hij hem
Nu in de winkel
Posts tonen met het label Coen Peppelenbos. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Coen Peppelenbos. Alle posts tonen
donderdag 20 juni 2024
zondag 25 november 2012
Eeuwige trouw gepresenteerd
Fijne middag in het Der Aa-theater waar Eeuwige trouw werd gepresenteerd. Meer foto's op Tzum.
(foto: Annet Peppelenbos)
vrijdag 31 december 2010
Top 10 2010 (11) Coen Peppelenbos
Dit jaar las ik 71 boeken (de manuscripten van onze eigen uitgeverij niet meegerekend, tenzij ik die later in boekvorm nog herlas, poëziebundels ook niet meegerekend, herlezen romans ((zes dit jaar met Mystiek lichaam toch als favoriet)) ook niet en non-fictie ook niet) vijf boeken minder dan vorig jaar). Dit jaar interviewde ik: Piet Calis, Adriaan van Dis, Rob van Essen, Jan Glas, Karel ten Haaf, Erik Harteveld, Arthur Japin, Liefke Knol, Rindert Kromhout, Ernest van der Kwast, Nop Maas, Margriet de Moor, Job van Schaik, K. Schippers, Jaap Scholten, Rita Spijker, Doeke Sijens, Rosita Steenbeek, Franca Treur, Manon Uphoff, L.H. Wiener, Igor Wijnker, Lucas Zandberg.
1 Arthur Japin - Vaslav
In het oeuvre van Arthur Japin vond ik zijn verhalen en het dagboek (Zoals dat gaat met wonderen) het mooist. Dit jaar kwam daar de roman Vaslav bij. De historische figuur Nijinsky geportretteerd door de mensen om hem heen. Door allerlei fictieve verhaallagen heen vind je ook autobiografische elementen. Die combinatie vind ik altijd het aantrekkelijkst. Zie ook dit interview.
2 Ernest van der Kwast - Mama Tandoori
Boek waar ik dit jaar het meest om gelachen heb. Van der Kwast weet hoe hij een verhaal kan opbouwen, maakt gebruik van de goede humoristische technieken en weet je intussen ook te ontroeren met de verhalen over zijn wonderlijke familie. Wat waar is of niet doet er bij Van der Kwast niet toe. Zie voor de rest deze recensie.
3 Rob van Essen - Elektriciteit
Na de prachtige roman Visser (2008) een bundel verhalen die eveneens gelezen dient te worden. Nederland is een erg goede verhalenverteller rijker. Zie voor de rest deze recensie.
4 Tommy Wieringa - Ga niet naar zee
Dit zijn geen columns, dit zijn zkv's van het hoogste niveau. Caesarion viel me vorig jaar een beetje tegen, maar met deze miniaturen bewijst Wieringa opnieuw dat hij een briljant schrijver is. Zie verder deze recensie.
5 Benny Lindelauf - De hemel van Heivisj
Het tweede deel van een trilogie, maar heel goed apart te lezen (wat ik gedaan heb). Moet volgend jaar een van de kanshebbers zijn voor de Grote Jongerenliteratuur Prijs. Zie verder deze recensie.
6 Ronald Giphart - IJsland
Weer zo'n roman waarbij feit en fictie door elkaar heen lopen. Behoort tot de Giph-boeken en die zijn mij het liefst. Zie verder deze recensie.
7 K. Schippers - De bruid van Marcel Duchamp
Er zijn van die boeken die overal doorheen glippen. Ze komen niet in de bestsellerlijstjes, boekhandelaren zijn wat huiverig met de inkoop, lezers denken: een boek met plaatjes, dat kan toch geen echt boek zijn. Toch is De bruid van Marcel Duchamp een prachtig leesavontuur, waarin de schrijver Schippers ingaat op zijn fascinatie voor Duchamp. Hij reist de plekken na waar Duchamp heeft gewoond en gewerkt en hij probeert op grond van dat werk tot een eigenzinnige biografie te komen. Dit boek is voor een deel ook het zelfportret van de aparte denker die K. Schippers is. Lang geleden werd Flauberts papegaai van Julian Barnes een grote hit; dit boek verdient het ook. Hopelijk staat het volgend jaar op diverse shortlists.
8 Gerrit Komrij - Morgen heten we allemaal Ali
'Vrolijke bespiegelingen over de tijdgeest' is de ondertitel van deze verzameling stukken. Komrij haalt hard uit in bijvoorbeeld 'Het verraad van mijn generatie' en 'Waarom zijn Nederlanders zo dol op homoseksuelen?' Tegelijk zie je ook het plezier in het plagen en het genot om mooie zinnen te schrijven. Daardoor stijgt Komrij ver uit boven de dorre polemiek en de ambtenarenretoriek die je op de opiniepagina's van de kranten terug ziet.
