Uil nodigen u van harte uit voor de presentatie van het boek Literaire wandeling Groningen - Door gevleugelde voeten betreden.

Roos Custers en Nick ter Wal schetsen in vijf wandelroutes een beeld van het literaire leven in Groningen én Haren, vroeger en nu. Het boek is rijk geïllustreerd (met veel foto's van Dolf Verlinden).

De presentatie vindt plaats vrijdag 25 mei om 15.30 uur in Wolters-Noordhoffzaal van de Centrale Bibliotheek, Oude Boteringestraat 18.

Er is een kort programma waarbij de auteurs geïnterviewd worden, Douwe van der Bijl een korte toespraak houdt, de eerste exemplaren worden overhandigd aan Jean Pierre Rawie en Corien Bleeker  en daarna is er een literaire miniwandeling rond de bibliotheek uitgezet met enkele literaire gasten. We eindigen de middag met een informele borrel in de bibliotheek.

De eerste echte literaire pepernotentest

Over smaak valt te twisten en daarom organiseerde Jan Glas 'De eerste echte literaire pepernotentest'. Het eerste echte literaire pepernotentestteam bestaande uit Roos Custers, Jan Glas, Dolf Verlinden en ondergetekende testten tien verschillende pepernoten. Er werd blind getest, de deelnemers, op Jan Glas na wisten niet welk merk pepernoot in welk bakje zat. Tijdens de test werd ambachtelijke thee gedronken om de smaak niet te verstoren. Er werd getest op  smaak, beet, geur en uiterlijk (de laatste vormt één categorie). Per categorie kon een cijfer van één tot en met tien gegeven worden. Daaruit werd het gemiddelde berekend en vervolgens het gemiddelde van de vier testers.

De uitslag (met commentaren):

1 Bolletje - 6,5
'Licht verbrand maar daar houd ik wel van.' De beet was volgens een ander 'zanderig'. De pepernoot oogt 'diepgegroefd', maar heeft een 'doorzonsmaak'. Eén panellid trok de score omhoog met nogal hoge cijfers.

2 Spar - 6.4
In de winkel nogal liefdeloos in een bak gekwakt (wel als eerste van Nederland), maar hier toch een verrassende tweede plek, dankzij de 'kaneelgeur'; de smaak had wat 'kruidiger gemogen'. Een 'allemansvriendje' constateert een panellid.

3 Aldi - 6.2
In smaaktesten komt de Aldi vaak goed voor de dag en dat is hier ook zo. 'Kruiden in balans' zegt de een, terwijl de ander oordeelt 'geen uitgesproken smaak'. Ook over de beet is men het oneens: 'ietwat te hard' staat tegenover 'mal papje in de mond'.

Mal papje in de mond

4 Albert Heijn - 6.1
De mensenvriend Albert Heijn scoort nog een echte 6 met zijn pepernoten. 'Een sterke geur', 'een beetje aangebakken?' De laatste opmerking zien we terug: 'te lang in oven geweest?'. Dat panellid rept overigens van 'weinig geur'. De smaak is 'snel weg'.

5 Kruidvat - 5.9
De eerste drogist in de rij, met net geen 6. Een beetje een 'laf smaakje', smaakt naar 'karton'. 'Hapt heerlijk weg', maar heeft een wat 'ielig uiterlijk'.

6 V&D - 5.6
Nog net een voldoende. Pepernoten bleken na afloop in een vormeloze zak te zitten van La Place, ontworpen door iemand met suïcideplannen. Merkwaardige vorm: 'bleke noot', 'platvoetje' met de geur van 'vorig jaar' en ook de beet is het 'voorportaal van slofheid'. 'Mediocre nootje' schrijft de één, terwijl een ander dit de beste pepernoot van de avond vond.

7 HEMA - 5.2
De eerste onvoldoende. 'Geurloos, saai uiterlijk', 'ietwat lafjes'. De pepernoot 'plakt te veel'. Over de smaak: 'karakterloos', een ander noteert bij de smaak: 'ontbreekt'. De Zwarte Piet op het zakje van de HEMA kijkt wat sip. Wij weten waarom.

8 Trekpleister - 4.5
'Muffe noot' met een 'nasmaakje'. 'Geen geur, wel mooi rastertje.' 'Kartonsmaak'. 'Ziet er wel aardig uit', zegt de één, als een 'koekig kokindje' vindt de ander.

Mooi rastertje

9 Bakkerij Haafs - 4.0
De pepernoten worden verkocht in een puntzak. We komen dit soort pepernoot bij veel echte bakkers tegen. De pepernoten uit Haren vallen niet echt in de smaak. Te 'zoet', te veel 'anijsgeur', te 'hard'. Ze 'zien er niet uit', 'bleekneusjes', 'alsof ze al een jaar liggen'. Niemand is positief over de smaak: 'te veel speculaassmaak vermengd met chemicaliën'. 'Kots!' zegt de ander iets bondiger.