9 Gerbrand Bakker - De omweg
Binnen een jaar na het magistrale Juni, een roman die opnieuw een hoofdpersoon laat zien die opeens een andere weg inslaat. Als je wilt weten waarom moet je tussen de regels kunnen lezen. Zie verder deze recensie.
10 Richard de Nooy - Zacht als Staal
Dit is voor het eerst dat ik een volkomen Nederlandse top tien heb. Gelukkig is Richard de Nooy van oorsprong Zuid-Afrikaan. In zijn roman gaat een Zuid-Afrikaanse moeder op zoek naar het leven van haar zoon die ver weg, in Amsterdam, onder verdachte omstandigheden is overleden.
Zie verder deze recensie.
Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand, Derwent Christmas, Joep van Ruiten, Wouter de Vries, meneer en mevrouw Maggi, Cilla Geurtsen, Giny Backers, Annet Peppelenbos, Bart Temme en Doeke Sijens.
In het oeuvre van Arthur Japin vond ik zijn verhalen en het dagboek (Zoals dat gaat met wonderen) het mooist. Dit jaar kwam daar de roman Vaslav bij. De historische figuur Nijinsky geportretteerd door de mensen om hem heen. Door allerlei fictieve verhaallagen heen vind je ook autobiografische elementen. Die combinatie vind ik altijd het aantrekkelijkst. Zie ook dit interview.
Boek waar ik dit jaar het meest om gelachen heb. Van der Kwast weet hoe hij een verhaal kan opbouwen, maakt gebruik van de goede humoristische technieken en weet je intussen ook te ontroeren met de verhalen over zijn wonderlijke familie. Wat waar is of niet doet er bij Van der Kwast niet toe. Zie voor de rest deze recensie.
Na de prachtige roman Visser (2008) een bundel verhalen die eveneens gelezen dient te worden. Nederland is een erg goede verhalenverteller rijker. Zie voor de rest deze recensie.
Dit zijn geen columns, dit zijn zkv's van het hoogste niveau. Caesarion viel me vorig jaar een beetje tegen, maar met deze miniaturen bewijst Wieringa opnieuw dat hij een briljant schrijver is. Zie verder deze recensie.
Het tweede deel van een trilogie, maar heel goed apart te lezen (wat ik gedaan heb). Moet volgend jaar een van de kanshebbers zijn voor de Grote Jongerenliteratuur Prijs. Zie verder deze recensie.
Weer zo'n roman waarbij feit en fictie door elkaar heen lopen. Behoort tot de Giph-boeken en die zijn mij het liefst. Zie verder deze recensie.
Er zijn van die boeken die overal doorheen glippen. Ze komen niet in de bestsellerlijstjes, boekhandelaren zijn wat huiverig met de inkoop, lezers denken: een boek met plaatjes, dat kan toch geen echt boek zijn. Toch is De bruid van Marcel Duchamp een prachtig leesavontuur, waarin de schrijver Schippers ingaat op zijn fascinatie voor Duchamp. Hij reist de plekken na waar Duchamp heeft gewoond en gewerkt en hij probeert op grond van dat werk tot een eigenzinnige biografie te komen. Dit boek is voor een deel ook het zelfportret van de aparte denker die K. Schippers is. Lang geleden werd Flauberts papegaai van Julian Barnes een grote hit; dit boek verdient het ook. Hopelijk staat het volgend jaar op diverse shortlists.
'Vrolijke bespiegelingen over de tijdgeest' is de ondertitel van deze verzameling stukken. Komrij haalt hard uit in bijvoorbeeld 'Het verraad van mijn generatie' en 'Waarom zijn Nederlanders zo dol op homoseksuelen?' Tegelijk zie je ook het plezier in het plagen en het genot om mooie zinnen te schrijven. Daardoor stijgt Komrij ver uit boven de dorre polemiek en de ambtenarenretoriek die je op de opiniepagina's van de kranten terug ziet.
Binnen een jaar na het magistrale Juni, een roman die opnieuw een hoofdpersoon laat zien die opeens een andere weg inslaat. Als je wilt weten waarom moet je tussen de regels kunnen lezen. Zie verder deze recensie.
Dit is voor het eerst dat ik een volkomen Nederlandse top tien heb. Gelukkig is Richard de Nooy van oorsprong Zuid-Afrikaan. In zijn roman gaat een Zuid-Afrikaanse moeder op zoek naar het leven van haar zoon die ver weg, in Amsterdam, onder verdachte omstandigheden is overleden.
Zie verder deze recensie.
Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand, Derwent Christmas, Joep van Ruiten, Wouter de Vries, meneer en mevrouw Maggi, Cilla Geurtsen, Giny Backers, Annet Peppelenbos, Bart Temme en Doeke Sijens.
woensdag 20 oktober 2010
Coen-documentaire van Jerry Vinke op YouTube
De documentaire die eerder dit jaar op de lokale tv werd uitgezonden heeft Jerry Vinke nu op YouTube gezet.
zondag 3 januari 2010
Kees van der Hoef-prijs voor Coen Peppelenbos
Naast de prijsuitreiking kon men nog genieten van twee optredens van Corijn van Mazijk. De Kees van der Hoef-prijs bestaat uit een bos paling, indachtig de volgende regels van Van der Hoef: '‘De kracht van de herhaling is gelijk aan een spastische paling’; een portret gemaakt door fotograaf Jan Glas en een geldbedrag van €250,- ('dan kun je ook wel een rondje gegeven,' zei een stamgast aan wie je zag dat die nooit een prijs zou winnen).
De winnaar van vorig jaar was Tsead Bruinja; in 2008 won Kees van der Hoef de allereerste Kees van der Hoef-prijs.
(foto: Jan Glas)
donderdag 31 december 2009
Top 10 - 2009 (15) Coen Peppelenbos
Dit jaar las ik 76 boeken (de manuscripten van onze eigen uitgeverij niet meegerekend, tenzij ik die later in boekvorm nog herlas, poëziebundels ook niet meegerekend, herlezen romans ((zes dit jaar)) ook niet en non-fictie ook niet) negen meer dan vorig jaar en dat was een echt dieptepunt. Dit jaar interviewde ik 10 schrijvers: Tim Krabbé, Herman Koch (2x), Jan Glas, Arthur Japin, Peter Middendorp, Rascha Peper, Tsead Bruinja, Erik Menkveld, Gerbrand Bakker, Thomas Rosenboom.
1 Gerbrand Bakker - Juni
Roman rond een autobiografische kern. Er worden geen gevoelens in uitgesproken: wat de personages voelen blijkt door wat ze (spaarzaam) zeggen of doen. Buitengewoon goed geschreven. Ik merk dat het me persoonlijk raakt als mensen een andere mening over dit boek hebben.
2 Tom Lanoye - Sprakeloos
Nog net gelezen dit jaar. Een autobiografisch portret van de moeder (en vader) van de schrijver. Grappig en grimmig tegelijk en met ongelooflijk veel vaart en brille opgeschreven.
3 David Leavitt - De Indische klerk
Roman over een Indische wiskundige die naar Engeland komt in een academisch en vrijgevochten milieu. Mooie schets van het universitaire leven aan het begin van de vorige eeuw. Broeierig.
4 Rascha Peper - Zwartwaterkoorts
Rascha Peper schrijft mooie roman, maar in haar verhalen is ze vaak op de topppen van haar kunnen. Dit jaar verscheen er eindelijk weer eens een bundel die veel te weinig aandacht heeft gekregen.
5 Paul Auster - Onzichtbaar
De nieuwste roman van Paul Auster werd ook gezien als een comeback. Het is weer zo'n verhaal dat je meesleept en waarbij uiteindelijk niets blijkt te zijn wat je verwachtte. Een heerlijke leeservaring (met excuses voor het woord 'leeservaring').
6 Els Beerten - Allemaal willen we de hemel
Won dit jaar de Gouden Lijst nadat het boek al allerlei andere prijzen had gewonnen. Speelt tijdens de Tweede Wereldoorlog op het Vlaamse platteland en aan het front en gaat over vriendschap, trouw, liefde en verraad. Wat wil je nog meer?
7 Haruki Murakami - Norwegian wood
Dit jaar eindelijk eens wat van Murakami gelezen en het beviel wonderwel al zou ik niet uit kunnen leggen waarom. Het verhaal is niet heel bijzonder, de stijl is dat ook niet. Toch weet ik zeker dat ik volgend jaar weer een Murakami ter hand zal nemen.
8 Michel Houellebecq - Mogelijkheid van een eiland
Ook pas dit jaar gelezen. Desolaat toekomstbeeld van mensen die gekloond worden en het eeuwige leven hebben. Positief is dat de hoofdpersoon in een vergekloonde staat zich uiteindelijk verzet tegen zijn manier van leven.
9 Ilja Leonard Pfeijffer en Gelya Bogatishcheva - De filosofie van de heuvel
Een boek over een reis, over een liefde en over onthechting. Een moderne queeste naar geluk. Komisch en ontroerend tegelijk.
10 Herman Koch - Het diner
Valt te lezen als een moderne zedenroman en als een portret van een psychopaat. Kent enorm veel vaart en homoristiche terzijdes. Als je een ober bent in dit land en je durft nog met je pink naar het eten te wijzen dan is hij een van de weinigen die dit boek niet heeft gelezen.
Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand, Wouter de Vries, Derwent Christmas, meneer en mevrouw Maggi, Joep van Ruiten, Cilla Geurtsen, Bart Temme, Nick ter Wal, Giny Backers, Doeke Sijens, Erik Harteveld en Rense Sinkgraven, Igor Wijnker en Annet Peppelenbos.
Roman rond een autobiografische kern. Er worden geen gevoelens in uitgesproken: wat de personages voelen blijkt door wat ze (spaarzaam) zeggen of doen. Buitengewoon goed geschreven. Ik merk dat het me persoonlijk raakt als mensen een andere mening over dit boek hebben.
Nog net gelezen dit jaar. Een autobiografisch portret van de moeder (en vader) van de schrijver. Grappig en grimmig tegelijk en met ongelooflijk veel vaart en brille opgeschreven.
Roman over een Indische wiskundige die naar Engeland komt in een academisch en vrijgevochten milieu. Mooie schets van het universitaire leven aan het begin van de vorige eeuw. Broeierig.
Rascha Peper schrijft mooie roman, maar in haar verhalen is ze vaak op de topppen van haar kunnen. Dit jaar verscheen er eindelijk weer eens een bundel die veel te weinig aandacht heeft gekregen.
De nieuwste roman van Paul Auster werd ook gezien als een comeback. Het is weer zo'n verhaal dat je meesleept en waarbij uiteindelijk niets blijkt te zijn wat je verwachtte. Een heerlijke leeservaring (met excuses voor het woord 'leeservaring').
Won dit jaar de Gouden Lijst nadat het boek al allerlei andere prijzen had gewonnen. Speelt tijdens de Tweede Wereldoorlog op het Vlaamse platteland en aan het front en gaat over vriendschap, trouw, liefde en verraad. Wat wil je nog meer?
Dit jaar eindelijk eens wat van Murakami gelezen en het beviel wonderwel al zou ik niet uit kunnen leggen waarom. Het verhaal is niet heel bijzonder, de stijl is dat ook niet. Toch weet ik zeker dat ik volgend jaar weer een Murakami ter hand zal nemen.
Ook pas dit jaar gelezen. Desolaat toekomstbeeld van mensen die gekloond worden en het eeuwige leven hebben. Positief is dat de hoofdpersoon in een vergekloonde staat zich uiteindelijk verzet tegen zijn manier van leven.
Een boek over een reis, over een liefde en over onthechting. Een moderne queeste naar geluk. Komisch en ontroerend tegelijk.
Valt te lezen als een moderne zedenroman en als een portret van een psychopaat. Kent enorm veel vaart en homoristiche terzijdes. Als je een ober bent in dit land en je durft nog met je pink naar het eten te wijzen dan is hij een van de weinigen die dit boek niet heeft gelezen.
Eerder verscheen de top 10 van Anton Brand, Wouter de Vries, Derwent Christmas, meneer en mevrouw Maggi, Joep van Ruiten, Cilla Geurtsen, Bart Temme, Nick ter Wal, Giny Backers, Doeke Sijens, Erik Harteveld en Rense Sinkgraven, Igor Wijnker en Annet Peppelenbos.
woensdag 31 december 2008
Top 10 - 2008 (13) Coen Peppelenbos
Op de laatste dag van het jaar mijn top 10. Met dank aan de overige top tieners die hun lijst stuurden. Dit jaar was overigens een absoluut dieptepunt in de hoeveelheid boeken. Slechts 67 boeken las ik (non-fictie en poëzie niet meegerekend).
1 Rob van Essen - Visser
Vooral goed door de ontwrichtende leeservaring die je krijgt. Je tuimelt binnen een paar regels van slapstick in een ontroerende passage en toch blijft het boek geloofwaardig. Voor een langere bespreking, zie hier.
2 Arthur Japin - Zoals dat gaat met wonderen
Privé-Domeinuitgave. Heerlijk schaamteloos in allerlei opzichten. Zoals een dagboek moet zijn. De lange uitleg staat hier.
3 Doeschka Meijsing - Over de liefde
Autobiografische fictie. Grommerig en brommerig geschreven en daardoor ook grappig. Zie de recensie hier.
4 A.L. Snijders - Bordeaux met ijs
Heb in december de auteur mogen interviewen en (her)las ter voorbereiding vier boeken van hem. Met zijn nieuwste boek zkv's bereikt hij hopelijk een groot nieuw publiek.
5 Lernert Engelberts - Echte slechte mensen
Prozadebuut van deze auteur. Krachtige verhalen, geloofwaardige personages en goede dialogen. Zie recensie.
6 L.H. Wiener - Eindelijk volstrekt alleen
Derde deel van een trilogie die begon met Nestor (en dat vond ik ook het beste deel). Ook nu weer veel woede en chagrijn, die onweerstaanbaar komisch werkt. Zie recensie.