10 Molenaartje - 2,3
Pepernotenalarm! Het eko-merk te koop bij de Ekoplaza scoort veruit het laagst. 'Allerbelabberst uiterlijk, zielig', 'niet mooi rond van vorm'. 'Samengeperst biscuit', 'muf', 'klef', 'blijft plakken', 'te zacht, niet knapperig', 'geen geluid bij beet'. De jury waarschuwt ernstig tegen deze smakeloze pepernoot.

Ekopepernoot: pepernotenalarm

* De jury is sterk gekant tegen het oprukkende politiek correcte woord 'kruidnoot'. We wilden eerst alle zakken waar 'kruidnoot' op stond een punt aftrek geven, maar dan scoorden de meeste merken een onvoldoende. We hadden ook de Ekopepernoot van Ekoplaza een punt extra kunnen geven omdat daar wel gewoon 'pepernoten' op de zak staat, maar zelfs met een punt extra zouden de ekopepernoten de laagste score behouden.

* De Jumbo zou ook meedoen, maar de pepernoten waren, in de week voor Sinterklaas, op. Geen goede inkoper.

* Van tien soorten pepernoten krijg je een bal deeg in je maag. Het testpanel was aan het einde van de avond een beetje misselijk.

* Volgend jaar weer!

Roos Custers stopt als coördinator van Het Grote Gebeuren

didp 48
Originally uploaded by janGlas

Roos Custers stapt per direct op als organisator en coördinator van het literaire prozafestival Het Grote Gebeuren. Onenigheid over het functioneren van een redactielid en de inzet van het bestuur van de SLAG, waaronder Het Grote Gebeuren valt, vormt de directe aanleiding voor haar besluit.

Het Grote Gebeuren bestaat sinds twee jaar. Het eerste ging er nogal wat mis in de organisatie. Het tweede jaar werd een coördinator aangesteld. De editie met als thema Nederland-België afgelopen najaar was zeer succesvol. Helaas kon een van de hoofdgasten, Tom Lanoye, niet verschijnen omdat wateroverlast zijn appartement in Antwerpen blank had gezet. In allerijl (binnen een halve dag) heeft Custers toen een vervangende gast (L.H. Wiener) geregeld en een vervangend optreden van Lanoye tijdens de Boekenweek.

Roos Custers is hoofdredacteur van Tzum en parttime redacteur bij uitgeverij Passage. Eerder organiseerde ze enkele mooie edities van Dichters in de Prinsentuin.

De volmaakte vrouw

Roos Custers kreeg vrijdagavond van Nick ter Wal het boek De volmaakte vrouw van Th. van der Velde cadeau. Een merkwaardig boek met allerlei lichamelijke oefeningen die je kon nadoen. Er zaten in het antieke boek ook flipboekjes die de oefeningen als een film voordeden. Soms had de vrouw een badpak aan soms was dat badpak zomaar verdwenen. Merkwaardig. Volgens Roos waren het allemaal zwangerschapsoefeningen.
'Waarom geef je het boek niet aan je eigen vrouw?' vroeg Roos.
'Mijn vrouw is al volmaakt,' zei Nick.
'Bedankt,' zei Roos.

De volmaakte vrouw - The perfect woman from Coen Peppelenbos on Vimeo.

Directeur zwaar gewond

Het is niet de meest handige man in huis en zeker niet als hij het laatste stukje van de komijnekaas er af wil schaven. Het resultaat na veel kracht zetten was een onthoofde duim en rode kaas. 'Je kon het bot zien zitten,' zei de geshockeerde en daarna licht gedrogeerde Nick ter Wal.
Waarna Tzum-hoofdredacteur Roos Custers een gruwelijk verhaal vertelde over hoe ze ooit van de trap was gevallen en de klap probeerde op te vangen met haar onderarmen die ter plekke afbraken. De hulpeloze positie waarin ze toen kwam te liggen demonstreerde ze voor alle gasten op het terras van Zomers (die er overigens een buikspieroefening in zagen).

Roos Custers nieuwe coördinator Het Grote Gebeuren

didp 48
Originally uploaded by janGlas

Tot eind januari zat ze nog in het bestuur van SLAG (Stichting Literaire Activiteiten Groningen), maar dat werk vond ze te weinig praktijkgericht. Het jonge prozafestival Het Grote Gebeuren, dat vorig jaar voor het eerst plaatsvond in Groningen, kwam dan ook als geroepen.
Het lijkt me vooral goed voor het festival dat ze iemand hebben gevonden van het kaliber Custers die haar sporen heeft verdiend met de organisatie van Dichters in de Prinsentuin.
De nieuwe coördinator gaat 1500 euro verdienen (per jaar), dus echt rijk zal ze er niet van worden.