7 Sipko Melissen - Spiegelpanden
Zo'n schrijver die rustig in de marge werkt en af en toe een boek uitbrengt met de eeuwige thema's vriendschap en liefde in een heerlijke laconieke stijl beschreven. Van deze auteur koop ik gewoon elk boek.
8 Jaap Scholten - De wet van Spengler
Semi-autobiografische roman over de dood van zijn broer. Aan het eind wat clichématig, maar de rest is prachtig en indringend. Zie recensie.
9 Derwent Christmas - Twee tranen
Misschien teveel in de hoek van een thriller gezet. Als je de dialogen leest (en vooral de scènes met vader en zoon) dan weet je dat we nog veel literair plezier kunnen beleven aan nieuwe boeken van Christmas.
10 Rascha Peper - Vingers van marsepein
Lekkere pageturner met veel gruwel erbij, dankzij de preparateur die mensen en dieren opzet. Zie de recensie.
Zie ook eerdere afleveringen van de top 10 door Derwent Christmas, Nick ter Wal, Gerbrand Bakker, Anton Brand, Wouter de Vries, Erik Harteveld, Bart Temme, Joep van Ruiten, Jan Paul Schutten, Igor Wijnker, Giny Backers en Annet Peppelenbos.
1 Rob van Essen - Visser
Vooral goed door de ontwrichtende leeservaring die je krijgt. Je tuimelt binnen een paar regels van slapstick in een ontroerende passage en toch blijft het boek geloofwaardig. Voor een langere bespreking, zie hier.
2 Arthur Japin - Zoals dat gaat met wonderen
Privé-Domeinuitgave. Heerlijk schaamteloos in allerlei opzichten. Zoals een dagboek moet zijn. De lange uitleg staat hier.
3 Doeschka Meijsing - Over de liefde
Autobiografische fictie. Grommerig en brommerig geschreven en daardoor ook grappig. Zie de recensie hier.
4 A.L. Snijders - Bordeaux met ijs
Heb in december de auteur mogen interviewen en (her)las ter voorbereiding vier boeken van hem. Met zijn nieuwste boek zkv's bereikt hij hopelijk een groot nieuw publiek.
5 Lernert Engelberts - Echte slechte mensen
Prozadebuut van deze auteur. Krachtige verhalen, geloofwaardige personages en goede dialogen. Zie recensie.
6 L.H. Wiener - Eindelijk volstrekt alleen
Derde deel van een trilogie die begon met Nestor (en dat vond ik ook het beste deel). Ook nu weer veel woede en chagrijn, die onweerstaanbaar komisch werkt. Zie recensie.
7 Sipko Melissen - Spiegelpanden
Zo'n schrijver die rustig in de marge werkt en af en toe een boek uitbrengt met de eeuwige thema's vriendschap en liefde in een heerlijke laconieke stijl beschreven. Van deze auteur koop ik gewoon elk boek.
8 Jaap Scholten - De wet van Spengler
Semi-autobiografische roman over de dood van zijn broer. Aan het eind wat clichématig, maar de rest is prachtig en indringend. Zie recensie.
9 Derwent Christmas - Twee tranen
Misschien teveel in de hoek van een thriller gezet. Als je de dialogen leest (en vooral de scènes met vader en zoon) dan weet je dat we nog veel literair plezier kunnen beleven aan nieuwe boeken van Christmas.
10 Rascha Peper - Vingers van marsepein
Lekkere pageturner met veel gruwel erbij, dankzij de preparateur die mensen en dieren opzet. Zie de recensie.
Zie ook eerdere afleveringen van de top 10 door Derwent Christmas, Nick ter Wal, Gerbrand Bakker, Anton Brand, Wouter de Vries, Erik Harteveld, Bart Temme, Joep van Ruiten, Jan Paul Schutten, Igor Wijnker, Giny Backers en Annet Peppelenbos.
woensdag 17 september 2008
Poëtisch Leeuwarden op video
Kwam op de zich steeds uitbreidende site van Tresoar opeens een filmpje tegen waarop ik een gedicht voorlees op de Oude begraafplaats in Leeuwarden. Het filmpje is gemaakt ter gelegenheid van het verschijnen van Poëtisch Leeuwarden. Volgens het bijschrift is de taal die ik spreek Fries!
Ook Corrie Joosten is terug te vinden met haar gedicht over Piet Paaltjens. Corrie spreekt Nederlands.
Ook Corrie Joosten is terug te vinden met haar gedicht over Piet Paaltjens. Corrie spreekt Nederlands.
woensdag 13 augustus 2008
vrijdag 16 mei 2008
Christmas en Peppelenbos bij Flanor
Hoogtepunt van de Flanor-avond waarbij Derwent Christmas mij interviewde en ik hem, was het begin. Er waren niet heel veel mensen bij onze avond en na de introductie van bestuurslid Maarten stond een jongen pontificaal op en konden wij beginnen.
Tweede hoogtepunt waren de nieuwe handendroogblaasmachines (of hoe heten die dingen) bij café De Wolthoorn. In plaats van je handen ergens onder te houden moet je daar je handen insteken. Hoorde bij de nazit dat mannen er vooral een ander lichaamsdeel in willen steken.
Derde hoogtepunt tijdens de nazit was het verhaal van Maarten over een subsidieverzoek dat in het verleden ooit was ingediend bij de gemeente. De man die het formulier verzond had er nog een spellingcontrole overheen laten gaan en alle woorden die de computer niet kende liet hij vervangen door woorden die de computer wel kende. Behalve de vrouw aan wie het subsidieverzoek gericht was en een hele erge verbastering van haar eigen naam terugzag, vond de commissie het heel bijzonder dat het literaire dispuut opeens, in plaats van Flanor, Flapoor heette.
foto's: Giny Backers
Tweede hoogtepunt waren de nieuwe handendroogblaasmachines (of hoe heten die dingen) bij café De Wolthoorn. In plaats van je handen ergens onder te houden moet je daar je handen insteken. Hoorde bij de nazit dat mannen er vooral een ander lichaamsdeel in willen steken.
Derde hoogtepunt tijdens de nazit was het verhaal van Maarten over een subsidieverzoek dat in het verleden ooit was ingediend bij de gemeente. De man die het formulier verzond had er nog een spellingcontrole overheen laten gaan en alle woorden die de computer niet kende liet hij vervangen door woorden die de computer wel kende. Behalve de vrouw aan wie het subsidieverzoek gericht was en een hele erge verbastering van haar eigen naam terugzag, vond de commissie het heel bijzonder dat het literaire dispuut opeens, in plaats van Flanor, Flapoor heette.
foto's: Giny Backers
dinsdag 6 mei 2008
zondag 6 april 2008
C.O. Jellema in 1992
Zestien jaar geleden maakte ik samen met Hans Sprakel een documentaire over C.O. Jellema voor de lokale omroep OOG. Hans had een uitgebreid script gemaakt en ik had alleen maar het bravoure van een naïeve literatuurliefhebber die Jellema wel eens zou interviewen. Zou ik het nog maar eens mogen overdoen.
We draaiden in de werkkamer van Jellema in Leens, filmden langs het Reitdiep en reden door het Groningse landschap. Helaas bleek een opname volkomen verpest omdat het geluid stoorde. We gingen nog een tweede keer interviewen, maar ook toen was het geluid slecht. Maar de beelden waren fantastisch en de montage van Hans ook.
Van Jack Lina, de producent, kreeg ik onlangs een cd-rom. Helaas niet met de documentaire van Jellema, maar wel met een hele mooie doucmentaire over Kopland, ons tweede 'project'.
Geheel tegen de geest van de tijd vousvoyeerden we elkaar. Ik zei u tegen Jellema, maar Jellema zei ook u tegen ons. Dat gaf een zekere afstandelijkheid in de omgang die ik nooit helemaal ben kwijtgeraakt. Nu ik als halve uitgever al bij twee boeken betrokken ben geweest over Jellema, spreek ik nooit over 'Cor'. Hij blijft meneer Jellema. Toch was de dichter heel toegankelijk in de documentaire en erg vriendelijk tegenover mij. Misschien herkende hij de twijfelende jonge leraar. Ik kan die rustig formulerende stem, dat zoeken naar het juiste woord, de zoveelste nuance, nog steeds niet zien zonder een zekere ontroering. Ik zou de documentaire graag op internet willen zien.
In Sing Sing staat een gedicht als portret, met een citaat uit een van zijn gedichten voor de liefhebbers. Het gedicht is ook opgenomen in de bundel hommages die vorige week is verschenen: Kwam iemand in de tuin vanmiddag.
Heer te Leens
Deze geur had ik nooit geroken,
maar lag bedolven in m'n geheugen,
ondergedoken in flauwe aftreksels
van wat wij rozen noemen.
Daartussen hij, heer met rouwranden
en handen vol doornen,
de baard getrimd, de tuin gesnoeid,
behoedzaam in zijn woorden.
Zijn verzen in korset
van ballade, lied, sonnet,
want vrijheid was nooit af,
gaf geen einde aan de regels.
Zou hij woekeren mogen?
'Kijk,' zei hij, 'rozen horen in een kom,
geen achterovergeknakte blaadjes.'
en hield de tijd in handen.
We roken negentiende eeuw.
We hebben elkaar ontmoet
in vraag- en antwoordspel,
tussen velden met rechte voren
bleven beheerst in zomeravondgloed.
En toch is er iets gevonden en verloren.