Top 10 - 2009 (16) Roos Custers

Roos Custers is de hoofdredacteur van Tzum, is beeldend kunstenaar en redacteur bij uitgeverij Passage. Haar top 10 is meer een lijst met goede voornemens, want (schreef ze eergisteren): 'hierbij mijn lijstje met boeken die ik in 2009 heb aangeschaft dan wel gekregen en die ik tot mijn grote schaamte tot op heden nog niet heb gelezen. En dat gaat deze laatste dagen van het jaar ook niet meer lukken. In willekeurige volgorde:'

Wieslaw Mysliwski - Over het doppen van bonen
Pas op tweede kerstdag van mijn ouders cadeau gekregen. Logisch dus dat ik er nog geen tijd voor heb gevonden.

A.L. Snijders - Vijf bijlen
De verzamelde zkv's van 2007 en 2008. Pas onlangs verschenen.

Malcolm Lowry - Under the Volcano
Dit exemplaar komt uit de bibliotheek van August Willemsen. Inclusief de wijnvlekken. Heb het boekje van de zomer door heel Portugal met me mee gesleept maar er geen letter in gelezen.

John Cheever - Collected Stories and Other Writings
Prachtig uitgegeven door the Library of America. Vooralsnog zit ik er slechts verliefd naar te staren.

A. Achmatova - Werken
Vorig jaar met kerst van mijn ouders gekregen. De verzamelde poëzie ligt nog steeds onaangeraakt in de kast. Schandalig.

Hermann Ungar - De klas
Eerder las ik van Ungar het fenomenale De verminkten. Deze Tsjechische auteur gold als een geheimtip in de literatuur van de jaren twintig. De klas plukte ik uit een antiquariaat en er is geen geldig excuus het ongelezen te laten liggen.

Vladimir Nabokov - Het origineel van Laura
Ondanks het gigantische formaat bevat het boek verdomd weinig tekst. Misschien lukt het toch nog voor morgenavond.

Gérard de Nerval - Het treurige beroep van schrijver
Groot negentiende-eeuws schrijver. Leed aan hevige depressies en pleegde in 1855 zelfmoord. In de ramsj aangeschaft bij Godert Walter en op een flinke stapel beland.

Paul Auster - Onzichtbaar
De echtgenoot kreeg dit boek op zijn verjaardag. Hij heeft het nog niet gelezen, ik evenmin. Een goed voornemen voor 2010.

Redmond O'Hanlon - Congo Journey
Elke zondag na het VPRO-programma 'Beagle, in het kielzog van Darwin' neem ik me voor dit boek ter hand te nemen. Old Redmond vaart mee op de Beagle en heeft dit boek nota bene voor me gesigneerd.

In 2010 heb ik genoeg te doen, kortom.

Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand, Wouter de Vries, Derwent Christmas, meneer en mevrouw Maggi, Joep van Ruiten, Cilla Geurtsen, Bart Temme, Nick ter Wal, Giny Backers, Doeke Sijens, Erik Harteveld en Rense Sinkgraven, Igor Wijnker en Annet Peppelenbos en Coen Peppelenbos.

Groninger Museum met twee nieuwe exposities

Toet kunstminnend Groningen was er, op de feestelijke dubbelopening van de tentoonstelling van de modeontwerpers Bernhard Willhelm en Jutta Kraus, en die van het Duits Expressionisme (1905-1930). De kledingcode was 'overdressed' en leidde tot excentriciteit in uitdossing en gedrag. Zo kon Roos Custers weer eens haar nieuwste schoentjes aan. Aanwezig op deze zaterdagavond was ook onze verse burgervader Peter Rehwinkel zoals te zien op bijgevoegde foto. Helaas had hij na het openingswoord verricht te hebben zijn ambtsketting afgedaan, of beter gezegd: af laten doen. Zijn Engels was heel behoorlijk, maar het schijnt dat het steenkolenengels van directeur Kees van Twist in één klap duidelijk maakte waarom hij in New York mislukt was. Zo hoopte hij dat Peter Rehwinkel 'with your man' nog vaak terug zou komen in het museum. De aanwezigen vroegen zich vooral af waarom voor een opening in het Engels was gekozen, aangezien door de aanwezigheid van veel Duitse gasten eerder een Duitse toespraak in de lijn der verwachting lag.
Hier op de foto was Peter Rehwinkel weer mens onder de mensen. Meer foto's van het evenement te zien op de website van het Groninger Museum.
Voor de rest schijnt het een enorm leuke opening te zijn geweest, veel leuker dan de opening van Folkert de Jong een paar maanden geleden.
(Hieronder Frank de Vries met Hein Braaksma, vreemde man met Doeke Sijens, Peter Rehwinkel tussen Roos Custers en Dolf Verlinden, Stefan Nieuwenhuis en Brenda van der Wal).