Coen Peppelenbos
We draaiden in de werkkamer van Jellema in Leens, filmden langs het Reitdiep en reden door het Groningse landschap. Helaas bleek een opname volkomen verpest omdat het geluid stoorde. We gingen nog een tweede keer interviewen, maar ook toen was het geluid slecht. Maar de beelden waren fantastisch en de montage van Hans ook.
Van Jack Lina, de producent, kreeg ik onlangs een cd-rom. Helaas niet met de documentaire van Jellema, maar wel met een hele mooie doucmentaire over Kopland, ons tweede 'project'.
Geheel tegen de geest van de tijd vousvoyeerden we elkaar. Ik zei u tegen Jellema, maar Jellema zei ook u tegen ons. Dat gaf een zekere afstandelijkheid in de omgang die ik nooit helemaal ben kwijtgeraakt. Nu ik als halve uitgever al bij twee boeken betrokken ben geweest over Jellema, spreek ik nooit over 'Cor'. Hij blijft meneer Jellema. Toch was de dichter heel toegankelijk in de documentaire en erg vriendelijk tegenover mij. Misschien herkende hij de twijfelende jonge leraar. Ik kan die rustig formulerende stem, dat zoeken naar het juiste woord, de zoveelste nuance, nog steeds niet zien zonder een zekere ontroering. Ik zou de documentaire graag op internet willen zien.
In Sing Sing staat een gedicht als portret, met een citaat uit een van zijn gedichten voor de liefhebbers. Het gedicht is ook opgenomen in de bundel hommages die vorige week is verschenen: Kwam iemand in de tuin vanmiddag.
Heer te Leens
Deze geur had ik nooit geroken,
maar lag bedolven in m'n geheugen,
ondergedoken in flauwe aftreksels
van wat wij rozen noemen.
Daartussen hij, heer met rouwranden
en handen vol doornen,
de baard getrimd, de tuin gesnoeid,
behoedzaam in zijn woorden.
Zijn verzen in korset
van ballade, lied, sonnet,
want vrijheid was nooit af,
gaf geen einde aan de regels.
Zou hij woekeren mogen?
'Kijk,' zei hij, 'rozen horen in een kom,
geen achterovergeknakte blaadjes.'
en hield de tijd in handen.
We roken negentiende eeuw.
We hebben elkaar ontmoet
in vraag- en antwoordspel,
tussen velden met rechte voren
bleven beheerst in zomeravondgloed.
En toch is er iets gevonden en verloren.
Coen Peppelenbos
donderdag 3 april 2008
Victorie: de catalogus
Vandaag is de catalogus van de Arbeiderspers op de mat gevallen, met daarin groot mijn portret (dat is even schrikken) en het omslag van Victorie dat ik hierbij onthul. Vanaf juni in de winkels.
maandag 24 maart 2008
Victorie: de bureauproef
- Lemerleveld of Lemelerveld
Vandaag doe ik de bureauproef van Victorie, de roman die over een paar maand uitkomt bij de Arbeiderspers, op de bus. Zo'n bureauproef doorwerken is een nogal ontluisterende ervaring. Naar mijn manuscript hebben al minimaal zes mensen gekeken. Er zijn al honderden fouten uitgehaald en dan nog weet een bureauredacteur er nog eens honderden te vinden. Je bent geneigd om nooit weer een pen op te pakken. Zo zaten er in dit stadium nog drie d/t-fouten in! Zo zaten er nu nog steeds van die rare woordherhalingen in: in één alinea drie keer het woord 'nemen' gebruiken bijvoorbeeld. En er zaten echt regelrechte fouten in. Zo schreef ik 'Lemerleveld' (tot twee keer toe) waar ik 'Lemelerveld' moest schrijven. Verklaarbaar, want zo spreek je dat dorpje uit. Zo moet er ook nog ergens 'Liederholthuus' in het manuscript staan. Het gehucht waar mijn oma, de moeder van mijn vader, geboren is. Gisteren (in Raalte) hoorde ik dat dat dorpje eigenlijk Lierderholthuis heet. Dat kan niet. Dat zou mijn oma nooit gezegd hebben. Dat komt niet in mijn boek. Of wel?
-Wereldkaart
Inmiddels heb ik Raalte wel op de literaire wereldkaart gezet. Als je bij Literatuurplein kijkt naar het overzicht van schrijvers uit Raalte, dan krijg je dit.
Vandaag doe ik de bureauproef van Victorie, de roman die over een paar maand uitkomt bij de Arbeiderspers, op de bus. Zo'n bureauproef doorwerken is een nogal ontluisterende ervaring. Naar mijn manuscript hebben al minimaal zes mensen gekeken. Er zijn al honderden fouten uitgehaald en dan nog weet een bureauredacteur er nog eens honderden te vinden. Je bent geneigd om nooit weer een pen op te pakken. Zo zaten er in dit stadium nog drie d/t-fouten in! Zo zaten er nu nog steeds van die rare woordherhalingen in: in één alinea drie keer het woord 'nemen' gebruiken bijvoorbeeld. En er zaten echt regelrechte fouten in. Zo schreef ik 'Lemerleveld' (tot twee keer toe) waar ik 'Lemelerveld' moest schrijven. Verklaarbaar, want zo spreek je dat dorpje uit. Zo moet er ook nog ergens 'Liederholthuus' in het manuscript staan. Het gehucht waar mijn oma, de moeder van mijn vader, geboren is. Gisteren (in Raalte) hoorde ik dat dat dorpje eigenlijk Lierderholthuis heet. Dat kan niet. Dat zou mijn oma nooit gezegd hebben. Dat komt niet in mijn boek. Of wel?
-Wereldkaart
Inmiddels heb ik Raalte wel op de literaire wereldkaart gezet. Als je bij Literatuurplein kijkt naar het overzicht van schrijvers uit Raalte, dan krijg je dit.
donderdag 13 april 2006
Rense Sinkgraven eindelijk nummer 1
Nadat hij al in de top tien van beste bundels op de site van de Contramine had gestaan, in café Helmers te Amsterdam twee keer derde werd, is Rense Sinkgraven het afgelopen weekend tijdens de Literaire avond Zuiwdolde eindelijk als eerste geeindigd! In een dichtersgezelschap van Hanz Mirck (winnaar 2005), Hannie Rouweler, Paul Borggreve, Frans Terken, Pom Wolff en Fieke Gosselaar behaalde Sinkgraven de lauwerkrans. Hij kreeg een hand van wethouder Zwart en de door Frans Le Roux ontworpen publieksprijs.
maandag 3 april 2006
Rense Sinkgraven wordt derde (2 keer)
Rense Sinkgraven twee keer derde
Dichter Rense Sinkgraven is op zondag 2 april twee keer derde geworden. Bij een optreden in Helmers won hij de derde plaats bij het publiek en de derde plaats bij de jury. Ook André Degen kreeg een derde plek van de jury.
Dichter Rense Sinkgraven is op zondag 2 april twee keer derde geworden. Bij een optreden in Helmers won hij de derde plaats bij het publiek en de derde plaats bij de jury. Ook André Degen kreeg een derde plek van de jury.
maandag 23 januari 2006
Harde actie - nieuws 25
Bij de Maatschappij
De Maatschappij der Nederlandse Letterkunde Noordelijke Afdeling is weer enigszins actief geworden. Anton Scheepstra heeft samen met andere bestuursleden de literaire salon tot leven geroepen. Nou ja, leven. Met twaalf bezoekers, waaronder zes optredende schrijvers, kun je nog niet direct van een massale toestroom spreken.
Doeke en ik lazen iets voor uit Tavenier en Harde actie, een beetje beducht dat we na voorlezing meteen geroyeerd zouden worden.
Op de voorgrond Anton Scheepstra, Willem Jan van Wijk, Remco Ekkers en Doeke Sijens. De vrouw op de achtergrond is mevrouw Kossmann, die dit jaar vijftig jaar bij de Maatschappij zit. Ze was de enige die wat bedenkelijk keek toen ik voorlas.
Dichter Willem Jan van Wijk leverde na afloop van zijn voordracht meteen het manuscript van een nieuwe bundel in bij presentator/uitgever Anton Scheepstra.
Doeko Bosscher
Remco Ekkers
Stadsdichter en bijna-lid Ronald Ohlsen
Doeke Sijens
De Maatschappij der Nederlandse Letterkunde Noordelijke Afdeling is weer enigszins actief geworden. Anton Scheepstra heeft samen met andere bestuursleden de literaire salon tot leven geroepen. Nou ja, leven. Met twaalf bezoekers, waaronder zes optredende schrijvers, kun je nog niet direct van een massale toestroom spreken.
Doeke en ik lazen iets voor uit Tavenier en Harde actie, een beetje beducht dat we na voorlezing meteen geroyeerd zouden worden.
Op de voorgrond Anton Scheepstra, Willem Jan van Wijk, Remco Ekkers en Doeke Sijens. De vrouw op de achtergrond is mevrouw Kossmann, die dit jaar vijftig jaar bij de Maatschappij zit. Ze was de enige die wat bedenkelijk keek toen ik voorlas.
Dichter Willem Jan van Wijk leverde na afloop van zijn voordracht meteen het manuscript van een nieuwe bundel in bij presentator/uitgever Anton Scheepstra.
Doeko Bosscher
Remco Ekkers
Stadsdichter en bijna-lid Ronald Ohlsen
Doeke Sijens
Abonneren op:
Posts (Atom)